สายลมหนาวพัดผ่านทิวเขาในยามค่ำคืน ขณะที่เจมส์ บอนด์ นั่งอยู่ในมุมมืดของร้านอาหารเล็กๆ แห่งหนึ่งในกรุงปราก เขาปรับแว่นตาดำเล็กน้อย สายตาจับจ้องไปที่ประตูทางเข้า ทุกการเคลื่อนไหวรอบตัวถูกรับรู้โดยสัญชาตญาณที่ถูกฝึกมาอย่างดี เขามาอยู่ที่นี่ไม่ใช่เพราะความบังเอิญ แต่เพราะข้อมูลลับที่เพิ่งได้รับแจ้งว่ามีเงาขององค์กรอันตรายเคลื่อนไหวอยู่ในเมืองนี้ คืนนี้อาจเป็จุดเริ่มต้นของภารกิจที่เสี่ยงที่สุดในชีวิต แต่สำหรับสายลับหมายเลข 007 ภารกิจแบบนี้คือสิ่งที่เขาถูกสร้างมาเพื่อเผชิญหน้า.
เสียงระฆังโบสถ์ใกล้เคียงดังขึ้นบอกเวลาเที่ยงคืน บอนด์หันไปมองนาฬิกาข้อมือ รอยยิ้มบางปรากฏบนใบหน้าเมื่อเห็นว่าทุกอย่างตรงตามกำหนดการณ์ ประตูร้านอาหารเปิดออก ชายคนหนึ่งในชุดสูทสีเข้มก้าวเข้ามา ท่าทางนิ่งสงบแต่แฝงไว้ด้วยความระมัดระวัง บอนด์ลอบมองชายคนนั้นผ่านแสงไฟสลัว สัญชาตญาณบอกว่าเขาเจอเป้าหมายแล้ว ชายคนนั้นเดินตรงไปยังโต๊ะมุมหนึ่งที่จัดเตรียมไว้โดยไม่สนใจสายตารอบข้าง บอนด์ปล่อยให้เวลาไหลผ่านไปครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นจากที่นั่ง เดินตรงไปหาเป้าหมายอย่างมั่นใจ บรรยากาศเคร่งขรึมรอบตัวเหมือนพายุที่กำลังก่อตัว.
“มิสเตอร์คาร์ลอฟ?” บอนด์เอ่ยเสียงต่ำขณะหยุดยืนตรงหน้าเป้าหมาย ชายในชุดสูทเงยหน้าขึ้น ดวงตาคมกริบหลังกรอบแว่นทองส่องประกายแปลกประหลาด "คุณสายไปนิดหน่อย" ชายคนนั้นตอบ น้ำเสียงเย้ยหยันเล็กน้อย ขณะที่บอนด์เลื่อนเก้าอี้นั่งลงตรงข้าม โต๊ะระหว่างทั้งสองเหมือนเส้นแบ่งเขตแดนแห่งความไว้ใจ บอนด์ปล่อยให้ความเงียบโรยตัวอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะเลื่อนแฟ้มเอกสารสีดำที่เขาถือมาวางลงกลางโต๊ะ "นี่คือข้อเสนอของเรา" เขาพูด พลางจับตามองการตอบสนองของอีกฝ่ายอย่างระวัง
คาร์ลอฟยิ้มบาง ยกแก้วไวน์ขึ้นดื่มราวกับไม่มีอะไรสำคัญ "ข้อเสนอของคุณอาจจะน่าสนใจ แต่คุณรู้ไหม มิสเตอร์บอนด์ ว่าผมไม่ใช่คนที่ตัดสินใจในเื่นี้" เขากล่าว ขณะที่มืออีกข้างของเขาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูท บอนด์เตรียมพร้อมในทันที ความสงบในร้านอาหารเริ่มเปลี่ยนเป็ความตึงเครียด สายลับหนุ่มรู้ดีว่าทุกเสี้ยววินาทีอาจเป็จุดเปลี่ยนของภารกิจนี้
