【Perfect Life】

26 – แฟชั่นโชว์

        จากเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้พริสทีนเริ่มออกแบบเสื้อผ้า โดยฝึกทักษะ [ทอผ้า] และ[ตัดเย็บ] จากชิอินะและพนักงานในร้านของเนสทำให้ยกระดับเป็น S ภายในเวลารวดเร็วแถมได้ทักษะ [ย้อมสี] มาเพิ่มอีกหนึ่ง เนื่องจากต้องการลดเวลาในการย้อมผ้าเลยคิดทักษะนี้ขึ้นมา

        พอบอกทุกคนว่าจะตัดชุดให้ใหม่ก็เสนอความคิดมากันเต็มไปหมด บ่งบอกสไตล์การแต่งตัวได้เป็นอย่างดี

        แต่ถึงอย่างนั้นทั้งฟีเร ไลรอน ชิอินะและสเตลล่าขอร้องเธอให้นำชุดเก่ามาแก้ไขและตัดเย็บใหม่แทนจะใช้ของใหม่ก่อนเปลี่ยนใส่ชุดกิโมโนของชิอินะชั่วคราวระหว่างรอชุดใหม่

        เพราะชุดของพวกเขาเป็นสิ่งที่คนสำคัญให้มา

        ทุกคนนี่เป็นเด็กดีจริงๆเลยน๊า...เคลิ้มกับท่าทางเขินอายของเอลฟ์ตัวน้อย พอตั้งสติก็ก้มหน้าออกแบบต่อ

        เนื่องจากโดนทุกคนสั่งให้หยุดงานนักผจญภัยเพื่อตัดเสื้อผ้า…

        “จะว่าไป ไนกี ค่าสถานะนี่ไม่ได้ดูมานานแค่ไหนแล้วน่ะ?”

        > ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ:นับตั้งแต่ท่าเดินทางไปยังหมู่บ้านผู้ถูกขับไล่ ได้มีข้อมูลบางอย่างถูกปรับเปลี่ยนและถูกนำออกเนื่องจากท่านได้รับรู้ความจริงทั้งหมด

        พยักหน้าเล็กน้อย “เข้าใจล่ะ งั้นขอดูหน่อยสิ”

        > ไนกี • ทำการวิเคราะห์ • คำตอบ: คำเตือนข้อมูลเยอะอาจทำให้ท่านปวดหัวได้

        > เริ่มทำการวิเคราะห์ร่างกาย: พริสทีน

        > ผลการวิเคราะห์

        -STATUS-

        • NAME: พริสทีน                         • ID CODE: HG000

        • MAIN WEAPON: -ไม่มี-

        • SECONDARY WEAPON: -ไม่มี-

        • ARMOR: -ไม่มี-

        • ACCESSORIES: [สร้อยคอเทพธิดา]

        • MP: 1,000,000

        • SKILL: [ต้านพิษ] [การหายใจในน้ำ][การมองเห็นในน้ำ] [แปลงร่าง] [การคราฟ(+พิเศษ)] [ความเร็ว] [ฝีเท้ากระต่าย][คุณสมบัติต้านทานความร้อน] [คุณสมบัติต้านทานความเจ็บปวด] [การทำอาหาร][การแยกชิ้นส่วน] [เส้นใยเหนียวหนืด] [พิษร้ายแรง] [ข่ายป้องกันการคุ้มครอง][สำรวจ] [แผนที่] [ล่องหน] [สร้างบาเรีย] [เล่นแร่แปรธาตุ] [ทอผ้า] [ทำตุ๊กตา][ซักรีด] [เป่าแห้ง] [ทำความสะอาด] [เสริมแรงกาย] [เกท] [ตัดเย็บ] [ย้อมสี]

        • ABILITY: [นักปราชญ์] [รักษา][นักล่า] [เวทย์ลม] [เวทย์เพลิง] [เวทย์วารี] [เวทย์ป้องกัน] [เวทย์น้ำแข็ง][เวทย์ปฐพี] [เวทย์พฤกษา] [เทพธิดาแห่งเสียงเพลง] [เวทย์แสงสว่าง] [เวทย์พิษ][เวทย์ความมืด] [เวทย์ความตาย]

        ...อา...เยอะจริงๆด้วย... ถึงขั้นกุมขมับเลยทีเดียวและคาดว่าหลังจากนี้คงมีเยอะขึ้นกว่าเดิม

        “ท่านพี่...”

