"เป็อะไรไปคะ? ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ"
"........."
น้องแป้งหันไปถามยศที่กำลังขับรถด้วยสีหน้าเบื่อโลก แม้จะรู้ว่าเขาหงุดหงิดเื่อะไรแต่เธอก็ยังอยากจะหยอกเล่นอยู่ดี
"เมื่อกี้ยังเห็นสนุกเต็มที่อยู่เลยนี่นา ทำไมพออยู่กับแป้งแล้วเป็งี้ล่ะ"
"ก็เธอนั่นแหละ เห็นอมยิ้มมาตลอดทางเลยนะ สนุกนักรึไง"
"ใช่ค่ะ สนุกมากกกก ขอบคุณนะคะที่พาแป้งไปดูกองถ่าย ไม่คิดว่าจะน่าสนใจขนาดนี้"
"พอเลย อย่าพูดด้วยสีหน้าแบบนั้นได้มั้ย เห็นแล้วหงุดหงิดเป็บ้า"
"ฮ่าๆ อะไรอ่าาา ยิ้มก็ไม่ได้เหรอ ก็คนเค้าชอบอ่ะ... แล้วพี่ยศล่ะ สนุกกับที่ทำอยู่รึเปล่า"
"......สนุกสิ สนุกมากเลยด้วย"
"เห็นมะ พี่ยังชอบงานตัวเองเลย พอแป้งชอบบ้างทำไมจะไม่ได้ล่ะ"
"แต่มันไม่ใช่อาชีพที่น่าภูมิใจสักเท่าไหร่หรอกนะ ในสายตาของคนอื่นไม่มีใครมองพวกเราดีนักหรอก"
"อย่างน้อยก็มีแป้งคนนึงล่ะ แป้งชอบงานพี่นะ"
ยศหงุดหงิดที่วันนี้ไม่เป็ไปดั่งใจ เพราะแป้งก็ยังคงดูไม่มีความลังเลกับสิ่งที่เจอแม้แต่น้อย
"แป้ง...... ถ้าเมื่อกี้พี่ลากเธอเข้าฉากด้วยจริงๆ.. เธอโอเคเหรอ?"
"ก็คงในิดหน่อยที่ไม่ได้เตรียมตัว.. แต่มันน่าตื่นเต้นสุดๆ เลยไม่ใช่เหรอคะ" เธออมยิ้มกัดปากเมื่อคิดภาพตามว่าจะโดนทำอะไรบ้างหากเกิดเหตุการณ์นั้นขึ้นมาจริงๆ
"ชิ.. เห็นหลินโดนขนาดนั้นแล้วไม่รู้สึกกลัวอะไรบ้างเลยรึไง คนทั้งห้องรุมขยี้เป็ตุ๊กตาเลยนะ ใครบ้างก็ไม่รู้ ไม่เคยรู้จักไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อนด้วย... แล้วนี่พอเลิกกองไอ้พี่เกษมกับพวกก็หาข้ออ้างพาหลินไปกินเลี้ยงฉลองอีก เธอนึกออกไหมว่าพวกนั้นจะลากหลินไปทำอะไรต่อ"
"อืมมม.. ไม่รู้สิคะ พี่เฉลยทีสิ"
"ก็จะโดนมอมเหล้าให้เมาแล้วรุมลงแขกกันยันเช้าน่ะสิ!"
