“คุณลุงขอเติมอีก / สตีฟขอเติมหน่อย !!” เสียงของหนูน้อยแอนนาและเสียงของซาร่าดังมาจากในห้องนั่งเล่น
“นี่ๆยังไม่พออีกเหรอหนูแอนนากินไปสี่จานแล้วนะ ส่วนเธอซาร่านี่ก็จานที่หกแล้วนะ” สตีฟตะโกนกลับไปแต่ก็ยกไปเพิ่มให้อีกคนละจาน
“คุณลุงเร็วๆหน่อยค่ะเดี๋ยวขาดตอน / สตีฟยกมาได้แล้วอย่าบ่นมากน่าฉันยังกินไหว” ทั้งสองคนพูดออกมาพร้อมๆกัน
“เฮ้อซาร่ายังพอเข้าใจแต่หนูแอนนานี่ไม่น่ารักซะเลย ลูกใครฟระถ้าเจอหน้าพ่อจะตบสั่งสอนสักที” สตีฟถอนหายใจออกมาก่อนจะยกจานเวลลิงตันไปให้พวกเธอสตีฟมองดูหนูแอนนาที่ตัวเล็กนิดเดียว
อายุแค่เก้าขวบตัวก็เล็กนิดเดียวแต่เอาอาหารไปเก็บไว้ไหนฟระสี่จานนั่นก็เกือบๆกิโลแล้วนะรวมจานที่ห้าไปก็กินเนื้อไปกิโลนึงแล้วมั้งนั่น สตีฟคิดในใจหรือว่าเด็กคนนี้จะมีหลุมดำในกระเพาะ
ยี่สิบนาทีต่อมา
เอิ๊ก !!! เสียงหนูน้อยแอนนาเรอออกมาโดยไม่คำนึงถึงภาพลักษณ์เลยสักนิดส่วนซาร่านั้นเธอออกไปเดินย่อยอาหารที่สวนหลังบ้านหรือก็คือเธอไปเดินสำรวจดูสวนหลังจากกินอิ่มนั่นเอง
“เฮ้อทำตัวยังกับเด็กผู้ชายเด็กคนนี้นี่โตมายังไงล่ะเนี่ย ว่าแต่อยู่บ้านหลังไหนกันนะ” สตีฟมองดูหนูน้อยแอนนาที่นั่งตีพุงอยู่บนโซฟาเขามองดูจานนับสิบใบที่อยู่บนโต๊ะก็อดส่ายหน้าออกมาไม่ได้จานสิบกว่าใบนี้มันคือการกินของคนเพียงสองคนเท่านั้นส่วนสตีฟน่ะเหรอกินไปแค่สองจานเอง
สตีฟจัดการเก็บจานพวกนั้นไปใส่เครื่องล้างจานที่อยู่ในครัว
ครืด !! หลังจากสตีฟใส่จานลงไปในเครื่องแล้วเขาก็กดให้เครื่องทำงานทันทีก่อนจะเดินออกมาถามหนูน้อยแอนนาว่าอยู่บ้านไหนเขาจะได้ไปส่ง
“หนูแอนนา หนูอยู่บ้.....” สตีฟกำลังจะถามว่าอยู่บ้านหลังไหนแต่ทันทีที่สตีฟเดินมาที่ห้องนั่งเล่นร่างของหนูแอนนาที่เคยนั่งอยู่ที่โซฟาก็ไม่อยู่เสียแล้วทำให้สตีฟอ้าปากค้างทันที
เขามองหาหนูน้อยแอนนาไปทั่วห้องก่อนจะเดินไปดูในห้องน้ำและห้องอื่นๆ
“ไม่มีหายไปไหนฟระหรือออกไปสวนหลังบ้าน” สตีฟพูดก่อนจะรีบวิ่งไปดูที่สวนหลังบ้าน
เอี๊ยด !! เสียงชิงช้าดังเอี๊ยดอ๊าดไปทั่วสวนสตีฟเห็นซาร่ากำลังนั่งไกวชิงช้าอยู่คนเดียวเขาเองก็พึ่งรู้ว่าสวนด้านหลังมีชิงช้าด้วยแถมมันยังเต็มไปด้วยดอกไม้นานาชนิด
“ซาร่าเห็นหนูแอนนามาทางนี้บ้างหรือเปล่า” สตีฟรีบเดินเข้าไปถามซาร่า
“ไม่เห็นนะสตีฟ” ซาร่าตอบ
“หายไปไหนกันนะ” สตีฟพูดออกมาอย่างงงๆเพราะเขาหาไปทั่วบ้านแล้วแต่ไม่เจอแม้แต่เงาของหนูแอนนา
“หนูแอนนาหายไปเหรอสตีฟ” ซาร่าถามสตีฟหลังจากได้ยินเขาพูด