        “อื๋อ?” หันไปมองตามเสียงปรากฏว่าอีกฝ่ายมานั่งอยู่ข้างๆแล้วทำเอาเธอสะดุ้งจนเกือบตกเก้าอี้ถ้าไม่ติดว่าถูกอีกฝ่ายคว้าได้ทัน “เคออสนายมาตอนไหนเนี่ย!?”

        “ตอนที่ท่านถอนหายใจน่ะ...”

        “แหม...”

        ตอนแรกก็เรียกว่า ‘คุณ’ นำหน้า แต่สุดท้ายก็โดนคุณน้องชายบังคับให้เรียกชื่อแบบธรรมดาแถมยังยกเหตุผลต่างๆนานาว่าเธออายุมากกว่าก่อนหน้าตนหลายเท่า

        สุดท้ายก็เรียกชื่ออีกฝ่ายจนชิน

        “ชุดพวกนี้...” มองพวกชุดที่อีกฝ่ายออกแบบไว้

        “อ้อ พวกเสื้อผ้าที่ตั้งใจจะตัดให้คนอื่นน่ะส่วนหนึ่งก็เอามาจากการดีไซน์ในสมัยของฉันด้วย เป็นไง”

        “อา... ข้าเคยเห็นในห้องสมุดนั่น...น่าสนใจดี”

        “.....นี่ ให้พี่ทำชุดให้ดีไหม?”

        “เอ๊ะ...?”

        “ไหนๆพี่ก็ต้องทำให้ทุกคนอยู่แล้วด้วยทำเพิ่มอีกซักคนก็ไม่น่าจะเป็นอะไร จริงมั้ย?”

        “.....ขอบคุณครับ” ยิ้มบาง

        “จะว่าไป คนอื่นๆเป็นไงบ้างล่ะ...เขาพูดอะไรถึงพี่บ้าง?”

         “...ทุกคนอยากเจอท่านแต่ก็มีภาระที่ต้องดูแลเมืองและมีหน้าที่ของตน ก็เลยอยากให้ท่านไปหาแทนน่ะ....”

        “เห... แต่ถ้างั้นคงต้องรออีกหลายปีเลยล่ะ”

        ถึงเธอจะใช้ [เกท] ได้ แต่ถ้าเป็นสถานที่ที่ไม่เคยไปก็ไม่สามารถไปได้มีทั้งข้อดีและข้อเสีย

        “...จะว่าไปท่านพี่... ข้ามีเรื่องจะขอร้อง”

        “ขอร้องเหรอ?”

        ชายหนุ่มพยักหน้าก่อนเข้ามากระซิบอะไรบางอย่างกับเธอถึงขั้นทำให้พริสทีนหน้าแดงระเรื่อ

        “เอาจริงเหรอ...?”

        “ครับ... ได้รึเปล่า...”

        “ได้อยู่แล้วล่ะ ก็เป็นครั้งหนึ่งในชีวิตนายด้วยไม่ต้องห่วง พี่จะทำให้เต็มที่เลย เพราะงั้นนายเองก็ต้องช่วยด้วยเหมือนกันอย่างเช่นตรงนี้ แล้วก็.....”

