ความเงียบงันในหลุมลึกถูกทำลายด้วยเสียงลมหายใจหอบถี่ของเซน เขากำ 'มีดจักรกลเวท' ในมือแน่น ััจากด้ามจับที่ทำจากวัสดุผสม (Composite) ซึ่งระบบสังเคราะห์ขึ้นนั้นให้ความรู้สึกมั่นคงอย่างประหลาด มันไม่ใช่แค่มีด แต่มันคืออุปกรณ์อเนกประสงค์ที่รวมเอาเครื่องวัดระยะทางและเซนเซอร์ตรวจจับอุณหภูมิไว้ในตัว
“ระบบ... รายงานสถานะพลังงานของโฮสต์และอุปกรณ์” เซนเอ่ยถามในใจ
[รายงานสถานะ...]
พลังกาย (Vitality): 12/100 (อยู่ในสภาวะอ่อนเพลียเรื้อรัง)
มานาในร่างกาย (Internal Mana): 5/50 (ใช้สำหรับควบคุมระบบเบื้องต้น)
พลังงานอุปกรณ์ (มีดจักรกลเวท): 98% (ขับเคลื่อนด้วยผลึกมานาเยือกแข็งขนาดเล็ก)
ข้อแนะนำ: โฮสต์จำเป็ต้องได้รับสารอาหารและน้ำภายใน 4 ชั่วโมง เพื่อป้องกันสภาวะช็อก
เซนแค่นยิ้ม “สี่ชั่วโมงงั้นเหรอ ในวิศวกรรมการก่อสร้าง ระยะเวลาสี่ชั่วโมงคือเส้นตายของการเทคอนกรีตไม่ให้เสียรูป แต่สำหรับฉันตอนนี้ มันคือเส้นตายของชีวิต”
เขามองไปที่ แผนที่เรียลไทม์ (Real-time Map) ????️ ซึ่งตอนแรกเป็เพียงความว่างเปล่า แต่ตอนนี้เริ่มมีเส้นโครงร่าง (Wireframe) สีฟ้าจางๆ ปรากฏขึ้นในรัศมี 15 เมตร ตามระยะที่เซนเซอร์จากมีดสั้นจะตรวจจับได้ เขาสังเกตเห็นจุดหนึ่งบนหน้าจอโฮโลแกรมที่มีการกระพริบของสีน้ำเงินเข้ม
“นั่นคืออะไร?”
[วิเคราะห์ข้อมูลทางธรณีฟิสิกส์...] ระบบตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย [ตรวจพบการควบแน่นของความชื้นสูงกว่าปกติในทิศ 2 นาฬิกา ห่างออกไป 28 เมตร คาดว่าเป็รอยแยกหินที่มีน้ำใต้ดินไหลผ่าน]
“น้ำ! นั่นแหละคือสิ่งแรกที่้า”
เซนเริ่มขยับตัว ทันทีที่เขาก้าวเดิน ทักษะ การสำรวจและวางผังเมือง ???? ก็ทำงานโดยอัตโนมัติ ทุกย่างก้าวที่เขาย่ำลงบนพื้นหิน ระบบจะแสดงค่าความเค้น (Stress) และความเครียด (Strain) ของพื้นที่นั้นๆ หากพื้นดินจุดไหนไม่มั่นคง จะมีรอยไฮไลต์สีแดงแจ้งเตือนให้เขาเลี่ยง เพื่อป้องกันหินถล่มหรือพื้นยุบ
ระหว่างทาง เขาต้องผ่านอุโมงค์แคบๆ ที่เต็มไปด้วยหินย้อยรูปทรงพิลึกพิลั่น เซนใช้มีดจักรกลเวทตัดผ่านพวกมันอย่างง่ายดาย ทุกครั้งที่ใบมีดััหิน วงจรเวทมนตร์บนตัวมีดจะเรืองแสงวาบ พร้อมกับเสียง วี้ด เบาๆ ของความถี่สูงที่ช่วยในการสั่นะเืเพื่อลดแรงต้าน
“ระบบ ถ้าฉัน้าขุดเจาะพื้นที่นี้ให้เป็ที่พักชั่วคราว ฉันต้องใช้พลังงานเท่าไหร่?”
