โคโรนาซอมบี้

โฟร์นั้นรู้ดีว่าเมย์เพื่อนของเธอเป็นคนอย่างไร และคิดอย่างไรกับโจ ดูเหมือนว่าอาการที่เมย์แสดงออกมามันบ่งบอกได้ว่าเมย์นั้นแหมือนจะตกหลุมรักโจเข้าให้แล้ว จะว่าแต่เมย์ก็ไม่ได้ เพราะเธอเองก็ตกหลุมรักชายคนนี้เช่นกัน ด้วยเหตุการณ์หลายๆอย่างที่เกิดขึ้นมาอาจจะทำให้พวกเธอคิดอย่างนั้นก็ไม่ผิดเสียทีเดียว แต่เรื่องของความรักมันก็ต้องแข่งขันกันไม่ใช่หรือยังไง ไม่มีใครยอมให้หรอกเรื่องของหัวใจ อีกอย่างตัวของโจเองก็ไม่มีทีท่าว่าจะชอบหรือหลงรักใครเป็นพิเศษ ดังนั้นเธอยังมีสิทธิ์เหมือนกันพอๆกับเมย์ โจอยู่เป็นเพื่อนเด็กๆอีกประมาณ 30 นาทีในขณะที่คนอื่นกลับไปนอนกันหมดแล้ว เพราะแต่ละคนก็มีหน้าที่ของใครของมันให้ทำ เมย์ที่พยายามข่มตาให้หลับ และไม่ให้คิดถึงเรื่องของโจ และคำพูดของโฟร์ที่ตอนนี้เธอไม่รู้จะทำอย่างไร เธอพยายามหลอกตัวเองว่าไม่ได้ชอบโจ แต่เธอก็นึกถึงภาพที่ทั้งสองอยู่ด้วยกันไม่ไหวจริงๆ เวลานึกภาพนั้นหัวใจเหมือนกำลังโดนกรีดแทงอย่างไรอย่างนั้น “หรือว่าฉันชอบเขาจริงๆอย่างนั้นเหรอ.. มันเป็นครั้งแรกเลยที่คิดอย่างนี้.. ทีกับนนท์เรายังไม่เคยคิดอย่างนี้เลยด้วยซ้ำ ทำไมกันล่ะ.. หรือเพราะว่าเขาช่วยชีวิตเรากับน้องสาวเอาไว้ ไม่น่าจะเกี่ยว.. หรือเพราะว่า..เขาเป็นเขากัน.. ไม่ซิ เราไม่ได้ชอบ..” เมย์กล่าวกับตัวเองวนไปวนมาด้วยความสับสนในตัวเอง จนนอนไม่หลับ แต่ในระหว่างที่คิด และพูดอะไรอยู่นั้น ประตูห้องก็ถูกเปิดออก ทำให้สติสตังค์กลับมา เธอต้องระวังเพราะมันอาจจะเป็นซอมบี้ก็ได้ เธอรีบเด้งตัวออกจากเตียงนอน หยิบคาตานะทันที เธอก้าวถอยหลังเพื่อเปิดผ้าม่านให้แสงจันทร์ส่องเข้ามาให้เห็นชัดๆ แต่และภาพที่เห็นนั้นมันก็ทำให้เธอถอนหายใจออกมา เพราะนั่นเป็นโจที่กำลังถือมีดเตรียมป้องกันตัวเองเช่นกัน เมื่อทั้งคู่เห็นกันและกันก็ต่างโล่งอก โจยังแอบคิดเลยว่าพวกเขาเคลียร์ห้องที่ชั้นสี่ไม่ครบหรือเปล่าในตอนที่ได้ยินอะไรดิ้นๆ“เล่นเอาตกใจหมดเลย ว่าแต่นายเข้ามาทำไมห้องฉันกันล่ะ..” เมย์กล่าวพร้อมกับโจที่มึนงง เขาเข้าใจว่าเข้าห้องได้ถูกแล้วนะ แต่ทำไมถึงเจอเมย์ได้กันล่ะ“อ่าวอย่างนั้นเหรอ.. ก็น้องมายด์บอกว่าห้องของฉันห้อง 405 นี่ ก็นี่มันห้อง 405 ก็ถูกแล้วนี่นา..” โจกล่าวออกมาอย่างงงๆ และเมื่อจบประโยคเขาก็เข้าใจในทันทีว่าถูกแกงหม้อใหญ่เข้าให้แล้ว โจที่จำไม่ได้ว่าตอนแบ่งห้องโดยเจนแบ่งห้องไหนให้กับเขา จึงถามเอากับมายด์ แต่ไม่คิดเลยว่ามายด์จะทำอย่างนี้กับเขา โจถอนหายใจเล็กน้อย“ใช่ที่ไหนห้องนาย ห้อง 406 ข้างๆนี่ ผิดห้องแล้ว ที่อันให้จำดันไม่จำ ออกไปเลยฉันจะนอนต่อแล้ว..” เมย์กล่าวพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ๆกับโจ เพื่อที่จะผลักตัวโจออกจากห้องไป และเธอจะได้พักผ่อนต่อไป“โอเคๆ ขอโทษๆฉันผิดเอง... ว่าแต่เธอชอบใส่แค่นี้นอนอย่างนั้นเหรอ.. เห็นเกือบหมดเลยนะ เวรี่กู๊ด” โจกล่าวขอโทษก่อนที่จะเอ่ยแซวเมย์ไปเล็กน้อย เมื่อเมย์ได้ยินอย่างนั้นเธอก็มองดูชุดตัวเองก่อนจะหน้าแดงขึ้นมากกว่าเดิม เพราะเธอสวมเพียงแค่เสื้อกล้ามบางๆ นอกจากนี้ยังไม่ได้ใส่ยกทรงอีกด้วย กางเกงก็ขาสั้นเพื่อความสบายในการนอน ไม่รอช้าเธอรีบพุ่งตัวเข้ามาตีโจในทันที เอ๊ะ!! ดูเหมือนว่าเธอพยายามจะเคลื่อนตัวเร็วไปสักหน่อย ทำให้สะดุดกับขาของตัวเองอย่างจัง แน่นอนว่าเธอเข้าไปหาโจแบบผิดท่า ภาพมันเลยออกมาเป็นอย่างที่เห็นคือทั้งสองเหมือนกับคู่รักที่กอดกันอย่างมีความสุข เมื่อเมย์รู้สึกถึงใบหน้าของตัวเองกำลังกระทบกับอะไรสักอย่างนุ่มๆ เธอก็เอาหน้าออกมา และแน่นอนว่ามันก็เป็นหน้าอกของโจที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่น่าหลงใหล เมย์เงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าของโจที่กำลังทำหน้าเรียบเฉย ก่อนที่เขาจะยิ้มออกมา และกล่าวกับตัวของเมย์“ถ้าจะปิดก็ปิดด้วยมือกับแขนก็พอแล้วไหม ไม่เห็นจะต้องพุ่งมากอดเพียงเพื่อไม่อยากให้ฉันเห็นเลย.. อะหรือว่า..เธอคิดอะไรกับฉันอย่างนั้นเหรอ..” โจกล่าว และมันทำลายฟิวส์ของเมย์ที่กำลังเคลิ้มไปตามอารมณ์หลงใหล แน่นอนว่าเมย์ผลักตัวโจออก ก่อนจะตีเข้าไปที่แขนของเขาอย่างน่ารัก“นี่แน่ะ ออกไปเลยไป…” โจยกมือมากันเอาไว้ อารมณ์เหมือนคนรักกำลังโกรธกันอยู่ เมย์ที่ตีไปด้วยหน้าแดงไปด้วย ส่วนโจก็ถอยหลังไปเรื่อยๆจนถึงประตู พร้อมกับกล่าวออกมา“อะไรกัน ไอ้เราก็นึกว่าเธออยากกอดกัน อะโถ่ เข้าใจผิดไปเหรอเนี้ย. พอแล้วน่า ไปแล้วๆ.. แต่ก็แจ่มแมวไปเลย..” โจกล่าวพร้อมกับยกนิ้วโป้งขึ้นมาพร้อมกับจ้องไปที่หน้าอกหน้าใจของเมย์ แน่นอนว่าเมย์ก็ยกมือขึ้นมาปิดเอาไว้ ก่อนที่จะปิดประตูลง โจเกาแก้มของตัวเองเล็กน้อยก่อนจะเดินไปยังที่ห้องของตัวเองทันที และในคืนนี้ทุกคนก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้เป็นอย่างดี มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกตลอดทั้งคืน แม้แต่ภายนอกเองก็ด้วยที่มันเงียบสนิท ในตอนเช้าทุกคนก็มารวมตัวกันเพื่อที่จะได้คุยงานของวันนี้ และเป้าหมายของพวกเขาคือจะแบ่งออกเป็นสองทีม เข้าเคลียร์พื้นที่ทั้งตึก B และตึก C พร้อมกัน ทีมหนึ่งประกอบไปด้วยแฝดชายหญิง เจน และนพ ส่วนทีมที่สองเป็นโจ เมย์ มายด์ และก็โฟร์อยู่ด้วยกัน