เกมราชันสงครามออนไลน์

ตอนที่ 143จิตวิญญาณที่คุ้มคลั่ง

“ปลดปล่อยจิตวิญญาณ!!!”

สิ้นเสียงของกายเหรียญตรากักเก็บจิตวิญญาณก็ระเบิดคลื่นพลังงานพายุหมุนออกมาบรรยากาศรอบตัวเย็นยะเยือกขึ้น สายลมพัดอย่างรุนแรงทำเอาทุกคนที่ยืนล้อมรอบกายอยู่ถึงกับกระเด็นกระดอนออกไปรอบทิศ

เสียงโซ่เหล็กปัดปลิวไปตามลมพายุหมุนส่งเสียงกระทบกันดังเคล้งๆ ต่อเนื่องไม่หยุด

กายและมีอาต่างก็ยกมือขึ้นมาปกป้องหน้าจากลมที่รุนแรงเจ้าหมอกที่ทั้งสองขี่ก็แสดงท่าทีกระทืบเท้าไปมาด้วยความกระวนกระวายใจออกมาอย่างชัดเจน

สีหน้าของกายแสดงออกอย่างเจ็บปวดจนยากจะทนต่อไปได้อีกเขารู้สึกราวกับมือที่ถือจับเหรียญตรากักเก็บจิตวิญญาณจะแตกสลายไม่มีผิดซึ่งผลกระทบไม่ได้มาจากเหรียญตรากักเก็บจิตวิญญาณแต่มาจากจิตวิญญาณที่กำลังจะปลดปล่อยออกมา

ซึ่งการกระทำของกายเป็นการฝืนพลังของตัวเองและก็กระตุ้นการปลดปล่อยไม่ถูกต้อง

กายกัดฟันแน่นก่อนจะปาเหรียญตรากักเก็บจิตวิญญาณออกไปจากมือ

เหรียญตรากักเก็จิตวิญญาณหล่นไปที่พื้นดินไม่ไกลจากกายและมีอามากนักมันอยู่ด้านหน้าผู้เล่นกิลด์กะโหลกแดงและโคเวิร์ตพอดิบพอดีทำเอาทุกคนสบถด่ากายและถอยร่นเว้นระยะกับเหรียญตรากักเก็บจิตวิญญาณด้วยความกลัว

ถึงเหรียญตราจะหลุดออกไปแต่ก็ยังไม่หยุดสั่นไหวและสร้างลมพายุ จนกระทั่งผ่านไปราว ๆ 5วินาทีเหตุการณ์ทุกอย่างก็หยุดลง แต่ยังจุดที่เหรียญตราอยู่กับปรากฏเงาร่าง ๆโปร่งแสงขึ้นมา

ก่อนจะก่อตัวเป็นรูปร่างของหมูป่ามันเหมือนกับหมูป่าที่กายฆ่าไปก่อนหน้านี้ไม่มีผิดยกเว้นก็แต่เรื่องขนาดตัวของจิตวิญญาณหมูป่าตนนี้ มันมีขนาดเท่ากำปั้นมือเท่านั้น

ผู้เล่นกิลด์กะโหลกแดงโคเวิร์ตต่างก็อ้าปากค้างมองอย่างงุนงง ไม่เว้นแม้แต่กายกับมีอาเช่นกันทั้งสองมองหน้ากันก่อนจะยิ้มเจื่อน ๆ

ส่วนผู้เล่นที่อยู่ใกล้สุดมองอย่างตะลึงก่อนจะหัวเราะร่าออกมาอย่างไม่ปิดบังทำเอาโคเวิร์ตและผู้เล่นคนอื่น ๆ มองไปที่จิตวิญญาณหมูป่าอย่างเยาะเย้ย

“ฮ่า ๆที่คือความหวังของเจ้าอย่างนั้นหรือลอร์ดเจ็ดโลหะ ช่างน่าขันซะไม่มี”โคเวิร์ตชี้นิ้วไปที่จิตวิญญาณหมูป่าและหัวเราะร่าออกมา

ก่อนจะแสดงท่าทีคลายกังวล

มุมปากของกายกระตุกเบา ๆใครจะไม่คิดว่าจิตวิญญาณตัวเล็กกระจิริดขนาดนี้ในตอนนั้นเองมีอาที่อยู่ในอ้อมกอดของกายก็สะกิดแขนเขาเบา ๆและส่งสายตาให้ดูจิตวิญญาณหมูป่าที่ยืนนิ่งไม่ขยับไปไหน

