ระบบคัดลอกพรสวรรค์ (Your Talent Is Mine) 【จบ】

เล่มที่ 6 บทที่ 166 ผู้มีพรสวรรค์ด้านมิติระดับสูงสุด ตี้หลิงอสูรกลืนนภา!

        “ท่านเย่เทียนท่านหลบการโจมตีของสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิได้ ที่ท่านใช้ออกมาเมื่อครู่เป็นทักษะเคลื่อนย้ายพริบตาในตำนานใช่ไหม?”

        ราชาจ้าวเซวี่ยถามด้วยความสงสัย

        ในสามฐานมีผู้ฝึกยุทธ์ที่มีพรสวรรค์ด้านมิติอยู่เพียงไม่กี่คนแต่ส่วนใหญ่แล้วพวกเขามีพรสวรรค์ด้านมิติระดับรองหรือเริ่มต้นเท่านั้น

        และพรสวรรค์ด้านมิติที่สามารถใช้การเคลื่อนย้ายพริบตาได้อย่างน้อยต้องเป็นระดับกลาง การเคลื่อนย้ายพริบตาเป็นหนึ่งในความสามารถท้าทายสวรรค์ที่เพิกเฉยต่อเวลาและความเร็ว

        “ใช่!”

        เย่เทียนไม่ได้ปฏิเสธ เขาเพิ่งใช้ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตาตราบใดที่ทุกคนไม่โง่ พวกเขาก็จะดูออกว่ามันเป็นทักษะเคลื่อนย้ายพริบตา

        “ท่านเย่เทียนท่านสามารถใช้ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตาได้ แม้แต่การโจมตีระดับจักรพรรดิก็ไม่สามารถฆ่าท่านได้ตอนนี้ค่ายกลชั้นยอดที่กดทับรอยแยกมิติได้ถูกทำลายไปแล้ว เหล่าสัตว์อสูรระดับราชาและสัตว์อสูรระดับต่ำอื่นๆต้องกลับมาอีกครั้งแน่ พวกเราเตรียมจะสร้างมันขึ้นมาใหม่ แม้ว่าสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิจะจะไม่บุกออกมาชั่วคราวแต่ถ้ามีสัตว์อสูรระดับราชาไร้เทียมทานออกมา การจัดวางค่ายกลจะเป็นไปอย่างเชื่องช้าเช่นนั้นพวกเราขอรบกวนท่านเย่เทียนช่วยสังหารสัตว์อสูรที่แข็งแกร่งได้หรือไม่!” หยุนเมิ่งหลีกล่าวถาม

        เขาหวาดกลัวอย่างแท้จริง!

        กลัวว่าเย่เทียนจะจากไป และกลัวว่าสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิจะโจมตีเข้ามาอีกครั้งพวกเขาไม่มีความสามารถในการเคลื่อนย้ายพริบตาแบบเย่เทียน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถหลบหนีได้

        ดังนั้นเรื่องนี้ต้องพึ่งพาเย่เทียน

        แน่นอน

        พวกเขาคาดเดาได้ว่าทำไมสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิถึงโจมตีรอยแยกมันต้องเกี่ยวข้องกับสัตว์อสูรที่ปลอมแปลงเป็นมนุษย์ก่อนหน้านี้อย่างแน่นอน แต่พวกเขาก็ไม่ได้โทษเย่เทียนแต่อย่างใด

        หากไม่สามารถหาสัตว์อสูรตัวนั้นพบบางทีสักวันพวกเขาอาจจะจบสิ้นก็เป็นได้

        ดังนั้นการที่เย่เทียนฆ่าสัตว์อสูรตัวนั้นก็เพื่อช่วยเหลือพวกเขาและช่วยสามฐานทัพใหญ่เอาไว้ แม้ว่าการสังหารสัตว์อสูรตัวนั้นจะดึงดูดสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิมาแต่มันไม่สามารถผ่านรอยแยกออกมาได้ง่ายๆ

        มนุษย์และสัตว์อสูรเป็นศัตรูกันอยู่แล้วพวกเขาไม่ได้โง่ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่โทษเย่เทียน

        นอกจากนี้เย่เทียนยังเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับศักดิ์สิทธิ์พวกเขาต่างก็เป็นเพียงระดับราชาเท่านั้น ไหนเลยจะมีคุณสมบัติที่จะไปตำหนิเย่เทียนได้

        “วางใจเถอะผมจะคอยคุ้มกันที่นี่สักระยะ!”

        เย่เทียนพยักหน้า

        แต่ในตอนนี้ สีหน้าของเขาดูไม่ดีนักไม่ใช่เพราะว่าเขากลัวสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิ แต่เพราะเขากลัวจะเสียเวลาอยู่ที่นี่มากเกินไป

        เขาไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้ตลอดไป

        “การฝืนฉีกกระชากรอยแยกมิติแม้กระทั่งสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิคงไม่สามารถทำได้บ่อยนัก เว้นเสียแต่ว่ามันต้องการจะฆ่าตัวตายมันคงต้องใช้เวลาอีกราวครึ่งเดือนหรือหนึ่งเดือนมันถึงจะโจมตีรอยแยกอีกครั้ง ครั้งต่อไปมันคงเตรียมการมาอย่างดีไม่ว่ามันจะสามารถสังหารเราได้หรือไม่ แต่เรารู้อยู่อย่างหนึ่งว่ามันไม่หยุดอยู่แค่นี้แน่!”

