กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ก่อนหน้านี้ก่อนที่กริมจะออกมาจากเมืองหมื่นเผ่าพันธุ์กริมได้จดจำแผนที่ของโลกนี้เอาไว้ทั้งหมดแล้วเพราะฉะนั้นการวางแท่งเหล็กกริมจึงวางได้อย่างเหมาะสม แต่ถ้าหากเป็นทวีปที่กริมไม่ได้เกี่ยวข้องกริมจะแอบฝังเอาไว้ในป่าหรือเทือกเขาแทนนั่นก็เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งที่จะเกิดขึ้นจนตอนนี้ตลอดการเดินทางที่่ผ่าน4วันกริมได้เดินทางผ่านไปทั้งหมด3ทวีปตูม! แท่งเหล็งถูกฝังลงไปในป่าขณะที่การเดินทางด้วยเสือขาวได้สิ้นสุดลงต่อไปนี้คือการเดินเท้าเพราะที่นี่คือทวีปเทพศักดิ์สิทธิ์ที่ขึ้นชื่อเรื่องที่ว่ามีคนแข็งแกร่งอาศัยอยู่มากมายที่สุดในโลก
''นายท่านกลิ่นอายสุดท้ายมันอยู่ทางนั้น''เสือขาวบอกตำแหน่งให้กริมซึ่งทางนั้นคือพื้นที่โล่งกว้างแต่ตรงกลางกลับมีสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ตั้งอยู่
''ที่นั่นคือโรงเรียนเทพศักดิ์สิทธิ์ข้ามองเห็นแค่ชื่อของโรงเรียนกับพื้นที่รอบๆของมันได้เท่านั้นเองเอาเถอะเราไปที่เมืองหลวงเพื่อหาข้อมูลกันก่อนข้าไม่อยากสร้างปัญหาเกินความจำเป็น''ระหว่างที่กริมกำลังจะเดินทางไปที่เมืองหลวงอยู่ๆหมายเลข1ก็ติดต่อเข้ามา
''นายท่าน จอมราชันย์คนที่2ต้องการพูดคุยกับท่านครับ''กริมขมวดคิ้วทันทีจอมราชันย์คนที่2ต้องการพูดกริมได้แต่หวังในใจให้มันไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอย่างเช่นเรื่องที่ว่าอีกฝ่ายจะเข้าโจมตีจักรวรรดิของตนเองเพราะถึงกริมจะมั่นใจในพลังของตนเองก็ตามแต่กริมไม่อยากเสียเวลาไปกับเรื่องไร้สาระ
''เรียกมาคุย''
''สวัสดี อย่างที่เจ้ารู้ข้าคือจอมราชันย์คนที่2 ข้ามีเรื่องอย่างจะขอร้องเจ้าซักหน่อยช่วยสู้กับข้าหน่อยได้มั้ยข้าไม่ได้มีเจตนาร้ายข้าแค่อยากสู้...''จอมราชันย์คนที่2พล่ามยาวพร้อมหาเหตุผลต่างๆเพื่อให้กริมสู้ด้วยความจริงก่อนหน้านี้มันก็รู้สึกพึงพอใจที่ได้สู้กับหมายเลข1-10ไปแล้วเพราะมันใช้พลังทั้งหมด7ส่วนและต่อสู้อยู่หลายวันกว่าจะเอาชนะหมายเลข1-10ลงได้
''หากเจ้าไม่มีเจตนาร้ายข้าจะสู้ด้วย ตอนนี้ข้าอยู่ที่ทวีปเทพศักดิ์สิทธิ์เพราะฉะนั้นไปเอาลูกเหล็กที่หมายเลข1แล้วเดินทางมาหาข้าที่นี่เลยก็แล้วกัน''ฟุ่บ! เหมือนกับว่าจอมราชันย์คนที่2จะรู้คำตอบของกริมอยู่แล้วก่อนหน้านี้มันได้ขอซื้อลูกเหล็กเอาไว้เพื่อเตรียมพร้อมในการเดินทางมาหากริมตลอดเวลา