ซึ่งในตอนนี้ผู้เล่นราว ๆสามคนกำลังเดินเข้าไปใกล้มันอย่างสนใจ

“จิตวิญญาณแบ่งออกเป็นหลายประเภทแต่เท่าที่ข้ารู้มันมีอยู่สองแบบ หนึ่งคือจิตวิญญาณไร้สติปัญญาพวกมันเป็นเหมือนกับจิตวิญญาณกลุ่มธาตุธรรมดาเช่นธาตุไฟที่ใช้ในตะเกียงจิตวิญญาณส่วนอีกประเภทนั้นคือจิตวิญญาณที่อันตรายขึ้นมามาก มันคือพวกที่มีสติปัญญาซึ่งจะกลั่นตัวเองให้มีรูปร่างเหมือนกับสิ่งมีชีวิตซึ่งหายากมาและก็บ้าคลั่งมากโดยเฉพาะถ้ายังไม่ได้กำราบมันและที่อันตรายกว่านั้นคือ มันกระหายในการเติบโต” มีอากระซิบกล่าวกับกาย

กายฟังที่มีอาบอกขณะที่สายตาจดจ้องไปที่จดวิญญาณหมูป่าปากของเขาพึมพำออกมา “ถ้าอย่างนั้นเจ้านี่ก็...”

“อืม...มันคือจิตวิญญาณที่มีสติปัญญา”

สิ้นเสียงมีอา กายก็ถึงกับกลืนน้ำลายเท้ากระทุ้งที่ท้องม้าเตือนเจ้าหมอกเบา ๆ ให้มันถอยออกจากตรงนี้

“ท่านโคเวิร์ตเราจะเอายังไงกับมันดี”

“เก็บมันมา อย่างไรมันก็มีค่า ส่วนคนอื่น ๆจัดการลอร์ดเจ็ดโลหะ” แต่ยังไม่ทันที่ทุกคนขยับอยู่ ๆจิตวิญญาณหมูป่าก็พุ่งเข้าใส่ผู้เล่นที่ถามโคเวิร์ตเมื่อสักครู่ก่อนที่มันจะหายไป

“เกิดอะไรขึ้น มันอยู่ไหน”

“เอามันออกไป เอามันออกไปที”

ผู้เล่นที่โดนจิตวิญญาณหมูป่าพุ่งเข้าไปในร่างร้องโวยวายออกมาด้วยความกลัวก่อนจะพยายามปัดไปตามตัวหวังจะเอาจิตวิญญาณหมูป่าออกไป

“ช่วยข้าด้วย”ผู้เล่นคนนั้นพยายามวิ่งเขาไปหาผู้เล่นคนอื่น ๆ แต่ทุกคนกลับถอยหนีด้วยความกลัวเพราะตอนนี้ใบหน้าของผู้เล่นเริ่มแปลกประหลาดขึ้น มันมีเขี้ยวของหมูป่างอกออกมา

มือและเท้าเริ่มขยายใหญ่ขึ้นตามตัวมีขนเพิ่มขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง

“เขากำลังกลายร่าง” นี่คือสิ่งที่ผู้เล่นทุกคนคิดตอนนี้ผู้เล่นคนนั้นกลายเป็นครึ่งคนครึ่งหมูป่าไปแล้ว

“เจ้าเป็นอะไรหรือไม่”ผู้เล่นกิลด์กะโหลกแดงที่อยู่ใกล้ถามออกมา

“ไม่สิข้ารู้สึกแปลก ๆเหมือนกับข้าไม่อาจจะควบคุมตัวละครได้” กล่าวยังไม่ทันจบผู้เล่นครึ่งหมูป่าก็พุ่งชนผู้เล่นอีกคนอย่างรวดเร็วจนตัวของผู้เล่นคนนั้นลอยขึ้นกลางอากาศเสียงร้องโหยหวนดังขึ้นมา ก่อนร่างจะตกลงพื้นเสียงกระดูกหักไปทั้งร่างตามไปทั้งอย่างนั้น

ร่างของผู้เล่นคนนั้นกลายเป็นลุกลอยขึ้นฟ้าหายไปก็เป็นจังหวะเดียวกับที่ทุกคนในที่นี้เรียกสติของตัวเองกลับมาได้แต่ผู้เล่นครึ่งหมูป่าก็โจมตีคนอื่นต่อในทันที

“อ๊ากกก!!! ช่วยข้าด้วย”

“ถอยเร็ว มันแข็งแรงมาก”

“ล้อมมันไว้” โคเวิร์ตตะโกนสั่งผู้เล่นทุกคนตอนนี้ผู้เล่นครึ่งหมูป่าได้ฆ่าผู้เล่นไปแล้ว 10 คนในเวลาไม่นานทำให้โคเวิร์ตถึงกับกลัวมันขึ้นมาแล้ว

“ผิวหนังของมันหนาเหมือนเกราะ แรงยังเยอะอีกด้วยถ้าจะเทียบคงเท่ากับนักรบฝึกหัดระดับ 2 และในบางด้านเทียบเท่าระดับ 3 เลยทีเดียว”กายพึมพำออกมา

แต่เขารีบตั้งสติสลัดความคิดเรื่องจิตวิญญาณหมูป่าออกไปก่อนเพราะสถานการณ์ในตอนนี้เปิดโอกาสให้กายได้หนีแล้ว

กายยกดาบออกมาก่อนจะตัดโซ่รอบ ๆที่รั้งตัวของเจ้าหมอกออกไป ก่อนจะสั่งให้มันรีบออกไปจากที่แต่แล้วในตอนนั้นเองผู้เล่นครึ่งหมูป่าก็จับจ้องมาที่กายด้วยดวงตาแดงก่ำ

ทำไมมันมองมาทางนี้...

