ตอน1.4 มรดกของบรรพบุรุษ
หนิงพยักหน้ารับ แล้วกล่าวตอบ
“เื่ที่ท่านเป็ผู้สืบทอดาานี้ ข้าน้อยเคยตั้งข้อสันนิษฐานทฤษฎีไว้หลายข้อเช่นกัน เช่นว่า
ข้อแรก วันที่าาเมเดสต เป็เวลาไม่นานก่อนที่มารดาของนายท่านแมนจะเกิด เป็ไปได้ว่าพลังิญญาส่วนหนึ่งของาาเมเดส ได้ไปตกอยู่ที่มารดาของนายท่าน จนกระทั่งนายท่านเกิดมา และพลังิญญาส่วนหนึ่งได้ตื่นขึ้นเมื่อท่านอายุได้12ปี คือเมื่อ5ปีก่อน
ข้อสอง าาเมเดสอาจจะเคยเดินทางไปยังอีกโลก และสืบพันธุ์กับมนุษย์เพศหญิง ถ่ายทอดพลังิญญาแห่งาา จนกำเนิดมาเป็บรรพบุรุษของนายท่าน
ส่วนเื่อายุ เมื่อ40ปีก่อน เวลาที่าาเมเดสต ท่านมีพระชนม์ได้1,178ปี สำหรับข้าน้อย ปีนี้อายุ327ปี เ้าค่ะ”
แมนฟังคำบอกเล่าจากหนิง และคำตอบเื่อายุตอนท้าย คำตอบที่มีอิมแพค(ผลกระทบ) กับเขาที่สุด ก็คือ .. อายุ327ปี! อา พี่สาว ไม่ซิ! ท่านยายทวด! ใยท่านจึง...
ระหว่างที่แมนกำลังคร่ำครวญอยู่ในใจ หนิงก็ยิ้ม
“นายท่านโปรดสบายใจ ข้าน้อยเป็ทาสรับใช้ของนายท่าน ย่อมทำความประสงค์ของนายท่านอยู่แล้ว ข้าน้อยย่อมยินดีที่เป็ “แฟนสาว” ตามประสงค์ของนายท่าน หรือจะเป็เมีย หรือจะเป็..”
“ว้าก! แว้ก!..”
แมนร้องขึ้นอย่างใ จนทำให้หนิงพลอยใไปด้วย
“นี นี่เธอ! อ่านใจผมได้เหรอ!?”
หนิงเอียงคอ นิ่งไปสักพัก ก่อนจะกล่าวตอบ
“แน่นอนซิ นายท่าน .. นายท่านก็เดาได้อยู่แล้วนี่ว่าข้าน้อยอ่านใจท่านได้ ั้แ่ที่อยู่ในรถแล้ว แล้วก็ตอนที่ข้าน้อยบอกกล่าวเื่ที่เห็นความฝันของนายท่านอีก เหตุใดท่านจึงยังสับสนเช่นนี้เล่าเ้าคะ?”
แมนรู้สึกอับอาย ตอนนี้้าพูดคุยเื่อื่นก่อน เพื่อดึงความสงสัยของตัวเอง และพี่สาว (?) หนิง ออกไปจากเื่ความคิด18+ของเขาเสียก่อน
“เฮ้อ แฮ่ม! เช่นนั้น พี่สาวหนิงหมายความว่า ผมคือทายาทของาาเมเดส ที่ต้องมากอบกู้ราชวงศ์และอาณาจักรเมเดส อย่างนั้นซินะ”
หนิง “เ้าค่ะ นี่คือพระประสงค์ขององค์าา แน่นอนว่า ข้าน้อยมิอาจบังคับนายท่านได้ ทั้งนี้าาเมเดสได้บอกกล่าวไว้อย่างชัดเจนว่า หากผู้สืบทอดมิยินดีรับภาระฟื้นฟูราชวงศ์ ข้าน้อยก็เพียงไปหานายท่านผู้สืบทอดคนใหม่ต่อไป”
แมนอึ้งไป แล้วก้มหน้าคิด
*โอ้ คิดว่าเป็การบังคับมัดมือชกซะอีก แบบว่าเอ็งเป็ทายาทของข้า! ต้องทำตามคำสั่งของข้า! ตามสไตล์พวกบ้าอำนาจอะไรแบบนั้น .. แต่นี่กลับเป็การให้ทายาทได้เลือกเส้นทางชีวิตเอง ดูท่าจะเป็ผู้ใหญ่ใจดีไม่น้อย
เอ๊ะ! ประเดี๋ยวก่อน ถ้าตูไม่รับงาน พี่สาวคนสวยนี้ก็ต้องจากไปงั้นเหรอ?