        เย่เทียนคาดเดา

        การโจมตีครั้งต่อไปอาจน่ากลัวมากขึ้นแต่เขาก็ไม่กลัว

        อีกด้านหนึ่งของรอยแยกมิติโลกของสัตว์อสูร

        คิงคองสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิตอนนี้อยู่ไหนสภาพที่ไม่สู้ดีนักสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิทั้ง 3 ตัวที่ฉีกรอยแยกของมิติก็ได้รับผลสะท้อนกลับเช่นกัน

        “คิงคอง ข้าได้รับบาดเจ็บจำเป็นต้องพักฟื้นสักระยะ!”

        “คิงคอง ข้าก็ต้องไปแล้วไม่ว่าเจ้าจะจ่ายในราคาสูงขนาดไหน พวกเราก็ไม่สามารถลงมือได้อีกแล้ว มิฉะนั้นมันจะสะท้อนกลับจนทำลายรากฐานของพวกเราไม่มีสมบัติใดที่จะชดเชยการสูญเสียเช่นนั้นได้”

        “คิงคอง ลืมมันไปซะเจ้าบ้าไปแล้ว เจ้าไม่สามารถที่จะโจมตีมนุษย์ผู้นั้นได้ มนุษย์ผู้นั้นมีความสามารถเคลื่อนย้ายพริบตาไม่มีทางที่เจ้าจะสามารถสังหารมันได้”

        สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิทั้ง3 ตัวกล่าวและจากไป

        “เคลื่อนย้ายพริบตา!”

        คิงคองขบฟันแน่นด้วยความโกรธมันไม่คิดว่ามนุษย์นั่นจะมีทักษะเคลื่อนย้ายพริบตา เขาต้องมีพรสวรรค์ด้านมิติระดับกลางหรือแม้แต่ระดับสูง

        มันรู้ดีว่ามันไม่สามารถที่จะฉีกกระชากรอยแยกเพื่อสังหารมนุษย์ระดับศักดิ์สิทธิ์ที่มีพรสวรรค์ด้านมิติระดับสูงได้

        “หมิงคง เจ้าก็เห็นแล้วว่ามนุษย์คนนั้นน่าจะมีพรสวรรค์ด้านมิติระดับสูงข้า...ข้าเกรงว่าข้าคงไม่สามารถฆ่าเขาได้!”

        คิงคองไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพูดกับหมิงคง

        “แต่ความแค้นของลูกหลานข้ายังไม่ได้ชำระหากว่าข้าเชิญจักรพรรดิที่มีพรสวรรค์ด้านมิติระดับสูงสุดมาได้ เจ้าจะมีโอกาสสังหารมนุษย์ระดับศักดิ์สิทธิ์นั่นได้อีกครั้งถึงอย่างไรข้าหมิงคงก็จะไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ แน่” หมิงคงกล่าวอย่างเย็นชา

        “สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิที่มีพรสวรรค์ด้านมิติระดับสูงสุด?เจ้าหมายถึง...”

        คิงคองนึกถึงสัตว์อสูรตัวหนึ่งทันใดนั้นสีหน้าของมันก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

        “ตี้หลิง สัตว์อสูรระดับจักรพรรดิทำไมเจ้าถึงสามารถติดต่อกับเขาได้?”

        คิงคองตกใจมาก

        ตี้หลิงเป็นสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิที่น่าหวาดกลัวพรสวรรค์ด้านมิติระดับสูงสุดนั้นน่ากลัวมาก หากว่ามันเผชิญหน้ากับตี้หลิง ไม่มีทางเลยที่มันจะหนีพ้น

        ตี้หลิงเพิ่งก้าวเข้าสู่ระดับจักรพรรดิได้ไม่นานมานี้เดิมก่อนหน้านี้ถ้าตี้หลิงอยู่ในระดับเดียวกับมัน บางทีมันอาจจะสามารถฆ่าตี้หลิงได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียวแต่ตอนนี้ตี้หลิงได้กลายเป็นหนึ่งในสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิที่น่ากลัวที่สุดในโลกของสัตว์อสูรไปแล้ว!

        “ข้าโชคดีที่ได้รู้จักตี้หลิงและข้าสามารถขอให้เขาลงมือได้หนึ่งครั้ง ตี้หลิงสามารถช่วยให้เราฉีกรอยแยกของมิติได้แต่เขาจะไม่โจมตีมนุษย์ มิฉะนั้นเขาจะต้องยอมรับผลสะท้อนกลับมากเกินไป แน่นอนเขาจะไม่ร่วมมือกับเราแน่การโจมตีมนุษย์เป็นหน้าที่ของเจ้า ถ้าเจ้าเห็นด้วยก็ตอบตกลงซะ” หมิงคงกล่าว

        คิงคองคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า“ข้ายินดีจะลงมืออีกครั้ง แต่ข้าต้องพักผ่อนสักระยะหนึ่ง ข้าไม่สามารถที่จะลงมือติดต่อกันสองครั้งในระยะเวลาสั้นๆได้”

        “ดี แล้วข้าจะรอ!”

