เรื่องสั้นทรมานพันธนาการ BDSM (รวม)

ลิเลียถูกทิ้งไว้ในสภาพพันธนาการเหมือนเดิม ที่แต่งต่างคือเธอถูกสวมใส่ชุดประจำตระกูลของเผ่าจอมเวทเอาไว้

แต่ว่าตอนนี้เหมือนเธอจะไม่ได้สนใจมันแล้ว สติของเธอพร่าเลือนลับไป จนกระทั่งไม่อาจทราบว่าผ่านไปกี่ชั่วโมง เธอก็ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง แต่น่าแปลก ทำไมร่างกายเธอไม่รู้สึกหิวหรือกระหายน้ำเลยนะ เมื่อคิดแบบนั้น ลิเลียก็นึกออกพร้อมกับถอนหายใจออกมา 

จริงสินะ ตอนนี้เธอคือซัคคิวบัส อาหารอันแสนโอชะของเธอก็คือน้ำเชื้อจากผู้ชาย ถึงจะไม่อยากยอมรับ แต่บางที ชีวิตต่อจากนี้ของเธอ อาจจะไม่สามารถทานอาหารได้เหมือนเดิมแล้วก็ได้ 

ลิเลียขยับร่างกายเล็กน้อยเพื่อผ่อนคลายความเมื่อยล้า ตั้งแต่เมื่อคืนเธออยู่ในสภาพพันธนาการแล้วบังคับให้ยืนอยู่แบบนี้ มันย่อมสร้างความปวดเมื่อยให้กับขาของเธอ แต่ว่าก่อนที่ิเลียจะได้บ่นหรืออะไรออกมา

“นี่มันอะไรเนี่ย !”

 ชุดที่เธอสวมใส่นั้นมันกำลังขยับอยู่ อะไรกัน ทำไมชุดของจอมเวทถึงขยับได้ล่ะ 

ลิเลียสงสัย จริงอยู่ว่าเธอไม่เคยสวมใส่ชุดของจอมเวทเลย และสารภาพตามตรงว่าตอนนี้ เธอแอบดีใจเล็กน้อยที่ตนเองได้สวมใส่ชุดที่ตนใฝ่ฝันมาตั้งแต่เด็ก แต่เท่าที่เธอเคยอ่านข้อมือมา ชุดจอมเวทไม่ได้มีความสามารถในการขยับตัวหรือว่าอะไรพวกนั้นนี้ ถ้างั้น มันเกิดอะไรขึ้นกันล่ะ 

ขณะที่ลิเดียกำลังสงสัย เธอก็ก้มมองลงหน้าอกของตัวเอง บริเวณนั้นมีอัญมณีสีขาวโพลนฝังอยู่ ลิเลียจำได้ว่ามันเหมือนแหล่งพลังงานสำรองของเผ่าจอมเวท ที่มีความสามารถในการดูดซับพลังเวทได้ แต่ว่าทำไมกัน ทำไมของแบบนั้นถึงมาประดับอยู่บนชุดของเธอได้ล่ะ 

ขณะที่ลิเลียกำลังสงสัย เธอก็รู้สึกได้ว่าร่างกายของเธอถูกลูบคล้ำ เธอกวาดสายตาหันไปมองรอบตัวเพื่อดูว่ามีใครกำลังลวนลามเธออยู่ไหม แต่ก็ไม่มี 

หรือว่าใครคนนั้นจะใช้เวทมนตร์พรางตัว ไม่สิ เรื่องแบบนั้นไม่น่าจะเป็นไปได้ หรือถ้าจะพูดให้ถูกก็คือไม่จำเป็นต่างหาก 

เพราะสภาพของเธอตนอนี้ไม่ได้ต่างจากของใช้ส่วนตัวของตระกูลจอมเวทเลย ใครจะสามารถมาทำอะไรกับเธอก็ได้ เพราะงั้น เรื่องการใช้เวทมนตร์ล่องหนแล้วมาลูบไล้ร่างกายของเธอนั้นต้องปัดทิ้งไป 

จนกระทั่งลิเลียได้รู้สึกถึงบางอย่างที่เคลื่อนไหวจากสันหลังของเธอเคลื่อนมาถึงหลังคอ ลิเลียส่งเสียงร้อง

“อ๊าย”

ออกมาพร้อมกับขนลุกไปทั่วร่าง เธอก้มมองร่างกายของตัวเอง ที่ตอนนี้เหมือนถูกบางอย่างลูบคล้ำร่างกายตัวเองอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป็นบริเวณด้านหลัง ลำคอ หน้าท้อง หน้าอก หรือกระทั่งร่องรัก 

เมื่อลิเลียลองก้มไปมองดูร่างกาของตัวเอง ดวงตาก็เบิกกว่า สิ่งที่เธอเห็นนั้นคือบางอย่างที่เคลื่อนไหวอยู่ภายใต้เสื้อผ้าของเธอ 

ลิเลียไม่อาจทราบได้ว่าสิ่งนั้นมันคืออะไร แต่เธอสัมผัสได้ว่า ภายใต้เสื้อผ้าของเธอมีบางอย่างทีมีลักษณ์คล้ายกับหนวดของปลาหมึกลูบไล้ร่างกดายเธอไปมา แถมมันยังมีลักษณะลื่นไหล และมันเป็นสิ่งที่ไม่สมควรอยู่กับลิเลียตอนนี้อย่างที่สุด เพราะว่าตอนนี้ ทุกส่วนของร่างกายอ่อนไหวราวกับส่วนนั้นของเพศหญิง 

ดังนั้น ตอนนี้ เธอจึงถูกกระตุ้นอีกครั้ง 

“อะไรกัน ฉันเพิ่งจะได้พักไปเพียงไม่นานเองนะ” 

ลิเลียคิดกับตัวเอง แล้วคิดว่าเธอต้องถูกแกล้งจากใครสักคนอีกแน่นอน บางทีชุดที่เธอสวมใส่นี้อาจจะใส่เวทมนตร์อะไรเอาไว้ ซึ่งก็ถูก 

เอลได้ใส่เวทมนตร์กับชุดนี้ เปลี่ยนมันให้กลายป็นปีศาจชนิดหนึ่งซึ่งสามารถดูดพลังเวทผ่านการลูบไล้ได้ ดังนั้น ตอนนี้เธอกำลังถูกดูดพลังเวทอยู่ แต่เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วง เพราะว่าเมื่อครู่ลิเลียได้รับน้ำเชื้อจากเพศชายถึงสองคน ทำให้ตอนนี้ร่างกายของเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังเวท 

แต่ว่า สิ่งที่สร้างความลำบากให้กับเธอตนอนนี้ก็คือ หนวดที่เข้าไปทางร่องรักของเธอ 

“ไม่นะ อย่าเข้าไป ตรงนั้นไม่ได้นะ” 

ลิเลียส่ายหน้าพร้อมกับพยายามบิดตัวไปมา แต่นั่นก็เป็นการกระทำที่สูญเปล่า เธอไม่สามารถสื่อสารกับสิ่งมีชีวิตประหลาดตรงหน้าได้ ขณะเดียวกันนั้น เธอก็เลิกตาขึ้น เมื่อสัมผัสได้ว่า บริเวณประตูหลังของเธอ ก็กำลังมีหนวดหนึ่งลูบไล้ไปมาเหมือนต้องการใช้สารหล่อลื่นที่ติดอยู่ตามหนวดนั้นเป็นตัวช่วยในการสอดแทรกเข้าไปทางประตูหลัง 

“ไม่ได้นะ ทางนั้นไม่ใช่ทางที่เอาไว้มีเพศสัมพันธ์สักหน่อย”

แต่หมือนว่าหนวดพวกนั้นจะไม่ได้สนใจคำพูดของเธอเลย และเมื่อได้จังหวะ มันก็เสียดแทงเข้ามาทางประตูหลังของลิเลีย และทำการแทงเข้าออก สร้างคามรู้สึกแปลกประหลาดให้กับลิเลีย 

ความรู้สึกตอนแรกคือความรู้สึกจุกเสียดอย่างไม่ต้องสงสัย ความรู้สึกคล้ายกับปวดหนัก เธออยากจะไปเข้าห้องน้ำ แต่พอผ่านไป ก็เหมือนกับว่าพลังขิงซัคคิวบัสก็ทำให้ประตูหลังของเธอเกิดการปรับตัว จนตอนนี้เธอรู้สึกไม่ต่างจากร่องรักอันที่สองของเธอ และเธอก็อยู่ในสภาพที่มีหนวดสองอันเสียดแทกอยู่ทั้งประตูหน้าและประตูหลังของเธออย่างละหนวด 

ส่วนตามร่างกายของเธอถูกลูบไล้เพื่อเร่งอารมณ์ราวกับต้องการจะทำให้เธอเสียวจนบ้าตาย แต่เหมือนว่าแค่นั้นจะไม่เพียงพอสำหรับสิ่งมีชีวิตตรงหน้า เมื่อส่วนที่เป็นเนคไทของชุดจอมเวทของเธอกลับขับเคลื่อนไหวไปมาราวกับมันมีชีวิต หรือจะพูดให้ถูกก็คือ 

“ชุดพวกนี้มีชีวิตอย่างนั้นเหรอ” 

เนคไท ไม่สิ หนวดตรงหน้าได้ยื่นมาทางใบหน้าของลิเลีย 

“แก แกจะทำอะไรกับร่างกายของฉันอีก” 

แต่ไม่ทันที่เธอจะพูดจบหรือเอ่ยถามคำถามนั้นจบดี หนวดนั้นก็สอดแทรกเข้ามาในปากของเธอ 

