"แค่คนที่ไม่มีภูมิหลังอะไรบังอาจมาทำร้ายฉันอย่างงั้นหรอ?"แววตาของฉางเหวินเผยความโหดเหี้ยมออกมาหลังจากที่คิดว่าหลินเทียนเป็นเพียงแค่คนธรรมดา"ส่งคนไปจับตัวมันมาให้ฉัน ฉันจะทรมานมันด้วยตัวเอง!"ฉางเหวินกล่าวสั่งกับชายที่ยืนข้างๆด้วยน้ำเสียงที่โหดเหี้ยม!
คนที่กล้ามาทำร้ายตัวเขา เขาจะเอาคืนมันให้อย่างสาสม!!
"ครับนายน้อย"ชายคนนั้นพยักหน้าอย่างเข้าใจ
"เออใช่แล้ว สถานการณ์ของบริษัทตระกูลของฉันตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง"ฉางเหวินกล่าวถามออกมา หลังจากที่เขาลงมือไปแบบนั้นกับเซียวอยูซวนแต่ว่าทางด้านคนตระกูลเซียวกลับเงียบกริบไม่มีทีท่าว่าจะทำอะไรเลย
"สถานการณ์ของบริษัทตอนนี้สงบเรียบร้อยดีครับ"
"ทางด้านตระกูลเซียวมีความเคลื่อนไหวอะไรบ้าง"ฉางเหวินกล่าวถามออกมา เขาอยากทราบว่าตระกูลเซียวมีท่าทีเช่นไรในตอนนี้
"ไม่มีครับ ทางนั้นเงียบสงบมาก" ชายคนนั้นตอบ
ได้ยินอย่างงั้นรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของฉางเหวิน'เซียวอยูซวนคงยังไม่ได้บอกเรื่องเมื่อคืนนั้นกับท่านชายเซียว'
"เอาล่ะนายไปจัดการเรื่องไอ้คนนั้นซะ"
"ครับ" ชายคนก้มหัวเล็กน้อยแล้วเดินจากไป
.........
เช้าวันต่อมา
พวกของหลินเทียนก็ได้มารวมตัวกันที่ใต้หอพัก เป่ยหยวนมองไปที่ทั้งสี่คนแล้วกล่าวถามออกมา"พวกเราจะเรียกรถมาไหมหรือว่าจะเอายังไง"
"เหลียงเหว่ยนายมีรถไม่ใช่หรอไม่งั้นเราก็ไปกับรถของนายเป็นไง"เจิ้งฟานนึกขึ้นได้ว่าเหลียงเหว่ยมีรถเขาหันหน้าไปถาม
"รถที่ฉันพามามหาลัยเป็นรถสองที่นั่ง แต่พวกเรามีกันสี่คนมันนั่งไม่"เหลียงเหว่ยกล่าวออกมาพร้อมกับมองไปที่เจิ้งฟาน
"อย่างงั้นหรอ งั้นพวกเราเรียกรถกันเถอะ"เจิ้งฟานได้ยินก็พยักหน้าและตัดสินใจเรียกรถ จะให้ทั้งสี่คนขึ้นรถสองที่นั่งก็ไม่ได้
"ไม่งั้นนายก็ขึ้นรถกับเหลียงเหว่ย ส่วนเป่ยหยวนก็ไปกับรถของฉัน"หลินเทียนจู่ๆก็กล่าวเสนอขึ้นมา การที่จะเรียกรถมามันก็ไม่สะดวกที่จะไปไหนมาไหน
"หลินเทียนนายก็มีรถด้วยงั้นหรอ"เป่ยหยวนที่อยู่ข้างๆอดไม่ได้ที่จะกล่าวออกมา เขาไม่นึกว่าหลินเทียนจะมีรถด้วยไม่เห็นหลินเทียนพูดกับ้ขาเลย
"นายมีรถงั้นหรอ"เจิ้งฟานก็อดไม่ได้ที่จะถามเช่นกัน
"อืม เป็นรถธรรมดาสองที่นั่งน่ะ"หลินเทีบนพยักหน้ากล่าวเบาๆ
"งั้นดีเลยให้เป่ยหยวนไปกับนาย ส่วนนายไปกับเหลียงเหว่ย อ้อ แล้วรถของนายจอดอยู่ที่ไหนล่ะ"เจิ้งฟานกล่าวถาม
"อยู่ที่โรงจอดรถของมหาลัย"หลินเทียนตอบกลับมา
"แล้วเหลียงเหว่ยรถของนายล่ะ"เจิ้งฟานหันหน้าถามเหลียงเหว่ย
"รถของฉันจอดอยู่หน้ามหาลัย"
"งั้นหรอ?งั้นหลินเทียนฉันกับเหลียงเหว่ยไปรอพวกนายสองคนที่หน้ามหาลัยตรงข้ามร้านชานมไข่มุกน่ะ"เจิ้งฟานหันหน้าพูดกับหลินเทียนและเป่ยหยวน
"ได้เลย"
.........
