ด่านลอย!! ..............."พวกเจ้าจะไปไหนกัน!!! จ่ายค่าผ่านทางมาแล้วไสหัวไป !!"ซงเยี่ย..ไม่แม้แต่พูดคุย เขาแค่มองไปยังเจ้าหน้าที่ 4-5 คน
แต่ทุกคนตาเหลือกล้น หน้าตาบิดเบี้ยว..และฉี่เริ่มเล็ด
"ชะ.. เชิญคุณชาย.."เปิดทางให้แต่โดยดี ..แน่นอนว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นย่อมไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ซงเยี่ยบังคับจิตให้พวกเขาเห็นภาพที่น่ากลัวที่สุด!!..ภรรยาของพวกเขา
ในที่สุดก็ถึงเมืองหลวงผ่านเข้าประตูเมือง เมื่อแสดงหลักฐาน ทหารยามให้ความเคารพยำเกรง และหนึ่งในนั้นทำหน้าที่นำทาง..
"เมืองหลวง ใหญ่โตกว่าที่คิด"ร้านค้ามากมาย ผู้คนล้วนรูปหล่อและสวยงาม
"นี่คือหอไผ่เขียวที่เลื่องชื่อ หากคุณชายต้องการแวะ? "
.."นั่นไม่จำไป ..ตรงไปที่จวนของเราก่อน"
คฤหาสน์ใหญ่โตว่าตระกูลซ่งเสียอีก..บ่าวไพร่ประมาณ 100 คน ด้วยการปฏิบัติเช่นนี้ ฮ่องเต้ซื้อใจซงเยี่ยไปเต็มๆด้านในปรากฎคนของราชสำนักรออยู่..อำมาตย์หวัง!ภายหลังจากที่ทั้งคู่แนะนำตัว ซงเยี่ยโค้งคำนับอย่างนอบน้อม
"ไม่นึกว่าผู้สูงศักดิ์อย่างท่านอำมาตย์จะลดตัวมาหา..พรุ่งนี้เช้า ผู้น้อยจะไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทแต่เช้า"ซงเยี่ยกล่าวด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ
กำไลทอง"นั่นไม่จำเป็น ..เจ้าเข้าเฝ้าและถวายการอารักขา ตั้งแต่คืนนี้!!"
ในมืออำมาตย์หวัง! ปรากฎกำไลสีทองผ่องใส ลวดลายแปลกตา งดงามยิ่งนัก