อีกแล้วงั้นเหรอ เธอจะถูกใช้ปากเป็นหมือนเครื่องระบายอารมณ์ทางเพศอีกแล้วเหรอ ลิเลียคิดแบบนั้น แต่แล้วเธอก็ต้องเลิกตากว่า เมื่อเธอสัมผัสได้ถึงความเสียวกระสันผ่านลำคอของเธอ 

อย่าบอกนะว่า ลำคอของเธอรับสภาพให้เหมือนกับร่องรัก หลังจากที่ชายคนนั้นใช้ลำคอของเธอเพื่อเครื่องระบายอารมณ์อย่างนั้นเหรอ น้ำตาของลิเลียไหลออกมาอีกครั้ง ตอนนี้ตัวเธอกลายเป็นอะไรไปแล้ว เด็กสาวเอ่ยถามกับตัวเอง และต่อว่าชะตาชีวิตของตัวเอง 

แต่ขณะนั้นเอง หนวดที่สอดเข้ามาทางลำคอของเธอ เหมือนจะไม่ต้องการเพียงแค่นั้น มันค่อยๆ เข้าไปลึกขึ้น ลึกขึ้น ลึกขึ้น จนกระทั่งผ่านหลอดอาการของเธอไป 

‘หายใจไม่ออก’ 

นั่นคือความรู้สึกของลิเลีย จนกระทั่งเมื่อหนวดนั้นสอดแทรกเข้าไปถึงกระเพราะอาหารของเธอ 

‘จะทำอะไรกัน’ 

ลิเลียเอ่ยถามโดยไม่สามารถส่งเสียงออกมาได้ ขณะนั้น หนวดก็ทำการชักเข้าออกผ่านหลอดอาหารของเธอ สร้างความรู้สึก จุก หน่วง และความรู้สึกหลายอย่างที่เกิดจะอธิบายได้ 

แต่ว่านั่นก็เพียงแค่สิบวินาทีเท่านั้น ผ่านไปชั่วครู่ ความเสียวกระสันก็มาแทนที่ อย่าบอกนะว่า กระทั่งหลอดอาหารหรือทางผ่านไปถึงกระเพาะของเธอก็กลายสภาพเป็นเหมือนร่องรักไปแล้ว 

ไม่ใช่คนแล้ว เธอไม่ใช่คนแล้ว เธอเหมือนกับเป็นสัตว์ประหลาดที่กระหายอารมณ์ทางเพศ ทุกส่วนของร่างกายเธอสามารถเปลี่ยนแปลงเป็นจุดกระตุ้นอารมณ์ทางเพศได้เสมอ

ลิเลียรู้สึกอยากร้องไห้ให้กับชะตากรรมของตัวเอง แต่เธอก็ไม่สามารถปฏิเสธได้เลยว่า เธอกำลังมีความสุขกับสัตว์ประหลาดที่กำลังลวนลามร่างกายของเธอตอนนี้ 

และในที่สุด เหมือนกับเพศชาย พวกมันก็ถึงจุดสุดยอดแล้วปล่อยน้ำเชื้อออกมา แล้วก็เหมือนเดิมอีกครั้ง ร่างกายของลิเลียดูซับน้ำเชื้อพวกนั้นอย่างรวดเร็วจนมันหายไปสิ้น ขณะเดียวกันนั้นเอง อัญมณีตรงหน้าอกของเธอก็เปล่งแสงออกมา

หรือว่า สิ่งที่ชุดนี้ ไม่สิ สัตว์ประหลาดตัวนี้กำลังทำอยู่ เหมือนกับที่เพศชายมีเพศสัมพันธ์กับเธอแล้วได้พลังเวท ปีศาจตัวนี้ก็ได้พลังเวทจากเธอผ่านการมีเพศสัมพันธ์เหมือนกัน และมันก็สะสมเวทมนตร์พวกนั้นผ่านอัญมณี

ลิเลียรู้สึกเวทนากับตัวเอง ตอนนี้คนในตระกูมลมองเธอเป็นตัวอะไรไปแล้ว มองเธอเป็นเหมือนกับสิ่งมีชีวิตที่คอยผลิตเวทมนตร์ให้กับพวกเขางั้นเหรอ 

ลิเลียได้แค่ครุ่นคิดก่อนที่สัตว์ประหลาดในคราบเครื่องแต่งกายจะเริ่มมีสัมพันธ์สวาทกับเธออีกครั้ง จนกระทั่งเธอสลบไปหลายต่อหลายรอบ ทว่าเธอก็ตื่นขึ้นมาด้วยการปลุกจากหนวดพวกนี้ และถูกบังคับให้เสพสุขจากการสัมพันธ์ร่างกายทุกส่วน วนเวียนไปอย่างไม่มีทางหยุดพัก

‘ขอร้องล่ะ ช่วยหยุดมันสักทีเถอะ…’

วิเวียนได้แต่ภาวนา ปีศาจตัวนี้ กำลังอ้อนวอนกับพระเจ้า