ตอนที่ 2 (1)
ซูอันมาเคาะประตูห้องทำงานของถังเฮ่อก่อนเลิกงานห้านาที ดึงความคิดเมื่อสองเดือนก่อนของเขากลับสู่ความเป็จริง เขาะโตอบไปเองด้วยเสียงแหบแห้งว่า “เชิญ” แต่ในหัวสมองยังคงยุ่งเหยิง
หลังจากซูอันเข้ามาก็เห็นถังเฮ่อยังใจลอยถือใบประวัติที่มีรูปถ่ายของตู้เจี้ยนโยวอยู่ ได้แต่มองเ้านายอย่างไม่เข้าใจ
เธอติดตามถังเฮ่อมาหลายปี แม้จะมีปฏิกิริยาต่อความรู้สึกของมนุษย์ช้าเป็พิเศษ แต่สามารถจับอารมณ์ของถังเฮ่อได้ชัดเจน อย่างเช่นตอนนี้เธอรู้สึกได้ว่าอารมณ์ของเ้านายไม่มั่นคงนัก เลยตัดสินใจไม่เข้าไปยุ่มย่ามอย่างมีไหวพริบ เพียงรายงานอย่างเป็ทางการว่า “ประธานถังคะ ติดต่อบริษัทโฆษณาเมิ่งจือชูเรียบร้อยแล้วค่ะ ตกลงเป็วันจันทร์หน้าตอนบ่ายสามโมง เป็การรายงานคร่าวๆ กับท่านในห้องประชุมของบริษัทเรา ผู้กำกับตู้เจี้ยนโยวจะมาพร้อมกับผู้ช่วยสองสามคนในเวลานั้นค่ะ”
ถังเฮ่อพยักหน้าแสดงออกว่าเข้าใจแล้ว ซูอันเห็นว่าถังเฮ่อไม่ได้มอบหมายอะไรอีก แม้ในใจจะรู้สึกแปลกๆ แต่ในเมื่อตัดสินใจไม่ยุ่มย่ามแล้วก็ไม่คิดเอ่ยปากอีก วันนี้เป็คืนวันศุกร์ที่นานๆ ทีจะเลิกงานตรงเวลาได้ แก๊งเพื่อนสาวตัวดีนัดกันว่าอยากรวมตัวกินมื้อเย็นที่บ้านเธอ รีบกลับไปตอนนี้จะทันเวลาพอดี ในที่สุดก็มีวันที่ได้นัดกับเพื่อนสาวโดยไม่ถูกด่าว่ามาสายสักที
ถังเฮ่อมองเงาหลังของซูอันที่รีบปรี่ออกไป ก่อนจะกลับมามองรูปถ่ายของตู้เจี้ยนโยวในชุดเสื้อเชิ้ตลายดอกไร้รสนิยม สวมแว่นตาดูตลกและสีหน้าขี้โอ่ ความหดหู่ในใจ่สองเดือนนี้ที่ไม่รู้ว่าผุดมาจากไหนพลันอันตรธานไป
“ตู้เจี้ยนโยว...” เขาพึมพำชื่อนี้ออกมาโดยไม่รู้ตัวอีกรอบ ใจตั้งตารอวันที่จะได้เจอหน้ากันอีกครั้ง
การประชุมวันจันทร์มาถึงในที่สุด สำหรับถังเฮ่อนั้น เหมือนเป็การผ่านคืนวันศุกร์แสนยาวนานน่าเบื่อ ตามด้วยวันเสาร์แสนยาวนานน่าเบื่อ ต่อด้วยวันอาทิตย์แสนยาวนานน่าเบื่อ และเช้าวันจันทร์แสนยาวนานน่าเบื่ออีกที จากนั้น ระหว่างที่ถังเฮ่อนั่งยืนไม่เป็สุข ในที่สุดเวลาบ่ายสองห้าสิบก็มาถึง
