มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

"""""เฮ้!!"""""แปะๆๆๆ ผู้คนต่างส่งเสียงเฮและเสียงปรบมือลั่นสนั่น ซีฮันยกมือขึ้นเพื่อเป็นสัญญาณให้หยุด เมื่อเห็นว่าผู้กลับมาในความสงบเขาก็พูดขึ้นอีก"เอาล่ะ ข้ารู้ว่าพวกเจ้าไม่อยากรีรอ ไป! พวกเจ้ามีเวลาเพียงเดือนเดียวก่อน*สุสานนักปรุุงยา*จะปิดตัวลง"เมื่อซีฮันกล่าวจบ ผู้คนเริ่มพุ่งทยานเข้าไปจะประตูมิติทั้งอย่างบ้าคลั่งซูเฉินไม่ได้ร่วมวงด้วย เขาเฝ้ามองอยู่ห่างๆและรอให้คนลดลงเขาค่อยเข้าไประหว่างนั้นเองซูเฉินก็เหลือบไปเห็นเด็กสาวคนหนึ่งที่สวมหน้ากากครึ่งหน้าแบบเดียวกับเขา แม้จะมีหน้ากากปกปิดใบหน้าของหน้าแต่ก็ไม่สามารถปกปิดความสวยงามอันล้นหลามของนางได้ ราวกับนางรับรู้ถึงการจ้องมองของซูเฉิน นางก็ได้หันมายิ้มและพยักหน้าให้ซูเฉินเล็กน้อยก่อนจะทยานเข้าไปในประตูมิติซูเฉินเฝ้ามองนางจากไปก่อนหัวเราะเล็กน้อย"ฮ่าๆๆ ดูเหมือน*สุสานนักปรุุงยา*จะไม่น่าเบื่อกว่าที่คิด"จากนั้นซูเฉินก็ทยานเข้าไปยังประตูมิติเเละหายไป แต่เขาไม่รับรู้ว่ามีคนกำลังจ้องมองเขาจากด้านหลังไกลๆชายคนหนึ่งที่เห็นว่าซูเฉินได้เข้าไปยังประตูมิติ เขาก็เข้ามากล่าวกับอีกคนที่ดูเหมือนหัวหน้าของเขา"ท่านประมุขขอรับ เจ้าสารเลวนั้นคือคนที่ปล้นบ่อนของเราและบ่อนของอีก5ตระกูลด้วยขอรับ"ชายวัยกลางที่ยืนฟังอยู่นั้นเขาก็เริ่มแสดงเจตนาฆ่าในดวงตาของเขาแล้วกล่าวว่า"รีบไปแจ้งตระกูลที่เหลือทั้ง5 ข้าต้องการแสดงให้สารเลวนี้รู้ว่า 6ตระกูลใหญ่ไม่ใช่ของที่จะเล่นด้วยง่ายๆ!!!""รับทราบขอรับ"ชายคนนี้โค้งคำนับหนึ่งครั้งก่อนจะจากไป****ภายใน*สุสานนักปรุุงยา*ซูเฉินค่อยๆลืมตาขึ้น แต่เขาก็พบแต่ความมืดมิดรอบกายของเขา แต่เขายังได้ยินเสียงของผู้คนรอบข้าง"ที่นี้ที่ไหน ทำไมข้าถึงมองไม่เห็น""เฮ้ย! นี้ข้าจับโดนอะไรนุ่มๆ อยู่ต่ำขนาดนี้?""บัดซบเจ้าจับอะไร อ่า∽∽∽""บัดซบ! รู้งี้ข้าน่าจะพาคบเพลิงมาด้วย"เสียงของผู้คนมากมายรอบข้างของซูเฉิน ท่ามกลางความมืดมิดและอยู่ๆเขาก็มองเห็นแสงไฟดวงหนึ่งจากชายหนุ่มคนหนึ่ง เขากำลังถือคบเพลิงอยู่ภายในมือ"ฮ่าๆๆ มีแต่คนโง่เท่านั้นและที่ไม่เตรียมตัว"แต่ขณะที่เขากำลังหัวเราะอยู่นั้นอีกคนหนึ่งก็กล่าวขึ้น"เจ้านั้นเเละโง่! รีบดับไฟเร็วเข้าถ้าไม่อยากตาย!""เจ้ากำลังพูดเรื่องบ้า-อัก!"