ลึกซ่อนราชันย์

ตอนที่37 ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วง

          หยดน้ำตารินไหลหยาดพื้นความรู้สึกปีติดีใจปลื้มอยู่เต็มอก ช่วงเวลานับครึ่งปีกับการห่างหายของไผ่ทำให้พรรคพวกเป็นห่วงต่างออกตามหาเท่าที่ความสามารถของตนจะทำได้ทั้งการป่าวประกาศในใบภารกิจ การออกไต่ถามตามหาตามสถานที่ต่างๆเดินไปว่าจ้างนักผจญภัยระดับกลางแลรวมถึงนั่งอธิษฐานทุกค่ำคืนจนมันกลายเป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูกในหัวใจ

          ตอนที่ไผ่หายตัวไปเป็นวันรุ่งขึ้นหลังจากการจับฉลากอาวุธซึ่งทำเงินได้มากมายเขาได้ทิ้งเหรียญจำนวนมากให้แก่กิลด์ด้วยเหตุนี้เองจึงสามารถนำไปแปลเปลี่ยนเป็นเสบียงอาหารเพื่อแจกจ่ายให้กับแต่ละหมู่บ้านที่อดอยากมานาน

          สาเหตุที่ทำแบบนี้นั่นเพราะทุกคนในกิลด์เข้าใจถึงคำว่าไม่มีเป็นอย่างดีนับจากวันที่พ่อของเรย์ล่าจากไป กิลด์นี้ก็ถูกรังแกอย่างหนักหนาทั้งโดนปล้นทรัพย์และของมีค่าหลายอย่างเหลือเพียงแต่สมบัติที่มาสเตอร์กิลด์เก็บรักษาในที่ลับเป็นอย่างดีเท่านั้นด้วยคำขอที่อยากให้กิลด์ยังคงอยู่ ทุกคนจึงกัดฟันสู้ทนผ่านอุปสรรคน้อยใหญ่มากมายยิ่งทรัพยากรของกิลด์ขาดแคลนเหล่านักผจญภัยก็พากันลาออกจากกิลด์เหลือเพียงมี่คน

          บางวันต้องอดมื้อกินมื้อบางทีก็ไม่ได้กินอะไรเลยอยู่ช่วงใหญ่ แต่ไม่เคยยอมแพ้จนค่อยๆ ฟื้นฟูกิลด์มาได้ ทุกคนต่างทุ่มเทกำลังกายเพื่อทำภารกิจอย่างหนักและกิลด์ก็ค่อยๆดีขึ้น

          ในขณะนั้นไผ่ได้มาขอเข้ากิลด์ เขาทำให้กิลด์รุ่งเรืองขึ้นมาในระยะเวลาที่สั้นกระชับด้วยความสามารถของไผ่ ทำให้งบประมาณกิลด์เพิ่มขึ้นอย่างคาดไม่ถึงขนาดที่ว่าทำงานกันทั้งปีก็ไม่สามารถหาเงินได้จำนวนขนาดนั้น

          แต่เมื่อไผ่หายตัวไปแล้วทิ้งเหรียญกับข้อความไว้น้ำตาทุกคนพลันหลั่งรินไม่รู้ว่ารู้สึกแบบไหน เป็นห่วงหรือเสียดายก็ยังบอกไม่ถูก ทุกคนรอไผ่อยู่พักหนึ่งก็ไร้วี่แววจนต้องออกตามหาแต่เมื่อได้ออกไปเห็นสภาพหมู่บ้านที่ติดขอบเขตแดน ที่ผู้คนส่วนใหญ่อดอยากหิวโหยจึงใช้งบประมาณจำนวนมากเพื่อช่วยเหลือพวกเขา

          แต่เรย์ล่าเธอยังไม่รู้จักวิธีการบริหารและไม่มีความสามารถ ไม่นานทรัพยากรกิลด์ก็หมดไป หลังจากนั้นแม้จะทำวิถีทางต่างๆก็ไม่สามารถสรรหาเงินจำนวนมากแบบนั้นได้

          เจ้าเบบับลาออกจากกิดล์ไปอยู่กิลด์ระดับสูงไม่กี่วันก็พาพวกมาทำลายทรัพย์สินของกิลด์ พวกมันต้องการอาวุธของกิลด์จึงกระทำการอันไร้ยางอายมากมายทั้งการข่มขู่ การเจรจาแอบแฝง และวิธีการต่างๆ นานาทำให้พวกเธอต้องตกระกำลำบากแต่โชคเข้าข้างอย่างน้อยก็มีรองหัวหน้ากิลด์กุหลาบสีเลือดชื่อว่า โรสอายยื่นมือเข้ามาช่วยในหลายๆ เรื่อง เป้าหมายของโรสคือไผ่ที่หายตัวไปโรสไม่ได้เซ้าซี้ถามใดๆ เวลามาเยี่ยมเรย์ล่า โรสจะถามแค่ว่า เด็กนั่นกลับมาหรือยังพอได้คำตอบก็กลับไป เป็นแบบนี้ประจำตลอดครึ่งปีที่ผ่านมา