ซูอันผลักประตูห้องทำงานประธานเข้ามาตรงเวลา แจ้งถังเฮ่อว่า “ผู้กำกับตู้เจี้ยนโยวและคณะมาถึงห้องประชุมแล้วค่ะ กำลังรอท่านไปประชุมอยู่” ถังเฮ่อที่เดิมทีจิตใจฟุ้งซ่านมาตลอด ขณะนี้กลับนั่งพลิกเอกสารอยู่ที่โต๊ะทำงาน เอ่ยปากอย่างไม่รีบร้อนว่า “เข้าใจแล้ว พวกเธอเตรียมตัวกันก่อนเลย เดี๋ยวอ่านข้อมูลนี้เสร็จแล้วจะตามไป”
ซูอันนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ไม่รู้ว่าถังเฮ่อมีแผนการอะไรอยู่ เอาแต่เดินวนเวียนในห้องทำงานตลอดเช้า งานการอะไรก็ไม่ทำ ตอนนี้พอถึงเวลานัดประชุม จู่ๆ ดันนึกอยากดูรายงานการเงินขึ้นมาเสียอย่างนั้น เธอไม่รู้ว่าอะไรเป็จุดเปลี่ยนทางอารมณ์ของถังเฮ่อ และไม่รู้ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับตู้เจี้ยนโยว เลยทำได้แต่ถือเสียว่าเขามี่ประจำเดือนมาไม่สม่ำเสมอเหมือนผู้หญิง สถานการณ์นี้เมื่อเกิดกับผู้ชายคงเรียกได้ว่าอาการเสียสมดุลของฮอร์โมนเพศชายแหละ! พอลองคิดดูแล้วก็มีความเป็ไปได้นี้จริงๆ
สองสามเดือนมานี้ เหมือนถังเฮ่อจะไม่ได้ไปหาคู่นอนของเขาอีกแล้ว หนึ่งในนั้นยังมีเด็กใหม่ชื่อเยียนอะไรสักอย่างที่ไม่รู้กฎ ถ่อมาหาถึงบริษัทโดยทะนงตัวว่าเป็คนโปรดคนใหม่ ผลคือถูกถังเฮ่อมอบหมายให้ซูอันเชิญออกไปและโดนเด้งแบบถาวร นางแบบสาวคนนั้นไม่ได้เห็นแม้แต่หน้าของถังเฮ่อเลยด้วยซ้ำ
ตอนนั้นซูอันยังปลอบใจผู้หญิงไร้สมองที่ร้องไห้ปานดอกสาลี่หมาดหยาดน้ำตา[1] ก่อนด่าทอถังเฮ่อในใจ แต่เธอก็รู้มาตลอดว่าความสัมพันธ์ระหว่างถังเฮ่อกับคู่นอนนั้นสร้างขึ้นบนพื้นฐานของเงินและสิ่งของมีค่า บางครั้งเวลาเจอคนไม่ดูตาม้าตาเรือแบบนี้ก็โทษแต่ถังเฮ่อคนเดียวไม่ได้จริงๆ หากจะโทษก็ต้องโทษที่ผู้หญิงบางคนหลงนึกว่าตัวเองเป็ผู้ฝึกสัตว์ มักคิดว่าจะปราบจระเข้ตัวนี้ได้
เธอยักไหล่ ช่างเขาเถอะ! เธอตัดสินใจเลิกสนประธานถังที่ฮอร์โมนเสียสมดุลคนนี้เป็การชั่วคราว คิดว่าไปต้อนรับแขกก่อนดูจะสมเหตุสมผลกว่า
