คุณพ่อยอดซุปเปอร์สตาร์ (นิยายแปล) **จบแล้ว**

    ตอนที่ 58 :ถึงคนไร้ยางอาย ฉันขอชื่นชมเหอปิซู

    ตอนที่ 58 :ถึงคนไร้ยางอาย ฉันขอชื่นชมเหอปิซู

     

            เมื่อเห็นข่าวที่ไม่ต่ำกว่าหนึ่งร้อยเด้งขึ้นมาตรงหน้าหลิวจือเซียก็พลันเคร่งขรึมขึ้นในทันใด แล้วค่อย ๆ เลื่อนอ่านทีละข่าว

     

            ผ่านไปไม่นาน หลิวจือเซียก็เข้าใจทั้งหมด:

     

            ที่เขาเข้าใจก็คือเมื่อวานนี้หนังสือ ‘นิทานของแฮมเตอร์’โดยนักเขียนชื่อว่าเหอปิซู มียอดขายในวันแรกต่ำที่สุดในประวัติศาสตร์ทำให้เขาทนไม่ไหว เริ่มฉีกหน้า ‘นิทานก่อนนอนของเยว่เยว่’ กระทั่งโจมตีและกล่าวว่านิทานของเขาที่ทำกับสำนักพิมพ์อู๋ถงดีกว่า

     

            “เหอปิซูนะเหอปิซู นายมันหมาบ้าจริง ๆ ! ”

     

            หลิวจือเซียเองก็โกรธเดือดดาลเช่นกัน คนทั่วไป ถ้าเห็นคนอื่นมาเล่นสกปรกกับตัวเองอย่างไม่มีเหตุผลเป็นใคร ใครก็โกรธทั้งนั้นแหละ

     

            หลังจากก้มหน้าครุ่นคิด หลิวจือเซียก็ล้วงโทรศัพท์ออกมาแล้วกดโทรหาหวางเสี่ยวถง “ฮัลโหล พี่สะใภ้ ผมน้องสามเอง”

     

            “น้องสาม นายเห็นแล้วใช่ไหม ? ” ปลายสายกดรับอย่างรวดเร็ว“ทำยังไงดี นายอยากโจมตีผ่านเวยป๋อสักหน่อยไหม เหอปิซูคนนี้มันเล่นสกปรกไร้อย่างอายสิ้นดี”

     

            “บนเวยป๋อผมโพสต์แน่แต่ผมไม่อยากใช้แอคเค้าท์เวยป๋อที่ผมใช้อยู่ตอนนี้”

     

            หลิวจือเซียพูดเสียงต่ำ “เอาแบบนี้ พี่สะใภ้ !พี่ช่วยสมัครแอคเค้าท์ใหม่ แล้วรับรองนักเขียนนิทานให้ผม ถึงตอนนั้นก็เอาชื่อและรหัสส่งมาให้ผมเดี๋ยวผมรับมือกับเหอปิซูเอง”

     

            “นายคนเดียวจะทำได้หรือ ? ” หวางเสี่ยวถงลังเลเล็กน้อย“ไม่อย่างนั้น ฉันจะให้บรรณาธิการหาเพื่อนในสมาคมนักเขียนสักสองสามคนให้พวกเขา...”

     

            “ไม่ต้อง ! ” หลิวจือเซียตัดบทเธอ “พี่รอดูความสนุกได้เลย”

     

            “งั้นก็ได้” หวางเสี่ยวถงเห็นด้วย “อ่อ จริงสิ ยังมีอีกเรื่องสำนักพิมพ์อู๋ถง ได้เปิดร้านสาขาหลักในเว็บไซต์จิงตงแล้วนะ เพื่อขายหนังสือ‘นิทานของแฮมเตอร์’ ของเหอปิซู”

     