กายแสดงท่าทีระวังเต็มที่เพราะเขาไม่เข้าใจที่อยู่ ๆ ผู้เล่นครึ่งหมูป่าก็มองข้ามผู้เล่นคนอื่น ๆและจ้องจะเล่นงานเขา

“ท่าไม่ดีแล้ว ไปเร็วเจ้าหมอก”

กายควบม้าพุ่งทะยานฝ่าวงล้อมออกไปในทันทีนั้นยิ่งทำให้ผู้เล่นครึ่งหมูป่าคลุ้มคลั่งมากกว่าเก่ามันโจมตีใส่ผู้เล่นกิลด์กะโหลกแดงและโคเวิร์ตอย่างบ้าคลั่ง

ซึ่งทั้งโคเวิร์ตและคนอื่น ๆ ก็ไม่รู้ว่าทำไมเจ้าปีศาจนี่ถึงแสดงท่าทีแบบนี้แต่พวกเขาก็ไม่มีเวลาหาสาเหตุนอกจากพยายามจัดการมันให้เร็วขึ้นเท่านั้น

“ตายซะ!”

ในที่สุดโคเวิร์ตก็อาศัยจังหวะที่ผู้เล่นครึ่งหมูป่ากำลังกัดคอของผู้เล่นกิลด์กะโหลกแดงคนหนึ่งดาบของโคเวิร์ตตัดร่างทั้งสองพร้อมกันทำให้ผู้เล่นครึ่งหมูป่าและผู้เล่นปกติอีกคนตายไปทั้งอย่างนั้น

“บัดซบกว่าจะตายเล่นฆ่าคนของข้าไปตั้งเยอะ”โคเวิร์ตสบถด่าร่างศพของผู้เล่นครึ่งหมูป่าขณะที่เขาหันกลับไปมองหาตัวการที่ทำให้เกิดหายนะในครั้งนี้แต่ก็เห็นว่ากายและหญิงสาวสวยอีกคนกำลังควบม้าหนีออกไปแล้ว

“รีบตามมันไปเร็ว”

แต่ตอนนี้ไม่มีผู้เล่นคนไหนฟังคำสั่งของโคเวิร์ตอีกเพราะพวกเขาทั้งหมดกำลังมองไปด้านหลังของโคเวิร์ตที่ร่างของผู้เล่นสองคนพึ่งจะลอยหายกลายเป็นลุกไฟไปมันกลับมีจิตวิญญาณหมุป่ายืนอยู่

“เป็นไปได้ยังไง?” โคเวิร์ตพูดออกมาด้วยความตกใจเขาคิดว่าฆ่ามันไปแล้ว แต่มันกลับยังไม่ตายในวาทีนั้นเองจิตวิญญาณหมูป่าก็พุ่งเข้ามาทางโคเวิร์ตมันคิดจะสิงร่างของคนอื่นอีกครั้ง

โคเวิร์ตตอบสนองได้ทันท่วงทีรีบทิ้งตัวหลบไปด้านล่างจนหน้าแทบจะทิ่มดินทำให้จิตวิญญาณหมูป่าพุ่งผ่านจุดที่โคเวิร์ดยืนอยู่เมื่อครู่ไป แต่มันกลับทำให้ผู้เล่นที่อยู่ด้านหลังโคเวิร์ตก่อนหน้านี้โดนจิตวิญญาณหมูป่าสิ่งร่างในทันที

ก่อนที่มันจะกลายร่างไม่ต่างจากผู้เล่นคนก่อนหน้านั้นกลายเป็นผู้เล่นครึ่งหมูป่า ที่โดนยึดร่างไป

โคเวิร์ตตั้งท่าระวังด้วยความหวาดหวั่นตอนนี้เขารับรู้ได้ถึงความน่ากลัวของสิ่งนี้แล้วต้อให้ฆ่าร่างที่มันทำการสิงร่างไปก็ไร้ความหมายเพราะจิตวิญญาณหมูป่านั้นไม่ได้รับความเสียหายเลยแม้แต่น้อย

