The Possible Man

ในที่สุดเวลาแสนทรมาน 6 ชั่วโมงสำหรับเดวิดก็ได้ผ่านพ้นไป
เดวิดนอนแผ่กายลงบนพื้นด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้าในทันที
ร่างกายแอนดรอยด์ที่เดวิดใช้อยู่นี้ถูกออกแบบมาให้แข็งแกร่งเป็นพิเศษ ถ้าหากจะบอกว่าเป็นร่างแอนดรอยด์ที่ไร้เทียมทานบนโลกใบนี้ก็ไม่ผิด แอนดรอยด์ร่างนี้สามารถยกของหนักเป็นตันได้สบาย สามารถดัดงอแผ่นเหล็กได้อย่างง่ายดายประหนึ่งพับม้วนแผ่นกระดาษและยังมีความสามารถอื่นๆ อีกมากมาย
แต่ทั้งหมดทั้งมวลนั้นต้องยกเว้นเรื่อง ระบบทรมานตัวเองเอาไว้เรื่องหนึ่ง เพราะต่อให้ร่างแอนดรอยด์ของเดวิดจะแข็งแกร่งกว่านี้อีกเป็นร้อยเท่า ก็ไม่สามารถต้านทานระบบทรมานตัวเองได้ ต่อให้เป็นโลกนี้หรือโลกเดิมก็ตาม
“ดอกเตอร์นะดอกเตอร์ ฝากไว้ก่อนเถอะ...” เดวิดเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง ตอนนี้มันรู้สึกหมดแรงแล้วจริงๆ
เดวิดนอนพักอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ระบบจะรีเซตให้ร่างกลับมาสมบูรณ์ปกติอีกครั้ง
จากนั้นเดวิดจึงลุกขึ้นเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่หินเตรียมเอาไว้ขึ้นมาสวมใส่ มันมีเพียงเสื้อยืดสีขาว กางเกงยีนและรองเท้าผ้าใบเท่านั้น
ทว่าเมื่อเดวิดสวมใส่มันแล้วมันกลับดูดีขึ้นมาในทันใด เสื้อยืดที่สวมใส่ก็เข้ากันกับรูปกาย เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อเป็นสัดเป็นส่วนที่อยู่ใต้เนื้อผ้า มองดูเรียบง่ายสบายตาทว่ากลับเต็มไปด้วยความเย้ายวนและมีเสน่ห์
“คนหน้าตาดี ใส่อะไรก็ดูดี” เดวิดเอ่ยขึ้นกับตัวเองขณะที่มองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจก ก่อนที่มันจะเดินออกไปจากห้องแล็บด้วยความอารมณ์ดี..เมื่อเดวิดเดินมาถึงห้องรับแขก ก็พบว่า หินได้มานั่งรอมันอยู่ก่อนแล้ว
หินกำลังนั่งจิบชาหอมอยู่ที่โซฟา ขณะที่สายตากำลังจับจ้องไปที่ภาพ No.5 มูลค่าหลายพันล้านบนฝาผนัง
เดวิดไม่คิดรบกวนหินแม้แต่น้อย ปล่อยให้หินได้ดูดดื่มไปกับบรรยากาศในตอนนี้
เมื่อชาของหินหมดแก้ว หินจึงสังเกตเห็นว่า เดวิดได้มายืนรอเงียบๆ อยู่ข้างๆ แล้ว
“เอ้า มาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่? ไม่ให้สุ้มให้เสียงเลยนะแกเนี่ย พึ่งโดนลงโทษไปหยกๆ ไม่หลาบไม่จำเลยจริงๆ ” หินบ่นขึ้น
“...” เดวิดหมดคำจะเอ่ยในทันที ความปรารถนาดีของมันกลับกลายเป็นการกระทำไม่เข้าเรื่องซะงั้น…
หินเห็นท่าทีอับคำพูดของเดวิดก็ไม่ได้บ่นอะไรขึ้นมาอีก เพียงแค่หยิบบัตรเครดิตสีดำออกมายื่นให้เดวิด
ใช่แล้ว มันคือ บัตร Royal King First Mastercard นั่นเอง ในขณะที่คนอื่นจะมีบัตรใบนี้ได้ ต้องรวยเป็นอันดับต้นๆ ของโลก ทว่าหินกลับมีบัตรใบนี้ถึงสองใบ โดยหินได้ทำเพิ่มอีกใบเพื่อให้เดวิดโดยเฉพาะ