          เมื่อกิลด์ของเธอให้การช่วยเหลือหมู่บ้านข่าวก็แพร่กระจายออกไป

          เกือบทุกวันจะมีเหล่าคนหิวโซเดินมาขออาหารกิลด์ไม่ได้มีของกินเพียงพอจึงได้แต่ให้ขนมปังแข็งพอประทังชีวิตพวกเขาไปวันๆ

          แต่แล้ววันนี้เสียงอันคุ้นเคยที่ฝ้ารอคอยมานานก็ได้ยินแจ่มแจ้งเข้าสู่โสตประสาทความตื้นตันใจทั้งหมดบังเกิดโดยที่ไม่ต้องรำลึกใดๆน้ำตาพลันไหลพรากด้วยความรู้สึกเหมือนกับถูกยกภูผาใหญ่ออกจากอกทำให้ตอนนี้เธอดีใจอย่างบอกไม่ถูก

          “คุณกลับมาแล้วคุณกลับมาแล้วจริงๆ เรย์ล่ากล่าวด้วยความตื้นตันใจ

          ไผ่เห็นดังนั้นก็ยิ้มน้อยๆ ท่าทางที่เธอทำตอนนี้เหมือนกับว่าเรย์ล่าเฝ้าคอยการกลับมาของเขามาตลอดครึ่งปีที่ผ่านมานี้ไผ่แอบปลื้มใจที่ยังมีคนห่วงและเฝ้ารอเขาอยู่ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดก็ตาม

          รอยยิ้มน้อยๆ บังเกิดที่มุมปากของไผ่เป็นยิ้มที่กระจายความอบอุ่นไปสู่คนรอบข้างแม้แต่สมาชิกใหม่ของกิลด์ที่เหวออยู่ตรงประตูก็หน้าแดงแล้วก้มหน้าด้วยความเขินอายหัวใจเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะเสมือนกับลังจะถูกบางอย่างช่วงชิงไป

          “กลับมาแล้วขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะคุณเรย์ล่า” ไผ่พูดออกมาพร้อมกับมองเธอ

          “อย่าหายไปไหนแบบนี้อีกนะคะ”เสียงเอ่ยเบาๆ ของเรย์ล่า เธอจริงใจและเป็นห่วงไผ่  

          “คราวลังถ้าไปไหนจะบอกก่อนแล้วกันนะครับ”  ไผ่กล่าว

          “พี่ชาย นานะง่วงแล้วเข้านอนเถอะ” เสียงแจ้วๆมากับอาการหาววอดของนานะที่ตอนนี้กำลังป่ายปีนมาเกาะหลังแทนแล้วก็ไต่มาอยู่ในอ้อมกอดของไผ่ในที่สุด

          “ห้องของคุณยังเหมือนเดิมนะคะทำความสะอาดทุกสัปดาห์ค่ะ”  เรย์ร่าเอ่ยไผ่พยักหน้า  

          “ไปนอนกันเถอะนานะผมขอตัวก่อนนะครับ” ไผ่ยิ้มอ่อนแล้วอุ้มนานะเข้าไปในห้องพักตนเองเมื่อครั้งยังอดีตห้องหับก็ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง สะอาดสะอ้านข้าวของก็มีแต่ที่นอนหนังสุนัข 6 หาง และส่วนอื่นล้วนว่างเปล่า ความสะอาดเหมือนใหม่เอี่ยมบ่งบอกให้เห็นว่ามีคนเข้ามาทำความสะอาดเป็นประจำ

          ไผ่พานานะเข้าไปอาบน้ำที่ห้องอาบน้ำส่วนรวมข้างนอกทำความสะอาดร่างกายจนสะอาดก็พาเธอเข้านอนในอ้อมกอดและความสุขสบายบนเตียงนอนจนหลับไปในที่สุดวันนี้เป็นวันที่เรียบง่าย ในระหว่างที่นอนหลับอยู่นั้นเองกำไลสีทองและสีขาวก็เปล่งแสงออกมาแล้วกลายร่างเป็นสัตว์ตัวเล็กๆสองตัว สีทอง กับสีขาวสัตว์ทั้งสองตัวนี้เข้าไปมุดตัวนอนระหว่างหางของจิ้งจอกและหลับปุ๋ยในท่าทางที่น่ารัก

          ค่ำคืนอันแสนสงบก่อนที่จะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ของกิลด์การกลับมาครั้งนี้จะมีอะไรบ้างที่ไผ่จะนำพากิลด์เข้าสู่ความยิ่งใหญ่

          แพตตี้ถูกทิ้งเธอจึงพึ่งพาเรย์ล่าเรื่องเสื้อผ้าและห้องนอน

.................................