สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ตอนที่ 69

“เอาล่ะไหนใครจะเล่าให้ฟังได้บ้างว่ามันเกิดอะไรขึ้น” สตีฟถามขึ้นมา

ก๊าซ !!!!! เสียงเจ้าทีเร็กซ์ด้านหน้าของสตีฟคำรามออกมา

“ตรูไม่ได้ถามเอ็งโว๊ยจะร้องออกมาทำเตี่ยเอ็งเรอะ ที่สำคัญฟังไม่ออกโว๊ย !!!!” สตีฟตวาดใส่เจ้าทีเร็กซ์ทำให้มันหงอยทำคอตกทันที

“คุณลุงอย่าว่าทีเร็กซ์สิคะ” ไอรี่พูดพลางยกมือขึ้นลูบขาทีเร็กซ์เบาๆ

“ใช่ๆคุณลุงอย่าว่ามันสิคะน่าสงสารออก” ไอวี่พูดพลางพยักหน้า

“ให้ตายเถอะหมดกันทีเร็กซ์ในจินตนาการวัยเด็กตรู นี่มันไดโนเสาร์หรือหมาพันธ์โกลเด้นวะ เชื่องไปแล้วโว๊ย” สตีฟโวยวายออกมา

คิก !! คิก !! ซาช่าที่ยืนข้างๆสตีฟหัวเราะเบาๆเมื่อได้ยินสิ่งที่สตีฟพูดเมื่อครู่

“เอาล่ะไหนเล่ามาซิว่าตั้งแต่เฮลิคอปเตอร์ตกมันเกิดอะไรขึ้นบ้าง” สตีฟถามสองแฝด

“ไอรี่เล่าสิ” ไอวี่โยนให้แฝดของเธอ

“เธอนั่นแหละไอวี่เล่าให้คุณลุงฟังไปสิ” ไอรี่เองก็โยนกลับมา

“หยุดเกี่ยงกันได้แล้ว เล่ามาทีละคนนั่นแหละเริ่มจากไอวี่” สตีฟเห็นว่าถ้าไม่หยุดทั้งสองคนก็คงเกี่ยงกันไม่เลิกจึงให้ไอวี่เล่าก่อน

“กะ กะ ก็ได้เริ่มจากบนเฮลิคอปเตอร์นะคุณลุง ตอนนั้นพอจู่ๆเครื่องถูกยิงออกเป็นสองท่อนหนูก็รีบหยิบโล่ออกมาป้องกันแรกระเบิด และทันทีที่เครื่องระเบิดแรงระเบิดของมันส่งให้พวกเราปลิวออกมาจากตัวเครื่อง จนมาตกตุ๊บลงบนหัวสัตว์กลายพันธ์ตัวหนึ่งที่กำลังสู้กับทีเร็กซ์อยู่อ่ะ” ไอวี่พูด

ก๊าซ !!!!!!!! พอไอวี่เล่าจบเจ้าทีเร็กซ์ก็ร้องออกมาก่อนจะผงกหัวขึ้นลงเหมือนกำลังพูดกับสตีฟว่าใช่ๆ

“แล้วไงต่อ” สตีฟถามต่อ

“ตาเธอแล้วไอรี่” ไอวี่โยนให้แฝดของเธอ

“ฉะ ฉันแล้วเหรอ” ไอรี่ถาม

“เล่าต่อเลยไอรี่” สตีฟพูด

“ดะ ดะ ได้ค่ะ” ไอรี่ตอบเสียงสั่นๆเหมือนกับกลัวสตีฟจะจับกินยังไงยังงั้น

“พะ พะ พอพวกเราตกลงมาบนหัวเจ้าสัตว์กลายพันธ์ตัวนั้นมันก็อาละวาดใหญ่เลย มันจะเข้ามากัดหนูกับไอวี่ จังหวะนั้นเองเจ้าทีเร็กซ์มันก็พุ่งเข้ามาชนเจ้าสัตว์กลายพันธ์ตัวนั้นจนมันกระเด็นออกไป หนูเห็นว่ามีจังหวะโจมตีได้หนูเลยหยิบหอกออกมาบ้างและช่วยกันลุมเจ้าสัตว์กลายพันธ์ตัวนั้นจนชนะมันมาได้ที่สุด” ไอรี่พูด

“ใช่ๆ ไอวี่น่ะยอดไปเลยล่ะคุณลุง คุณลุงน่าจะได้เห็นตอนจังหวะที่ไอรี่ขึ้นไปขี่คอเจ้าทีเร็กซ์แล้วใช้หอกแทงใส่สัตว์กลายพันธ์ตัวนั้นนะ อย่างเท่เลยอ่ะ !!!!” ไอวี่พูด