“เอาไปซื้อของที่แกจำเป็นต้องใช้ทั้งหมด” หินเอ่ยขึ้น
เดวิดไม่ได้เอ่ยอะไร เพียงแค่รับบัตรมาจากหินด้วยแววตาเปล่งประกาย
“ขอบคุณครับดอกเตอร์” เดวิดเอ่ยขอบคุณขึ้น พลางยืนรอฟังคำสั่งต่อไปจากหิน
เมื่อหินสั่งเสร็จแล้ว เขาก็ยกกาขึ้นมารินชาใส่จอกอันว่างเปล่าของตัวเอง ขณะที่หินกำลังหยิบจอกชาขึ้นดื่มนั้น ก็พบว่าเดวิดมันยังยืนยิ้มหน้าระรื่นอยู่ข้างๆ ไม่ยอมไปไหน
“แกยืนรออะไร ทำไมไม่ไปสักที?” หินถามขึ้น
“...” รอยยิ้มของเดวิดแข็งค้างในทันที
“รีบไปซะ เดี๋ยวห้างก็ปิดซะก่อน” หินเอ่ยขึ้นก่อนจะดื่มชาตรงหน้าไม่สนใจเดวิดอีกต่อไป
“ครับดอกเตอร์ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้” เดวิดกัดฟันเอ่ยขึ้น ถ้าไม่ติดว่าหินคือเจ้านายของตัวเอง เดวิดล่ะอยากจะจับหินเหวี่ยงฟาดพื้นสักร้อยรอบจริงๆ
หลังจากที่เดวิดจากไป หินก็ยกชาขึ้นดื่ม พร้อมกับเผยท่าทีครุ่นคิดบางอย่างที่ไม่มีใครสามารถคาดเดาได้...เมื่อมาถึงโรงรถ เดวิดก็ได้เลือกขับ Ferrari LaFerrari Aperta คันสีแดงสดออกไป มันมีราคาแพงเป็นอันดับที่ 4 ในโรงรถ ทว่ามันกลับเป็นคันที่ถูกใจเดวิดที่สุด ซึ่งหินเองก็ไม่ได้คิดเล็กคิดน้อยกับ AI ของตน เขาบอกเดวิดเอาไว้นานแล้วว่า หากมันมีร่างแอนดรอยด์ใช้เมื่อไหร่ ถ้าต้องการจะใช้รถก็สามารถขับไปได้เลยโดยไม่ต้องขออนุญาต
Ferrari LaFerrari Aperta มีพละกำลังรวมอยู่ที่ 963 แรงม้า มีแรงบิดมากกว่า 900 นิวตันเมตร สามารถทำความเร็วได้สูงสุดถึง 349 กิโลเมตรต่อชั่วโมงและสามารถเร่งความเร็วจาก 0 ไป 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมงได้ในระยะเวลาแค่ 3 วินาที
ทว่ารถที่สามารถทำความเร็วได้ถึง 349 กิโลเมตรต่อชั่วโมงคันนี้ กลับกำลังวิ่งอยู่บนท้องถนนด้วยความเร็วเพียงแค่ 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเท่านั้น!!
เดวิดกำลังขับ Ferrari LaFerrari Aperta ด้วยความเร็วเพียง 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ความเร็วระดับนี้ แม้แต่จักรยานยนต์ทั่วไปก็ยังสามารถบิดแซงได้อย่างง่ายดาย
“จะรีบไปไหน ขับเร็วขับช้าก็ถึงที่หมายเหมือนกัน” เดวิดเอ่ยขึ้นอย่างอารมณ์ดีขณะขับรถเปิดประทุนรับลมอยู่บนท้องถนน
แน่นอนว่าการจะขับเร็วขับช้าก็ถึงที่หมายเหมือนกัน อย่างที่เดวิดได้เอ่ย ที่สำคัญการขับช้า ยังลดโอกาสเสี่ยงที่จะเกิดอุบัติเหตุขึ้นได้อีกด้วย
ทว่าในความจริงถ้าหินนั่งอยู่ด้วยกันกับเดวิดในตอนนี้มีหรือจะไม่รู้ว่าจุดประสงค์ที่เดวิดมันขับรถช้าๆ เพราะอะไร มันไม่ได้ห่วงเรื่องอุบัติเหตุอันตรายบนท้องถนนแม้แต่น้อย แต่มันกลัวว่าถ้ามันขับเร็วไป ผู้คนจะชื่นชมความสวยงามของรถไม่ทันต่างหาก พูดง่ายๆ ก็คือ มันอยากอวดรถ แต่ถ้ามันขับเร็วเกิน มันกลัวคนอื่นจะมองไม่ทัน!!