''อุปกรณ์ที่เจ้าสร้างขึ้นมามันสุดยอดมาก ข้าไม่เคยเห็นอะไรที่สะดวกสบายแบบนี้มาก่อนเลย''พล่ามอีกแล้วดูเหมือนจอมราชันย์คนที่2จะไม่ค่อยมีเพื่อนมากเท่าไหร่
''สู้กันเลยมั้ยมันน่าจะใช้เวลาไม่นาน''กริมพูดออกมาอย่างเฉยเมยเพราะกริมได้ตรวจสอบระดับพลังดูแล้ว[ชื่อ:แจ๊คสัน เผ่าพันธุ์:มนุษย์ พลังกาย/เวทย์: 129,391,000/160,134,512 สถานะ:แข็งแรง]โดยรวมทั้งหมดถึงแจ๊คสันจะมีพลังกายมากกว่ากริมแต่นั่นไม่ได้สร้างความแตกต่างให้กริมเลยเพราะการใช้พลังของกริมมันอยู่ในระดับสูงสุด
''ก่อนจะสู้กันข้ามีเรื่องจะบอกเจ้า ตัวข้ามีอีกฐานะนั่นก็คืออาจารย์ระดับสูงของโรงเรียนเทพศักดิ์สิทธิ์นอกจากจะสู้กับเจ้าแล้วข้ายังอยากจะชวนเจ้าไปเป็นนักเรียนของข้า ทั้งหมดเพื่อแข่งกับอาจารย์คนอื่นหากข้าชนะข้าจะได้สิทธิ์ในการเข้าไปในพื้นที่ลึกลับของโรงเรียนพร้อมกับนักเรียนของข้าซึ่งมันสำคัญมากเพราะในพื้นที่นั้นนอกจากจะช่วยพัฒนาเจ้าให้แกร่งขึ้นได้แล้ว...มันยังมีความลับมากมายที่รอให้เจ้าไปค้นพบ''กริมฉีกยิ้มขึ้นอะไรมันจะเหมาะเจาะเกินไปขนาดนั้นมันเปรียบได้กับกริมกลายเป็นหมากตัวหนึ่งที่มีคนคอยหยิบแล้วเดินเกมส์ให้อยู่ตลอดเวลา
''มันคงไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกใช่มั้ย ไม่อย่างนั้นคงมีคนมากมายที่แข็งแกร่งขึ้นแน่ๆ''
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ถูกอย่างที่เจ้าว่ามันเป็นเรื่องที่อาจารย์คนอื่นบอกหละนะและตั้งแต่ที่ข้าอยู่ในโรงเรียนนั้นมา...ข้าไม่เคยได้ยินเลยว่ามีใครที่เข้าไปในพื้นที่ลึกลับแล้วได้ออกมา''
''ในเมื่อรู้ถึงขนาดนั้นแล้วทำไมถึงต้องการเข้าไปอีก''กริมเริ่มเชื่อมโยงบางอย่างได้ขึ้นมาเพราะบางทีประตูที่ใช้ไปที่โลกอื่นอาจจะอยู่ที่นั่นก็ได้
''ความท้าทายไงหละ ข้าต้องการความตื่นเต้นที่หายไปนานข้าต้องการความรู้สึกของคนใกล้ตาย''แน่นอนว่าอาจารย์ระดับสูงในโรงเรียนหลายคนแข็งแกร่งจนสามารถสู้กับแจ๊คสันได้โดยไม่มีปัญหาแต่ถ้าหากเปลี่ยนจากการต่อสู้ธรรมดามาเป็นการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตของอีกฝ่ายเมื่อไหร่แจ๊คสันสามารถฆ่าอาจารย์ระดับสูงในโรงเรียนได้โดยไม่ยาก
''อืม...เจ้าขาดอีกกี่คนแล้วทำไมไม่ไปเชิญคนที่แข็งแกร่งตามทวีปต่างๆ อย่างเช่นพวกผู้กล้าที่ถูกอัญเชิญจากต่างโลก''แจ๊คสันส่ายหน้า มันเหมือนกับว่าแจ๊คสันผิดหวังกับพวกผู้กล้ามาก