"ฮ่าๆๆ พี่ยศนี่ตลกจังนะคะ"
"ตลกอะไร! พี่พูดจริงๆ.. เห็นขนาดนี้แล้วยังไม่เชื่ออีกรึไง"
"ฮ่าๆๆ มันตลกที่พี่ต้องถึงขนาดเข้าฉากกับหลินเพื่อขู่แป้งอ่ะ แถมยังนอกบทจัดทีมงานเข้ารุมกันขนาดนั้น สงสารหลินแย่เลย"
"ยัยนั่นไม่เป็ไรหรอกน่า ถ่ายเสร็จยังยิ้มร่าเริงขอบคุณทุกคนอยู่เลย.. หลินเค้าเหมาะกับอาชีพนี้แหละ"
"แล้วแป้งล่ะ.. พี่ไม่คิดว่าแป้งจะเหมาะบ้างเหรอ"
ยศนิ่งเงียบกับคำถามของเธอจนกระทั่งจอดรถติดไฟแดง เขาหันไปมองเลขาสาวทั้งตัวไล่จ้องแทะโลมไปทุกส่วน ขาขาวเรียวยาวที่อยู่ในกระโปรงสั้นทำให้เขาอดไม่ไหวเลยเอื้อมมือไปลูบคลำขาอ่อนเบาๆ น้องแป้งอมยิ้มไม่ว่าอะไรแถมยังจับชายกระโปรงถลกขึ้นแล้วแบะขากางออกให้เขาเล่นได้ตามใจชอบ
"เข้าฉากเมื่อกี้...... เห็นพี่เสร็จกับหลินตั้งหลายรอบ.. ยังไม่อิ่มรึไงคะ"
"แป้งสวยมาก.. และก็น่าเอามากๆ.. พี่บอกได้เลยว่าทุกๆ คนอยากเห็นแป้งโดนเอากันทั้งนั้น"
"พี่ยศ..." แป้งเริ่มตื่นเต้นเมื่อมือเขาเลื้อยเข้ามาถึงหว่างขา
"แต่พี่ทำใจไม่ได้.. พี่ไม่อยากเห็นแป้งต้องโดนอะไรแบบนั้น.. พี่อยากเก็บแป้งไว้เป็ของตัวเอง.. คนเดียว"
"พี่...... หวงแป้งเหรอ"
ยศโดนเสน่ห์ของแป้งดึงดูดให้หลงใหลจนถอนตัวไม่ขึ้น เขารีบเข้าไปจูบแป้งอย่างดูดดื่มโดยที่เธอก็อ้าปากพันลิ้นสู้และขยับเอวโยกรับฝ่ามือที่กำลังบดถูเนินเนื้อตรงหว่างขาอยู่
"ถ้าพี่บอกว่า พี่หวงแป้งล่ะ แป้งจะว่าไง"
"ขี้โกง.. ตัวเองเสร็จไปแล้วตั้งหลายรอบ.. แต่แป้งต้องนั่งทนดูคนเอากันเป็ชั่วโมง.. อูยสสส.. ตอนนี้ยังจะมายั่วแป้งอีก"
"แค่แป้งบอกมา ว่าจะเป็ของพี่คนเดียว.. พี่จะพาแป้งไปโรงแรมเดี๋ยวนี้เลย"
"........."
"แค่บอกมา ว่าจะยอมเป็เมียพี่คนเดียว.. ขอร้องล่ะ"
"...ไฟเขียวแล้วค่ะ"
"โธ่เว้ย!!"
"ฮ่าๆๆ ไม่อยากไปโรงแรมกับแป้งแล้วเหรอ จะเลี้ยวไปทางไหนคะ?"
"กลับบริษัท! ไม่ไปไหนแล้วทั้งนั้น ยัยเด็กบ้า!!"
***************
ผ่านไปกว่าสัปดาห์จากวันถ่ายเดบิวต์งานน้องหลินโดยที่ยศยังคงหาวิธีเอาชนะใจน้องแป้งไม่ได้ เธอยังนั่งยิ้มอารมณ์ดีรอวันเวลาให้ครบกำหนดอย่างใจจดใจจ่อ ในขณะที่ยศก็พยายามทำกับเธอเหมือนเป็นักแสดงฝึกหัดด้วยการเล่นกับร่างกายเธอตามใจอยากทุกครั้งที่มีโอกาส
แต่ไม่ว่าจะโดนจับจูบล้วงควักอย่างไรแป้งก็ปล่อยให้เขาทำตามสบายแบบไม่ขัดขืนเพราะเธอก็อยากยั่วให้เขาจับเสียบให้จบตามเงื่อนไขอยู่แล้วเหมือนกัน จนสุดท้ายเมื่ออารมณ์พลุ่งพล่านถึงจุดที่เกือบจะทนไม่ไหว ยศก็ต้องเป็ฝ่ายยอมแพ้ปล่อยตัวเธอแล้วเดินหนีออกไปเอง