        ก้มหน้าซุบซิบกันอยู่สองคนเกี่ยวกับเรื่องที่วานพี่สาวตนทำให้ดูเหมือนจะน่าสนใจซะจนเธอต้องพักงานหลักไว้และช่วยเสนอความคิดแลกเปลี่ยนกับเคออส

        และนั่นทำให้นึกถึงนิทานสมัยก่อนที่ชื่นชอบอย่างซินเดอเรลล่า

        ถึงความฝันในการเป็นเจ้าหญิงไม่เป็นจริง แต่ตอนนี้เธอสามารถเป็นนางฟ้าแม่ทูลหัวเสกชุดแสนสวยออกมาด้วยเวทมนตร์

        ชุดใหม่ของเธอครั้งนี้จะออกแบบโดยมีเหล่าเจ้าหญิงที่ตนชื่นชมเป็นแรงบันดาลในเช่นเดียวกับเสื้อผ้าที่เคออสขอมา มันเป็นชุดที่มีความสำคัญดังนั้นต้องใช้เวลาในการออกแบบนาน

        ถึงช้าแต่ก็จะได้ผลลัพธ์ที่น่าพึงพอใจแน่นอน...

        “อ่ะ... ใช้ [เกท] กลับไปหาโอลีเซียกับลาพิสหน่อยดีกว่าจะได้วัดตัวแล้วตัดชุดเผื่อด้วยเลย นอกเหนือจากนี้ก็มีคุณเทียร่า...”

        “พริสทีน...”

        “อื๋อ?” หันไปมองตามเสียงเป็นอันต้องสะดุ้งเฮือกใหญ่กับสภาพของชิอินะ“ชะ ชิอินะ ทำไมตาคล้ำขนาดนั้น!?”

        “คิด...งานไม่ออก....” เดินเซมาหาแต่ก็มีโค้งให้เคออส “ข้ารับภารกิจออกแบบเสื้อผ้าจากช่างทำเสื้อผ้าในเมืองหลวงมา...เขาโด่งดังมากก็จริง แต่ดูทางนั้นอยากได้ชุดกิโมโนของพวกภูติแต่ต้องการให้เป็นแบบไม่เคยมีมาก่อน แถมมีคนรับภารกิจนี้แล้วถูกปฏิเสธ....เนื่องจากเสื้อผ้าพวกนั้นไม่โดนใจ.... ข้าเลยคิดไม่ออกว่าจะทำยังไงดี...”

        “เห... มีภารกิจแบบนั้นด้วยเหรอเนี่ย” จะว่าไปหลังๆเจอพวกภูติในเมืองเยอะขึ้นเหมือนกันแฮะ...ที่มีภารกิจนี้คงเพราะเจ้านี่สินะ...

        “ท่านเนสบอกว่าเจ้าออกแบบเสื้อผ้าอยู่เลยมาขอปรึกษา...”

        “อืมมมม... มันก็มีอยู่ล่ะนะ ไหนๆก็ไหนๆ เคออสช่วยไปตามคุณเนสให้หน่อยนะ พอดี...มีเรื่องสนุกๆจะให้ทำ~”

        .

        .

        .

        .

        “โอ้~ เสื้อคลุมนี่ดูดีมากเลยล่ะพริสทีน!เริ่มหลงรักซะแล้ว!” ไลรอนสวมเสื้อคลุมคล้ายโจรสลัดทันทีที่ได้รับคืน ขนเฟอร์ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปตอนแรกมันแข็งกระด้าง ตอนนี้มันนุ่มซะจนบีบแทบตลอด ตัวผ้าก็นุ่มแสนนุ่ม

        “ชุดคลุมนี่สบายดี”ฟีเรสวมเสื้อคลุมสีแดงติดขนเฟอร์สีดำ แถมมีฮู้ดคลุมหัวสำหรับเผ่าสัตว์สมิง

        “ไม่เลว” เดฟไกส์เสื้อเชิ้ตสีขาวเปิดไหล่กางเกงขาสามส่วนสีเลือดหมูพันเอวด้วยผ้าสีกรมท่าแถมยังใส่ลูกเล่นตรงเมื่อโดนแสงจะมีรูปไลแคนสีครามโผล่ออกมา รองเท้าบูทสีดำ“แบบนี้ตอนทำภารกิจจะได้สะดวกหน่อย คิดว่าไง?”