“ใช่ผมเอาจานไปใส่เครื่องล้างไม่ถึงนาทีเลยกลับมาเธอก็หายไปจากห้องนั่งเล่นแล้ว ผมหาทั่วบ้านแล้วด้วยแต่ไม่เจอเธอเลยอ่ะ” สตีฟบอก
“อาจจะกลับไปแล้วหรือเปล่า” ซาร่าลองเดาดู
“ก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้นนะจะให้ไปไล่ถามตามบ้านก็ดูยังไงๆอยู่บ้านมีตั้งหลายหลังไม่รู้เธออยู่บ้านหลังไหน” สตีฟพูดก่อนจะปล่อยให้ซาร่านั่งเล่นชิงช้าไปก่อนส่วนเขาลองกลับเข้าไปหาในบ้านอีกทีเผื่อเธอไปแอบอยู่มุมไหนของบ้าน
อีกด้านหนึ่ง
“คุณหนูแอนนาคะอยู่ไหนกันคะออกมาได้แล้วค่ะ !!!” เสียงอลิเชียร์ตะโกนไปทั่วบ้าน
“พวกนายขึ้นไปหาชั้นสอง ส่วนนายลงไปหาชั้นใต้ดินตามหาคุณหนูมาให้ได้ อ้อแล้วก็ไปดูหลังบ้านด้วยตามพุ่มไม้ก็หาให้ทั่วคุณหนูแอนนาเก่งเรื่องซ่อนแอบมากๆ” อลิเชียร์หันไปสั่งบอดี้การ์ดผู้ชายที่เป็นคนคอยดูแลบ้านหลังนี้ เธอนั้นเป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวของแอนนาซึ่งมีตำแหน่งใหญ่กว่า
“ครับคุณอลิเชียร์ !!!!” บอดี้การ์ดพวกนั้นตอบก่อนจะไปหาคุณหนูของพวกเขา
“เฮ้อ....ให้ตายเถอะบอดี้การ์ดทั่วบ้านมีเป็นสิบคนแต่ไม่มีใครเห็นคุณหนูแอนนาสักคน จะว่าไปเราเองก็ไม่เคยจับได้เลยเวลาเธอคิดจะหนีออกจากบ้าน สกิลทำให้ตัวเองจืดจางของคุณหนูนี่สุดยอดจริงๆ ตอนนั้นจำได้ว่าแอบหนีไปเซ็นทรัลปาร์คคนเดียวเพื่อจะไปหากระรอกน้ำแข็งมาเป็นสัตว์เลี้ยงแต่ก็รอดกลับมาได้โดยไม่มีบาดแผล ดีนะคุณท่านสัญญาว่าจะหามาให้เธอเลยเลิกหนีออกจากบ้านไป” อลิเชียร์ถอนหายใจออกมาพลางนึกถึงสกิลสุดเทพของคุณหนูของเธอ
หน้าต่างชื่อ : แอนนา ทรัมป์ Level : 1 อาชีพ : ไม่มีอายุ : 9สกิลพิเศษร่างคงกระพัน Lv. Max (ยูนีคสกิล)เพิ่มค่าพลังกายคูณด้วยหนึ่งร้อยข้อเสียค่าสถานะความแข็งแกร่ง ความเร็ว และพลังกายก็จะขึ้นยากคูณด้วยหนึ่งร้อยเช่นกันจืดจาง Lv. Max (ยูนีคสกิล)ทำให้ผู้อื่นไม่รู้สึกถึงตัวตนเมื่อต้องการสามารถใช้ได้กับแม้กระทั่งกล้องวงจรปิดสถานะความแข็งแกร่ง 2ความเร็ว 3พลังกาย 2 (200)ความฉลาด 25โชค 30
“เป็นสกิลที่สุดยอดจริงๆ นี่ถ้าคุณหนูแอนนามีค่าพลังกายสักสิบเธอคงไปเดินเล่นในดงสัตว์กลายพันธ์เลเวลสองร้อยได้สบายๆเลยล่ะมั้งแต่ก็นะค่าสถานะทั้งสามของคุณหนูเพิ่มขึ้นยากมากๆนี่ขนาดบังคับให้ออกกำลังกายทุกวันยังขึ้นมาแค่หนึ่งหรือสองเท่านั้นเองดีนะที่ค่าความฉลาดและโชคมันไม่เกี่ยวกันไม่อย่างงั้นไม่อยากจะคิดเลย” อลิเชียร์ดูข้อมูลที่คุณท่านของเธอเคยให้เอาไว้ก่อนจะถอนหายใจออกมาและเดินตามหาคุณหนูในบ้านต่อเธอกะว่าสักสิบนาทีไม่เจอเธอคงต้องออกไปหานอกบ้านเหมือนเดิม