“แล้วซากสัตว์กลายพันธ์ตัวนั้นล่ะคะ” ซาช่าถาม

“เจ้าทีเร็กซ์มันกินไปแล้วอ่ะซาช่า” ไอรี่พูด

สตีฟพยักหน้าก่อนจะตรวจสถานะของทั้งสองคน

“ทั้งสองคนเลเวลหนึ่งร้อยยี่สิบห้าแล้วนี่” สตีฟพูด

“ช่ายตอนที่โซโรน่าเลเวลยังไม่ขึ้นเลย พอช่วยกันจัดการตัวเมื่อวานไปเลเวลขึ้นมาตั้งสามเลเวลแหนะ” ไอวี่พูด

“ตัวที่จัดการไปเมื่อวานเลเวลเท่าไหร่คะ” ซาช่าถาม

“หนึ่งร้อยแปดสิบห้า x2” ทั้งสองคนตอบพร้อมกัน

“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่แปลกที่เลเวลจะขึ้นเยอะหรอกค่ะเพราะความห่างของเลเวลของทั้งคู่และสัตว์กลายพันธ์ตัวนั้นมันมากตั้งขนาดนั้น” ซาช่าบอก

“แล้วทำไมเจ้าทีเร็กซ์นี่มันถึงเชื่องกับพวกเธอล่ะ” สตีฟชี้ไปที่เจ้าทีเร็กซ์ที่นั่งอย่างเรียบร้อยยังกับลูกหมา

“เพราะพวกเราช่วยมันไว้ไงล่ะคุณลุง ตอนที่ตกลงมาจากบนท้องฟ้าดูเหมือนเจ้าทีเร็กซ์กำลังแย่น่ะ แถมพวกเรายังช่วยกันจัดการศัตรูให้มัน ทำให้มันอิ่มท้องอีกด้วย” ไอรี่บอกด้วยท่าทางภูมิใจ

“เข้าใจละที่แท้เจ้านี่มันเชื่องกับพวกเธอเพราะเห็นว่าพวกเธอช่วยมันไว้สินะและพวกเธอก็ขี่มันวิ่งไปทางทิศตะวันออกตามที่เคยตกลงไว้กับซาช่า” สตีฟพยักหน้าเข้าใจ

“แล้วนี่มีใครได้กินข้าวกันหรือยัง” สตีฟถามสองแฝด

“ยังเลยอ่ะคุณลุงทำอะไรให้กินหน่อยสิ” ไอวี่และไอรี่ส่ายหน้า

“ได้ๆ ซาช่าดูให้หน่อยสิในรัศมีหนึ่งกิโลมีตัวอะไรเข้ามาใกล้มั้ย” สตีฟถามซาช่า

“มีห่างออกไปแปดร้อยเมตรค่ะ แต่มันไม่ได้มุ่งมาทางนี้” ซาช่าเปิดเรดาร์ขึ้นมาดูก่อนจะบอกกับสตีฟ

“ถ้าอย่างนั้นเอาเป็นอะไรที่กินง่ายๆ อย่างข้าวต้มแล้วกันพอดียังมีปลาเหลืออยู่หน่อย” สตีฟพูดในกระเป๋ามิติของเขานั้นยังพอจะมีปลาเหลืออยู่

“คร่า !!!!!!!!!!!!x2” สองแฝดร่าเริงทันทีหลังจากสตีฟบอกว่าจะทำข้าวต้มปลาให้กิน

ก๊าซ !!!!!!! เจ้าทีเร็กซ์เองก้คำรามออกมาหลังจากได้ยินว่าจะได้กินอาหาร

“เฮ้ยๆ แกน่ะกินเนื้อสดไปฉันไม่คิดจะทำอะไรให้กินหรอกนะตัวใหญ่ขนาดนี้ ทำกันเมื่อยเลย” สตีฟพูดก่อนจะหยิบซากสัตว์กลายพันธ์ออกมาตัวหนึ่งให้เจ้าทีเร็กซ์แทะเล่นไปก่อน

“เหอะๆถ้ามีสัตว์เลี้ยงแบบนี้จนตายแน่กินอาหารทีมื้อละเป็นแสน” สตีฟพูดออกมาเพราะเนื้อที่เขาเอาให้เจ้าทีเร็กซ์กินนี่ถ้าเอาไปขายอย่างน้อยๆก็ได้เฉียดล้านเหรียญ เพราะมันเป็นเนื้อของสัตว์กลายพันธ์ที่ได้มาจากแคนนาดาที่สตีฟเก็บเอาไว้ทำอาหาร