ทีมแรกจะเข้าเคลียร์ตึกบีที่คุ้นเคยอยู่แล้ว ส่วนกลุ่มโจก็ต้องไปที่ตึกซี หลังจากที่เคลียร์ชั้นแรกของตึกนี้เสร็จแล้ว หลังจากทานอาหารมื้อข้าวที่เป็นปลากระป๋องกันเสร็จ พวกเขาก็เริ่มงานในทันที วันนี้เมย์เป็นอะไรก็ไม่รู้ เมื่อได้โอกาสก็จะฟันซอมบี้เหล่านั้นยับๆเลย แต่พอโจถ้าออกไปมันกลับยิ่งทำให้เธอฟันซอมบี้ยับกว่าเดิมเสียอีก พร้อมกับเสียงที่ร้อง ‘ฮือ’ ก่อนฟัน“โจทำอะไรให้เมย์โกรธหรือเปล่าคะเนี้ย...ดูนางซิ เหมือนจะอารมณ์ไม่ค่อยดีเลยเชียว” โฟร์กล่าวออกมา เพราะตอนนี้เธอว่างงานเป็นอย่างมาก เพราะเมย์เล่นเหมาพวกมันทั้งหมด โจหัวเราะแห้งๆออกมเกาแก้มสูตรเดิม แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรสักคำออกมาทั้งนั้น มายด์ที่ยืนมองอยู่ก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้..“เออ.. หรือว่าเป็นเพราะหนูบอกห้องของพี่โจผิดเมื่อคืน แล้วพี่ดันไปเห็นเรื่องหน้าอายของพี่เมย์.. ต้องเป็นอย่างนั้นแน่ๆเลยค่ะ อื้มๆ” นักสืบตัวน้อยกล่าวพร้อมกับพยักหน้าหงึกๆ โจที่ได้ยินก็ได้แต่ร้องอยู่ในใจ ‘มันก็เป็นเพราะเธอไม่ใช่หรือยังไงยัยตัวแสบ.. น้องไม่ได้บอกผิดหรอก น้องจงใจต่างหากล่ะพูดให้ถูกด้วย ยิ่งทำหน้าอย่างนั้นใครเขาจะไปเชื่อกันล่ะว่ามันบังเอิญน่ะ.. อีกอย่างน้องจะเดาแม่นไปหรือเปล่านะที่พูดออกมาน่ะ..’ โจกล่าวพร้อมกับดวงตาที่มองพิจารณาน้องมายด์ ทางด้านของมายด์ก็คิดเช่นกัน ‘แสดงว่าแผนเราได้ผลแฮ่.. ดีล่ะ ..พี่โฟร์เรื่องอย่างนี้มันก็ต้องมีตัวช่วยนะคะ อิอิ’ มายด์เองก็คิดในใจก่อนจะมองไปทางโฟร์ที่กำลังยิ้มหวานมาทางเธอ เหมือนว่าโฟร์จะรู้ และเข้าใจในทันทีว่ามันเป็นแผนของน้องมายด์ ‘ไม่เป็นไรหรอก.. ต่อให้มีตัวช่วยไปก็เท่านั้น พี่จะแสดงสิ่งที่เหนือชั้นมากว่านั้นให้ดูเองหนูน้อย’ ตอนนี้คำว่าพี่น้องมันได้หายไปแล้ว ประกายสายฟ้าออกมาจากดวงตาของทั้งสอง และเข้าไปปะทะกันกลางอากาศ ส่วนโจก็ไม่รู้จะทำอย่างไร แตกต่างกับเมย์ที่ฟันซอมบี้ยับๆของเธอต่อไปพร้อมกับคิดในใจเช่นกัน ‘ตายไปซะ ไอ้เจ้าคนบ้า.. พวกชอบฉวยโอกาส..’ เมื่อคืนเธอก็ทะเลาะกับเตียงไปแล้วรอบหนึ่ง แทนที่ตื่นมาจะลืมไปได้ แต่ภาพมันกับวนเวียนเมื่อเห็นหน้าของโจอีกครั้งในตอนเช้า.. และแน่นอนว่าความหมั่นไส้ก็เกิดขึ้นมา เลยมาระบายอารมณ์กับพวกศพเดินได้สักหน่อย “เห้อ..ผู้หญิงนี่เข้าใจยากแท้...” โจกล่าวก่อนจะเดินไปชั้นสองต่อ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 11

นิยายแนะนำ

โคโรนาซอมบี้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 11

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้