เสียงปืนถูกปลดเซฟดังขึ้นแ่เบาใต้โต๊ะ บอนด์ััได้ถึงอันตรายที่ซ่อนเร้นอยู่ในคำพูดและการกระทำของคาร์ลอฟ เขายิ้มเล็กน้อยแต่ดวงตาเต็มไปด้วยความเ็า "ถ้าอย่างนั้นก็ดี เพราะผมก็ไม่ได้มาเพื่อเจรจา" เขาตอบ ก่อนจะพลิกข้อมือ ปล่อยะุยางที่ซ่อนอยู่ในปากกาที่เขาถือ ยิงตรงไปที่มือของคาร์ลอฟ แก้วไวน์หล่นกระแทกพื้นแตกกระจาย ขณะที่เสียงโกลาหลดังขึ้นทั่วร้าน บอนด์ลุกขึ้นพร้อมหยิบเอกสารกลับมา เขาเหลือบมองคาร์ลอฟที่นอนจมอยู่กับความเ็ป ก่อนจะเดินออกจากร้านอย่างใจเย็น าเพิ่งเริ่มต้น และเขาพร้อมจะเผชิญหน้าทุกอย่างที่รออยู่. **ย่อหน้าที่ 6**
ลมหนาวพัดกระทบใบหน้าของบอนด์เมื่อเขาก้าวออกจากร้านอาหาร สายตาเขากวาดมองไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว รถสปอร์ตสีดำที่จอดอยู่ฝั่งตรงข้ามถนนคือเป้าหมายต่อไป เขาเดินอย่างมั่นคงไปยังรถคันนั้น ขณะที่ความตื่นเต้นในเส้นเืพลุ่งพล่าน ทุกอย่างเป็ไปตามแผนที่วางไว้ แต่ในใจเขารู้ดีว่าเื้ัเงามืดที่กรุงปรากกำลังปกคลุม อาจมีบางอย่างที่คาดไม่ถึงรอเขาอยู่
**ย่อหน้าที่ 7**
เมื่อบอนด์ขึ้นนั่งในรถ เสียงเครื่องยนต์คำรามเบาๆ พร้อมกับไฟหน้าส่องแสงสว่างท่ามกลางถนนที่ร้างผู้คน เขาเปิดช่องเก็บของ หยิบอุปกรณ์สื่อสารขึ้นมาเปิด “เอ็ม ฉันได้ข้อมูลเบื้องต้นแล้ว” เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แฝงด้วยความแน่วแน่จากประสบการณ์ของสายลับ “เป้าหมายยืนยันว่าองค์กร *Spectre* กำลังเคลื่อนไหวในยุโรปตะวันออก ฉันจะตามร่องรอยต่อ” เสียงของเอ็มตอบกลับมาจากปลายสาย ด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น “ระวังตัวด้วย บอนด์ งานนี้ไม่ใช่แค่การไล่ล่า แต่เป็การเอาตัวรอด”
**ย่อหน้าที่ 8**
บอนด์วางอุปกรณ์ลง ก่อนที่รถจะเร่งความเร็วพุ่งเข้าสู่ถนนที่ทอดยาวไปยังชานเมือง ไฟถนนสลัวๆ สะท้อนบนตัวรถเหมือนประกายจากดาบในความมืด เขารู้ว่าทุกวินาทีหลังจากนี้ไม่มีที่ว่างสำหรับความผิดพลาด เบาะแสที่ได้มาจากคาร์ลอฟคือจุดเริ่มต้นเท่านั้น แต่ตัวหมากตัวใหญ่ที่อยู่เื้ัยังคงซ่อนตัวอยู่ในความเงียบ ความเงียบที่กำลังจะถูกทำลายด้วยการกระทำของเขา สายลับหมายเลข 007 พร้อมจะเล่นเกมนี้จนถึงที่สุด.
5K
