ณ ภายในสมบัติประเภทมิติ บัดนี้เทพธิดาศักดิ์สิทธิ์ เหว่ยเสวียนจี กำลังนั่งสนทนากับเหล่าลูกสะใภ้ของตนเองอย่างสนุกสนาน ท่ามกลางบรรดาหลานๆซึ่งกำลังจดจ่ออยู่กับการอ่านตำราและหนังสือภาพที่มหาเทพปีศาจ กู่หลินเฉิน จัดหามาให้
"เด็กคนนั้นต้องโกรธข้ามากแน่ๆ ที่ข้าทิ้งเขาไป" หลังจากที่ได้รับฟังเรื่องราวชีวิตของเย่หยุนซีจากปากโฉมสะคราญที่เคยอยู่ข้างกาย คนงามก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเป็นกังวลขึ้นมา
"ท่านแม่อย่ากังวลไปเลยนะเจ้าคะ ถึงแม้ว่าสามีจะโกรธและเสียใจอยู่บ้าง แต่เขาก็ไม่ใช่คนไร้เหตุผลถึงขนาดที่จะไม่รับฟังอะไรเลย แถมท่านยังมีพวกเราคอยเสริมกำลังให้อีกต่างหาก" หยุนฉางเยว่เอ่ยปากกล่าวอย่างจริงจัง ในขณะที่บรรดาพี่หญิงน้องหญิงอีก 3 นางก็พากันพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดประโยคนี้
"เห้อ นั่นสิๆ ถึงคิดมากก็ไม่ได้อะไรขึ้นมา ขอบคุณพวกเจ้ามากนะที่ให้กำลังใจ" เหว่ยเสวียนจีเมื่อได้ยินคำกล่าวของลูกสะใภ้ก็รู้สึกดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
แต่ทว่าหลังจากนั้นไม่นานนัก! ร่างของมหาเทพปีศาจก็พลันปรากฏตัวขึ้นที่บริเวณด้านหลังของนาง ส่งผลให้บรรดาหลานๆพากันวิ่งหนีเข้าไปกอดผู้เป็นมารดา เพราะพวกเขายังไม่ค่อยคุ้นชินเท่าไหร่
"เจ้าทำให้หลานๆของข้ากลัวหมดแล้วเห็นหรือไม่?" เหว่ยเสวียนจีหันไปทำหน้ามุ่ยใส่ผู้มาเยือนพลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา ตั้งแต่ที่นางยอมถูกจับตัวมา เจ้าบ้านี่ก็ชอบเอาเปรียบนางอยู่บ่อยครั้ง
"เหอะ พวกเขาก็เป็นหลานข้าเหมือนกัน.........เอ้า นี่! ทรัพยากรบ่มเพาะสำหรับพวกเจ้า" กู่หลินเฉินกล่าว ก่อนที่จะนำเอาแหวนมิติสี่วงส่งให้กับบรรดาภรรยาของเย่หยุนซีโดยไม่คิดรอช้า
"ขะ ขอบคุณท่านพ่อเจ้าค่ะ" ทั้ง 4 สาวรับทรัพยากรนั้นเอาไว้ ความหวาดกลัวที่มีต่อมหาเทพปีศาจผู้ยิ่งใหญ่ได้มลายหายไปนับตั้งแต่ที่พวกนางรู้ว่า เขาคือบิดาแท้จริงของผู้เป็นสามี
"ชิ! ที่แท้ก็ใช้ของซื้อคน" เหว่ยเสวียนจีบ่นอุบอิบด้วยน้ำเสียงที่เจือความไม่ชอบใจ กู่หลินเฉินเมื่อได้ยินก็หันไปยิ้มเยาะใส่อีกฝ่าย สุดท้ายก็ดึงนางเข้ามากอดอย่างเช่นที่เคยทำทุกครั้ง
"ว้าย!.........ปล่อยข้านะ! เจ้าไม่อายเด็กๆบ้างหรืออย่างไรกัน?" คนงามถลึงตาใส่พร้อมทั้งแสดงท่าทางดิ้นรนขัดขืนอย่างเต็มที่
"น่าแปลก? ตอนปลอมเป็นมนุษย์เจ้าไม่เห็นจะพูดมากเช่นนี้" ผู้เป็นมหาเทพปีศาจยกมือขึ้นเชยคางอีกฝ่ายพลางกล่าวหยอกเย้า ภาพนี้ทำเอาเหล่าลูกสะใภ้ถึงกับต้องลุกขึ้นและพาลูกๆออกไป เพราะไม่อยากขัดจังหวะของทั้งคู่
"หึ! ตอนที่ข้ากับเจ้าปลอมเป็นมนุษย์นั่นมันก็ผ่านมาหลายหมื่นปีแล้ว ทุกอย่างย่อมเปลี่ยนไปตามกาลเวลา.......เจ้าว่าแต่ข้า เจ้าเองก็มิได้แสนดีเฉกเช่นเมื่อก่อน" คนงามเบือนหน้าหนีพลางกล่าว
กู่หลินเฉินหัวเราะอย่างขบขันแต่กลับแผ่วเบา "ฮ่าๆๆ นั่นมันก็จริงของเจ้า ในเวลานี้ขอแค่ได้ทั้งเจ้าและลูกกลับมา ข้าไม่คิดสนวิธีการอะไรทั้งนั้น"