ถังเฮ่อที่หลายวันมานี้วิตกกังวลมาตลอด เมื่อได้ยินว่าตู้เจี้ยนโยวรอเขาอยู่ในห้องประชุมแล้ว ความหงุดหงิดในใจพลันสงบลงทันทีราวกับไม่เคยกระวนกระวายเพราะเื่นี้มาก่อน ถังเฮ่อสงบจิตสงบใจ นึกย้อนไปถึงสภาพจิตใจของตัวเองใน่สองวันที่ผ่านมา รู้สึกว่าตัวเองไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย เขาคิดว่าต้องเป็เพราะเคยชินกับการควบคุมทุกอย่างไว้ในกำมือแน่ๆ และเื่ที่เกิดขึ้นในคืนนั้นเป็เหตุไม่คาดคิดจำนวนน้อยนิดที่เขาไม่สามารถควบคุมได้ ทำให้สองสามเดือนมานี้คอยแต่จะนึกถึงคนคนนั้นและเื่ราวนั้นอยู่เรื่อย ทำเอาเขาเลิกสนใจทุกสิ่งอย่าง และในที่สุดก็ได้พบกับคนคนนี้อีกครั้ง เขาต้องกลับมาคุมเกมให้ได้ ให้ตู้เจี้ยนโยวที่ตบๆ ก้นจากไปโดยไม่ไยดีคนนี้รู้ว่าฉายาจระเข้แห่งตระกูลถังของเขานั้นไม่ใช่ได้มาเพราะโชคช่วย
เมื่อถังเฮ่อจัดท่าทางให้เรียบร้อยและก้าวเข้าไปในห้องประชุมด้วยฝีเท้าที่มั่นใจและหนักแน่นนั้น ตู้เจี้ยนโยวกำลังหันหลังพูดคุยกับคนอื่นสบายๆ พอได้ยินซูอันเอ่ยแนะนำว่าประธานถังมาแล้ว น้ำเสียงเปี่ยมพลังของตู้เจี้ยนโยวก็ดังขึ้น “โอ๊ะ! ได้ยินชื่อเสียงของประธานถังมานาน ในที่สุดวันนี้ก็ได้เจอเสียที เจอกันครั้งแรกกรุณาชี้แนะ...” ตู้เจี้ยนโยวชะงักค้างอย่างเห็นได้ชัดทันทีที่หันไปเจอถังเฮ่อ มือที่ตั้งใจยื่นออกไปจับทักทายหยุดอยู่กลางอากาศ คำทักทายที่เอ่ยไปเบาลงเรื่อยๆ รอยยิ้มแข็งทื่ออยู่ที่ริมฝีปาก ดวงตากลมโตที่เพ่งอยู่บนใบหน้าของถังเฮ่อเจือความประหลาดใจและประดักประเดิดอยู่หน่อยๆ
ถังเฮ่อพอใจกับปฏิกิริยาของตู้เจี้ยนโยวมาก นั่นหมายความว่าตู้เจี้ยนโยวยังจำเขาและคืนนั้นได้อยู่ ซึ่งหมายความว่าคนที่ว้าวุ่นใจใน่สองสามเดือนที่ผ่านมาอาจไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว ถังเฮ่อจับมือของตู้เจี้ยนโยวด้วยท่าทีสงบนิ่งและปล่อยออกอย่างสุภาพทันที ทั้งยังเอ่ยตามคำพูดของอีกฝ่าย “นั่นสินะ! เจอกันครั้งแรก มาๆ ทุกคนเชิญนั่ง ซูอัน เริ่มประชุมได้เลย” ถังเฮ่อจงใจหลบเลี่ยงสายตาของตู้เจี้ยนโยว แสร้งวางท่าเหมือนมืออาชีพ ทำเป็ว่าเพิ่งพบกันครั้งแรกจริงๆ นี่ทำให้ตู้เจี้ยนโยวยู่ปากพองแก้มหน่อยๆ ด้วยความไม่พอใจ
ถังเฮ่อสังเกตเห็นและกระหยิ่มยิ้มย่องในใจอยู่นิดๆ
เชิงอรรถ
^ ใช้บรรยายถึงท่าทางร้องไห้ของหญิงสาวที่น่าสะเทือนใจจนต้องประคบประหงม
3K