        “นายใส่แล้วดูดีกว่าที่คิดไว้มากๆเลยล่ะเดฟ”

        “พริสทีน~” สเตลล่าวิ่งร่าเข้ามาในห้องหลังเปลี่ยนชุดเสร็จ

        ชุดใหม่ของเธอเน้นสีชมพูกับสีฟ้าชุดเดรสคอขว้างส่วนบนเป็นสีชมพู ส่วนแขนพองมัด้วยเชือกสีองุ่นแดงมัดทำให้ปลายแขนบานติดระบายตัวกระโปรงสีฟ้าสดใสติดระบายสีชมพูอ่อน รองเท้าชมพูมีเชือกมัดโดยตรงปลายเป็นใบไม้

        แถมพอเปลี่ยนทรงผมเล็กๆทำให้ดูน่ารักสดใสสมวัยกว่าเดิม

        “ขอบคุณนะจ๊ะพริสทีน! มันน่ารักมากๆเลยล่ะ!”

        “ไม่เป็นไรจ้ะ ดีแล้วที่ชอบ” กระโดดวี๊ดว้ายกัน

        “ชุดใหม่มันก็ดี แต่... เจ้าพวกนี้มาทำไม?”ฟีเรมองแขกที่ไม่รู้ว่าได้รับเชิญมาหรือไม่อย่างเจ้าของร้านเสื้อผ้าชื่อดังประจำเมืองหลวงกับพวกผู้ติดตาม

        “พอดีข้ารับงานออกแบบเสื้อผ้าของเขามาน่ะ...แต่ไม่คิดไม่ออกจนไปขอให้พริสทีนช่วย และนางบอกให้ทุกคนมานั่งรวมกันตรงนี้เพื่อจัดงาน...งานอะไรนะ...?”

        “แฟชั่นโชว์จ้ะชิอินะ แฟ-ชั่น-โชว์”

        “นั่นแหล่ะ... แฟชั่นโชว์ อะไรนั่นแหล่ะ...”

        หลายคนทำหน้างงประมาณว่ามันคืออะไรพริสทีนเลยต้องอธิบายให้ฟังว่ามันเป็นแสดงเสื้อผ้ารองเท้าเครื่องประดับโดยมีนางแบบและนายแบบสวมใส่แล้วเดินแสดงให้แก่เหล่าผู้ชมดู

        ไม่มีใครรู้จักมันมาก่อนเลยทำให้สนใจกันยกใหญ่นายแบบกับนางแบบในการแสดงครั้งนี้คือเคออสกับเนส

        สาเหตุที่หยิบเรื่องแฟชั่นโชว์มาพูดคงเป็นเพราะสมัยก่อนเคยได้แค่มองผ่านโทรทัศน์เครื่องเก่าถึงจะเป็นแฟชั่นโชว์เล็กๆก็ภาคภูมิใจ

        “เอาหมอนั่นมาเดินแบบคิดอะไรอยู่...” เดฟกระซิบ

        “ไม่เป็นไรหรอกบอกอีกฝ่ายไว้แล้วน่ะเวลาอยู่เมืองให้ทำส่วนตาสีดำกลายเป็นสีขาว จะได้ไม่มีคนตกใจ”

        “แน่ใจ?”

        “แน่ใจสิ”

        “....ถ้าเจ้าพูดหนักแน่นซะขนาดนั้นข้าจะเชื่อละกัน...”

