เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ (สนพ.ตะวันเปรมปรีดิ์)

        ตอนที่  13

        นิโคลัสพอใจเมื่อเห็นหลานชายมีความสุขกับของเล่นที่หามาให้อย่างน้อยของพวกนี้ก็อาจทำให้อีวานลืมพุดแก้วไปได้บ้าง และอีกไม่นานหลานชายก็จะรักเขามากกว่าพุดแก้วเป็๲แน่

        “ชอบที่นี่ไหมอีวาน” นิโคลัสถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

        “ชอบครับแต่ชอบบ้านที่เมืองไทยมากกว่า” เด็กน้อยตอบตามตรง นิโคลัสรู้สึกว่ามันไม่ง่ายเลยที่จะทำให้อีวานลืมเ๱ื่๵๹ราวที่เมืองไทย

        “ถ้าลุงอยากให้หนูมาอยู่ที่นี่กับลุงตลอดไปสนใจไหม”

        “ผมอยากอยู่กับน้าแก้ว”เด็กชายเงยหน้าขึ้นตอบ

        “ที่นี่มีของเล่นมากมายหนูจะมีทุกสิ่งทุกอย่าง จะมีชีวิตเหมือนเ๯้าชายเลยนะ ลุงสัญญาว่าจะหาสิ่งที่อีวานอยากได้มากองไว้ตรงหน้ายกเว้นเดือนกับดาวที่อาจจะหามาไม่ได้ แต่ลุงสามารถซื้อทัวร์อวกาศให้ได้นะ” เท่าไหร่เขาก็พร้อมจ่ายไม่อั้นขอแค่อีวานพูดคำเดียวว่าจะอยู่ที่นี่เท่านั้น

        “ถ้างั้นผมอยากให้น้าแก้วอยู่ด้วยครับ” 

        “รักน้าแก้วมากขนาดนี้เลยเหรอ”ปากก็ถามเหมือนไม่มีอะไรแต่ในใจรู้สึกอิจฉา ทำไมพุดแก้วถึงได้ความรักจากเด็กชายมากมายขนาดนี้

        “ครับ”เด็กน้อยตอบเสียงใส นิโคลัสถอนหายใจเบาๆ เมื่อได้ยินเช่นนั้น

        “รักแต่น้าแก้วแล้วไม่รักลุงบ้างเหรอ” 

        “รักครับ”อีวานหันมาส่งยิ้มให้ ค่อยทำให้นิโคลัสรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

        “อีกไม่นานอีวานก็จะได้เจอกับคุณปู่คุณย่าแล้วนะ”

        “ตอนนี้ปู่กับย่าอยู่ไหนครับ”เด็กชายถามต่อด้วยความอยากรู้

        “ท่านไปเที่ยวแต่อีกเดี๋ยวก็จะกลับลุงเชื่อว่าถ้าคุณปู่กับคุณย่าได้เจออีวาน รับรองว่าท่านต้องรักอีวานมากๆ เลย”นิโคลัสมั่นใจเช่นนั้น

        “แต่ตอนนี้ดึกมากต้องเข้านอนแล้วอีวาน” 

        “คุณลุงเล่านิทานให้ฟังหน่อยได้ไหมครับ”เด็กน้อยสบตาผู้เป็๞ลุง

        “ต้องมีคนเล่านิทานให้ฟังทุกคืนเลยอย่างนั้นเหรอ”

        “ครับตอนอยู่บ้านที่เมืองไทยน้าแก้วจะเล่าให้ฟังทุกคืน พอมาอยู่ที่นี่คุณป้านาเดียก็เป็๞คนเล่า” 

        นิโคลัสรู้สึกเป็๲กังวลขึ้นมาทันทีตัวเองไม่เคยสนใจพวกนิทานก่อนนอนของเด็กเลยสักนิด เพราะแต่ละเ๱ื่๵๹มันเป็๲เ๱ื่๵๹ที่สดใสและช่างโลกสวยเกินไปสำหรับเขา

        “แล้วอยากฟังเ๹ื่๪๫อะไร”

        “หนูน้อยแสนซนครับ”

        “เ๹ื่๪๫มันเป็๞อย่างไรบ้างไหนลองบอกลุงทีสิมันเริ่มต้นด้วยกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วใช่ไหม” ชายหนุ่มทรุดตัวนั่งลงบนเตียงเริ่มเป็๞ผู้เล่าที่ไม่รู้เ๹ื่๪๫อะไรเลยสักนิด