            “ช่างเถอะ เจ้านี่มันเก่งแต่เลียนแบบคนอื่น ! ”หลิวจือเซียเบะปาก “นิทานเด็กจะดีหรือไม่ดี ผู้อ่านคือคนตัดสินใจที่ดีที่สุดหนังสือนิทานเด็กของเราขายในเว็บไซต์จิงตงได้ แต่ของเหอปิซูไม่แน่ ! ”

     

            ทั้งสองคนพูดคุยกันอีกพักใหญ่ จากนั้นหวางเสี่ยวถงก็วางสายไป

     

            ผ่านไปสิบห้านาทีข้อความทางวีแชทก็ได้เด้งขึ้นมาในโทรศัพท์ของหลิวจือเซีย

     

            “เร็วจังแฮะ ? ” เมื่อเห็นชื่อและรหัสบนวีแชทแล้วหลิวจือเซียก็รีบล็อกอินเข้าไปทันที

     

            เวยป๋อถูกตั้งชื่อว่า ‘เซียเยว่’ ได้รับการยอมรับว่าเป็น ระดับV นักเขียนนิทานเด็ก

     

            “เรียนนักอ่านและสหายทุกท่าน ฉัน ‘เซียเยว่’ นักเขียนหนังสือ‘นิทานก่อนนอนของเยว่เยว่’ ตามคำเรียกร้องของเพื่อน ๆ ทุกคน ฉันจึงได้ทำการเปิดแอคเค้าท์เวยป๋อใหม่แจ้งข่าวให้เพื่อน ๆ นักอ่านทุกคนได้รับทราบ ! ”

     

            ทันทีที่โพสต์ของหลิวจือเซียได้อัพลงบนเวยป๋อโพสต์นี้ก็ได้ถูกแชร์ออกไป ซึ่งเป็นเพจของสำนักพิมพ์อี้ฮัวแล้วยังมีเกาจัวหัวหน้ากองบรรณาธิการของแผนกเด็กตามมาด้วยหวางเสี่ยวถงบรรณาธิการแผนกเด็กเช่นกัน

     

            “เซียเยว่ ? ไอหยา เวรล่ะ ! นี่ไม่ใช่การแอบอ้างใช่ไหมเนี่ย ? ”

     

            “ตาบอดรึไง ? นายดูสิว่าเวยป๋อที่กดแชร์เป็นคนแรกคือใคร ? ”

     

            “สำนักพิมพ์อี้ฮัว นั้นมันสำนักพิมพ์ของหนังสือ‘นิทานก่อนนอนของเยว่เยว่’ ไม่ใช่หรือ ? ”

     

            “เยี่ยมไปเลย ในที่สุดนายก็ปรากฏตัวสักที ! เซียเยว่ผู้ยิ่งใหญ่ฉันคือแฟนคลับของนาย...”

     

            ถ้าหลิวจือเซียอัพโพสต์เวยป๋อนี้เองอย่างเงียบ ๆเกรงว่าอาจจะมีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้นเหมือนกับอีกเวยป๋อหนึ่งนั่นก็คือการถูกคนอื่นคิดว่าเป็นของปลอม

     

            แต่ตอนนี้มันต่างกันหัวหน้าบรรณาธิการแผนกเด็กของสำนักพิมพ์อี้ฮัวก็ได้แชร์เวยป๋อของเขาซึ่งพิสูจน์สถานะของ ‘เซียเยว่’ ได้ดี

     

            ไม่นานเพื่อนชาวเน็ตที่ยืนข้างหลิวจือเซียก็ทยอยกันแชร์เวยป๋อนี้ออกไป

     

            ตอนนี้ ชายหญิงวัยรุ่นที่แต่งงานแล้ว บ้านไหนไม่มีลูกบ้างล่ะ ?