"เห้อ เจ้าไม่กลัวถูกลูกเกลียดหรืออย่างไรกัน" เหว่ยเสวียนจีสุดจะทนกับความเอาแต่ใจของชายหนุ่มเบื้องหน้า
"เรื่องนั้นเอาไว้ค่อยคิด..........ตอนนี้ข้าอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมเจ้าถึงไม่ลงไปดูแลที่โลกมนุษย์บ้าง ทั้งๆที่เจ้าเป็นคนส่งเขาลงไป" กู่หลินเฉินเอ่ยถามด้วยความสงสัย ส่งผลให้เหว่ยเสวียนจีเผยสีหน้าขมขื่นออกมาอย่างเห็นได้ชัด
"นั่นเป็นเพราะข้าคิดว่าเขาตายไปแล้วอย่างไรล่ะ.........ในตอนที่ข้าให้สาวใช้คนสนิทพาเขาไปยังโลกมนุษย์ จู่ๆก็บังเกิดพายุมิติขนาดใหญ่ซัดพวกเขาไปคนละทิศละทาง"
"ซึ่งผลของมันก็ทำให้สาวใช้คนสนิทคนนั้นของข้าบาดเจ็บสาหัสจนพลังลดลงจากเทพราชันเหลือเพียงแค่ขอบเขตเทพสวรรค์ขั้นปลาย ส่วนลูกชายก็หายสาบสูญไร้ร่องรอยให้ตามหา"
"ถึงแม้ว่าตอนนั้นข้าจะไม่อยากคิด แต่โอกาสที่ทารกจะรอดชีวิตจากพายุมิติก็มีไม่ถึง 1 ส่วนด้วยซ้ำ"
"แท้ที่ก็เป็นเช่นนี้ การรอดชีวิตของเขานับว่าเป็นปาฏิหาริย์" กู่หลินเฉินหลังจากที่ได้ฟังทุกอย่างก็พยักหน้าด้วยความเข้าใจ พายุมิติเป็นปรากฏการณ์ที่ไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ แต่ถ้าหากพบเจอเมื่อไหร่แม้แต่ระดับเทพจักรพรรดิก็ยังต้องถอยหนี
การที่เย่หยุนซีในวัยทารกรอดจากปรากฏการณ์นี้ หากไม่เรียกว่าปาฏิหาริย์ก็ไม่รู้จะเอาคำไหนมานิยามมัน
"เห้อ ถึงแม้ข้าจะไม่ชอบพูดคำพวกนี้ แต่ก็ต้องขอขอบคุณสวรรค์ ที่อย่างน้อยก็ไม่พรากเอาลูกข้าไปทั้งๆที่ข้ายังไม่รู้เรื่องรู้ราว"
"ชิ! ถึงจะน่าหงุดหงิด แต่คำพูดประโยคนี้ข้าเห็นด้วยกับเจ้า" เหว่ยเสวียนจีเอ่ยปากกล่าว โดยที่ตัวนางไม่ดิ้นรนขัดขืนการกอดของบุรุษหนุ่มอีกต่อไป เพราะไม่ว่าจะดิ้นยังไงเจ้าคนชั่วร้ายก็ไม่ยอมปล่อยนางเสียที
"อืมๆ งั้นพูดคุยเรื่องลูกกันเพียงเท่านี้ ถึงเวลาที่ต้องพูดคุยเรื่องระหว่างพวกเรากันอย่างจริงจังแล้ว" กู่หลินเฉินยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะอุ้มร่างของคนงามขึ้นอย่างฉับพลัน
"ว้าย!.....นี่เจ้า!!"
"จะคุยก็คุย ทำไมถึงต้องอุ้มข้ากัน!!" ผู้เป็นเทพธิดาศักดิ์สิทธิ์ถลึงตาใส่บุรุษหนุ่มอย่างโกรธเคืองอีกครั้ง เจ้าบ้านี่ช่างขยันรังแกและเอาเปรียบนางเสียจริงๆ
"หึหึ ไม่ได้หรอก สามีภรรยาควรจะคุยกันบนเตียงสิ วันนี้ข้าจะสยบเจ้า เทพธิดาศักดิ์สิทธิ์ตัวร้าย" น้ำเสียงของกู่หลินเฉินเต็มไปด้วยเลศนัย จากนั้นก้าวเท้าเดินไปยังคฤหาสน์ที่อยู่ฝั่งตรงข้าม ถึงแม้เหว่ยเสวียนจีจะพยายามก่นด่าหรือทุบตีร่างของชายหนุ่มมันก็ไม่เป็นผลเลยสักนิด เพราะนางถูกปิดผนึกพลังตบะ
"คิกคิก แบบนี้สามีอาจจะมีน้องสาวหรือไม่ก็น้องชายเพิ่มขึ้นมาสักคนสองคนก็เป็นได้" เหล่าบรรดาลูกสะใภ้มองไปยังแผ่นหลังของทั้งสองที่พึ่งหายวับไปในคฤหาสน์พลางกล่าวอย่างขบขัน
บอกไปใครจะเชื่อกันล่ะว่า ตัวตนอย่างมหาเทพปีศาจและเทพธิดาศักดิ์สิทธิ์จะมีความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยากันเช่นนี้
3.45M