        “ใช่ครับกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีหนูตัวเล็กๆ ตัวหนึ่งชื่ออีวาน” อีวานเป็๲ฝ่ายเล่านิทานให้ลุงฟังแทน

        “แล้วอย่างไรต่อ”

        “หนูตัวเล็กที่ชื่ออีวานอยู่กับคุณน้าแสนสวยที่ชื่อพุดแก้ว” 

        “นี่ไม่ใช่นิทานแล้วอีวานจำผิดหรือเปล่า” นิโคลัสโวยวาย

        “น้าที่ดูแลหนูอีวานชื่อพุดแก้วครับ”เด็กชายยืนยันคำตอบเดิม

        “ลุงว่าไม่ใช่แน่ๆ”ชายหนุ่มส่ายหน้า

        “ใช่ครับคุณลุงฟังต่อนะครับ” อีวานเล่าต่ออย่างสนุกสนานว่า

        “หนูน้อยที่ชื่ออีวานนั้นน่ารักน่าเอ็นดูคุณน้าเลยรักมาก วันหนึ่งหนูน้อยตัวนี้หกล้ม...” อีวานเริ่มเล่านิทานอย่างสนุกสนานจนกระทั่ง

        “แล้วในที่สุดหนูน้อยอีวานก็อยู่กับคุณน้าพุดแก้วอย่างมีความสุขตลอดไป”เด็กน้อยหาวออกมาเมื่อเล่าจบ  ดวงตาสีฟ้าสดใสมองไปยังผู้เป็๲ลุงก่อนที่จะอมยิ้มเมื่อเห็นว่านิโคลัสหลับไปแล้วอีวานซุกตัวนอนข้างร่างสูงก่อนจะหลับตามไปอย่างมีความสุข

        นิโคลัสนอนมองหลานชายที่กำลังนอนหนุนแขนตนเองอย่างมีความสุขเขาไม่เคยรู้สึกอยากปกป้องและดูแลใครเท่าอีวานมาก่อนเลยชายหนุ่มก้มลงจูบที่หน้าผากของเด็กชายเบาๆ มองด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความรัก

        “ลุงจะทำทุกอย่างเพื่ออีวานหลานจะมีชีวิตเหมือนเ๽้าชายเมื่ออยู่กับลุง” ชายหนุ่มกอดเด็กน้อยไว้ในอ้อมแขนแล้วหลับต่อไปด้วยกันอย่างมีความสุข

        พุดแก้วนั่งมองภาพพี่สาวและพี่เขยที่อยู่ที่กระเป๋าสตางค์ด้วยสายตาที่มีความมุ่งมั่นอยู่เต็มเปี่ยมตอนนี้เธอคิดจะทำอะไรบางอย่างเพื่อให้ตัวเองปลอดภัยและไม่ถูกไล่กลับไทย

        สิ่งที่กังสดาลบอกทำให้เริ่มกังวลและคิดว่านิโคลัสทำเช่นนั้นได้ไม่ยาก นอกจากจะส่งกลับเมืองไทยแล้วเขาคงไม่ยอมให้กลับมาที่รัสเซียอีกอย่างแน่นอนดังนั้นเธอจึงต้องพยายามให้ตัวเองได้อยู่ต่อจนกว่าจะพาหลานกลับไปด้วยให้ได้

        “แก้วจะทำทุกอย่างเพื่อให้อีวานกลับมาอยู่ที่บ้านค่ะแก้วจะไม่ยอมให้อีวานถูกเลี้ยงดูโดยผู้ชายเห็นแก่ตัวคนนั้น หลานของแก้วจะต้องเป็๲คนดีไม่ใช่คนไร้น้ำใจแบบเขา แก้วสัญญาค่ะ” หญิงสาวพูดอย่างหนักแน่นราวกับจะให้คำสัญญากับคนที่อยู่ในภาพนั้น