เอ๊ะ! เดี๋ยวนะ ถ้าตูไม่รับจ๊อบสืบทอด พี่สาวคนนี้จะทิ้งตูให้เป็ิญญาเร่ร่อนอยู่ในโลกนี้หรือเปล่า!?
แมนเริ่มมโนบางอย่างที่ช่างน่าหวาดเสียว! พลางเงยหน้ามามองสบตากับหนิง
หนิงยิ้ม “าาเมเดสเป็ผู้มีน้ำใจต่อผู้ใต้บัญชาและลูกหลาน ท่านมิประสงค์บังคับขืนใจในสิ่งที่มิจำเป็ หากนายท่านแมนไม่ประสงค์สืบทอดตำแหน่งาา ข้าน้อยก็ย่อมต้องพานายท่านแมนกลับไปใช้ชีวิตในโลกเก่าตามปกติเช่นเดิม”
แมนถอนหายใจโล่งอก อืม ทั้งท่านบรรพบุรุษอายุกว่า1พันปี และพี่สาวอายุกว่า3ร้อยปี แค่กๆ อืม ใจดีทั้งคู่เลยน้า .. แมนคิดทบทวนอยู่พักใหญ่ ก่อนจะถามขึ้น
“หากผมยินดีรับสืบทอดนี่ ท่านปู่าาเมเดส ได้ทิ้งอะไรไว้เป็มรดกจากบรรพบุรุษมาให้ผู้สืบทอดบ้างครับ? ที่จะใช้กอบกู้ เอ่อ .. (คิดไม่ออกว่าจะเรียกการกอบกู้อะไร? ประเทศเหรอ? หรือจะเรียกให้ว่าอะไร?) ”
หนิง “สิ่งที่จะกอบกู้นั้น มีมากมายเ้าค่ะ .. กอบกู้ศักดิ์ศรี เกรียติยศ กอบกู้เมือง อาณาจักร กอบกู้ผู้คน ช่วยผู้ที่ถูกจับเป็ทาส สร้างสุสานเคารพเหล่าผู้วายชนม์ หรืออื่นๆ นายท่านสามารถเลือกที่จะทำสิ่งใดก็ได้ ในฐานะผู้สืบทอดตำแหน่งาาเมเดส ข้าน้อยมีหน้าที่รับใช้นายท่าน ตราบเท่าที่นายท่านมิได้ทำสิ่งที่ผิดในฐานะผู้สืบทอด ข้าน้อยจะมิมีวันขัดแย้ง หรือขัดคำสั่งของนายท่านเด็ดขาด
ส่วนเื่มรดกจากาาเมเดสหนึ่ง ทุกสิ่งที่าาองค์ก่อนได้ทิ้งไว้ ล้วนเป็ของนายท่านทั้งสิ้น ทุกอย่างในเมืองนี้ แม้แต่ร่างกาย ชีวิต และิญญาของข้าน้อย ก็เป็ของนายท่าน เ้าค่ะ”
แมนอึ้งไป โห นี่ พี่สาวยกทุกอย่างให้เลยหรือเนี่ย? ทั้งตัว และหัวใจ ... เอ่อ แต่ไอ้ซากที่ผุพังของเมืองนี้? นับเป็มรดกจะใช้ฟื้นฟูด้วยเหรอ? ..
2K