     

            เมื่อวานยอดขายของหนังสือ ‘นิทานก่อนนอนของเยว่เยว่’ ทะลุ 1ล้านเล่ม ประกอบกับยอดขายอีก 1 ล้านเล่มของวันนี้ซึ่งสะสมฐานแฟนคลับจำนวนมหาศาลให้แก่หลิวจือเซียไปโดยปริยาย

     

            ก่อนหน้านั้นเพียงเพราะหลิวจือเซียไม่เปิดแอคเค้าท์เวยป๋อดังนั้นชาวเน็ตที่ปะทะกับกลุ่มแฟนคลับที่ยืนข้างเหอปิซูเหล่านี้จึงหากลุ่มที่คอยสนับสนุนไม่เจอ

     

            ตอนนี้หลิวจือเซียเปิดแอคเค้าท์เวยป๋อแล้วคนเหล่านี้เหมือนกับหาพี่ใหญ่ของตัวเองเจอ หลังจากติดตามหลิวจือเซียแล้วก็ต่างทยอยกันแชร์เวยป๋อนี้ออกไป ทั้งยังประกาศต่อในแวดวงวีแชทอีกด้วย

     

            ดังนั้นแฟนคลับของ ‘เซียเยว่’ จึงเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆเพียงแค่ 1 ชั่วโมง ก็ทะลุถึง 390,000 คนทีเดียว

     

            เมื่อเห็นจำนวนแฟนคลับขยายเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องหลิวจือเซียก็อัพเวยป๋อต่อ:

     

            “ถึงคนไร้ยางอาย ฉันชื่นชมเหอปิซู ! แล้วฉันขอชี้แจงตรงนี้ฉันไม่ส่งเสริมการกระทำที่ผิดศีลธรรมแบบนี้ ! แล้วตอนนี้ ฉันอยากจะขอถามสักสามข้อรบกวนคนไร้ยางอายอย่างคุณเหอช่วยตอบด้วย:

     

            ข้อที่หนึ่ง หนังสือ ‘นิทานก่อนนอนของเยว่เยว่’เริ่มประกาศไปแล้วเมื่อวันนที่ 17 เดือน 6 รบกวนคุณช่วยบอกด้วยว่าหนังสือ‘นิทานของแฮมเตอร์’ เริ่มประกาศตั้งแต่เมื่อไหร่ ?

     

            ข้อที่สอง คุณบอกว่าฉันรังแกนักอ่านทั่วโลกงั้นฉันขอถามคุณหน่อย ฉันไปรังแกยังไงไม่ทราบ ?

     

            ข้อที่สาม ในเมื่อคุณบอกว่าฉันคือมือสมัครเล่นงั้นฉันขอถามคุณหน่อย ว่าทำไมเมื่อวานยอดขายหนังสือ ‘นิทานก่อนนอนของเยว่เยว่’ของมือสมัครเล่นอย่างฉันถึงได้ทะลุ 1 ล้านเล่ม ส่วนนักเขียนอันดับหนึ่งในวงการนิทานระดับประเทศที่คุณยกยอกปอปั้นตัวเองนั้นทำไมหนังสือ ‘นิทานของแฮมเตอร์’ ที่คุณเขียน ยอดขายของเมื่อวานถึงได้แค่ 50,000เล่มละครับ ?

     

            @เหอปีชู @สำนักพิมพ์อู๋ถง ! ”

     

            หลิวจือเซียยิงคำถามติดต่อกันสามคำถาม สุดท้ายก็ @  เหอปิซูและสำนักพิมพ์อู๋ถง

     

            เขาไม่มีทางให้คนอื่นมาโยนขี้ใส่หน้าเขาโดยไม่สนใจใยดีแบบนี้แน่นอน!