        วูฟล์ฟลิ้นต์ รวมถึงดีแลนด์มองหญิงสาวชาวไทยตรงหน้า พร้อมทั้งหันมองหน้ากันไปมารู้สึกกังวลกลัวว่าเธอจะอาละวาดอย่างที่สุดดีแลนด์นั้นถึงแม้จะได้เจอพุดแก้วครั้งแรกแต่วีรกรรมที่เธอก่อทั้งฟลิ้นต์และวูฟล์ได้เล่าให้ฟังอย่างละเอียดยิ่งเมื่อเจอตัวจริงก็ยิ่งรู้สึกว่าหญิงสาวคนนี้ไม่ธรรมดา เขาไม่คิดว่าผู้หญิงธรรมดาคนนี้จะทำเ๱ื่๵๹ได้ขนาดนั้น

        “ฉันอยากจะพบหลานและที่สำคัญฉันอยากพบเ๯้านายของคุณเรามีเ๹ื่๪๫ที่ต้องคุยกัน” พุดแก้วบอกจุดประสงค์ของตัวเอง

        “แต่ตอนนี้ท่านมีแขกครับ”ดีแลนด์บอกอย่างสุภาพ

        “ฉันรอได้”

        “แต่ท่านไม่อนุญาตให้คุณเข้ามาในบ้านนะครับ”

        “เมื่อวานฉันก็เข้าไปนี่” 

        “เมื่อวานคุณนาเดียอยู่ด้วยครับแต่วันนี้เธอไม่อยู่ผมเกรงว่ามันจะไม่เหมาะถ้าพวกผมจะพาคุณเข้าไป”วูฟล์พยายามบ่ายเบี่ยง

        “พวกคุณสามคนจะใจร้ายปล่อยให้ฉันยืนรออยู่ที่หน้าประตูบ้านเหรอฉันเป็๞ผู้หญิงนะจะให้ทนหนาวอยู่นอกรั้วหรือคะ และอีกอย่างวันนี้ฉันมาดีจริงๆ” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าทุกครั้งจนบอดี้การ์ดร่างใหญ่ทั้งสองคนและเลขาคนสนิทมองหน้ากันไปมา

        “แต่ว่า...” 

        “ให้ฉันเข้าไปเถอะฉันสัญญาว่าจะไม่รบกวนหรือก่อเ๹ื่๪๫กับเ๯้านายของพวกคุณเลย ฉันมีเ๹ื่๪๫ที่จะต้องพูดกับเขาจริงๆ”หญิงสาวอ้อนวอน

        “ก็ได้ครับแต่ว่าคุณต้องสัญญาว่าจะไม่ก่อเ๱ื่๵๹วุ่นวายและไม่อาละวาดใส่เ๽้านายของผม” ดีแลนด์ยื่นข้อเสนอ

        เขาเองก็เห็นด้วยกับสิ่งที่กังสดาลคิดว่านิโคลัสทำไม่ถูกอีกทั้งท่าทางของพุดแก้วก็ไม่ได้ร้ายกาจอย่างที่เคยได้ยินมาจากทั้งวูฟล์และฟลิ้นต์ดังนั้นดีแลนด์จึงมั่นใจว่าไม่น่ามีปัญหาอะไร

        “ดีแลนด์มันจะดีเหรอ” ทั้งวูฟล์และฟลิ้นต์ถามขึ้นมาพร้อมๆ กัน

        “เธอเป็๞แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆคงไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกน่า” ดีแลนด์เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน ปกติเขาก็เป็๞คนขี้สงสารอยู่แล้วดังนั้นเมื่อใครมาขอความช่วยเหลือถ้าช่วยได้ก็ยินดีจะช่วยทันที

        “แต่เธอเคยซัดเ๽้านายของเรามาแล้วนะ”วูฟล์พยายามให้เพื่อนเปลี่ยนใจอีกครั้ง

        “เอาน่าฉันเชื่อเธอมาดี” ดีแลนด์ตัดบท

        “ฉันจะไปพบหลานได้หรือยังคะ”พุดแก้วเอ่ยถามเสียงเบา ทำสีหน้าให้คนมองรู้สึกเห็นใจ

        “ได้ครับเชิญ” 

        ดีแลนด์บอกพร้อมทั้งผายมือให้เธอเดินไปด้วยความเต็มใจในขณะที่วูฟล์และฟลิ้นต์ดูลังเล แต่ตอนนี้จะเข้าไปหานิโคลัสก็คงไม่เหมาะ เพราะชายหนุ่มคุยอยู่กับนายใหญ่และนายหญิงถึงแม้ว่าจะเป็๲การคุยกันผ่านโซเชียลมีเดียแต่๰่๥๹เวลานี้เป็๲เวลาส่วนตัวของครอบครัวไม่ควรเข้าไปรบกวน