[คำนวณจาก พิมพ์เขียว: ห้องพักนิรภัยระดับ 1 (Safety Vault Lv.1)]
ปริมาตรการขุด: 12 ลูกบาศก์เมตร
ทรัพยากรที่ต้องใช้: แรงงาน (โฮสต์) หรือ เครื่องจักรขุดเจาะอัตโนมัติ (Locked)
หมายเหตุ: หากโฮสต์ขุดด้วยมือจะเสียพลังกายเกินขีดจำกัด แนะนำให้สร้าง 'หุ่นยนต์แมงมุมขุดเหมืองรุ่นทดลอง'
เซนหยุดชะงัก “หุ่นยนต์แมงมุม? ฉันมีวัตถุดิบพอเหรอ?”
เขากดเข้าไปที่เมนู การสร้างเทคโนโลยี ⚙️ หน้าต่างรายการวัสดุเด้งขึ้นมา
[พิมพ์เขียว: หุ่นยนต์แมงมุมขุดเหมืองรุ่นทดลอง (Experimental Mining Spider-Bot)]
โครงสร้างหลัก: เศษเหล็กกล้าหรือโลหะผสม (0/5 หน่วย) - พบได้ในซากชุดเกราะอัศวิน
ระบบขับเคลื่อน: ฟันเฟืองขนาดเล็กและข้อต่อไฮดรอลิกเวท (0/8 ชิ้น) - สามารถสร้างจาก 'มีดจักรกลเวท' โดยการย่อยสลายวัตถุดิบ
แกนกลางพลังงาน: แร่มานาเยือกแข็งระดับต่ำ (1/1 หน่วย) - โฮสต์มีอยู่แล้ว
“เข้าใจแล้ว ระบบนิเวศของที่นี่คือการเปลี่ยนซากปรักหักพังให้กลายเป็นวัตกรรม” เซนหันกลับไปที่กองซากศพนักรบที่เขาเพิ่งเดินผ่านมา เขาเริ่มใช้มีดในมือทำหน้าที่เป็ 'เครื่องแยกสลายโมเลกุล' ตามคำแนะนำของระบบ
แสงสีฟ้าจากมีดอาบชิ้นส่วนเกราะที่ขึ้นสนิม ทันใดนั้นเกราะเ่าั้ก็แตกสลายกลายเป็ก้อนโลหะทรงลูกบาศก์ขนาดเล็กที่ถูกจัดระเบียบใหม่จนดูแวววาว
[ได้รับ: เหล็กกล้าเกรดต่ำ (Refined Steel) 6 หน่วย]
[ได้รับ: ชิ้นส่วนกลไกโบราณ 3 หน่วย]
“เริ่มการผลิตหุ่นยนต์แมงมุม!” เซนสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด
กระบวนการสร้างครั้งนี้กินเวลานานกว่าการสร้างมีด แสงมานาสีฟ้าเข้มควบแน่นอยู่บนพื้นดินเป็รูปทรงเรขาคณิตสามมิติ เฟืองแต่ละชิ้นถูกขัดเกลาและประกอบเข้าด้วยกันอย่างแม่นยำระดับนาโนเมตร เซนมองดูภาพตรงหน้าด้วยสายตาของสถาปนิกที่หลงใหลในความสมบูรณ์แบบ แขนกลแปดข้างของหุ่นยนต์ค่อยๆ งอกออกมาจากตัวถังทรงกลมที่มีขนาดเท่าลูกฟุตบอล
ติ๊ด! ดึงดวงตาเซนเซอร์สีแดงของมันสว่างขึ้น
[การผลิตเสร็จสิ้น: Spider-Bot รหัส '01' พร้อมทำงาน]
[ความสามารถ: ขุดเจาะ, สำรวจพื้นที่แคบ, บรรทุกของได้ 50 กก.]
“เอาล่ะ 01 ไปที่จุดตรวจพบความชื้น ขุดทางเข้าไปให้ถึงแหล่งน้ำ!”