“โอ๊ะ ไฟแดงอีกแล้วเหรอเนี่ย” เดวิดเอ่ยขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ ถึงแม้เดวิดจะเอ่ยขึ้นมาแบบนั้น ทว่ามันกลับมีท่าทียินดีที่จะจอดรถติดไฟแดง
เช่นเดิมถ้าตอนนี้หินอยู่ด้วย เดวิดคงจะโดนหินเปิดใช้โหมดทรมานไปอีกรอบสองรอบไปแล้ว AI ระดับเดวิด ถึงแม้การเชื่อมต่อหลักจะมารวมอยู่ที่ร่างแอนดรอยด์แล้ว แต่สำหรับการสั่งเปิดปิดระบบไฟจราจรบนท้องถนนนั้น เดวิดก็ยังทำได้อย่างง่ายดาย
การที่ใครคนหนึ่งจะดวงซวยขนาดที่ต้องเจอไฟแดงทุกแยก มันก็อาจจะเป็นไปได้ แต่สำหรับคนที่สามารถเปิดปิดไฟจราจรได้ตลอดเวลาอย่างเดวิด มันย่อมไม่มีทางที่จะเจอไฟแดงทุกแยกเว้นแต่ว่านี่จะเป็นความต้องการของมันเอง
หินรู้นิสัยของ AI ตนเองดี ไอ้นี่มันไม่มีทางเป็น AI แสนดีที่ปฏิบัติตามกฎจราจรอย่างเคร่งครัดหรอก แต่มันต้องการหยุดรถ เพื่อที่จะให้ทุกคนได้มีโอกาสเชยชมรถสุดหรูที่มันขับอยู่ต่างหาก…
ไอ้ AI ขี้อวด…..ณ สี่แยกไฟแดงหนึ่ง
เดวิดกำลังจอดรถติดไฟแดงอยู่ แว่นกันแดดสีดำเข้มที่เดวิดสวมอยู่บวกกับท่าทีมาดนิ่งที่เดวิดแสดงออกมา ขับให้เขาดูมีเสน่ห์และน่าค้นหาเป็นอย่างมาก
“โอ้โห รถโคตรสวย”
“ต้องแพงมากแน่ๆ”
“แกดูผู้ชายคนนั้นสิ โคตรหล่อเลย แถมยังรวยอีกด้วย”
แม้เสียงต่างๆ พวกนี้จะดังขึ้นภายในรถที่จอดอยู่รอบๆ ทว่าด้วยความพิเศษของร่างกาย เดวิดจึงได้ยินทุกอย่างอย่างชัดเจนและมันทำให้เดวิดรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก
เมื่อไฟใกล้จะเขียว เดวิดจึงหันหน้าไปมองรถที่จอดอยู่ข้างๆ เขา ก่อนจะมองไปที่กระจกและยิ้มขึ้นมาหนึ่งครั้ง
รอยยิ้มที่เผยให้เห็นเขี้ยวและลักยิ้มอันมีเสน่ห์แทบจะทำให้หญิงสาวที่นั่งอยู่ในรถคันนั้นใจละลายลงไปกองกับพื้น
“แกๆ เขายิ้มให้ฉันด้วย”
“เขายิ้มให้ฉันต่างหากล่ะ”
หญิงสาวทั้งสองคนภายในรถต่างเอ่ยเข้าข้างตัวเองด้วยท่าทีเลื่อนลอย
เดวิดได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มกริ่มขึ้นในใจด้วยความผยอง วินาทีที่ไฟจราจรจะเปลี่ยนมาเป็นสีเขียวมันจึงขยิบตาให้สาวทั้งคู่ ก่อนจะขับรถออกไป
“กรี๊ด!!” เสียงกรี๊ดที่ดังขึ้นภายในรถจากสองสาว ดังทะลุออกมาจนคนขี่จักรยานยนต์ที่จอดอยู่ข้างๆ ถึงกับสะดุ้งขึ้น..เมื่อมาถึงห้างสรรพสินค้า เดวิดก็ได้เข้าไปจอดรถในที่จอดสำหรับ VIP
ไม่ว่าจะด้วยรูปร่างหน้าตาอันหล่อเหลาหรือเพราะรถคันหรูที่เดวิดขับมา เขาก็ตกเป็นเป้าสายตาของคนที่เดินผ่านไปผ่านมาแถวนั้นในทันที
“มึงดูดิ รถแม่งโคตรเท่เลย”
“แก เขาหล่อ...”
