"อ้าว ยังไม่กินข้าวเช้ากันเหรอ พ่อกับแม่เรียบร้อยแล้ว เ้าของสวนข้าง ๆ เขามีงานบุญเลยเอากับข้าวมาฝาก ก็เลยกินที่สวนเลย" พ่อแม่เดินเข้ามา
ในบ้านพร้อมกับของฝากจากสวน "แม่เอากล้วยมาทำกล้วยบวชชี วรรณทำกล้วยบวชชีให้แฟนกินซิ ว่าแต่ชื่อไรละพ่อหนุ่ม เมื่อคืนไม่ค่อยได้คุยกัน
เลย " "ผมชื่อชินภัทรครับ เรียกชินก็ได้ครับ" "เออมา มานั่งกินข้าวด้วยกัน ลองมากินแกงเลียงของวรรณเขาซิ เขาทำอร่อยที่สุดเลยนะ มาทุกครั้ง
ต้องได้กิน" "เหรอครับเห็นทีต้องขอเพิ่มข้าวแล้วละครับ พอดีผมก็ชอบแกงเลียงเหมือนกัน" "เออกินเยอะ ๆ นะ " ชินภัทรยิ้มแก้มปริ้ม เพราะได้รับ
การต้อนรับเป็อย่างดีจากครอบครัวของวรรณรส "เออแล้วจะกลับวันนี้หรือว่าจะกลับวันอาทิตย์ละ " ชินภัทรเขาจะต้องกลับก่อนอะแม่ เขามีธุระที่กรุงเทพ เดี๋ยวบ่าย ๆ ก็กลับแล้วคะ" วรรณรสรีบตอบเพื่ออยากส่งให้ชินภัทรกลับกรุงเทพเร็ว ๆ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ชินภัทรรีบลุกขึ้นแล้วออกมาคุยโทรศัพท์ที่หน้าบ้าน"ฮัลโหล ชินคะ อยู่ที่ไหนคะ คุณป้าคุณเข้าโรงพยาบาลนะคะ เมื่อกี้ลุงคุณโทรมาหาพิมพ์บอกติดต่อชินไม่ได้ เขาเข้าใจว่าเราอยู่ด้วยกัน"
"ผมอยู่ต่างจังหวัดอะ โอเคเดี๋ยวผมจะรีบกลับไป โอเคนะพิมพ์ เดี๋ยวผมรีบกลับ" วรรณรสแอบได้ยินว่าปลายสายคือพิมพ์สุดา ก็มีท่าทีเปลี่ยนไป
"ขอโทษนะครับ ผมต้องขอตัวกลับก่อนตอนนี้ พอดีว่าป้าของผมเข้าโรงพยาบาล" "แล้วไม่กินข้าวให้เสร็จก่อนเหรอ " "ไม่ได้ครับ ผมเป็ห่วงป้าครับ"
วรรณรสคิดว่าชินภัทรรีบกลับไปหาพิมพ์สุดา เลยไม่พูดอะไรต่อ ชินภัทรรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเดินลงบันไดลงมาพร้อมกับดึงมือของวรรณรสออกมา
ข้างนอก "พี่วรรณพี่ห้ามกลับกับคุณพจน์ พรุ่งนี้ผมจะมารับพี่ที่นี้ รอผมด้วยนะ ถ้าป้าผมไม่เป็ไรมากผมจะรีบกลับมารับพี่ พี่สัญญากับผม ว่าจะไม่กลับ
ก่อนจนกว่าผมจะมารับ" ชินภัทรพูดจบก็ดึงวรรณรสเข้ามากอด "อย่าลืมคืนนี้คิดถึงผมนะ แล้วถ้าผมถึงกรุงเทพแล้วผมจะโทรหาพี่นะ" วรรณรสัั
ได้ถึงความเอาใจใส่ ความน่ารักของชินภัทร ทำให้รู้สึกเคลิ้มไป "โอเคฉันจะคอย" "น่ารักที่สุดเลย" แล้วก็หอมแก้มซ้ายขวาอีกครั้ง
"สวัสดีครับผมขอตัวกลับก่อนนะครับ" "ขับรถดี ๆ นะพ่อชิน แล้ววันหลังมาเที่ยวใหม่นะ " ชินภัทรขับรถออกจากบ้านอย่างเร็วด้วยความเป็ห่วงป้าที่
เลี้ยงดูเขามาั้แ่เด็ก ๆเขาเป็เด็กกำพร้า มีคนเดียวที่ส่งเสียและส่งให้เขาไปร่ำเรียนถึงอเมริกาจนสำเร็จออกมาเป็ทายาทคนเดียวของตระกูลชัย
ศิริภักดีที่จะต้องมาบริหารงานแทนบริษัททั้งหมด แต่ชินภัทรยังไม่พร้อมจะรับตำแหน่ง เพราะเขามองว่ายังไม่มีประสบการณ์การทำงานเลย จึงมาเรียน
รู้การทำงานกับคุณพจน์ผู้อำนวยการของบริษัท เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น " ฮัลโหล ชินอยู่ไหนนี้ ป้าแกเขาถามหาแกตลอดเลย รีบ ๆ หน่อยนะชิน ลุงใ
จคอไม่ค่อยดีเลย "ลุงครับป้าเป็ไรครับ ทำไมลุงพูดแบบนี้" "เดี๋ยวค่อยมาคุยกัน ขับรถดี ๆ นะ " สิ้นเสียงลุง ชินภัทรรู้สึกใจคอไม่ดี "ขอให้เื่ร้าย ๆ
อย่าเกิดขึ้นมาเลย"