ราชันย์ปีสาทโลหิต

"ช้าก่อน!"

หญิงสาวที่เป็นลูกสาวของฉวนโต่เดินเข้ามา

ขวางอยู่ตรงหน้าหลานเยว่

หลานเยว่พลันหยุดเดินทันที

"เจ้ากำลังจะทำอะไร?"

หญิงสาวถามขึ้น

"ก็ตามที่ข้าพูด ฆ่าพ่อของเจ้าไง"

หลานเยว่ก็ได้เดินต่อไปในทันที

แต่หญิงสาวก็เดินมาขวางทางอีกครั้ง

"เจ้าจะฆ่าพ่อข้าไม่ได้!"

"แล้วเจ้าจะห้ามข้าได้อย่างนั้นรึ?"

หลานเยว่ยิ้มมุมปากเล็กน้อย

"งั้นก็แลกชีวิตพ่อของข้ากับข้า!"

"ลูก! เจ้ากำลังพูดอะไรอยู่?!"

ฉวนโต่พูดขึ้นด้วยความตกใจ

"งั้นเจ้าต้องการตายแทนพ่อเจ้างั้นรึ?"

หลานเยว่หันไปมองหญิงสาวและถามขึ้น

"ใช่"

หญิงสาวตอบอย่างเบาๆ

"ข้าคงต้องปฏิเสธ

เรื่องแบบนี้จะเป็นไปได้อย่างไรกัน?"

และหลานเยว่ก็ได้เดินไปอีกครั้ง

"ถ้างั้นเจ้าต้องการอะไร ข้าให้หมดทุกอย่าง

เพียงแค่เจ้าอย่าฆ่าพ่อของข้าเป็นพอ!"

หลานเยว่พลันหยุดเดินขึ้นมาอีกครั้ง

'ข้อเสนอนี้ไม่เลวเลย~ แต่...'

หลานเยว่ก็ได้ยืนมองหญิงสาวและพูดขึ้น

"เจ้าคงจะรักพ่อของเจ้ามากก็จริง

แต่ข้าคงต้องปฏิเ..."

ในขณะนั้นหลานเยว่ก็พูดต่อไม่ได้ขึ้นมา!

เพราะนางได้จูบเขานั้นเอง...

หลานเยว่พลันตกใจขึ้นมาทันที

และพ่อแม่ของนางและคนอื่นๆก็เช่นกัน

'ไม่คิดว่านางจะใจกล้าขนาดนี้~'

'งั้นข้าก็ต้องยอมรับเงื่อนไ...'

"พวกเจ้ากำลังทำอะไรกัน?!"

คาลได้พูดขึ้นด้วยความโมโห

และหญิงสาวก็ได้ถอนจูบจากหลานเยว่ทันที

คาลก็ได้เดินมาหาหลานเยว่อย่างรวดเร็ว

"ท..ท่านคาล?"

ฉวนโต่ตกใจขึ้นมา

เมื่อได้เห็นสถานการณ์ทั้งหมด

และผู้คนที่ยืนอยู่ใกล้ๆกันนั้นก็เหงื่อตกกัน

"เจ้าเป็นลูกสาวของหัวหน้าหมู่บ้าน

ใช่หรือไม่?"

คาลหันไปถามอย่างเคืองๆ

"ใช่"

หญิงสาวก็ตอบคำถามอย่างสั้นๆ

"เจ้าช่างกล้ามากนะ!"

"นี่คือเหตุผลที่เจ้าไม่ให้ข้าไปด้วยงั้นรึ?!"

คางหันมาถามหลานเยว่

"ไม่ใช่อย่างแน่นอน"

'โอ๊ะ! ฟ้าเริ่มจะสว่างแล้วแฮ้ะ"

"ถ้าอย่างนั้นข้าจะไม่ฆ่าเจ้า"

หลานเยว่หันไปพูดกับฉวนโต่

และหันมาพูดลากับคาล

"ข้าคงต้องไปแล้วจริงๆ"

"เจ้าจะไปทั้งๆแบบนี้เนี่ยนะ?!"

คาลพลันตกใจขึ้นมาอีกครั้ง

"ข้าต้องขอโทษเจ้าด้วย"

หลานเยว่ยิ้มให้คาลทีนึง

และเขาก็ได้หายไปต่อหน้าต่อหน้าอีกครั้ง

"?!" 

"พวกเจ้าทุกคนจงไปหาเขามาเดี๋ยวนี้!"

คาลหันไปสั่งกับลูกน้องของนางทันที

ในขณะเดียวกัน

"เฮ้อ... ในที่สุดก็ได้ออกมาสักที~"

"ว่าแต่เราวาร์ปมาที่ใดกันล่ะเนี่ย?"

หลานเยว่ได้วาร์ปมาอย่างไม่รู้ตัว

เพราะเขาแค่ต้องการออกไปอย่างเร็วเท่านั้น

และเขาก็ได้มองดูรอบๆตัวเขาทีละนิดๆ

"คุ้นๆเนอะ?"

"คุ้นจริงๆ~"

"เอ๋? อย่าบอกนะว่า..."

"บ้านตระกูลหลาน?!!!"