ขณะที่โคเวิร์ตกำลังคิดว่าเขาควรจะสั่งให้ทุกคนถ่อยก่อนดีหรือไม่ตอนนั้นเองก็พึ่งสังเกตว่าผู้เล่นครึ่งหมูป่าไม่ได้หันกลับมาโจมตีตนเองแต่พยายามจะฝ่าพุ่งออกไปยังทิศทางหนึ่ง

ซึ่งแน่นอนว่าแม้จะพยายามเคลื่อนที่ไปทางนั้นแต่ผู้เล่นครึ่งหมูป่าก็โจมตีทุกสิ่งมีชีวิตที่ขวางทางมันจนตายไปตลอดเส้นทาง

“มันกำลังพยายามตามล่าบางอย่าง หรือว่า ฮ่า ๆ ๆมันตามฆ่าคนที่ปล่อยมันออกมา”โคเวิร์ตหัวเราะเยาะเย้ยออกมาอย่างชัดเจนถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้นกลายเป็นว่าพวกเขาดันไปช่วยศัตรู

“ทุกคนถอยเร็ว ปล่อยมันไป”

ผู้เล่นกิลด์กะโหลกแดงที่เหลืออยู่ราว ๆ 50คนต่างงุนงงกับคำสั่งของโคเวิร์ต แต่พวกมันก็ทำตามรีบถอยออกมาจากผู้เล่นครึ่งหมูป่า

กายที่อยู่ห่างออกไปไกลเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับผู้เล่นกิลด์กะโหลกแดงและรู้ว่าผู้เล่นครึ่งหมูป่าตามล่าเขาอยู่กายไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขาปล่อยมันออกมาหรือเพราะเขาคือผู้กักขังจิตวิญญาณมันไว้กันแน่

แต่ไม่ว่าอย่างไหนมันก็คิดจะฆ่าเขาอยู่ดี

“อาวุธธรรมดาโจมตีมันไม่โดนต้องใช้จิตวิญญาณด้วยกันโจมตีมันตอนนี้มันกำลังคุ้มคลั่งและไล่ล่าสังหารเพื่อเพิ่มยกระดับตัวเอง”มีอาอธิบายด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า

เมื่อกายได้ยินคำอธิบายของมีอาก็ยิ่งทำให้เขามีสีหน้าเข้มขรึมถ้าอาวุธธรรมดาใช้ไม่ได้ผล นั้นเท่ากับตอนนี้เขาไม่สามารถจัดการมันได้แม้แต่น้อยตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจความหมายว่าทำไมจิตวิญญาณถึงเป็นสิ่งที่เหมาะกับพวกนักรบแท้จริงเพราะระดับนักรบแท้จริงสามารถกำราบจิตวิญญาณได้

แต่แล้วอยู่ ๆ กายฉุกคิดขึ้นมาได้ถึงของสิ่งหนึ่งที่สามารถจัดการกับจิตวิญญาณได้

“เหรียญตรากักเก็บจิตวิญญาณ” กายพึมพำออกมาก่อนจะหันไปมองเหรียญตรากักเก็บจิตวิญญาณที่เขาปาออกไปในตอนที่ปลดปล่อยจิตวิญญาณหมูป่าออกมา

ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะย้อนกลับไปเก็บเหรียญตรากักเก็บจิตวิญญาณ

“มันมาแล้ว” มีอากล่าวเตือนกาย

กายรีบเร่งให้เจ้าหมอกวิ่งเร็วขึ้นอีกแต่ความเร็วของผู้เล่นครึ่งหมูป่าก็ไม่ใช่น้อยเพราะหลังจากมันหลุดออกมาจากผู้เล่นกิลด์กะโหลกแดงได้ก็เคลื่อนไหวได้สะดวกมากยิ่งขึ้นโดยเฉพาะท่าวิ่งสีขาของมัน ทำให้ความเร็วไม่แพ้เจ้าหมอกเลยแม้แต่น้อย

ฟิ้ว!

ในพริบตานั้นก็มีธนูพุ่งผ่านกายและมีอาที่ควบม้าวิ่งหนีอย่างสุดกำลังไปกายมองเห็นเป็นเงา ๆ เท่านั้น ลูกธนูลุกโชนด้วยเปลวไฟก่อนจะกลายร่างเป็นนกกระจิบเพลิงตัวเล็ก ๆ ใส่ตัวของผู้เล่นครึ่งหมูป่า

“โฮกกก!!”ผู้เล่นครึ่งหมูป่าร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดก่อนจะเสียหลักกลิ้งไปกับพื้นเพราะความเร็วที่วิ่งมา

กายและมีอารีบหันไปมองยังทิศทางที่ลูกศรพุ่งมาซึ่งสุดสายตาทิศทางนั้นมีกองทหารกำลังมุ่งหน้ามาทางพวกเขาทั้งสอง