     

            “เวรเอ๊ย นี่ตั้งใจจะฉีกหน้าเหอปิซูชัด ๆแถมยังเหยียบย่ำสำนักพิมพ์อู๋ถงอีกด้วย ! ”

     

            “เซียเยว่ผู้ยิ่งใหญ่ มีพลังและดุดัน น่าจะฆ่าพวกเขาได้ ! ”

     

            “@เหอปิซู @สำนักพิมพ์อู๋ถง พวกนายเก่งสร้างเรื่องกันนักแน่จริงก็ออกมาสิ อย่าเอาแต่หลบอยู่ในกระดองไม่กล้าโผล่หน้า ฉันรู้จักบ้านของนายนะ! ”

     

            เหล่าแฟนคลับของหลิวจือเซียต่างโจมตีถล่มทลายกันทั้งวันเริ่มทยอยกัน @เหอปิซูและสำนักพิมพ์อู๋ถงแล้ว

     

            ถึงอย่างไรทั้งสองฝ่ายต่างก็แฉในมุมที่ไม่ดีของกันและกันแล้วตอนนี้ดูเหมือนว่าชาวเน็ตกำลังปูเสื่อตั้งหน้าตั้งตารอดูความสนุกของฉากนี้อย่างไม่คลาดสายตามันจะต้องสนุกสมการรอคอยแน่นอน

     

            …………………..……

     

            ณ จิงฮัวซันนี่คลับ

     

            หลังจากอัพเวยป๋อเล่นงานฝ่ายตรงข้าม เหอปิซูที่เสแสร้งแกล้งเป็นผู้ได้รับความเสียหายตอนนี้กำลังพูดคุยและดื่มเหล้าสังสรรค์กับเพื่อนอีกสี่คนอย่างสนุกสนาน

     

            “ทุกคน ครั้งนี้ต้องขอบคุณทุกคนจริง ๆ ! ”

     

            เหอปิซูแต่งกายด้วยชุดจงซานจวงเหมือนอย่างเคยเขายกแก้วเหล้าที่เต็มปริ่มขึ้นมา “ถ้าไม่ใช่เพราะทุกคนช่วยฉันไว้ เกรงว่าครั้งนี้หน้าของฉันก็คงไม่เหลือแล้ว”

     

            ที่แท้ คนเหล่านี้ก็คือคนที่ช่วยเหอปิซูแชร์โพสต์บนเวยป๋อนี่เองพวกเขาทั้งหมดต่างก็เป็นสมาชิกสมาคมนักเขียนประเทศจีนและเป็นนักเขียนหนังสือขายดีที่สุดในตอนนี้ด้วย

     

            “น้องเหอ นายก็เกรงใจเกินไป”

     

            “เราต่างก็เป็นสมาชิกในสมาคมเดียวกัน มีอะไรก็ต้องช่วยกันสิ ! ”

     

            ทุกคนต่างพากันเกรงอกเกรงใจ ความจริงแล้วสำหรับพวกเขาเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องหนักหนาอะไร แค่คลิกเมาส์เท่านั้น

     

            “ฮ่าฮ่าฮ่า ดันมาขัดขาฉันเอง เรามาชนแก้วกันหน่อย ! ”เหอปิซูฮัวเราะเสียงดังยกใหญ่ ก่อนจะชนแก้วกับคนเหล่านั้น แล้วดื่มรวดเดียวหมด

     

            “ติ๊ด ติ๊ด ! ”

     

            ในขณะที่ทุกคนกำลังดื่มอย่างสนุกสนานเสียงโทรศัพท์ของเหอปิซูก็ดังขึ้น

     

            “อาจารย์เหอ เซียเยว่นักเขียนหนังสือ ‘นิทานก่อนนอนของเยว่เยว่’เปิดเวยป๋อใหม่แล้วครับ คุณเข้าไปดูในเวยป๋อเถอะ ตอนนี้เราเจอปัญหาใหญ่แล้ว”

     

            คนที่โทรศัพท์เข้ามาคือผางชุนเซิงจากสำนักพิมพ์อู๋ถง“คุณเข้าไปดูในเวยป๋อก่อน ถ้าอยากให้ผมทำอะไร ก็โทรศัพท์หาผมโดยตรงได้เลยผมจะพยายามอย่างเต็มที่”

     

            “ติ๊ด ! ”

     

            หลังพูดจบ ผางชุนเซิงก็วางสายไปทันที

     