หลินเทียนกับเป่ยหยวนพวกเขาทั้งสองเดินเท้าไอเอารถด้วยกันที่โรงจอดรถของมหาลัย
"นี่หลินเทียนนายซื้อรถอะไรไว้หรอ"เป่ยหยวนที่กำลังเดินตามหลังอยู่จู่ๆก็ได้ถามออกมา
"เดี๋ยวนายไปดูเองก็จะรู้"หลินเทียนพยักหน้าตอบกลับ เขารับรองว่าหลังจากที่เป่ยหยวนได้เห็นรถของแล้วคงจะตะลึงอ้าปากค้างแน่
"ทำไมท่าทางของนายดูลึกลับจัง"เป่ยหยวนย่นคิ้วเล็กน้อยกล่าวออกมา'หรือหลินเทียนจะซื้อรถที่มันธรรมดาเลยไม่กล้าบอก'เป่ยหยวนทำได้เพียงคิดในใจ
ในขณะเดียวกันนั้นเองห่างพวกหลินเทียนและเป่ยหยวนทั้งสองไม่ไกล คนกลุ่มหนึ่งกำลังรวมตัวกันอยู่
"ใช่ไอ้คนรูปหล่อนั้นใช่ไหมลูกพี่"ชายที่หัวล้านกล่าวกับชายหน้าบากที่อยู่ข้างๆ
ชายหน้าบากหยิบรูปขึ้นมาลองเทียบกับหลินเทียน"ใช่ ไอ้คนนั้นแหละ"ชายหน้าบากกล่าวออกมาพร้อมกับภายในแววตาเผยความโหดเหี้ยม
"ลูกพี่เราจะลงมือตอนนี้หรอ แต่นี่มันมหาลัยน่ะ"ชายหัวล้านกล่าวออกมาขณะที่มองไปที่ชายหน้าบาก
"มหาลัยแล้วไงว่ะหรือเอ็งกลัว"ชายหน้าบากหันหน้ามองชายหัวล้านย่นคิ้วเล็กน้อยถามออกมา ปกติชายหัวล้านมักจะกล้าตลอดทำไมวันนี้มันถึงปอดแหกไปได้
"จะบ้าหรอลูกพี่ใครกลัว ผมเพียงแค่ว่ารู้สึกมันเสี่ยงเท่านั้นเอง ไม่งั้นเรารอให้มันออกมาจากมหาลัยแล้วค่อยจัดการดีไหม"ชายหัวล้านเสนอ
มหาลัยมีกล้องวงจรเต็มไปหมดถ้าเกิดว่าลงมือตำรวจจะต้องรู้แน่ว่าพวกเขาเป็นคนทำ
"ไม่ได้! ทางนายน้อยฉางต้องการตัวมันให้เร็วที่สุดจะชักช้าไม่ได้"ชายหน้าบากกล่าว ชายหน้าบากรู้ดีว่ามหาลัยเต็มไปด้วยกล้องวงจรปิดแต่แล้วยังไงถึงตำรวจจะตามล่าเขายังไงเขาก็ไม่กลัวเพราะเขามีนายน้อยฉางหนุนหลังอยู่
"งั้นก็ได้ครับ"
"ต้องอย่างนี้แหละ เดี๋ยวพวกเราเข้าไปล้อมมันไว้และจับตัวมันให้เร็วที่สุด"ชายหน้าบากกล่าวกับชายหัวล้านและคนอื่นๆที่เหลืออีก4คน
"ครับ'' ทั้ง5คนตอบรับพร้อมเพรียงกัน จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังทางที่หลินเทียนอยู่