อลิเชียร์เดินหาคุณหนูแอนนาของเธอไปทั่วบ้านอีกครั้งก่อนจะสังเกตุเห็นห้องๆหนึ่งประตูมันเปิดแง้มอยู่
“หือนั่นห้องนอนคุณหนูนี่นาตอนแรกเข้าไปดูแล้วนี่ เราเองก็ปิดประตูสนิทนะ” อลิเชียร์แปลกใจหลังจากเห็นประตูห้องมันเปิดแง้มๆเอาไว้
แอ๊ด !! เธอเปิดประตูเข้าไปด้านในก่อนจะเห็นคุณหนูของเธอนอนหลับอยู่บนเตียง
“อ๊ะเจอแล้วแอบมานอนอยู่นี่เอง” อลิเชียร์อุทานก่อนจะเดินเข้าไปปลุกคุณหนูแอนนาของเธอ
“คุณหนูคะตื่นได้แล้วค่ะได้เวลาอาหารกลางวันแล้วนะคะดิฉันสั่งอาหารจีนมาจากภัตราคารที่ดีที่สุดในเมืองเลยนะคะสั่งมาตั้งสิบกว่าอย่างเลยนะคะ” อลิเชียร์เขย่าปลุกคุณหนูของเธอ
“งือ...พี่อลิเชียร์เหรอหนูอิ่มแล้วค่ะพี่กินไปเลย” แอนนาปรือตาขึ้นมาก่อนจะตอบกลับไปอย่างงัวเงีย
“หืออิ่มแล้ว !!” อลิเชียร์อุทานเบาๆนี่คุณหนูของเธอหนีออกไปกินอาหารของใครมาที่สำคัญคุณหนูไปกินอะไรมาต่างหากเพราะคุณหนูแอนนาของเธอนั้นเรื่องมากเรื่องอาหารการกินสุดๆ เพราะอาหารจะต้องเป็นอาหารห้าดาวและวัตถุดิบจะต้องเป็นของชั้นเลิศเท่านั้น เนื้อสัตว์กลายพันธ์เลเวลต่ำๆคุณหนูของเธอไม่เคยแตะสักนิดจะกินก็แต่เลเวลหนึ่งร้อยขึ้นเท่านั้น
และที่สำคัญที่สุดคุณหนูแอนนาของเธอกินจุโคตรๆ เธอสามารถกินได้เท่ากับผู้ใหญ่สามถึงสี่คนกินเลยทีเดียวแถมทุกปีๆปริมาณการกินของเธอมันก็เพิ่มขึ้นเรื่อยด้วย
อลิเชียร์มองดูคุณหนูของเธอที่หลับอยู่บนเตียงดูท่าเธอจะอิ่มแล้วจริงๆเพราะทุกครั้งที่เธออิ่มเธอจะง่วงและหลับจนปลุกแทบจะไม่ตื่น
“เฮ้อ” อลิเชียร์ถอนหายใจออกมาก่อนจะห่มผ้าให้คุณหนูแอนนาให้เรียบร้อยและเดินออกจากห้องไป
“คงต้องเอาอาหารพวกนั้นให้บอดี้การ์ดกินสินะ” เธอพูดเบาๆก่อนจะไปแจ้งกับบอดี้การ์ดว่าเจอคุณหนูแล้วให้เลิกตามหา ก่อนจะสั่งพวกนั้นให้กินอาหารที่เธอสั่งมาจากภัตราคารในเมืองซะ
กลับมาที่สตีฟ
“เฮ้อไม่เจอแฮะสงสัยจะกลับบ้านไปแล้วจริงๆช่างมันละกันเพราะดูๆไปแล้วน่าจะเป็นเด็กแถวนี้ล่ะนะน่าจะกลับบ้านถูก” สตีฟพูดออกมาหลังจากหาหนูแอนนาไปทั่วบ้านตั้งสองรอบ
หลังจากหาหนูแอนนาไม่เจอสตีฟก็เดินกลับไปดูซาร่าที่สวนหลังบ้านก่อนจะเห็นเธอนอนหลับอยู่บนชิงช้า
“เฮ้ออิ่มแล้วนอนนิสัยเหมือนเด็กจริงๆ” สตีฟอดยิ้มออกมาไม่ได้นิสัยด้านนี้ของซาร่าคงมีเพียงเขาคนเดียวที่รู้เพราะปกติเธอไม่กินอาหารจนอิ่มแบบนี้หรอกอย่างมากก็แค่จานหรือสองจานเพื่อให้อยู่ท้องจะมีก็แต่อาหารที่เขาทำเท่านั้นที่กินจนอิ่มและหลับแบบนี้
สตีฟเดินไปที่ชิงช้าก่อนจะช้อนตัวซาร่าขึ้นมาและพาเธอไปนอนบนห้องนอนที่ชั้นสองของบ้าน