จนมาถึงวันนี้ที่บริษัทมีการสัมภาษณ์นักแสดงสาวตามรอบที่แมวมองส่งมา ยิ่งยศในฐานะนายใหญ่ของบริษัทนั่งคู่กับพี่เกษมกำลังจ้องมองดูจอมอนิเตอร์เพื่อประเมินหญิงสาวผู้สมัครรายใหม่เหมือนเคย ผิดไปก็แต่คราวนี้ยศได้ให้น้องแป้งมานั่งอยู่ข้างๆ เพื่อสังเกตการณ์ไปด้วย
"เอาเลยครับน้อง.. ทำอย่างที่น้องเคยทำนั่นแหละ เ้าเอกมันจะยืนอยู่เฉยๆ ไม่แตะตัวน้องแน่นอน.. ตามสบายนะครับ"
สาวผู้สมัครหน้าใหม่นั่งคุกเข่าต่อหน้าเ้าเอกที่ยื่นแท่งเอ็นแข็งรอไว้ เธอดูกล้าๆ กลัวๆ นิ่งคิดอะไรในใจสักพักก่อนจะค่อยๆ ยื่นลิ้นแหลมออกไปแตะๆ อาวุธของมันแล้วอมเข้าไปด้วยสีหน้าที่มีแต่ความกังวลอย่างเห็นได้ชัด พี่เกษมเลยเอียงตัวเข้าไปกระซิบคุยกับเ้านาย
"ดูน้องอึดอัดมากเลยนะคุณยศ"
"นั่นสิ.. เอาไงดีพี่ จะไหวมั้ยเนี่ย"
"แต่หน้าตาน้องโอเคเลยนะครับ ให้อีอ้อยจับแต่งหน้าทำทรงผมใหม่ดีๆ ก็น่าจะเอามาเป็ตัวรองได้อยู่.. คุณยศลองแนะนำน้องเค้าหน่อยดีไหม"
"อืมมม ทำดีแล้วนะครับน้อง แต่พี่ขอแบบสบายๆ นะครับ ดูหน้าน้องตอนนี้เกร็งมากเลย"
"ค่ะ.. คือ.. ไม่รู้จะบอกยังไงดี.. มันรู้สึกแปลกๆ ที่ต้องทำต่อหน้าคนเยอะๆ น่ะค่ะ"
"ไม่ต้องคิดอะไรมากนะครับ ทุกคนที่นี่อยู่ในวงการมานาน เห็นมาเยอะจนชินแล้ว ไม่ต้องเขินกันนะครับ.. พี่อยากเห็นหน้าน้องแบบ ที่มีความสุขมากกว่านี้.. แบบว่า อยากทำจากข้างในจริงๆ.. ไหวมั้ย?"
"อืม... ก็ยังคิดไม่ออกว่าจะมีความสุขกับสถานการณ์แบบนี้ยังไง.. เดี๋ยวขอลองใหม่อีกครั้งนะคะ"
"งั้นเดี๋ยวแป้งลองทำให้ดูค่ะ"
เลขาสาวพูดเสียงใสขึ้นมาทำให้ทุกคนหันมองด้วยความแปลกใจ โดยเฉพาะยศที่นั่งข้างๆ ก็คิดไม่ถึงและเดาไม่ถูกว่าเธอกำลังทำอะไร ก่อนที่เขาจะทันได้ห้ามแป้งก็ลุกออกจากที่นั่งแล้วไปคุกเข่าลงตรงหน้าแท่งเอ็นของเ้าเอกแล้ว
"สวัสดีค่ะพี่เอก" เธอเงยหน้ายิ้มหวานให้เอกจากหว่างขาเขา
"นะ น้องแป้ง..."
เอกแว๊บหันไปมองยศเพราะรู้ว่าแป้งเป็เด็กที่เ้านายหวงแหน แต่ในเมื่อนายใหญ่ไม่ว่าอะไรเขาก็เลยยืนนิ่งอยู่ตรงนั้นก้มมองลุ้นว่าเลขาสาวสวยจะทำอะไร
ส่วนยศพอเห็นแบบนั้นก็มีความคิดตีกันอยู่ข้างใน ใจหนึ่งก็คิดอยากจะลุกไปห้ามแต่อีกใจก็อยากลองทดสอบตัวเองว่าถ้าได้ปล่อยแป้งให้เป็นักแสดงจริงๆ เขาจะทนดูได้สักแค่ไหน
"เอาสิ.. แป้งลองดูก็ได้.. ไอ้เอก อยู่นิ่งๆ นะมึง!"
