ระบบเกมส์ออนไลน์​กับโลกซอมบี้

และแล้วรถหลายคันก็ได้วิ่งออกนอกค่าย รถนับสิบคันได้วิ่งต่อกันเป็นขบวนแรกคันแรกสุดของขบวนมีภูผาเป็นคนนั่งอยู่ และคันท้ายสุดของขบวนมีเอ็มเป็นคนนั่งอยู่ ส่วนคันก็มีเหล่าผู้บริหารคนอื่นดูแลอยู่ ส่วนรถที่อยู่ใจกลางสุดของขบวนนั้นมีแอนและทีโอได้นั่งอยู่

-----ภายในรถ-----

แอนได้นั่งอยู่เบาะหลังส่วนทีโอนั้นได้อยู่ข้างๆคนขับบรรยากาศภายในรถนั้นเงียบสนิท

" บอกลาวันใหม่หรือยังครับ " ทีโอพูดขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบภายในรถ สายตาของทีโอได้มองแอนผ่านกระจกมองหลังของรถ

" ยัง.... " เสียงเล็กของแอนได้ตอบด้วยเสียงที่เงียบขรึม

" ทำไมล่ะครับ "

" ยัยหนูยังไม่อย่าออกมาจากห้องตั้งแต่เช้าเลย.... "

" วัยต่อต้านสินะครับ....ฮ่าๆ " ทีโอพูดพร้อมกับเสียงปนหัวเราะ

" หมายความว่าอย่างไง.? " แอนได้เอ่ยขึ้นด้วยท่าทางเย็นชาพร้อมกับใช้สายตามองไปที่ทีโอด้วยท่าทางที่ไม่พอใจเล็กน้อย สายตาของแอนทำให้ทีโอขนลุก

" ขอโทษครับ.... " ทีโอเอ่ยคำขอโทษออกไปแล้วเปลี่ยนจากท่าทางทีเล่นทีจริงกลับมาจริงจังอีกครั้ง

" เราจะถึงที่ประชุมตอนไหน " แอนได้เอ่ยถามทีโอ

" ดูจากเวลาก็น่าจะประมาณบ่ายน่าจะถึงครับ "

และแล้วขบวนรถได้วิ่งไปต่อเนื่องอย่างไม่หยุด ผ่านเส้นทางหลายเส้นทางจนที่สุดพวกเขาก็ได้มาถึง ค่ายของกลุ่มอัศวินพื้นที่โดยรวมมีมากกว่าค่ายของกลุ่มแอนประมาณสองเท่า ขบวนรถของแอนได้วิ่งสู่ประตูของค่ายผ่านไปถึงที่จดรถ

ทุกคนที่นั่งมากับรถได้ค่อยทยอยลงมาทีละคน ทันใดนั้นมีชายคนหนึ่งเดินตรงเข้ามาหาแอน

" สวัสดีครับ " ชายคนนั้นเป็นคนที่มีรูปร่างสูงผอมอายุน่าจะราวๆสักยี่สิบกลางๆเขาได้พูดขึ้นโดยท่าทางที่สุขภาพ

" นายคือ.... "

" อ๋อ... ลืมแนะนำตัว"

" ผมชื่อไอซ์​ครับเป็นคนที่จะมาต้อนรับ​กลุ่มที่จะมาเข้าร่วม​การประชุม​ "

ชื่อ ไอซ์​ LV.89

ตำแหน่ง รองหัวหน้ากลุ่มอัศวิน

" เชิญทางนี้ครับเราจะพาไปที่พักก่อน " สิ้นสุดคำพูดไอซ์ได้เดินนำพวกของแอนไป

" ขนของตามมา " แอนได้หันไปสั่งลูกน้อง

จากนั้นไอซ์ได้พาพวกของแอนไปที่ที่พักที่กลุ่มเขาได้จัดเตรียมไว้ให้โดยเป็นบ้านพักขนาดกลาง พวกของแอนที่มากันคราวนี้​มีราวๆสามสิบคน เมื่อเข้ามาถึงในบ้าน

" การประชุมจะเริ่มขึ้นตอนเย็นนะครับช่วงนี้ก็พักผ่อนตามอัธยาศัย... " ไอซ์พูดกับพวกแอนด้วยถอยคำสุภาพเมื่อพูดจบเขาได้เดินออกไปอย่างช้าๆ

หลังจากไอซ์เดินออกไปแอนได้สั่งให้ลูกน้องเผ้าระวัง​รอบๆบ้านเอาไว้ และทันทีที่ทุกคนกำลังจะพักผ่อน