''ขาดอีก3 ส่วนผู้กล้าข้าได้สู้มาแล้ว2-3คน หากต่อสู้กันตัวต่อตัวข้าแข็งแกร่งกว่าพวกมันทุกคนแต่...พวกมีสิ่งที่เรียกว่าระบบปาร์ตี้หากพวกมันอยู่ด้วยกันจนครบเมื่อไหร่พวกมันจะแข็งแกร่งมากแต่นั่นก็แค่คำบอกของพวกผู้กล้าเพราะตอนนี้ผู้กล้าแบ่งออกเป็น2ฝ่าย คือฝ่ายที่ต้องการกลับไปโลกเก่ากับอีกฝ่ายที่ไม่อยากกลับไปที่โลกเก่าเพราะงั้นมันจึงใช้ระบบปาร์ตี้ออกมาไม่ได้และถึงข้าต้องการมากแค่ไหนแต่ก็คงไม่ได้เพราะพวกมันอายุเกิน200ปีกันหมดแล้ว''กริมถึงกับหัวเราะใจในหากเป็นแบบนั้นกริมสามารถจัดการผู้กล้าได้ไม่ยาก
''มาสู้กันก่อน หากข้าพอใจข้าจะช่วยเจ้า''กริมลอยสูงขึ้นไปบนฟ้า ผิดกับแจ๊คสันที่ขมวดคิ้วขึ้นมาทันทีเพราะคำพูดของกริมมันแสดงให้ว่ากริมแข็งแกร่งกว่ามัน? เจ้าอย่ามาล้อเล่นจะได้มั้ยตูม! แจ๊คสันเต็มไปด้วยความไม่พอใจจากนั้นจึงถีบพื้นตามกริมขึ้นไป
''เอาอาวุธของเจ้าออกมาสิ''กริมลอยตัวแบบสบายๆขณะพูดขึ้นด้วยคำพูดที่ไม่แยแส ครึ่ก! ครึ่ก! ครึ่ก!แจ๊คสันถึงกับกำหมดแน่นจนได้ยินเสียงกระดูกเบียดกัน คำพูดของกริมไม่ต่างไปจากการดูถูกมันเลย
''ข้าไม่เคยใช้อาวุธเพราะกำปั้นและร่างกายของข้าล้วนคืออาวุธทั้งสิ้น เป็นเจ้าที่ควรดึงดาบของเจ้าออกมาหากไม่แล้วเจ้าจะไม่มีโอกาสได้ใช้มันตลอดการต่อสู้''ดวงตาของกริมถึงกับเบิกกว้างทั้งๆที่ให้โอกาสแล้วแต่ก็ไม่ยอมรับแต่มันจะโทษแจ๊คสันก็ไม่ได้ในเมื่อมันไร้คู่ต่อสู้มานานมากจนเกินไปนานจนทำให้มันคิดว่าคนอื่นไม่มีใครที่มีความสามารถพอจะต่อสู้แบบเอาจริงกับมันได้
''นั่นก็แล้วแต่เจ้า...''กริมหายไปอย่างเงียบเชียบ ตูม! กว่าแจ๊คสันจะรู้ว่ากริมอยู่ที่ไหนมันก็สายเกินไปแล้วมันก็โดนซัดเข้าที่ใบหน้า ส่งผลให้แจ๊คสันลอยคว้างออกไปด้วยความรุนแรงและยังไม่ทันที่มันจะได้หยุดตัวเองมันก็เห็นกริมรออยู่ที่ด้านหน้าพร้อมกับยกมือทั้ง2ประสานเข้าด้วยกันตูม! เมื่อแจ๊คสันลอยมาถึงกริมมันก็ถูกกริมใช้มือที่ประสานกันอยู่ทุบลงไปที่ท้องส่งผลให้แจ๊คสันดิ่งลงเบื้องล่างราวกับดาวตกจนมันถูกฝังลึกลงไปใต้พื้นดิน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่141:จอมราชันย์คนที่2

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่141:จอมราชันย์คนที่2

คล้ายกับเรื่องกริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้