เลขาสาวยิ้มกว้างด้วยความตื่นเต้น เงยมองหน้าเ้าเอกด้วยแววตาหวานเยิ้มยิ่งทำให้มันใจสั่น พอหน้าสวยๆ ของแป้งยื่นเข้ามาแลบลิ้นปาดั้แ่โคนลากตวัดขึ้นไปถึงสุดปลายหัวก็ทำให้เอกเกร็งตัวแข็งเพราะรู้สึกเสียววาบเหมือนมีกระแสไฟวิ่งพล่าน
เอกก็ไม่รู้ว่าเกิดจากอะไรแต่แป้งมีเสน่ห์ดึงดูดไม่เหมือนสาวๆ คนอื่นที่เขาเคยได้เอามา แค่เพียงโดนปาดลิ้นใส่ทีเดียวก็เหมือนเสพติดอยากได้อีก เขาโยกเอวเด้าในอากาศช้าๆ ด้วยความลืมตัวพร้อมกับอ้อนขอเหมือนลืมคำสั่งของเ้านายไปแล้ว
"ซี้ดดด ขออีกนะแป้ง.. เอาอีกสิ"
"ชอบเหรอคะ.. อยากได้แบบนี้อีกเหรอ.. แผลบ.. แผลบ.."
แป้งบิดหน้าเปลี่ยนมุมปาดลิ้นลากั้แ่โคนจรดปลายไปเรื่อยๆ พร้อมเหลือกตาจ้องขึ้นมาเหมือนผู้ใหญ่กำลังหยอกล้อกับเด็กอย่างสนุก ทุกคนต่างก็โดนมนต์สะกดของแป้งดึงให้จ้องมองเธอเป็ตาเดียว พี่เกษมถึงขั้นทนไม่ไหวรีบลุกขึ้นไปคว้ากล้องถ่ายวีดีโอถอดออกจากขาตั้งแล้วเข้าไปจ่อถ่ายหน้าเธอชัดๆ
"เอาเลยน้องแป้ง ต่อเลยครับ.. สวยมากๆ.. ขึ้นกล้องที่สุด"
"ซี้ดดด น้องแป้งจ๋า.. อย่าทรมานพี่เลย.. อมมันเข้าไปสักทีเถอะ"
"จะดีเหรอคะ.. ถ้าติดใจแล้วจะมางอแงกับแป้งทีหลังไม่ได้นะ"
"ขอร้องล่ะ.. ทำไมน้องแป้งน่าเอาขนาดนี้"
แป้งกัดปากเบาๆ ดูน่ารักแล้วคว้าจับลำเอ็นเ้าเอกไว้ ปักหัวมันลงมาแล้วอ้าปากกว้างเคลื่อนเข้าหาช้าๆ จากที่ยิ่งยศตั้งใจจะทนดูให้ถึงที่สุดแต่คงมาได้เพียงแค่นี้ เขารีบลุกเดินอ้อมไปยืนข้างๆ เ้าเอกจนแป้งต้องหยุดมอง
ยศคิดข้ออ้างมาห้ามอะไรไม่ออกอีกแล้ว เขาเลยรูดซิบกางเกงแล้วถอดลงไปจนถึงเข่า ปล่อยเอาท่อนเนื้อั์ลอยออกมาจ่อเข้าที่หน้าแป้งเหมือนให้เธอเลือก
"เธอรู้ใช่มั้ย ว่าเ้านายของเธอคือใคร.. มาทางนี้สิ"
พี่เกษมแสยะยิ้มชอบใจรีบวนไปถ่ายดูหน้าน้องแป้งรอว่าเธอจะเลือกอมแท่งไหน ส่วนเ้าเอกยิ่งลุ้นระทึกกว่าเพราะเขาคงไม่สามารถขัดขืนคำสั่งเ้านายได้แต่ก็นึกอยากมีโอกาสได้ชิมรสชาติปากเลขาสาวสวย
แต่น้องแป้งทำในสิ่งที่ยิ่งยศคาดไม่ถึง เพราะเธอรู้ดีว่าตอนนี้ในใจของยศคงอยากะโแทบบ้า เธอเลยเลือกที่จะเข้างับหัวหยักของเ้าเอกแล้วดูดตุบๆ จนแก้มตอบพร้อมกับเหลือบตามองยั่วเ้านายที่ยืนโมโหตัวสั่นอยู่ข้างๆ
"ซี้ดดด น้องแป้งงง...... อมเข้าไปลึกๆ เลยครับ.. อูยยย"
"ยัยแป้ง! มานี่เลย!"