ว๊ายยย

เสียงตกใจของสาวหน่วย​พยาบาล​ที่มาด้วยกันร้องดังลั่นทำให้แอนและพวกผู้บริหารวิ่งไปดู

เมื่อวิ่งไปถึงสิ่งที่แอนเห็นนั้นคือ วันใหม่ได้ออกมาจากกล่องของที่พวกเขาขนมา

" วันใหม่ " ทีโอได้เรียกขึ้นความตกใจ คนที่อยู่บริเวณนั้นต่างตกใจที่ได้เห็นวันใหม่แอบตามมา แต่คนเดียวที่มีท่าทางแตกต่าง​จากคนอื่นคือแอน แอนได้แสดงท่าทางโกรธออกมา ทุกคนที่อยู่บริเวณ​นั้นที่เห็นท่าทางของแอนได้เอาแต่เงียบ

เพียะ​!!!!

เสียงที่แอนใช้มือของตนเองตบเข้าไปหน้าของวันใหม่ดังสนั่น ร่างของวันใหม่ได้ล้มพับ​ไปกับพื้น ทีโอที่เห็นแบบนั้นก็กำลังจะวิ่งเข้าไปช่วยแต่..... เอ็มได้ดึงคอเสื้อไว้

" อยากโดนบอสฆ่าหรือไง.... " เอ็มได้กระซิบข้างหูของทีโอเบาๆ

" ออกไปกันเถอะ " วายุได้พูดขึ้นทำให้ผู้บริหารทุกคนและหน่วย​พยาบาล​ที่อยู่ตรงนั้นต่างเดินออกไป ทีโอที่ไม่ยอมได้โดยเอ็มลากออกไป

" ปล่อยฉันนะ " ทีโอได้โวยวาย​ขนาดใช้มือของตนเองพยายามช่วยให้ตนเองดิ้นหลุด

" มันเป็นเรื่องของแม่ลูกนะครับ " วายุได้เข้ามาพูดกับทีโอที่กำลังดิ้นคำพูดของวายุทำให้ทีโอคิดได้และอย่าโดนลากออกไปแต่โดยดี

---- ด้านแอน -​---

วันใหม่ที่นั่งอยู่กับพื้นได้ใช้มือที่กำลังสั่นของตนเองค่อยๆขึ้นมาจับที่ใบหน้าข้างที่โดนตบของตนเอง ร่างของวันใหม่นั้นสั่นไปด้วยความช็อค น้ำตาเริ่มไหลออกมาอยู่บริเวณขอบตาวันใหม่ได้เงยหน้าไปมองแอนที่ยืนอยู่

" หนูตามหม่ามี๊มาทำไม " แอนเอ่ยขึ้นด้วยท่าทางที่เงียบขรึม​แต่ดูแล้วก็สามารถรู้ได้ทันทีว่าแอนกำลังโกรธ​อยู่

" ก็หนู...ก็หนู" เสียงของวันใหม่ได้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่น

จากนั้นน้ำตาของวันใหม่ได้ค่อยๆไหลออกมาจากดวงตา

ฮึกๆ

เสียงสะอื้น​ของวันใหม่ได้ดังขึ้น

" ก็ไม่อยากให้หม่ามี๊หายไปเหมือนป่าป๊าหนิค่ะ " เสียงพูดที่ปนไปด้วยเสียงร้องไห้วันใหม่ เมื่อแอนได้ยินคำพูดของวันใหม่เธอก็ได้หยุดนิ่งไปสักพัก เธอได้ตั้งคำถามในใจตนเองว่าที่ทำแบบนี้ถูกแล้วเหรอ

วันใหม่ที่ร้องไห้ยังไม่หยุดอยู่ๆก็มีมือเล็กๆมาลูบที่หัวของวันใหม่เบาๆ เมื่อมือนั้นสัมผัสเข้าที่ผมของวันใหม่ วันใหม่ได้หยุดร้องไห้แล้วเงยหน้ามอง วันใหม่พบว่ามือนั้นคือมือของแอนที่ลูบหัวของตนเองอยู่ใบหน้าของแอนนั้นได้ยิ้มให้วันใหม่ด้วยความอบอุ่น
 

" แม่ขอโทษนะ... " แอนได้พูดด้วยเสียงที่เบาๆพร้อมกับใบหน้าที่ยิ้มอ่อนๆ

------- จบตอน -------

ใกล้แล้ว