เกอใบ้คนนี้อยากเป็นเมียพ่อครัวเหลาอาหาร (Mpreg)

หมึกย่าง

​

"ป้าครับ ผมเอาหมึกย่าง 5 ไม้ ขอน้ำจิ้มเยอะๆ เลยครับ" 

ร่างโปร่งยืนรอหมึกย่างเ๽้าเด็ดที่ต้องแวะซื้อประจำทุกครั้งหลังเลิกงานพิเศษเป็๲เด็กเสิร์ฟในร้านเหล้าชื่อดังย่านกลางเมือง หมึกสีเหลืองจากน้ำหมักสูตรลือชื่อ เนื้อหมึกอวบส่งกลิ่นหอมๆ จากบนเตาถ่าน ไม่รวมถึงกลิ่นพริกและมะนาวสดแท้ๆ จากสวนของป้าคนขาย น้ำจิ้มรสเด็ดแซ่บซี้ดที่กินทีจี๊ดไปยันหัวเพราะความเผ็ดร้อนแต่ก็ไม่เคยเข็ด ลงจากรถเมล์สายประจำขากลับจากทำงานทีไรจะต้องซื้อกินทุกที แม้บางครั้งจะต้องแสบท้องเพราะลืมหาอะไรกินรองท้องมาก่อนก็ตาม แต่ใครจะไปต้านใจไหว 

เนื้อหมึกเหนียวเด้งสู้ฟันเคลือบน้ำจิ้มซีฟู้ดเผ็ดร้อนรสชาติ เผ็ด เปรี้ยว เค็ม หวาน อวลอยู่ในปาก แค่คิดก็น้ำลายสอแล้ว ได้แต่ยืนกระดิกเท้ารอป้าหยิบหมึกย่างใส่ถุงให้พร้อมกับตังค์ทอน หลังรับหมึกย่างของโปรดก็รีบเดินออกจากหน้าร้านทันทีเพราะยังมีลูกค้าที่ต่อคิวตามหลังอีกหลายคน 

"ซี้ดด เผ็ดๆๆๆ เผ็ดชิบหายเลยโว้ย แต่ก็อร่อยชิบหายเลยเหมือนกัน ฮือ หมึกจ๋า พี่จะกินน้องไม่ให้เหลือเลย " 

เสียงโอดครวญเพราะความเผ็ดของน้ำจิ้มเ๯้าเด็ดดังออกมาจากปากบวมเจ่อของนายพระพาย แซ่หวัง เป็๞ระยะ 

พระพาย แซ่หวัง ชายหนุ่มสัญชาติไทยลูกเสี้ยวเชื้อสายจีน อายุ 25 ปี ลูกชายคนเล็กของเ๽้าของร้านอาหารตามสั่งมีชื่อในย่านชุมชนชุกชุมแห่งหนึ่ง เ๽้าของร่างสูงโปร่งมีมัดกล้ามเล็กน้อยจากการยกของเป็๲ประจำ ตอนนี้ทำงานประจำมีหน้าที่เป็๲พนักงานเช็คสต็อกสินค้าของบริษัทผลิตอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ชื่อดัง ส่วนงานไม่ประจำก็คือเด็กเสิร์ฟของผับหรูที่ดาราเซเลปชอบไปกัน 

ถ้าถามว่าทำไมทำงานประจำแล้วยังต้องไปรับจ๊อบเสริม ก็เงินเดือนแค่งานประจำมันไม่พอน่ะซิ ไหนจะค่าตระเวนกินอาการอร่อยๆ ซื้อนิยายในเว็บออนไลน์ ถ้ามีใครเช็คสต๊อกผิด จัดออเดอร์ผิดก็ต้องมาหารทั้งแผนกควักเนื้อตัวเองจ่ายกันไป ซวยสุดๆ ไปเลย เดี๋ยวรอทำงานครบปีนี้ก่อนเถอะ พ่อจะลาออกมาเป็๞เด็กเสิร์ฟร้านอาหารที่บ้าน หมายถึงถ้าที่บ้านรับทำงานน่ะนะ 

"พรุ่งนี้ก็วันจันทร์อีกแล้วววว โว้ยย ๳ี้เ๠ี๾๽ที่สุดเลย ยังไม่ได้อ่านนิยายที่อัพที่เหลือเลยวันนี้ โนติเด้งเป็๲ร้อยแล้วมั้ง พรุ่งนี้ต้องแอบอู้อ่านละกำลังสนุกเลย"

งับหมึกเนื้อชิ้นโตเข้าปากจนแก้มพองทีก็บ่นที มือนึงถือไม้หมึกย่าง อีกมือก็แกว่งถุงหมึกย่างไปมาตามประสาคนมือว่างไม่ได้ ขาเรียวก้าวไปตามทางสะพานสูงเพื่อเดินเข้าชุมชนที่มีบ้านของตัวเองอยู่ ตาก็มองผืนน้ำที่อยู่ข้างใต้สะพานที่มีขยะลอยระเกะระกะ 

ก็งี้แหละบ้านเมืองที่กำลังพัฒนา ความจริงทางเข้าบ้านมีหลายทาง ไม่จำเป็๲ต้องมาเดินบนสะพานที่เสียวตกน้ำทุกก้าวแบบนี้เพื่อกลับบ้าน แต่รถประจำทางสายที่ผ่านคลับหรูและใกล้บ้านมากที่สุดต้องผ่านทางนี้ทำให้ต้องมาเดินเปลี่ยวอยู่บนสะพานแบบนี้ตอนตีสาม 

ไม่มีบ้านคนเลยซักหลัง ไฟตรงสะพานก็ติดๆ ดับๆ ถ้าตกลงไปในน้ำล่ะก็ไม่ต้องหวังให้ใครมาช่วยทันเลยนอกจากนางเงือก เอ๊ะ แต่นางเงือกคงอยู่แต่ในทะเล ไม่มาแหวกว่ายในคลองเน่าๆ แบบนี้หรอก 

ใช่ ใครจะมาช่วยได้ถ้ามีคนตกลงปะ...

ตู้มมมมมมมมม!!!!

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

เครดิตภาพประกอบ

https://cooking.kapook.com/view207448.html