        “จ้าๆ”

        ระหว่างรอพริสทีนกับพนักงานในร้านก็เคลียร์เส้นทางในร้านปูพรมแดงจัดที่นั่ง ขึงผ้าม่าน ไม่นานเกินรอชิอินะเดินมาบอกว่าพวกนายแบบนางแบบเตรียมตัวเสร็จเรียบร้อย

        “เอาล่ะ...” ก้าวขึ้นมาบนพรมแดงท่ามกลางสายตาของคนอื่นที่นั่งอยู่

        ตั้งใจจะทำเป็นว่าเชี่ยวชาญ พอขึ้นมา... ตึกตักๆๆๆใจเต้นแรงไม่เป็นส่ำ ตื่นเต้นกับสายตาทุกคน จนต้องพยายามหายใจเข้าออกตบๆแก้มแตะขนไลแคนเบาๆ ก่อนถอนหายใจอีกครั้งให้สบายใจ...

        แต่คนที่มอบขนให้ดันเริ่มรู้สึกเขินแทนก็เธอเล่นมาลูบต่อหน้าตนเองแบบนั้น

        “ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าสู่แฟชั่นโชว์ที่แรกและเป็นที่เดียวของเมืองอควอเทียค่ะ!และอย่างที่รู้กันว่าตอนนี้เสื้อผ้านั้นมีหลากหลายประเภททั้งแบบน่ารักและสวยงามซึ่งการโชว์ครั้งนี้นั้นเป็นเสื้อผ้าประจำเมืองของเหล่าภูติหรือก็คือชุดกิโมโนในแบบผสมผสาน และตามที่ภารกิจระบุมาจะมีทั้งหมด 6 ชุดด้วยกัน!ถ้าพร้อมแล้วเตรียมรับชมได้เลยค่า!”

        พูดจบก็รีบวิ่งมานั่งระหว่างสเตลล่ากับเดฟไกส์อย่างไว

        “เฮ้อ... ตื่นเต้นจัง...”

        “ใช่จ้ะ น่าตื่นเต้นมากเลย!”สเตลล่ามองพรมแดงตาเป็นประกายถึงจะคนละความหมายแต่ทำเอาพริสทีนลูบหัวด้วยความเอ็นดู

        “บทพูดเมื่อกี้ไปจำมาจากไหนข้าไม่เห็นจะเคยได้ยินมาก่อน”

        “ความ-ลับ-จ้ะ” ปิดด้วยรอยยิ้ม

        ดูเหมือนว่าตอนนี้ไฟในร้านจะดับกลายเป็นโคมไฟลวดลายสวยงามหลากหลายสีสันลอยอยู่เลียบทางเดินก่อนผ้าม่านส่วนหน้าจะเปิดสร้างความตื่นตะลึงให้กับผู้ว่าจ้างได้เป็นอย่างดี

        วาเนสซ่าในชุดกิโมโนแบบใหม่ที่แยกชุดกับแขนเสื้อออกตัวเสื้อเป็นปกกะลาสี เน้นโทนสีม่วงแดงชวนให้ดูลึกลับแต่ก็แฝงความน่ารักเอาไว้

        ชุดต่อมาเป็นชุดกิโมโนสั้นสีขาวตัดแดงคล้ายชุดมิโกะ แต่เพื่อความน่ารักเลยติดระบายเข้าไปมีเชือกสีขาวแดงมัดเอวติดกระพวนสีทอง

        และชุดสุดท้ายสำหรับผู้หญิงก็เป็นกิโมโนสั้นเช่นกันแต่เป็นแบบแขนกุด เน้นเสื้อคลุมที่มีพู่ห้อยเป็นก้อนขนนุ่มๆสีขาวและโบว์อันใหญ่สีขาวสะอาด

        ฝั่งชายนายแบบคือเคออสเป็นฮาโอริดัดแปลงคล้ายเสื้อคลุมลวดลายคล้ายชุดของกลุ่มชินเซ็นสมัยก่อนที่เธอชอบกรี๊ดบ่อยๆมีผ้าพันคอ กางเกงทับด้วยรองเท้าบูทสีดำ เหน็บเอวด้วยดาบ