            เหอปิซูถือโทรศัพท์อย่างเหม่อลอย จากนั้นก็กวักมือเรียกพนักงาน

     

            จิงฮัวซันนี่คลับเป็นหนึ่งในคลับส่วนตัวที่ดีที่สุดในเมืองหลวงในทุก ๆ ห้องจะมีพนักงานรับหน้าที่ดูแลโดยเฉพาะ

     

            “คุณเหอ ! ” พนักงานโค้งตัวทำความเคารพเหอปิซู“คุณอยากได้อะไรเพิ่มเติมใช่ไหมครับ ? ”

     

            “พวกนาย ใครมีโน๊ตบุ๊คบ้าง เอามาให้ฉัน ฉันต้องใช้มัน ! ”เหอปิซูพูดขึ้น

     

            พนักงานพยักหน้า “มีครับ กรุณารอสักครู่ครับ”

     

            “น้องเหอ เป็นอะไรไป ? ”

     

            พนักงานเดินออกไปหยิบโน๊ตบุ๊คทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างมองมายังเหอปิซูด้วยความแปลกใจ

     

            เหอปิซูแค่ส่ายหน้า โดยไม่พูดอะไร รอกระทั่งโน๊ตบุ๊คถูกนำเข้ามาเหอปิซูจึงทำการล็อกอินเข้าเวยป๋อทันที

     

            หลังจากล็อกอินได้ไม่นาน ก็เห็นเครื่องหมายบวกด้านหลังกล่องจดหมาย

     

            จึงทำการคลิกกล่องจดหมายไม่นานข้อความจำนวนนับไม่ถ้วนก็เด้งออกมา ทั้งหมด @ เขาแล้วยังมีหัวข้อยอดนิยมบนเวยป๋ออีกด้วย #สามคำถามของเซียเยว่#เหอปิซูจะตอบยังไง....

     

            เมื่อเห็นทั้งสามคำถามนั้นแล้วหัวคิ้วของเหอปิซูก็ขมวดกันจนกลายเป็นตัวอักษรจีน ‘川 (ชวน)’

     

            คนที่นั่งอยู่ด้วยเหล่านี้ต่างก็เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของเหอปิซูจึงอดลุกขึ้นยืนไม่ได้ แล้วเดินมาด้านหลังของเหอปิซู แล้วอ่านเนื้อหาบนคอมพิวเตอร์

     

            “เจ้าหมอนี้มันชักจะกลั่นแกล้งกันเกินไปแล้ว ! ”

     

            “ในเมื่อตั้งใจจะฉีกหน้ากัน น้องเหอ โจมตีเขากลับเลย ! ”

     

            “ก็แค่นักเขียนหน้าใหม่คนเดียว น้องเหอ ครั้งนี้นายมีเหตุผลสู้เขา ! ”

     

            นักเขียนหนังสือขายดีเหล่านี้ ปกติไม่เล่นออนไลน์สักเท่าไหร่ครั้งนี้เห็นแก่มิตรภาพ จึงช่วยเหอปิซูโฆษณาดังนั้นความแค้นระหว่างเหอปิซูและหลิวจือเซีย จึงไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่นัก

     

            ถึงตอนนี้ พวกเขาก็ยังคิดว่าเหอปิซูพูดความจริง !

     

            เหอปิซูเริ่มมีสีหน้าไม่สู้ดีนักตอนนั้นสาเหตุที่เขากล้าโจมตีบนเวยป๋อ ก็เพราะเขารู้ว่า ‘เซียเยว่’ ไม่มีเวยป๋อ

     

            แต่จากตอนนี้ ทุกอย่างมันเหนือกว่าที่เขาคาดคิดไว้ !

     

            หลังจากครุ่นคิดพักใหญ่ เหอปิซูก็อัพโพสต์เวยป๋อตอบกลับหลิวจือเซีย:

     

            “สำหรับคำถามทั้งสามข้อของคนไร้ยางอายฉันคิดว่าจำเป็นต้องตอบอย่างตรงไปตรงมา !