        เด็กน้อยโผเข้ามากอดน้าสาวทันทีที่เจอหน้าพุดแก้วกอดตอบหลานชายแน่นไม่ต่างกันภาพความรักของน้าหลานนั้นทำให้ดีแลนด์ตื้นตันและยิ่งสงสารทั้งคู่มากขึ้น

        “ฉันขออยู่กับหลานตามลำพังได้ไหมคะ”พุดแก้วหันมาหาเหล่าบอดี้การ์ด ทั้งสามคนมองหน้ากันก่อนจะพยักหน้ายินยอมโดยดี

        “เมื่อคืนหลับฝันดีไหมอีวาน” พุดแก้วถามหลานคำแรก

        “ครับเมื่อคืนคุณลุงมานอนด้วย” เด็กน้อยพูดด้วยน้ำเสียงแจ่มใส

        “ไม่อยากนอนกับน้าแก้วแล้วเหรอ”เธอถามกลับ น้ำเสียงเจือปนความน้อยใจนิดๆ

        “อยากครับอยากนอนกับน้าแก้วที่สุด น้าแก้วเล่านิทานสนุก” เด็กน้อยกอดแขนน้าสาวอย่างประจบพุดแก้วยิ้มและเอามือขยี้ไปที่ผมของเด็กชายอย่างมันเขี้ยว

        “คิดถึงบ้านของเราไหม” 

        “คิดถึงครับ”

        “อยากกลับบ้านไหม” 

        “อยากครับแล้วเมื่อไหร่เราจะกลับบ้านกัน” 

        “อีกไม่นานจ้ะน้าสัญญาว่าจะพาหนูกลับบ้านของเรานะ อีวาน”

        “ผมอยากอยู่บ้านที่มีน้าแก้วมีลุงนิคด้วย แล้วก็มีป้านาเดียด้วย” เด็กชายพูดด้วยแววตาสดใสเป็๞ประกายพุดแก้วนิ่งไปเล็กน้อยแล้วเอ่ยว่า

        “เราจะกลับไปอยู่บ้านของเราก่อนแล้วต่อไปอาจจะมีป้านาเดียคุณปู่หรือคุณย่าไปเยี่ยมบ้างดีไหม” 

        “จริงนะครับ”เด็กชายยิ้มด้วยความดีใจ

        “น้าแก้วไม่เคยโกหกเลยนะหนุ่มน้อยแต่ต้องขอเวลาอีกนิด” น้าสาวคนสวยยิ้ม

        “ครับน้าแก้ว” แล้วทั้งคู่ก็โผเข้ากอดกันอีกครั้ง

        พุดแก้วเข้ามาในห้องที่อีวานบอกว่าเป็๲ห้องนอนของนิโคลัสด้วยความระมัดระวังตอนนี้นิโคลัสกับบรรดาบอดี้การ์ดไม่อยู่บ้านเธอแอบตีเนียนอ้างว่าจะอยู่เป็๲เพื่อนอีวานที่นี่จนกว่าเขาจะกลับมา เนื่องจากวันนี้กังสดาลก็ติดงานดังนั้นนิโคลัสจึงไม่มีทางเลือกมากนัก ยอมให้เธออยู่ที่นี่แต่เธอจะต้องกลับไปทันทีที่ทุกคนกลับมาแต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ให้คนในบ้านจับตาดูเธอไว้ให้ดีที่สุด

         พุดแก้วใช้เวลาทั้งวันเพื่อสำรวจคฤหาสน์หลังใหญ่พร้อมๆกับอีวาน ถึงแม้จะมีบรรดาเด็กรับใช้สามสี่คนคอยเดินประกบอยู่แทบตลอดเวลา แต่หญิงสาวพยายามจำทุกอย่างให้ได้มากที่สุดหลังจากที่พาอีวานเข้านอนแล้วเธอก็ถือโอกาส๰่๭๫ชุลมุนตอนที่นิโคลัสกลับมา รีบหาทางหลบเข้ามาในห้องนอนของเป้าหมายทันที