“โห ทั้งหล่อทั้งรวย นี่แหละ พ่อของลูก”
“โอ้พ่อทูนหัว มาเป็นผัวฉันเถอะ”
เดวิดได้ยินทุกอย่างอย่างชัดเจน ทว่ามันกลับทำทีเป็นไม่สนใจ เดินมาดนิ่งเข้าไปในห้าง แม้ภายในใจของมันจะรู้สึกลำพองใจสุดๆ เลยก็ตาม
ระหว่างทางที่เดินอยู่ในห้างนั้น ไม่ว่าจะเป็นใครที่เดินผ่านเดวิด ต่างก็อดไม่ได้ที่จะเหลียวหลังหันหน้ากลับมามองเดวิดอีกครั้ง ไม่ว่าจะหญิง ชาย สาวแก่ แม่ม่าย แม้กระทั่งคนที่มากับแฟนก็ไม่เว้น
“ตัวเองมองอะไรอ่ะ?” แฟนหนุ่มถามแฟนสาวของตัวเองขึ้น
“มองคนหล่อ...” แฟนสาวตอบกลับมาด้วยท่าทีเคลิบเคลิ้ม
“...” แฟนหนุ่มได้ยินแบบนี้ถึงกับพูดไม่ออก บางทีถ้าแฟนสาวของเขาบ่ายเบี่ยงโกหกเขาคงจะรู้สึกดีกว่านี้
เดวิดยังคงเก๊กทำทีไม่สนใจสายตารอบข้างที่มองมา การมาห้างในครั้งนี้มีหลายที่ที่มันต้องไปและที่แรกที่มันจะไปก็คือร้านตัดสูทยี่ห้อดังนั่นเอง.... ในที่สุดเวลาแสนทรมาณ 6 ชั่วโมงสำหรับเดวิดก็ได้ผ่านพ้นไป
เดวิดนอนแผ่กายลงบนพื้นด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้าในทันที
ร่างกายแอนดรอยด์ที่เดวิดใช้อยู่นี้ถูกออกแบบมาให้แข็งแกร่งเป็นพิเศษ ถ้าหากจะบอกว่าเป็นร่างแอนดรอยด์ที่ไร้เทียมทานบนโลกใบนี้ก็ไม่ผิด แอนดรอยด์ร่างนี้สามารถยกของหนักเป็นตันได้สบาย สามารถดัดงอแผ่นเหล็กได้อย่างง่ายดายประหนึ่งพับม้วนแผ่นกระดาษและยังมีความสามารถอื่นๆ อีกมากมาย
แต่ทั้งหมดทั้งมวลนั้นต้องยกเว้นเรื่อง ระบบทรมาณตัวเอง เอาไว้เรื่องหนึ่ง เพราะต่อให้ร่างแอนดรอยด์ของเดวิดจะแข็งแกร่งกว่านี้อีกเป็นร้อยเท่า ก็ไม่สามารถต้านทานระบบทรมาณตัวเองได้ ต่อให้เป็นโลกนี้หรือโลกเดิมก็ตาม
“ดอกเตอร์นะดอกเตอร์ ฝากไว้ก่อนเถอะ...” เดวิดเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง ตอนนี้มันรู้สึกหมดแรงแล้วจริงๆ
เดวิดนอนพักอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ระบบจะรีเซตให้ร่างกลับมาสมบูรณ์ปกติอีกครั้ง
จากนั้นเดวิดจึงลุกขึ้นเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่หินเตรียมเอาไว้ขึ้นมาสวมใส่ มันมีเพียงเสื้อยืดสีขาว กางเกงยีนและรองเท้าผ้าใบเท่านั้น
ทว่าเมื่อเดวิดสวมใส่มันแล้วมันกลับดูดีขึ้นมาในทันใด เสื้อยืดที่สวมใส่ก็เข้ากันกับรูปกาย เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อเป็นสัดเป็นส่วนที่อยู่ใต้เนื้อผ้า มองดูเรียบง่ายสบายตาทว่ากลับเต็มไปด้วยความเย้ายวนและมีเสน่ห์
“คนหน้าตาดี ใส่อะไรก็ดูดี” เดวิดเอ่ยขึ้นกับตัวเองขณะที่มองภาพสะท้อนของตัวเองในกระจก ก่อนที่มันจะเดินออกไปจากห้องแล็บด้วยความอารมณ์ดี..เมื่อเดวิดเดินมาถึงห้องรับแขก ก็พบว่า หินได้มานั่งรอมันอยู่ก่อนแล้ว
หินกำลังนั่งจิบชาหอมอยู่ที่โซฟา ขณะที่สายตากำลังจับจ้องไปที่ภาพ No.5 มูลค่าหลายพันล้านบนฝาผนัง
