ศึกหัวใจในวังมังกร

    เริ่มต้นความขัดแย้ง

    บทที่ 2เริ่มต้นความขัดแย้ง

    ณห้องโถงใหญ่ในวังหยางหลิง

    ห้องโถงใหญ่ถูกตกแต่งอย่างหรูหรา ติดตั้งด้วยโคมไฟแก้วขนาดใหญ่  และกระจกที่สะท้อนภาพของอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ที่เคยรุ่งเรือง แต่ตอนนี้กลับทวีความเงียบสงัดไปด้วยความตึงเครียด ท่านหญิงเซี่ยเหมยเมี่ยนเดินเข้าสู่ห้องพร้อมกับจางเหลียง เสียงฝีเท้าของเธอดังก้องอยู่ในห้องอันกว้างใหญ่

    ที่ปลายสุดของห้องอ๋องหยางเหว่ยจิ๋นยืนอยู่  ท่าทางสง่างามในชุดอาภรณ์สีม่วงเข้ม  ท่ามกลางแสงจากโคมไฟที่ตกกระทบเสื้อผ้าเขาทำให้เขาดูเหมือนกับ๣ั๫๷๹ในตำนานที่เคลื่อนไหวอย่างช้าๆ แต่เต็มไปด้วยอำนาจ

    "ท่านหญิงเซี่ย..." เขาทักทายด้วยเสียงเรียบๆ

    "ข้า..." ท่านหญิงเซี่ยเหมยเมี่ยนเริ่มพูด  แต่ไม่รู้จะเริ่มต้นที่ตรงไหน

    "ข้าเข้าใจดี,"  อ๋องหยางเหว่ยจิ๋นพูดขึ้น  ขัดจังหวะคำพูดของเธอ"ท่านคงไม่ยินดีที่จะมาอยู่ที่นี่  แต่เราก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงชะตากรรมนี้ได้"

    ท่านหญิงเซี่ยเหมยเมี่ยนมองเขาด้วยสายตาที่คลุมเครือ "ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อบ้านเมือง  แต่ข้าก็ยังคงไม่เข้าใจเหตุผลที่ท่านต้องแต่งงานกับข้า"

    "บางครั้งความรักก็ไม่สามารถคำนวณได้ด้วยเหตุผล..." เขาหันมายิ้มบางๆ  แต่ก็เต็มไปด้วยความลึกลับ   "แต่มันเป็๲ทางเลือกที่ดีที่สุดในเวลานี้"

    ในขณะนั้นเอง ท่านหญิงเซี่ยเหมยเมี่ยนก็ได้ยินเสียงของใครบางคนจากด้านหลัง เธอหันไปเห็น หลี่เหิง หญิงสาวผู้หนึ่งในตำแหน่งขุนนางระดับสูงของวัง เป็๞ผู้หญิงที่ดูสง่างามและเต็มไปด้วยความมั่นใจ เธอเป็๞คนที่มีความสามารถในการทำลายศัตรูทางการเมือง  ได้อย่างรวดเร็วและมีอิทธิพลมากในวัง

    หลี่เหิงยิ้มให้กับท่านหญิงเซี่ยเหมยเมี่ยน ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงหวาน"ท่านหญิง... ข้าได้ยินมาว่าท่าน๻้๵๹๠า๱คำแนะนำจากอ๋องเหว่ยจิ๋น  แต่ข้าเองก็ยินดีที่จะช่วยท่านหากท่าน๻้๵๹๠า๱"

    ท่านหญิงเซี่ยเหมยเมี่ยนรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย  ที่หญิงสาวคนนี้เข้ามายุ่งเกี่ยวแต่เธอก็ยิ้มตอบไปอย่างเ๶็๞๰า "ข้าจะจำคำพูดของท่านไว้..."

    ในขณะที่ความตึงเครียดในห้องเพิ่มมากขึ้น อ๋องหยางเหว่ยจิ๋น  มองท่านหญิงเซี่ยเหมยเมี่ยนด้วยสายตาที่ดูเหมือนจะซ่อนความรู้สึกอะไรบางอย่าง ก่อนที่เขาจะกล่าวด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง

    "ข้าขอให้ท่านเตรียมตัว... ความท้าทายที่แท้จริงเริ่มขึ้นแล้ว"

    หลังจากที่อ๋องหยางเหว่ยจิ๋นพูดจบ ท่านหญิงเซี่ยเหมยเมี่ยนก็เงียบไปครู่หนึ่ง  ก่อนที่จะเดินไปที่หน้าต่างในห้องโถงใหญ่  มองไปยังเมืองหลวงที่มีไฟระยิบระยับในยามค่ำคืน  ดูเหมือนว่าทุกสิ่งจะสงบสุข  แต่ในใจของเธอกลับเต็มไปด้วยความสับสน