     

            ข้อที่หนึ่ง หนังสือ ‘นิทานของแฮมเตอร์’ของฉันได้ทำประกาศไปช่วงต้นเดือน 6 เวลานี้สำนักพิมพ์อู๋ถงเป็นพยานให้ฉันได้

     

            ข้อที่สอง นายจ้างหน้าม้ามาทำลายชื่อเสียงหนังสือ‘นิทานของแฮมเตอร์’ แล้วยกยอหนังสือ ‘นิทานก่อนนอนของเยว่เยว่’มันรังแกนักอ่านเกินไป

     

            ข้อที่สาม นี่คือความไร้ยางอายของนาย นายขอร้องให้เฉินอี้เจี๋ยซึ่งเป็นนักร้องคนหนึ่งมาช่วยโปรโมทเวยป๋อยอดการอ่านจำนวนมากโดยแท้จริง ต่างมาจากแฟนคลับของคุณเฉินอี้เจี๋ยที่มาช่วยซื้อ

     

            นอกเหนือจากนี้ สำหรับลักษณะภายนอกของนาย ฉันเองก็สงสัยไม่น้อย

     

            หนังสือ ‘นิทานก่อนนอนของเยว่เยว่’ ของนายนอกจากจะเหน็บแนมและเยาะเย้ยด้านมืดของสังคมแล้วก็ไม่มีความหมายในเชิงบวกอีกแล้วใช่ไหม ? เรื่อง ‘หนูน้อยหมวกแดง’ หมาป่ากินคนสะท้อนความโหดร้ายของมนุษย์ในรูปแบบต่าง ๆ เรื่อง ‘เจ้าหญิงสโนไวท์’ แม่เลี้ยงใจร้าย เรื่อง ‘เจ้าชายกบ’คำพูดที่เชื่อถือไม่ได้...

     

            เรื่องแบบนี้ มันง่ายต่อการชักนำเด็กให้หลงทางดูเหมือนว่าคนไร้ยางอายและโหดเหี้ยมอย่างนายฉันขอเป็นตัวแทนจากเหล่านักเขียนหนังสือนิทานสำหรับเด็กอย่างกว้างขวาง คว่ำบาตรนาย!

     

            @เซียเยว่”

     

            จากประโยคที่กล่าวมานั้นสมแล้วที่เหอปิซูเป็นนักเขียนนิทานสำหรับเด็ก คำพูดเฉียบคม ปลายปากคมกริบนิทานสำหรับเด็กที่เดิมทีสวยงาม และแฝงไปด้วยคำสอนถูกเขาสาธยายจนกลายเป็นวรรณกรรมที่โหดร้าย

     

            “ถูกต้อง หมาป่าสีเทาอะไรกัน แถมยังกินคนอีกเนี่ยนะ ?แบบนี้ตั้งใจทำให้เด็กกลัวชัด ๆ ? ”

     

            “เจ้าชายกบก็ประสาท เจ้าหญิงที่ไม่น่าเชื่อถืออะไรนั้นสุดท้ายเขาก็ยังสู่ขอเธอ แบบนี้ไม่เป็นการชดใช้ความผิดหรอกหรือ ? ”

     

            “นักเขียนขยะเขียนหนังสือขยะ นิทานก่อนนอนของเยว่เยว่ตั้งใจเขียนให้ตัวเองละมั้ง ?

     

            กลุ่มแฟนคลับของเหอปิซูก็เป็นแฟนคลับที่โง่เขลากลุ่มหนึ่ง ต่างเข้ามาคอมเมนต์ต่อท้ายเวยป๋อของเหอปิซูโจมตีใส่หลิวจือเซียโดยเฉพาะ

    คล้ายกับเรื่องคุณพ่อยอดซุปเปอร์สตาร์ (นิยายแปล) **จบแล้ว** ที่คุณอ่าน