        ชุดต่อมาเป็นเสื้อยืดกับกางเกงสีดำคลุมด้วยฮาโอริแบบเปิดไหล่ดูธรรมดาแต่มีพวกประคำแบบดัดแปลงกับโชคเกอร์เลยทำให้ดูมีเสน่ห์

        ปิดท้ายด้วยชุดกิโมโนโทนดำแดงลวดลายสีทองมัดเอวด้วยผ้าสีแดงมีเหน็บผ้าสีขาว และผ้าพันคอสีขาว

        ซึ่งการแต่งตัวของเคออสในครั้งนี้เรียกเสียงฮือฮาได้อย่างดีนอกจากจะทำผมคล้ายสตรียังแต้มหน้าแต้มปากซะจนเรียกได้ว่าเป็นสาวงามอีกคนยังว่าได้

        พอเดินเสร็จพริสทีนก็ลากชิอินะออกมายืนอยู่ระหว่างเนสกับเคออสในชุดล่าสุด“และแฟชั่นโชว์ของเราในวันนี้ก็สิ้นสุดแล้วนะคะหวังว่าทุกท่านจะพอใจในการแสดงของพวกเรา”

        “ถ้าหากชอบ.. ถ้าหากสนใจ... ก็อย่าลืมบอกต่อนะครับ...”

        แปะๆๆๆๆ!!! “ยอดเยี่ยม!!!ยอดเยี่ยมจริงๆ!!” เจ้าของร้านลุกขึ้นปรบมือเช่นเดียวกับคนอื่นๆ

        “ข้าชอบชุดสุดท้ายของท่านวาเนสซ่ามากๆเลยล่ะค่ะน่ารักมากเลย!”

        “ท่านเคออสเหมือนผู้หญิงเลยนะครับเนี่ย...”การ์เน็ตมอง

        ถ้าเกิดเป็นหญิงจริงการ์เน็ตสามารถพูดได้เต็มปากเลยว่าตกหลุมรักเข้าเสียแล้ว...

        “แต่งหญิงแบบนี้ไม่อายบ้างเหรอครับเนี่ย?”

        “ท่านพี่สั่ง... ข้าเลยไม่ขัดน่ะ...”เคออสตอบไลรอน “จะว่าไป...เจ้าคิดว่าไงเนส...”

        “ก็ไม่เป็นไรนี่... ข้าชอบนะ เจ้าสวยดี...”

        “นี่มันยอดเยี่ยมมาก!!!” เจ้าของร้านพุ่งมาหากุมมือพริสทีนกับชิอินะ“ข้าสามารถบอกได้เลยว่าชุดพวกนี้ต้องโด่งดังแน่นอน!!! แถมการแสดงแฟ--- แฟอะไรนะ..?”

        “แฟชั่นโชว์ครับนายท่าน...” ผู้ช่วยช่วยกระซิบบอก

        “ใช่ๆ นั่นแหล่ะ! แฟชั่นโชว์ก็เหมือนกัน!!!ข้าขอซื้อ จะแพงแค่ไหนก็ว่ามาเลย!!!”

        “ใจเย็นๆก่อนนะคะ แฟชั่นโชว์ไม่มีราคาหรอกค่ะ”

        “หา?”

        “การที่จะทำให้เสื้อผ้าออกมาดูดีได้ ปัจจัยสำคัญก็คือนางแบบกับนายแบบค่ะดังนั้นหากนายท่านต้องการจัดแฟชั่นโชว์เป็นของตนเองต้องคัดเลือกหญิงสาวและชายหนุ่มที่คิดว่าเหมาะสมสามารถทำให้เสื้อผ้าตนนั้นมีสเน่ห์และน่าสนใจค่ะ”

        “อืมมม... มันก็จริงนะแต่นั้นก็หมายความว่าจะปล่อยให้เข้าชมฟรีทั้งชนชั้นสูงหรือคนธรรมดางั้นสิ”