"นี่หลินเทียนนายบอกมาเถอะว่ารถของนายเป็นรถอะไร ฉันจะไม่ว่านายหรอกถึงแม้ว่ารถของนายจะเป็นรถมือสองก็เถอะ"เป่ยหยวนเดินมาขนาบข้างและพยายามถามหลินเทียน
เขายังคงเชื่อว่ารถที่หลินเทียนซื้อนั้นเป็นเพียงรถธรรมดาเท่านั้น หลินเทียนคงจะไม่มีเงินซื้อรถแพงๆแน่
"ฉันบอกแล้วนายไปถึงก็จะได้รู้เอง"หลินเทียนยังคงเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มที่ลึกลับ การที่ได้เห็นท่าทางอยากรู้อยากเห็นจองเป่ยหยวนมันอดไม่ได้ที่จะทำให้เขาสนใจเล็กน้อย
"แล้วอีกนานไหมกว่าจะไปถึงรถของนาย นี่เราก็เดินมาตั้งนานแล้วน่ะ"เป่ยหยวนบ่นออกมา
"อีกไม่นานแล้-...หื้ม"จู่ๆหลินเทียนก็หยุดคำพูดลงและดูเหมือนว่าจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง
เป่ยหยวนรับรู้ถึงความผิดปกติของหลินเทียนเขากล่าวถามออกมา"มีอะไรงั้นหรอ?"เป่หยวนมองหลินเทียนด้วยความสงสัยไม่รู้ทำไมหลินเทียนหยุดคำพูดตัวเองกระทันหัน
"ดูเหมือนว่าจะมีเพื่อนมาหาเรา"หลินเทียนจู่ๆก็ยิ้มออกมาที่มุมปากเอ่ยออกมา
"เพื่อนหรอ?"เป่หยวนงงงันเล็กน้อย เพื่อนที่ไหนกันจะมาหา
เพียงแต่ว่าไม่นานเป่ยหยวนก็ได้รับคำตอบ จู่ๆก็ได้มีคนกลุ่มหนึ่งมาล้อมพวกเขาเอาไว้ เป่ยหยวนตกใจเล็กน้อยและเอาตัวเข้ามาติดกับหลินเทียน
"ไอ้หนูนานมากับเราเดี๋ยวนี้"ชายหน้าบากที่เดินเข้ามาทีหลังกล่าวออกมาพร้อมกับจ้องมองไปที่หลินเทียนอย่างยิ้มแย้มเล็กน้อย
หลินเทียนจ้องมองคนที่ล้อมพวกเขาอยู่และชายหน้าด้วยสีหน้าสงบนิ่งและสงสัยเล็กน้อยเขาคิดภายในใจ'มาหาฉันจริงๆด้วย แต่ว่าช่วงนี้ฉันก็ไม่ได้ไปหาเรื่องใครนี่น่า หรือว่าเจ้าพวกนี้จะมาปล้น เอ๋..เดี๋ยวน่ะเหมือนว่าฉันจะไปหาเรื่องคนๆหนึ่งนี่น่า' หลินเทียนจู่ๆเหมือนว่าจะนึกอะไรออกเขายิ้มออกมามองคนที่กำลังล้อมตัวเอง
377K
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
