โลกหมื่นมิติ

   เมื่อเหล่าสิงโตเงากลับมาพวกมันต่างก็พามองไผ่ด้วยสายตากังวล พวกมันไม่มั่นใจว่าไผ่จะรักษาสัญญาไหม

   “ฉันรู้ว่าพวกแกคิดอะไรอยู่แต่ฉันเป็นคนรักษาคำพูดของตัวเองเสมอ”ไผ่เห็นท่าทางของพวกมันจึงพูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง

   หลังจากที่ได้ยินคำพูดของไผ่เหล่าสิงโตเงาก็พากันเดินเข้ามาหาไผ่แล้วมอบแหวนมิติให้ไผ่ตรวจสอบ

   ไผ่รับแหวนมิติกว่าสิบวงมาตรวจดูก็พบว่าภายในมีสมุนไพร ผลไม้วิญญาณและสมบัติมากมายกองเป็นภูเขาอยู่ที่สำคัญคือผลไม้วิญญาณเหล่านั้นพวกมันไม่ได้เก็บมาแค่ผลของมันเท่านั้นแต่พวกมันกลับถอนมาทั้งต้นเพื่อนำมาให้ไผ่เลย

   ไผ่มองสมบัติที่อยู่ภายในด้วยรอยยิ้มมีความสุขก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเหล่าสิงโตเงา “พวกแกทำได้ดีกว่าที่คิดไว้เสียอีก” พูดจบไผ่ก็โยนแหวนมิติที่มีโอสถตั้งแต่ระดับD-Aอยู่ภายในรวมกันนับพันเม็ดอยู่ภายใน

   สิงโตเงาพากันตาโตทันทีเมื่อพวกมันได้เห็นโอสถจำนวนมากอยู่ภายใน พวกมันก็เหมือนกับสัตว์อสูรทะเลที่ไม่สามารถหลอมโอสถขึ้นมาเองได้และการกินสมุนไพรเข้าไปโดยตรงก็ไม่ช่วยให้พวกมันแข็งแกร่งขึ้นมากนัก

   แต่โอสถนั้นต่างออกไปเพราะโอสถบางชนิดที่เหมาะกับสัตว์อสูรทำให้เหล่าสัตว์อสูรเพิ่มความแข็งแกร่งได้รวดเร็วยิ่งขึ้นและโอสถที่ไผ่ให้ไปจะต้องทำให้พวกมันแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน

   หลังจากที่ดึงสติกลับมาสิงโตเงาก็เงยหน้าขึ้นมองไผ่แล้วเอยขึ้น “ข้ามีบ้างอย่างจะให้ท่านดู ท่านอาจจะสนใจ”

   “หือ! มีอะไรน่าสนใจ”พูดจบไผ่ก็กระโดดขึ้นหลังของสิงโตเงา ทั้งสามคนเห็นเช่นนั้นก็กระโดดขึ้นหลังสิงโตเงาไป

   ไม่นานพวกเขาก็มาถึงหุบเขาแห่งหนึ่ง ไผ่มองไปที่หุบเขาด้านหน้าก่อนจะระเบิดพลังวิญญาณเพื่อสำรวจ หลังจากนั้นไม่นานรอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนหน้าของไผ่

   “ข้ารู้ว่าเผ่ามนุษย์อย่างพวกท่านต้องการพวกมันข้าจึงคิดว่าจะสามารถแลกกับโอสถได้เพิ่มหรือไม่”สิงโตเงาพูดขึ้นอย่างกังวล

   “ฮ่า ฮ่า ฮ่า ได้สิ ฉันเห็นในความจิงใจของพวกแกฉันจะมอบโอสถให้เพิ่มอีกหนึ่งพันเม็ด”พูดจบไผ่ก็หยิบแหวนมิติออกมาอีกวงแล้วส่งให้กับสิงโตเงา

   จากนั้นไผ่ก็เดินออกไปยืนด้านหน้าพร้อมกับยกมือขึ้นต่อยลงฟื้นอย่างรุนแรงทำให้พื้นดินด้านหน้าระเบิดออกเป็นหลุมลึกเผยให้เห็นหินพลังงานจำนวนมากอยู่ภายในหลุมที่ทอดยาวไปไกลสุดสายตา

   “บ้าเอยข้าละอิจฉาเจ้าจริง ๆ”หลินเฟยตะโกนอกมาด้วยสีหน้าเศร้าหมอง

   “ช่วยกันขุดขึ้นมากันเถอะ”พูดจบไผ่ก็ใช้พลังวิญญาณดึงเอาหินพลังงานออกมาจากพื้นดินใส่ลงไปในแหวนมิติ หลินเฟยโจวเทียนและราฟาเอลรวมถึงเหล่าสิงโตเงาก็ไม่อยู่เฉยต่างก็ช่วยกันขุดเอาหินพลังงานออกมา