เดวิดไม่คิดรบกวนหินแม้แต่น้อย ปล่อยให้หินได้ดูดดื่มไปกับบรรยากาศในตอนนี้
เมื่อชาของหินหมดแก้ว หินจึงสังเกตเห็นว่า เดวิดได้มายืนรอเงียบๆ อยู่ข้างๆ แล้ว
“เอ้า มาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่? ไม่ให้สุ้มให้เสียงเลยนะแกเนี่ย พึ่งโดนลงโทษไปหยกๆ ไม่หลาบไม่จำเลยจริงๆ ” หินบ่นขึ้น
“...” เดวิดหมดคำจะเอ่ยในทันที ความปรารถนาดีของมันกลับกลายเป็นการกระทำไม่เข้าเรื่องซะงั้น…
หินเห็นท่าทีอับคำพูดของเดวิดก็ไม่ได้บ่นอะไรขึ้นมาอีก เพียงแค่หยิบบัตรเครดิตสีดำออกมายื่นให้เดวิด
ใช่แล้ว มันคือ บัตร Royal King First Mastercard นั่นเอง ในขณะที่คนอื่นจะมีบัตรใบนี้ได้ ต้องรวยเป็นอันดับต้นๆ ของโลก ทว่าหินกลับมีบัตรใบนี้ถึงสองใบ โดยหินได้ทำเพิ่มอีกใบเพื่อให้เดวิดโดยเฉพาะ
“เอาไปซื้อของที่แกจำเป็นต้องใช้ทั้งหมด” หินเอ่ยขึ้น
เดวิดไม่ได้เอ่ยอะไร เพียงแค่รับบัตรมาจากหินด้วยแววตาเปล่งประกาย
“ขอบคุณครับดอกเตอร์” เดวิดเอ่ยขอบคุณขึ้น พลางยืนรอฟังคำสั่งต่อไปจากหิน
เมื่อหินสั่งเสร็จแล้ว เขาก็ยกกาขึ้นมารินชาใส่จอกอันว่างเปล่าของตัวเอง ขณะที่หินกำลังหยิบจอกชาขึ้นดื่มนั้น ก็พบว่าเดวิดมันยังยืนยิ้มหน้าระรื่นอยู่ข้างๆ ไม่ยอมไปไหน
“แกยืนรออะไร ทำไมไม่ไปสักที?” หินถามขึ้น
“...” รอยยิ้มของเดวิดแข็งค้างในทันที
“รีบไปซะ เดี๋ยวห้างก็ปิดซะก่อน” หินเอ่ยขึ้นก่อนจะดื่มชาตรงหน้าไม่สนใจเดวิดอีกต่อไป
“ครับดอกเตอร์ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้” เดวิดกัดฟันเอ่ยขึ้น ถ้าไม่ติดว่าหินคือเจ้านายของตัวเอง เดวิดล่ะอยากจะจับหินเหวี่ยงฟาดพื้นสักร้อยรอบจริงๆ
หลังจากที่เดวิดจากไป หินก็ยกชาขึ้นดื่ม พร้อมกับเผยท่าทีครุ่นคิดบางอย่างที่ไม่มีใครสามารถคาดเดาได้...เมื่อมาถึงโรงรถ เดวิดก็ได้เลือกขับ Ferrari LaFerrari Aperta คันสีแดงสดออกไป มันมีราคาแพงเป็นอันดับที่ 4 ในโรงรถ ทว่ามันกลับเป็นคันที่ถูกใจเดวิดที่สุด ซึ่งหินเองก็ไม่ได้คิดเล็กคิดน้อยกับ AI ของตน เขาบอกเดวิดเอาไว้นานแล้วว่า หากมันมีร่างแอนดรอยด์ใช้เมื่อไหร่ ถ้าต้องการจะใช้รถก็สามารถขับไปได้เลยโดยไม่ต้องขออนุญาต
Ferrari LaFerrari Aperta มีพละกำลังรวมอยู่ที่ 963 แรงม้า มีแรงบิดมากกว่า 900 นิวตันเมตร สามารถทำความเร็วได้สูงสุดถึง 349 กิโลเมตรต่อชั่วโมงและสามารถเร่งความเร็วจาก 0 ไป 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมงได้ในระยะเวลาแค่ 3 วินาที
ทว่ารถที่สามารถทำความเร็วได้ถึง 349 กิโลเมตรต่อชั่วโมงคันนี้ กลับกำลังวิ่งอยู่บนท้องถนนด้วยความเร็วเพียงแค่ 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเท่านั้น!!
