พันธมิตรกาล : Lyra : Chronicle Of Time

ความรู้สึกแสบร้อนที่ผิวหนังทำให้กวนอูขมวดคิ้ว เขาสังเกตวัตถุทรงกลมสีเขียวที่ตกอยู่บนพื้น มันยังคงเรืองแสงอ่อนๆ และส่งควันจางๆ ออกมา นี่ไม่ใช่พลังยุทธ์ที่เขาคุ้นเคย

กลุ่มคนชุดดำยังคงโถมเข้าใส่อย่างไม่ลดละ ความเร็วและท่วงท่าของพวกเขาราวกับไม่ใช่ฝีมือของมนุษย์ธรรมดา พวกเขาประสานการโจมตีได้อย่างลงตัว บางคนเข้าประชิดด้วยดาบและหอก ในขณะที่บางคนคอยสนับสนุนจากระยะไกลด้วยวัตถุเรืองแสงสีเขียวที่น่าสะพรึงกลัว

เตียวเลี้ยวเองก็เริ่มเสียเปรียบ ศัตรูที่เขาเผชิญหน้าดูเหมือนจะมีความสามารถในการฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว แม้จะถูกกระบี่ฟาดฟันไปหลายครั้ง แต่พวกเขาก็ยังคงลุกขึ้นมาต่อสู้ราวกับไม่มีความเจ็บปวด

กวนอูตวัดง้าวเสี้ยวจันทร์อย่างรวดเร็ว ปลดร่างของชายชุดดำที่เข้ามาโจมตีด้านหลังลงไปนอนกับพื้น แต่ในจังหวะเดียวกัน ชายชุดดำอีกคนก็พุ่งเข้ามาจากด้านข้าง พร้อมกับใช้ดาบสีดำแทงตรงมาที่สีข้างของเขา

ด้วยสัญชาตญาณ กวนอูเบี่ยงตัวหลบทัน ทำให้คมดาบเฉียดร่างไปเพียงเล็กน้อย แต่ก็ยังทิ้งรอยแผลยาวไว้บนเสื้อเกราะ

ความโกรธเริ่มปะทุขึ้นในใจของกวนอู เขาตวาดเสียงลั่น และปลดปล่อยพลังยุทธ์ที่สะสมมาทั้งหมด ง้าวเสี้ยวจันทร์ในมือพลันเปล่งประกายสีเขียวมรกตอันน่าเกรงขาม ทุกครั้งที่ง้าวฟาดฟันลงไป ร่างของชายชุดดำก็จะกระเด็นลอยละลิ่ว ราวกับตุ๊กตาล้มลุก

แต่ถึงกระนั้น จำนวนของพวกเขาก็ดูเหมือนจะไม่มีวันหมดสิ้น พวกเขายังคงดาหน้าเข้ามา แม้จะเห็นความน่ากลัวของพลังจากง้าวของกวนอูแล้วก็ตาม

ทันใดนั้นเอง ผู้นำของกลุ่มชายชุดดำก็ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหน้าของกวนอู เขาไม่ได้ถืออาวุธใดๆ ในมือ แต่ดวงตากลับเปล่งประกายสีเขียวเข้มจ้องมองมาที่กวนอูอย่างท้าทาย

"ท่านคือ กวนอู สินะ?" ผู้นำเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดกลัว

กวนอูจ้องมองชายผู้นั้นอย่างไม่วางตา "เจ้าเป็นใคร? เหตุใดจึงกล้าบุกรุกค่ายของข้า?"

"พวกข้ามาที่นี่เพื่อนำสิ่งที่ควรจะเป็นของเรากลับคืนไป" ผู้นำตอบด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น "และหากท่านขวางทาง... ท่านก็จะต้องพบกับจุดจบ"

พูดจบ ผู้นำก็ยกมือทั้งสองข้างขึ้น ทันใดนั้นเอง แสงสีเขียวมรกตก็พวยพุ่งออกมาจากฝ่ามือของเขา พุ่งตรงเข้าใส่กวนอูด้วยความเร็วที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

กวนอูเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เขาพยายามยกง้าวขึ้นป้องกัน แต่แสงสีเขียวกลับทะลุผ่านง้าวเสี้ยวจันทร์เข้ามา ราวกับไม่มีตัวตน และพุ่งเข้าปะทะกับร่างของเขาอย่างจัง

ความเจ็บปวดอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อนแล่นเข้าสู่ร่างของกวนอู ราวกับถูกเพลิงเผาทั้งเป็น เขาทรุดเข่าลงกับพื้น คำรามออกมาด้วยความเจ็บปวด

ผู้นำชายชุดดำหัวเราะในลำคออย่างพึงพอใจ "พลังแห่งจิตวิญญาณที่ถูกผนึกไว้... ในที่สุดก็กำลังจะกลับคืนสู่..." เขายังพูดไม่ทันจบ เสียงคำรามกึกก้องของมังกรก็ดังสนั่นมาจากฟากฟ้า