เหยื่อรักร้าย

    เหยื่อจำยอม 70%

    “คุณจะกลัวอะไร...หน้าบ้านคุณแท้ๆ ผมคงไม่โง่ทำอะไรบ้าๆ ให้คุณแหกปากเรียกคนมารุมประชาทัณฑ์ผมหรอก...จริงไหม” “ก็ได้ฉันจะเชื่อคนอย่างแกสักครั้ง” สลินเอ่ยก่อนวางสายแล้วหาเสื้อคลุมสวมทับชุดนอนลายการ์ตูนก่อนก้าวออกจากห้องภวินทร์ยืนพิงกำแพงนอกรั้วคฤหาสน์ใหญ่...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 7.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