เดวิดกำลังขับ Ferrari LaFerrari Aperta ด้วยความเร็วเพียง 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ความเร็วระดับนี้ แม้แต่จักรยานยนต์ทั่วไปก็ยังสามารถบิดแซงได้อย่างง่ายดาย
“จะรีบไปไหน ขับเร็วขับช้าก็ถึงที่หมายเหมือนกัน” เดวิดเอ่ยขึ้นอย่างอารมณ์ดีขณะขับรถเปิดประทุนรับลมอยู่บนท้องถนน
แน่นอนว่าการจะขับเร็วขับช้าก็ถึงที่หมายเหมือนกัน อย่างที่เดวิดได้เอ่ย ที่สำคัญการขับช้า ยังลดโอกาสเสี่ยงที่จะเกิดอุบัติเหตุขึ้นได้อีกด้วย
ทว่าในความจริงถ้าหินนั่งอยู่ด้วยกันกับเดวิดในตอนนี้มีหรือจะไม่รู้ว่าจุดประสงค์ที่เดวิดมันขับรถช้าๆ เพราะอะไร มันไม่ได้ห่วงเรื่องอุบัติเหตุอันตรายบนท้องถนนแม้แต่น้อย แต่มันกลัวว่าถ้ามันขับเร็วไป ผู้คนจะชื่นชมความสวยงามของรถไม่ทันต่างหาก พูดง่ายๆ ก็คือ มันอยากอวดรถ แต่ถ้ามันขับเร็วเกิน มันกลัวคนอื่นจะมองไม่ทัน!!
“โอ๊ะ ไฟแดงอีกแล้วเหรอเนี่ย” เดวิดเอ่ยขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ ถึงแม้เดวิดจะเอ่ยขึ้นมาแบบนั้น ทว่ามันกลับมีท่าทียินดีที่จะจอดรถติดไฟแดง
เช่นเดิมถ้าตอนนี้หินอยู่ด้วย เดวิดคงจะโดนหินเปิดใช้โหมดทรมาณไปอีกรอบสองรอบไปแล้ว AI ระดับเดวิด ถึงแม้การเชื่อมต่อหลักจะมารวมอยู่ที่ร่างแอนดรอยด์แล้ว แต่สำหรับการสั่งเปิดปิดระบบไฟจราจรบนท้องถนนนั้น เดวิดก็ยังทำได้อย่างง่ายดาย
การที่ใครคนหนึ่งจะดวงซวยขนาดที่ต้องเจอไฟแดงทุกแยก มันก็อาจจะเป็นไปได้ แต่สำหรับคนที่สามารถเปิดปิดไฟจราจรได้ตลอดเวลาอย่างเดวิด มันย่อมไม่มีทางที่จะเจอไฟแดงทุกแยกเว้นแต่ว่านี่จะเป็นความต้องการของมันเอง
หินรู้นิสัยของ AI ตนเองดี ไอ้นี่มันไม่มีทางเป็น AI แสนดีที่ปฏิบัติตามกฎจราจรอย่างเคร่งครัดหรอก แต่มันต้องการหยุดรถ เพื่อที่จะให้ทุกคนได้มีโอกาสเชยชมรถสุดหรูที่มันขับอยู่ต่างหาก…
ไอ้ AI ขี้อวด…..ณ สี่แยกไฟแดงหนึ่ง
เดวิดกำลังจอดรถติดไฟแดงอยู่ แว่นกันแดดสีดำเข้มที่เดวิดสวมอยู่บวกกับท่าทีมาดนิ่งที่เดวิดแสดงออกมา ขับให้เขาดูมีเสน่ห์และน่าค้นหาเป็นอย่างมาก
“โอ้โห รถโคตรสวย”
“ต้องแพงมากแน่ๆ”
“แกดูผู้ชายคนนั้นสิ โคตรหล่อเลย แถมยังรวยอีกด้วย”
แม้เสียงต่างๆ พวกนี้จะดังขึ้นภายในรถที่จอดอยู่รอบๆ ทว่าด้วยความพิเศษของร่างกาย เดวิดจึงได้ยินทุกอย่างอย่างชัดเจนและมันทำให้เดวิดรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก
เมื่อไฟใกล้จะเขียว เดวิดจึงหันหน้าไปมองรถที่จอดอยู่ข้างๆ เขา ก่อนจะมองไปที่กระจกและยิ้มขึ้นมาหนึ่งครั้ง
รอยยิ้มที่เผยให้เห็นเขี้ยวและลักยิ้มอันมีเสน่ห์แทบจะทำให้หญิงสาวที่นั่งอยู่ในรถคันนั้นใจละลายลงไปกองกับพื้น
“แกๆ เขายิ้มให้ฉันด้วย”
“เขายิ้มให้ฉันต่างหากล่ะ”
หญิงสาวทั้งสองคนภายในรถต่างเอ่ยเข้าข้างตัวเองด้วยท่าทีเลื่อนลอย
เดวิดได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มกริ่มขึ้นในใจด้วยความผยอง วินาทีที่ไฟจราจรจะเปลี่ยนมาเป็นสีเขียวมันจึงขยิบตาให้สาวทั้งคู่ ก่อนจะขับรถออกไป
“กรี๊ด!!” เสียงกรี๊ดที่ดังขึ้นภายในรถจากสองสาว ดังทะลุออกมาจนคนจักรยานยนต์ที่จอดอยู่ข้างๆ ถึงกับสะดุ้งขึ้น..เมื่อมาถึงห้างสรรพสินค้า เดวิดก็ได้เข้าไปจอดรถในที่จอดสำหรับ VIP
ไม่ว่าจะด้วยรูปร่างหน้าตาอันหล่อเหลาหรือเพราะรถคันหรูที่เดวิดขับมา เขาก็ตกเป็นเป้าสายตาของคนที่เดินผ่านไปผ่านมาแถวนั้นในทันที
“มึงดูดิ รถแม่งโคตรเท่เลย”
“แก เขาหล่อ...”
“โห ทั้งหล่อทั้งรวย นี่แหละ พ่อของลูก”
“โอ้พ่อทูนหัว มาเป็นผัวฉันเถอะ”
เดวิดได้ยินทุกอย่างอย่างชัดเจน ทว่ามันกลับทำทีเป็นไม่สนใจ เดินมาดนิ่งเข้าไปในห้าง แม้ภายในใจของมันจะรู้สึกลำพองใจสุดๆ เลยก็ตาม
ระหว่างทางที่เดินอยู่ในห้างนั้น ไม่ว่าจะเป็นใครที่เดินผ่านเดวิด ต่างก็อดไม่ได้ที่จะเหลียวหลังหันหน้ากลับมามองเดวิดอีกครั้ง ไม่ว่าจะหญิง ชาย สาวแก่ แม่ม่าย แม้กระทั่งคนที่มากับแฟนก็ไม่เว้น
“ตัวเองมองอะไรอ่ะ?” แฟนหนุ่มถามแฟนสาวของตัวเองขึ้น
“มองคนหล่อ...” แฟนสาวตอบกลับมาด้วยท่าทีเคลิบเคลิ้ม
“...” แฟนหนุ่มได้ยินแบบนี้ถึงกับพูดไม่ออก บางทีถ้าแฟนสาวของเขาบ่ายเบี่ยงโกหกเขาคงจะรู้สึกดีกว่านี้

เดวิดยังคงเก๊กทำทีไม่สนใจสายตารอบข้างที่มองมา การมาห้างในครั้งนี้มีหลายที่ที่มันต้องไปและที่แรกที่มันจะไปก็คือร้านตัดสูทยี่ห้อดังนั่นเอง....

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 136 : วันของเดวิด ( ตอนต้น )

คล้ายกับเรื่องThe Possible Man ที่คุณอ่าน

The Possible Man

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 136 : วันของเดวิด ( ตอนต้น )

คล้ายกับเรื่องThe Possible Man ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้