"เฮ้ย! พี่ยศ! ดะ เดี๋ยวสิครับ"
ยศจิกหัวน้องแล้วดึงออกจากหว่างขาเ้าเอกดื้อๆ แป้งทำหัวเราะชอบใจแล้วอ้าปากตวัดลิ้นไปมาค้างไว้ ยศเลยรีบแทงท่อนเอ็นั์เข้ายัดปากเธอแล้วซอยเด้าใส่ไม่ยั้ง
ผลุบๆๆ อ็อคๆๆ
"ซี้ดดด ทีนี้เป็ไง อยากได้อยากโดนดีนัก.. อูยยย.. พี่เกษมกดอัดวีดีโอไว้เลยพี่ แล้วมาถ่ายใกล้ๆ เผื่อเราจะใช้ฉากนี้เป็คลิปโปรโมทผลงานไปเลย"
"โห เยี่ยมเลยคุณยศ เอาเลยๆ ผมเห็นด้วย"
"เอ่ออออ พี่ยศ.. แล้วผมล่ะ" เ้าเอกพูดออกมาเสียงหงอยเบาๆ ยศเลยหันไปบอกผู้สมัครสาวที่นั่งตะลึงอยู่กับพื้น
"โอเคครับน้อง พี่รับน้องเข้าบริษัทนะ.. ช่วยจัดการให้เ้าเอกมันหน่อย พอเสร็จแล้วก็หยิบเงินบนโต๊ะไปได้เลย"
ยศที่จิกหัวน้องแป้งโขกเข้าออกใส่หว่างขาตัวเองก็ก้มมองดูหน้าสาวสวยตลอดเวลา แม้แป้งจะขมวดคิ้วตาลอยแต่ข้างในแววตานั้นสดใสและมีประกายของความยั่วอยากอย่างที่เขามองหาอยู่ เขารับรู้ได้โดยสัญชาตญาณว่าแป้งต้องเป็ดาวโป๊ตัวท็อปในวงการได้แน่นอน เพียงแต่มันยากที่จะทำใจปล่อยไปสู่แสงไฟเพราะเขาหลงเธอเข้าแล้วจริงๆ
แกร๊ก...
เสียงประตูห้องเปิดออกขัดจังหวะที่กำลังร้อนแรง ทุกคนหันกลับไปมองที่ประตูก็พบว่ามีชายแก่คนหนึ่งเดินเข้ามาด้วยใบหน้าที่เป็มิตร เขามองดูยศแล้วก็เหลือบมองแป้งที่กำลังอมท่อนเนื้ออยู่เต็มปากก่อนจะยิ้มเหมือนผู้ใหญ่ใจดี
"ไม่เจอกันนานเลยนะ ไอ้ลูกชาย"
"พะ พ่อ!"
"กำลังสกรีนเทสกันอยู่เหรอ.. ตาถึงเหมือนกันนี่หว่า แม่หนูคนนี้สุดยอดเลยนะ.. ตกลง พ่อเอาคนนี้แหละ"
"พ่อ เดี๋ยวสิ.. พูดเื่อะไรอยู่.. ละ แล้วมาได้ไงเนี่ย!"
ยังไม่ทันที่ชายแก่จะได้พูดอธิบายอะไร ยศก็ได้ยินเสียงรองเท้าส้นสูงเดินตามเข้ามาในห้อง เธอเป็สาวใหญ่ทรวดทรงอวบอัดอยู่ในชุดเดรสเข้ารูปโชว์สัดส่วนน่ามอง เธอเดินมาหยุดข้างๆ ชายแก่แล้วส่งยิ้มให้ยศเหมือนคนคุ้นเคย
"ว่าไงคะน้องยศ.. โตเป็หนุ่มใหญ่แล้วดูดีเชียวนะ"
"พี่แก้ว!!"