หลายวันต่อมา
“หนูแอนนาลุงก็บอกแล้วไงว่าให้กินดีๆ ดูสิเลอะเทอะไปหมดเลย” สตีฟพูดว่าพลางหยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดปากให้หนูแอนนา
“น่าๆสตีฟปล่อยหนูแอนนาไปเถอะ ว่าแต่วันนี้แข่งกับพี่สาวอีกมั้ย เมื่อวานพี่สาวท้องไม่ค่อยดีเลยแพ้ไปสองจาน” ซาร่าถามแอนนา
“ได้เลยพี่สาววันนี้หนูชนะอีกแน่” แอนนาพยักหน้าก่อนจะจิ้มสปาเก็ตตี้เนื้อโจโคโบะเข้าปากคำใหญ่
“เฮ้อแข่งกินกันอีกแล้ว ระวังปวดท้องล่ะซาร่าพรุ่งนี้โรงเรียนจะเปิดแล้วนะว่าแต่เธอต้องไปอยู่หออีกมั้ย” สตีฟถามซาร่า
“คงไม่ต้องแล้วล่ะสตีฟเพราะทางโรงเรียนจ้างฮีโร่ระดับ S มาหลายคนเพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝันแถมโรงเรียนเองก็อยู่ห่างบ้านใหม่เราไม่ไกลฉันเหาะไปก็แค่ห้านาทีเท่านั้น” ซาร่าพูดพลางรีบกินสปาเก็ตตี้ตรงหน้าเธอเพราะหนูแอนนาเริ่มเร่งสปีดการกินแล้ว
“อืม...” สตีฟพยักหน้าพลางมองดูหนูแอนนาหลายวันมานี้หนูแอนนามากินข้าวเที่ยงที่บ้านเขาประจำ ซึ่งเขาและซาร่าไม่เคยรู้ตัวเลยสักครั้งว่าหนูแอนนานั้นมาได้ยังไง และเมื่อกินเสร็จเผลอเพียงแค่พริบตาเดียวหนูแอนนาก็หายไปแล้ว นี่ถ้าไม่เห็นว่าเธอกำลังกินและพูดอยู่สตีฟคงนึกว่าเธอเป็นวิญญาณอะไรเทือกนั้นไปแล้ว สตีฟและซาร่าเคยถามถึงบ้านหนูแอนนาอยู่หลายครั้งแต่เธอก็ไม่เคยตอบพวกเขาเลยสักครั้งว่าอยู่บ้านหลังไหน
“ว่าแต่หนูแอนนาเย็นนี้จะมากินที่บ้านลุงมั้ยจะได้เตรียมเผื่อ” สตีฟลองถามดู
“คงไม่ได้ค่ะคุณลุงเพราะตอนเย็นกับตอนเช้าหนูต้องกินอาหารกับคุณพ่อ” แอนนาตอบสตีฟ
“คุณลุงหนูขอเพิ่ม / สตีฟขออีกจาน” แอนนาและซาร่ารีบขออีกจานหลังจากกินอาหารตรงหน้าตัวเองหมดทั้งแอนนาและซาร่าหันหน้ามองกันก่อนจะมองตากันด้วยสายตาท้ายทาย
“จ้าๆจะไปตักให้เดี๋ยวนี้แหละ” สตีฟรับคำก่อนจะเดินไปตักสปาเก็ตตี้มาเพิ่มดูท่าการมาอยู่บ้านใหม่นี่เขาจะไม่เหงาไปอีกนานเพราะมีเด็กสาวตัวน้อยอย่างหนูแอนนามาป่วนทุกๆวัน
จบ...
จงปลุกความเป็นหมีในตัวคุณ
3.26M
![มังกรพิชิตฟ้าออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1727670317_62269292.webp)
![เทพยุทธ์แห่งใต้หล้า [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1624012540_89168410.webp)
![เจ้าสำราญจอมป่วน [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1702206190_34690114.webp)
![เจ้าของร้านพิศวง [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721126392_62129049.webp)