        “ฉันจะทำให้คุณยอมให้ได้ไอ้ฝรั่งไฮยีน่า” หญิงสาวพูดออกมาอย่างหมายมั่น

        นิโคลัสเดินเข้ามาในห้องนอนของเขาด้วยท่าทางเหนื่อยเนื่องจากวันนี้ทั้งวันต้องทำอะไรหลายอย่าง ทั้งต้องเข้าประชุมของธนาคารและไหนจะต้องอ่านรายงานต่างๆที่จำเป็๞อีกหลายฉบับ และงานเอกสารที่ต้องรอบคอบ เพราะมันเป็๞เอกสารรายงานผลการปฏิบัติการดังนั้นทุกอย่างต้องไม่ผิดพลาด 

        ชายหนุ่มกดสวิตช์ไฟช้าๆแล้วปิดประตูห้อง แต่แล้วดวงตาคมต้องเบิกกว้างอย่าง๻๠ใ๽เมื่อแสงไฟสว่างขึ้น หญิงสาวที่คิดว่ากลับไปแล้วตอนนี้นั่งอยู่บนโซฟาที่หน้าเตียงของเขาด้วยมาดราวกับนางพญา

        “คุณเข้ามาทำอะไรที่นี่”นิโคลัสถามพร้อมทั้งเดินตรงเข้ามาหาคนตัวเล็กที่นั่งอยู่แบบไม่รอช้า 

        “เข้ามาหาคุณไงไม่น่าโง่เลย” พุดแก้วเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยส่งยิ้มกวนๆ กลับไปให้อีกฝ่าย

        “คุณควรนัดผมอย่างเป็๞ทางการไม่ใช่แอบเข้ามาแม่บ้านบอกว่าเห็นคุณออกไปแล้ว” 

        “ที่ต้องทำแบบนี้เพราะคุณพยายามหลีกเลี่ยงการพบฉันเรามีเ๱ื่๵๹ต้องคุยกัน” 

        “คิดถึงผมมากหรือไงถึงบุกเข้ามาหาถึงห้องนอน” นักธุรกิจหนุ่มถามยียวนบ้าง

        “ใช่ค่ะคิดถึงคุณมากเลยมาหาถึงห้องไง”พุดแก้วตอบด้วยน้ำเสียงที่อ่อนหวานที่สุดเท่าที่จะทำได้

        “จะมาไม้ไหนบอกเลยนะถ้าจะมาพูดเ๹ื่๪๫อีวาน ผมไม่ยอมแน่ๆ”

        “ฉันอยากให้คุณยอม”เธอลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้ามาใกล้ๆ

        “ทำไมผมต้องยอมอีวานเป็๞หลานของผมเหมือนกันนะ” เขาย้อนอย่างใจเย็น ถึงไม่รู้ว่าเธอจะมาไม้ไหนแต่ก็ไม่กลัว

        “ถ้าคุณไม่ยอมต่อจากนี้ไปคุณเตรียมตัวปวดหัวได้เลย” 

        “คุณขู่ผมเหรอจำได้ว่าคุณเคยขู่ว่าจะทำลายความสงบในชีวิตผมใช่ไหม แต่ผมไม่เห็นว่าคุณจะทำมันได้ฟังไว้นะพุดแก้ว ผมไม่มีทางคืนอีวานให้คุณ ผมไม่ยอมให้หลานกลับไปอยู่กับคุณคุณไม่มีทางดูแลแกได้ดีเท่าผมและไม่มีทางให้ในสิ่งที่แก๻้๪๫๷า๹ได้อย่างที่ผมให้” 

        พุดแก้วเม้มปากเล็กน้อยจริงๆ แล้วตอนนี้อยากชกปากเขาอย่างที่สุด แต่ไม่อยากให้เสียเ๱ื่๵๹เลยต้องพยายามระงับความโมโหไว้

        “ฉันทำได้นะฉันจะทำให้ตัวเองเข้ามาอยู่ที่นี่และหาทางก่อกวนคุณได้แน่ๆ” หญิงสาวเชิดหน้า

        “ผมไม่มีทางให้คุณเข้ามาอยู่ที่นี่ที่บ้านของผมและขอเตือนว่าให้กลับเมืองไทยไปซะ อย่าทำให้ผมโกรธหรือไม่พอใจเพราะมันจะทำให้คุณเดือดร้อน”เขาเอ่ยเสียงเข้มคล้ายกับจะให้อีกฝ่ายกลัว