        หมิงคงกล่าว

        คิงคองหยิบสมุนไพรวิญญาณออกมามันเป็นยาอายุวัฒนะหมื่นปีที่หายากมาก มีผลช่วยรักษาอาการบาดเจ็บได้…

        คิงคองกลืนสมุนไพรวิญญาณและเริ่มฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของมัน

        อาการบาดเจ็บของมันค่อยๆ ฟื้นตัวกลิ่นอายของมันก็เริ่มแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

        เวลาผ่านไป 25 วัน

        “ด้วยการเร่งเวลา3 เท่า หลังจากฝึกฝนมา 25 วัน มันเทียบเท่ากับการฝึกฝน75 วัน ในที่สุดเราก็สามารถเปิดพื้นที่สมองได้ 4% แล้ว ความแข็งแกร่งทางร่างกายของเราก็เพิ่มขึ้นเป็น 400,000 ช้างซึ่งมากกว่าเดิม 2 เท่า!”

        เย่เทียนกำหมัดของเขา เขาพอใจกับความก้าวหน้าในปัจจุบันของเขามาก

        ด้วยระดับการบ่มเพาะที่แข็งแกร่งขึ้นพรสวรรค์ด้านมิติของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นมาก หากสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิโจมตีเข้ามาอีกครั้งเขาย่อมสามารถหลบหนีได้อย่างง่ายดาย

        นอกจากนี้เขายังมีลางสังหรณ์ว่าการแก้แค้นของสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิกำลังจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า!

        “คูลดาวน์ของพรสวรรค์การคัดลอกได้สิ้นสุดลงแล้วบางทีเราอาจจะได้รับพรสวรรค์ที่ดีจากสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิก็ได้!” เย่เทียนกล่าวด้วยความคาดหวัง

        อีกด้านหนึ่งของรอยแยก

        คิงคองฟื้นตัวจากอาการบาดเจ็บเรียบร้อยแล้วมันสามารถโจมตีรอยแยกได้อีกครั้งได้

        “หมิงคง ข้าสามารถโจมตีอีกครั้งได้แล้วเจ้าเรียกตี้หลิงมาเถอะ”

        คิงคองกล่าว

        “ได้!”

        หมิงคงได้แจ้งให้ตี้หลิงทราบด้วยวิธีส่งข้อความที่เป็นเอกลักษณ์ระหว่างสัตว์อสูร

        ใช้เวลาเพียงไม่กี่สิบวินาทีร่างของสัตว์อสูรก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าคิงคองและหมิงคง

        ตี้หลิงสัตว์อสูรกลืนนภามาถึงแล้ว!

        อสูรกลืนนภานั้นมีความยาว10 เมตร ร่างกายของมันมีสีทองเข้มและศีรษะของมันมีขนาดไม่ได้ใหญ่มากนัก ซึ่งมันค่อนข้างแปลกประหลาดอย่างมาก บนร่างกายของมันมีลวดลายที่แผ่พลังมิติออกมาอย่างแผ่วเบา

        เห็นได้ชัดว่ามันเป็นสัตว์อสูรที่มีพรสวรรค์ด้านมิติโดยธรรมชาติ

        “ท่านตี้หลิง!”

        คิงคองกล่าวอย่างสุภาพต่อตี้หลิง

        ตี้หลิงนั้นแข็งแกร่งกว่ามันมากมันไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเคารพเขา

        “หมิงคง เจ้าเรียกข้ามาด้วยเรื่องอะไร?”

        ตี้หลิงไม่สนใจคิงคอง เขามองไปที่หมิงคง

        “ข้าอยากจะให้เจ้าลงมือสักครั้ง!”

        หมิงคงอธิบายเหตุผลและเล่าเรื่องราวทั้งหมดออกไป

        หลังจากตี้หลิงได้ยินเช่นนั้นมันก็ตอบตกลง “ได้ แต่ข้าจะใช้เพียงทักษะกักขังมิติเท่านั้น ด้วยพรสวรรค์ด้านมิติระดับสูงสุดของข้ามันสามารถกดทับพรสวรรค์ด้านมิติระดับสูงของมนุษย์ผู้นั้นได้อย่างแน่นอน เมื่อถึงตอนนั้นพวกเจ้าต้องลงมือสังหารเขาด้วยตนเอง”

        “ขอบคุณตี้หลิง!”

        หมิงคงรู้สึกขอบคุณ

        “แค่ครั้งนี้เท่านั้น!

        ตี้หลิงกล่าว

คล้ายกับเรื่องระบบคัดลอกพรสวรรค์ (Your Talent Is Mine) 【จบ】 ที่คุณอ่าน