ชายที่ถือคบเพลิงยังพูดไม่ทันจบ เขาก็ลงไปกองอยู่กับพื้น คบเพลิงภายในมือของเขาตกไปยังพื้นใกล้ก่อนจะดับ"เกิดอะไรขึ้น? เขาตายงั้นเหรอะ""อะไร? เขาตายได้ยังไง" แม้ว่าคนอื่นไม่เห็นแต่ซูเฉินสามารถเห็นได้ชัดแจ๋ว เมื่อครู่มีผีเสื้อตัวหนึ่งบินผ่านลำคอของชายเมื่อครู่อย่างรวดเร็วก่อนเขาจะล้มลงผีเสื้อตัวนั้นมีขนาดแค่3นิ้ว ตัวของมันเป็นสีเทามืด แทบจะมองไม่เห็นในความมืด แต่ที่ซูเฉินแปลกใจคือผีเสื้อตัวนี้มีหมายเลขอยู่บนปีกของมัน แม้ตัวเลขนั้นจะพิมด้วยสีเทาแต่เป็นสีเทาสว่างที่สามารถมองเห็นตัวเลขได้ชัด และที่ผีเสื้อตัวนั้นมีตัวเล*347*เขียนอยู่เสียงของชายคนหนึ่งที่เตือนชายถือคบเพลิงดังขึ้นอีกครั้ง"เห้อออ ข้าบอกไม่ทันขาดคำ""จะเจ้า รู้อะไรรีบบอกมา""ใช่ๆทำไมชายคนนั้นถึงตายรีบบอกมาเร็ว"ผู้คนเริ่มตื่นตนกและพยายามสอบถามชายดังกล่าว"เห้ออ ข้าจะบอกพวกเจ้าเอง เมื่อครู่เจ้านั้นตายเพราะ*ผีเสื้อหมายเลข*แม้ว่ามันจะชื่อว่า*ผีเสื้อหมายเลข*แต่ก็เป็นเพียงชื่ิอที่ผู้คนตั้งขึ้นมาเท่านั้น พวกเจ้าอาจจะไม่รู้เพราะพวกเจ้าพึ่งมาที่นี้เป็นครั้งแรก แต่ข้าเคยมาเมื่อ5ปีที่แล้ว ที่นี้คือ*ด้านทดสอบ* พวกเจ้าต้องตามล่า*ผีเสื้อหมายเลข*ให้ครบหลักสิบของเจ้าก่อนที่เจ้าจะสามารถออกจากที่นี้ได้ สมมุติง่ายๆ เจ้าได้*ฝีเสื้อหมายเลข*ตัวแรกคือ 999 เจ้าต้องหาผีเสื้อที่มีหมายเลข991-1,000ที่เหลือให้ครบจึงจะผ่านไปยัง*สุสานนักปรุงยา*ที่แท้จริงได้"ผู้คนเริ่มแตกตื่นและพยายามพูดคุย สุดท้ายก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น"เราสามารถจับ*ผีเสื้อหมายเลข*ได้ยังไง"ผู้คนเริ่มเงียบพวกเขาต้องการคำตอบจากชายดังกล่าว"ไม่มีวิธีลัด เจ้าต้องใช้ความแข็งแกร่งของตัวเองเท่านั้น"เมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าวผู้คนเริ่มไม่พอใจและโวยวาย"บัดซบ เเค่มองก็ยังมองไม่เห็นแล้วพวกเราจะจับมันยังไง""ใช่! มืดขนาดนี้เราจะจับมันยังไงกัน"ชายคนดังกล่าวหัวเราะเมื่อได้ยินคำพูดของผู้คนจากนั้นเขาก็กล่าวว่า"เมื่อนานวันไปเจ้าจะคุ้นชินและสามารถมองเห็นพวกมันได้ ถึงเจ้าจะมองเห็นแต่การจะจับมันไม่ใช่เรื่องง่าย พวกมันนั้นรวดเร็วและมีขนาดเล็ก ข้าว่าพวกเจ้าอาจจะใช้เวลาเป็นเดือนกว่าจะจับพวกมันได้สักตัว"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่54

คล้ายกับเรื่องมรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!! ที่คุณอ่าน

มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่54

คล้ายกับเรื่องมรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!! ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้