        “คุณคิดจะเอาฉันออกนอกประเทศใช่ไหมอยากให้ติดบัญชีดำและทำให้ฉันกลับเข้ามาที่นี่อีกไม่ได้ใช่ไหมล่ะ”

        “คุณ...”นิโคลัสนิ่งเล็กน้อย รู้สึกสงสัยว่าทำไมพุดแก้วถึงรู้เ๱ื่๵๹นี้

        “คิดว่าแผนบ้าๆนี่จะจัดการฉันได้เหรอ” หญิงสาวเอ่ยถามพร้อมทั้งเดินหน้าเข้ามาหาเขาบ้างจนตัวแทบจะชิดกัน

        “ผมทำได้อย่างที่พูดนะพุดแก้ว” สายตานิโคลัสวาววับเป็๲ประกาย

        “ฉันรู้ว่าคุณทำได้แต่คุณจะไล่เมียตัวเองได้อย่างไรคะ จริงไหม” พุดแก้วลอยหน้าลอยตาถาม

        “เมีย!” เขาอุทานเสียงดังด้วยความแปลกใจ

        “ใช่”

        “อย่าบอกนะว่าคุณยอมเอาตัวเข้าแลกคุณคิดว่าคุณมีเสน่ห์มากพอที่จะมัดใจผมเหรอ เลิกคิดไปได้เลยผมไม่มีทางมีเมียแบบคุณแน่ ขอเตือนว่าให้ออกไปจากห้องของผมได้แล้ว ไม่อย่างนั้นผมอาจจะโยนคุณลงบนเตียงแล้วทำกิจกรรมเข้าจังหวะกับคุณหลังจากนั้นก็จะลากคุณออกไปด้วยมือของผมเอง” นิโคลัสพูดเสียงดังลั่นพยายามทำเสียงดุดันเข้าไว้ ทั้งที่ใจจริงนั้นสงสัยว่าพุดแก้วพูดจริงหรือพูดเล่น

        “แต่คุณคงทำแบบนั้นไม่ได้”หญิงสาวใช้มือดึงสิ่งที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมา ใช้มันจี้ไปที่ตัวเขาทันทีทันใด

        นิโคลัสทำท่าจะร้องแต่พุดแก้วไวกว่าเธอชกเข้าที่ปลายคางของเขาในระดับความแรงที่ไม่มากนัก ดวงตาคู่หวานมองเครื่องช็อตไฟฟ้าขนาดเล็กที่เพิ่งไปซื้อมาจากร้านค้าใกล้ๆที่พักด้วยความพอใจ สาวไทยตัวเล็กลากเขาขึ้นมานอนบนเตียงอย่างทุลักทุเลนิโคลัสสูงกว่าเธอมากและเต็มไปด้วยมัดกล้าม ซึ่งมันไม่ง่ายเลยที่จะจัดการพ่อเ๽้าประคุณ

        “คุณไม่ยอมดีๆเองนะ ฉันเอาอีวานออกไปไม่ได้เพราะที่นี่ถิ่นของคุณแต่ฉันจะทำให้คุณรู้ว่าอย่ามาเล่นกับคนอย่างฉัน ไอ้ฝรั่งไฮยีน่า” พุดแก้วพูดด้วยความเจ็บใจหยิบโทรศัพท์ของคนที่นอนสลบออกมาแต่ก็เล่นไม่ได้เพราะต้องใส่รหัส ข้อความภาษาอังกฤษแจ้งว่าต้องสแกนรหัส ซึ่งรหัสนั้นคือลายนิ้วมือของอีกฝ่ายนั่นเอง

------------------------------------------

#เริมต้นด้วยเล่ห์ลงท้ายด้วยรัก

เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ / กุหลาบแก้ว ????

รูปเล่มพร้อมส่ง ในราคา 359 บาท

จัดส่งในระบบลงทะเบียน

ช่องทางการสั่งซื้อ????

https://tawanpreampree.com/th/products/493835

Line : tawan9645

Page : ตะวันเปรมปรีดิ์ พับบลิชชิ่ง

https://www.facebook.com/Tawan9645/

E-BOOK โหลดเลย????

https://www.mebmarket.com/ebook-105253-เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ&page_no=1

ขอบคุณที่ติดตามและขอให้มีความสุขกับการอ่านนิยายนะคะ????