   หนึ่งชั่วโมงต่อมาหินพลังงานทั้งหมดก็ถูกขุดออกมาทั้งหมด หลังจากที่ไผ่นับดูแล้วปรากฏว่ามีหินพลังงานมากกว่าหนึ่งพันล้านก้อน

   ไผ่แบ่งให้ทั้งสามคนคนละหนึ่งร้อยล้านก้อนเท่ากันเป็นค่าเหนื่อย ทั้งสามคนรับมาด้วยรอยยิ้มมิตรภาพของพวกเขาไม่จำเป็นต้องทำท่าทางเกรงใจให้เสียเวลา

   “ขอบใจมาก แต่ฉันมีอีกหนึ่งคำถามขอถามหน่อยพวกแกรู้ไหมว่าอาณาเขตรอบ ๆ นี้เป็นของเผ่าไหนแต่ละเผ่ามีความแข็งแกร่งและสมบัติมากน้อยแค่ไหน”ไผ่เดินมาหาสิงโตเงาแล้วถามขึ้น

   “รู้สิ”จากนั้นสิงโตเงาก็เริ่มบอกออกมาว่ามีเผ่าไหนมีอาณาเขตอยู่ใกล้ ๆ นี้บ้าง

   แม้จะเป็นสัตว์อสูรเหมือนกันแต่พวกมันก็ไม่สนใจว่าจะสร้างหายนะให้กับเผ่าอื่นหรือไม่ เพราะพวกมันอยากให้เผ่าอื่นโชคร้ายเหมือนกับที่พวกมันโดนอีกทั้งอยากให้ไผ่ช่วยจัดการกับเผ่าอื่นเช่นกันพวกมันจะได้ยึดอาณาเขตเหล่านั้นมาเป็นของตัวเอง

   “สิ่งนี้สำหรับข้อมูล”พูดจบไผ่ก็โยนแหวนมิติให้สิงโตเงาอีกวง

   หลังจากที่ไผ่ได้รับรู้เรื่องราวของดินแดนหมื่นอสูรแแห่งนี้ ไผ่จึงตัดสินใจซื้อโอสถเหล่านี้เตรียมเอาไว้เป็นจำนวนมากก่อนที่เข้ามาในดินแดนหมื่นอสูรทำให้ไผ่มีโอสถอยู่ในมือจำนวนมหาศาล

   เมื่อจัดการทุกอย่างแล้วจากนั้นไผ่ก็พาหลินเฟย โจวเทียนและราฟาเอลมุ่งหน้าไปยังอาณาเขตของสัตว์อสูรเผ่าต่อไปที่อยู่ติดกัน

   ทางด้านเผ่าสิงโตเงาที่เห็นกลุ่มของไผ่จากไปก็พากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก แรงกดดันที่ไผ่สร้างให้กับพวกมันทำให้พวกมันหวาดกลัวอย่างมาก

   ผู้นำเผ่าสิงโตเงามองแหวนมิติวงสุดท้ายที่ไผ่มอบให้ก็ตาโตด้วยความตกใจก่อนจะตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “โอสถชำระล้างสายเลือด” เมื่อสิงโตเงาตัวอื่นได้ยินดังนั้นก็พากันมาดูก่อนที่แววตาพวกมันจะเต็มไปด้วยความสุขและความตื่นเต้น

   โอสถที่ไผ่มอบให้พวกมันคือโอสถชำระล้างสายเลือดเป็นโอสถที่จะช่วยขัดเกลาสายเลือดของพวกมันให้บริสุทธิ์มากขึ้น เมื่อสายเลือดของพวกมันบริสุทธิ์มากขึ้นความแข็งแกร่งของพวกมันก็จะเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด

   ในตอนนี้หลังจากที่ได้รับโอสถชำระล้างสายเลือดมาแล้วทำให้พวกมันมองตามหลังไผ่ด้วยความเสียดายแทน

.

.

   “อย่าบอกนะว่าที่เจ้าถามข้อมูลจากสิงโตเงามาเพราะวางแผนจะทำแบบเดิม”โจวเทียนที่วิ่งตามหลังไผ่มาเอยถามด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

   “เราเข้ามาในดินแดนหมื่นอสูรมีเพียงสองจุดประสงค์หนึ่งเก็บเกี่ยวประสมการณ์การต่อสู้และสองคือเก็บเกี่ยวทรัพยากร ในเมื่อเรารู้ถึงวิธีที่ง่ายแล้วเพราะฉะนั้นพวกพี่ไม่คิดว่ามันน่าสนใจหรอครับ”รอยยิ้มของไผ่ถึงกับทำให้ทั้งสามคนขนลุกไปเลย

   “แล้วแต่เจ้าเถอะยังไงซะเราก็ยกให้เจ้าเป็นหัวหน้าอยู่แล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า”หลินเฟยหัวเราะเสียงดังอย่างไม่ใส่ใจ

   ไผ่ยิ้มรับเล็กน้อยแล้วก็พาอีกสามคนมุ่งหน้าไปยังอาณาเขตของสัตว์อสูรเผ่าต่อไปด้วยความเร็วสูงสุด.