        “ไม่ค่ะ เราจะเก็บเงินค่าเข้าชมด้วย แต่ว่าเรื่องผู้เข้าชมพวกเราจะไม่ขอแบ่งแยกชนชั้นเพื่อให้ไม่ว่าใครก็ต่างสามารถเข้ามาชมได้อย่างสบายใจแต่ถ้าหากว่าพวกเขาไม่พอใจจะนั่งกับคนธรรมดาก็เก็บเงินเพิ่มแล้วหาที่นั่งที่เหมาะสมให้น่าจะดีกว่าค่ะ”

        “โอ้! น่าสนใจ แบบนั้นยิ่งน่าสนใจเข้าไปใหญ่เลย!!!ความคิดเจ้าช่างน่าสนใจซะจริง งั้นข้าขอเพิ่มราคาให้กับภารกิจครั้งนี้เป็น 5เท่าเลย! แลกกับแฟชั่นโชว์นั่น!”

        “จะ จะดีเหรอครับ... ถ้าเพิ่ม 5 เท่าจากราคาเดิม 70โกลด์...ก็เท่ากับ...”

        “แน่นอน ข้ายินจะเพิ่มให้ด้วยความเต็มใจในเมื่อความคิดใหม่นี่จะทำให้พวกเราร่ำรวยขึ้นกว่าเดิม!! เจ้าชื่อพริสทีนสิเด็กสาวผมเงินที่ร่ำลือคนนั้นสินะ! พรุ่งนี้ข้าจะรีบไปเรียกเจ้าหน้าที่ในการจดทะเบียนสิทธิบัตรเรื่องแฟชั่นโชว์มาที่นี่โดยไว!”

        “เอ๋!! ดะ เดี๋ยวๆๆๆ ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ค่ะ! อือออ...จะว่าไงดีล่ะ หนูไม่อยากมีเรื่องวุ่นวาย”

        “ไม่ได้ๆ เจ้าเป็นคนคิดเรื่องนี้ขึ้นก็ต้องได้รับผลตอบแทน!”

        “เอ่อ... เอาไงดีล่ะชิอินะ?”

        “งั้น...ขอเป็นสิทธิ์ในการเข้าชมฟรีได้รึเปล่าครับแบบว่า...สำหรับพวกเราทุกคน..?”

        “โอ้! ด้วยความยินดี!! พวกเราจะเตรียมที่นั่งอย่างดีไว้ให้เลยล่ะ!!เรื่องต่อมาก็พวกชุด...”

        พอพูดเรื่องเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย พริสทีนอาศัยจังหวะนั้นรีบถอยออกมาจากวงปล่อยให้ชิอินะคุยแทนส่วนคนอื่นยังคงชื่นชมเนสกับเคออสไม่หยุดปาก

        “ฟู่... เป็นอิสระแล้วเรา” ถอนหายใจโล่งอก

        “ทิ้งปัญหาแล้วหนีเป็นเหมือนกันนี่”

        “ก็นะ.. ไม่คิดว่าจะวุ่นวายนี่นา แล้วเดฟไม่สนใจบ้างเหรอ...?”

        “ก็สน แต่ก็ไม่ได้ขนาดนั้น แล้วนี่เจ้าไม่ได้ทำชุดของตัวเองรึไง?”

        “ไม่หรอก ทำไว้แล้วล่ะ แต่ว่าจะเสริมพลังป้องกันด้วยก็เลยยังไม่เสร็จน่ะ” ถึงจะบอกแบบนั้นแต่ความจริงอันน่าเศร้าคือ...

        เธอดันใส่เวทย์มากเกินแล้วชุดเกิดระเบิดจนขาดเป็นชิ้นๆ!!!

        ดูเหมือนอย่างแรกที่เธอต้องคิดคือชุดที่สามารถรองรับเวทย์พวกนั้นได้ล่ะนะ...

        คราวหน้าเธอต้องไม่พลาด!!