หุ่นยนต์แมงมุมตัวน้อยะโลงจากพื้น แขนกลของมันเปลี่ยนหัวเป็สว่านขนาดเล็กที่หมุนด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียง ครืน มันไต่ไปตามผนังถ้ำอย่างรวดเร็วด้วยทักษะ การสำรวจ ???? ที่เซนแบ่งปันข้อมูลให้ผ่านโครงข่ายประสาทของระบบ
ไม่นานนัก เสียงน้ำไหลซึมก็ดังชัดขึ้น 01 เจาะทะลุชั้นหินปูนหนาๆ ออกมาได้สำเร็จ น้ำใสสะอาดที่ผ่านการกรองโดยชั้นหินธรรมชาติไหลออกมาเหมือนสายธารเล็กๆ
เซนรีบเข้าไปรองน้ำดื่มด้วยมือที่สั่นเทา ความเย็นของน้ำช่วยชุบชีวิตที่กำลังจะมอดดับของเขาให้กลับมาสว่างไสวอีกครั้ง ในขณะที่เขากำลังดื่มน้ำ ระบบก็แจ้งเตือนเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด!
[คำเตือน: ตรวจพบคลื่นเสียงจากการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิตขนาดกลาง ในรัศมี 50 เมตร]
[ประเภท: ไม่ระบุ | พฤติกรรม: กำลังมุ่งหน้ามาที่แหล่งน้ำ]
เซนวางมือจากน้ำทันที เขากดเรียกใช้งาน พื้นที่เก็บของระบบ (ไม่จำกัด) ???? เพื่อเตรียมความพร้อม หากต้องมีการปะทะ เขาต้องมีแผนสำรอง
“01 กลับมาประจำตำแหน่งเตรียมป้องกัน! ระบบ... เตรียมพร้อมใช้งานทักษะ การควบคุมธาตุ ???? ฉัน้าสร้างกำแพงดินปิดกั้นรอยแยกนี้ถ้าจำเป็”
[รับทราบ... เตรียมการคำนวณความหนาแน่นของชั้นดิน...]
แสงสีม่วงจากพฤกษาเรืองแสง้าเริ่มกระพริบตามจังหวะการเดินของ 'แขกที่ไม่ได้รับเชิญ' เสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ดังใกล้เข้ามา พร้อมกับเสียงพึมพำในภาษาที่เซนไม่เข้าใจ แต่น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและเหนื่อยหอบ
เซนหลบวูบเข้าไปในเงาศิลาสายตาคมกล้าจ้องมองไปที่หัวมุมอุโมงค์ เขาไม่ได้เห็นสัตว์ร้ายอย่างที่คิด... แต่มันคือกลุ่มคนในชุดผ้าป่านขาดรุ่งริ่ง ิัของพวกเขาสีเทาซีดจากการขาดแสงแดดมานาน ดวงตาโตกว่ามนุษย์ปกติ และที่สำคัญ... พวกเขาโซ่ตรวนที่ข้อมือ
“พวกนั้น... ทาสเนรเทศงั้นเหรอ?” เซนพึมพำ
นี่คือโอกาสแรกของเขาในการขยายอำนาจ ทักษะ การจัดการทรัพยากร ???? ของเขาไม่ได้มีไว้สำหรับสิ่งของเท่านั้น แต่มันรวมถึงทรัพยากรที่สำคัญที่สุดในงานก่อสร้างและการสร้างเมือง... นั่นคือ 'แรงงาน'
“ระบบ วิเคราะห์ภาษาของพวกเขาทันที ฉันจะสร้าง 'ตลาดมืดแห่งมิตรภาพ' ขึ้นที่นี่ และคนพวกนี้แหละที่จะเป็พลเมืองกลุ่มแรกของอาณาจักรใต้ดินของฉัน!”
เซนขยับมีดสั้นในมือให้กระชับ เตรียมพร้อมที่จะปรากฏตัวต่อหน้าผู้มาเยือนด้วยท่าทีที่น่าเกรงขามที่สุดเท่าที่เ้าชายผู้ถูกทอดทิ้งจะทำได้
จบตอนที่ 2