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

“ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะคุณลุงอร่อยมากๆเลย” ไอรี่พูด

“อื้ออร่อยมากเลยคุณลุง” ไอวี่เห็นด้วย

“เอาล่ะพวกเราเองก็ออกเดินทางกันต่อเถอะ ต้องตามหาเจ้าเต่าอะไรนั่นอีกไม่รู้มันไปอยู่ไหนจะใช้เฮลิคอปเตอร์ในการหาก็ไม่ได้แล้วเพราะมันร่วงไปแล้ว” สตีฟพูด

“ว่าแต่ซาช่าเธอติดต่อไปที่ฐานชายแดนหรือยัง” สตีฟหันไปถามซาช่า

“สงรหัสมอสไปแล้วค่ะ แต่กว่าหน่วยช่วยเหลือจะมาถึงก็อีกราวๆสองวันค่ะเพราะตอนนี้หน่วยช่วยเหลือกำลังไปช่วยรัฐอื่นๆอยู่ค่ะ” ซาช่าพูด

“โหเส้นตายเลยนะนั่น” สตีฟร้องออกมาเบาๆเพราะถ้าอีกสองวันมันเป็นกำหนดเส้นตายที่ต้องกลับไปถึงคอนโดพอดี ถ้ากลับไปไม่ทันนี่เขาไม่รู้เลยจะหาข้อแก้ตัวอะไรมาอธิบายกับซาร่า

“ถ้าอย่างนั้นก่อนอื่นไปเก็บเลเวลก่อนดีกว่า เอาให้ได้สักเลเวลสองร้อยจะได้อุ่นใจหน่อย” สตีฟพูด

“เย่เก็บเลเวล คุณลุงจะแท้งให้ใช่มั้ย” ไอรี่ชูมือขึ้นอย่างดีใจก่อนจะถามสตีฟ

“แท้ง ???” สตีฟไม่เข้าใจว่าไอรี่พูดอะไร

“โห่คุณลุงไม่รู้จักแท้งเหรอ ไม่เม่อร์ เลย” ไอวี่พูด

อะไรคือเม่อร์ฟระ สตีฟยิ่งฟังยิ่งงง

“ดูเหมือนคุณลุงจะไม่รู้จักศัพท์ สายเม่อร์ล่ะ” ไอรี่หันไปบอกแฝดของเธอ

สตีฟหันไปมองหน้าซาช่าพลางทำหน้าเหมือนให้ช่วยอธิบายให้หน่อย

“ไอรี่กับไอวี่เธอพูดศัพท์สำหรับเกมเมอร์น่ะค่ะ แท้งก็คือการที่คุณลุงจะรับการโจมตีให้และให้พวกเราโจมตีเพื่อเก็บเลเวลค่ะ” ซาช่าอธิบาย

“อ้อแบบนี้นี่เอง” สตีฟพยักหน้าเข้าใจ

“คุณลุงเข้าใจแล้วใช่มั้ยจะแท้งให้พวกเราหรือเปล่า” ไอรี่ถาม

“แท้งเหรอได้.........” สตีฟยังพูดไม่ทันจบซาช่าก็พูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน

“ไม่ได้หรอกค่ะไอรี่ ไอวี่ถ้าคุณลุงทำแบบนั้นจะต้องใช้เวลากี่วันกันล่ะคะ ภารกิจของเราตอนนี้คือรีบจัดการเจ้าเต่านั่นให้ได้เร็วที่สุดนะคะ ให้คุณลุงเก็บเลเวลไปคนเดียวนั่นแหละค่ะดีแล้ว พวกเรานั้นทำหน้าที่ตามหาเจ้าเต่าตัวนั้นนะคะ แล้วทั้งสองคนก็รับหน้าที่คอยคุ้มกันฉันอย่าลืมภารกิจสิคะ” ซาช่าพูดยาวเหยียดจนทำให้ไอรี่กับไอวี่หงอยไปทันทีพวกเธอนั้นสนุกจนลืมภารกิจจริงๆของพวกเธอไปเลย

สตีฟเองก็ลืมว่าที่พวกซาช่ามากับตนนั้นก็เพือใช้สกิลเรดาร์ของเธอเพื่อค้นหาเจ้าบอสเต่านั่น ส่วนสองแฝดนั้นมีหน้าที่เป็นคนคุ้มกันซาช่าอีกที

“พาพวกเธอไปเก็บเลเวลสักหน่อยก็ไม่เป็นไรมั้ง” สตีฟพูด

“คุณลุงคิดว่าต้องใช้เวลากี่วันล่ะคะพวกเราถึงจะเลเวลขึ้นสักสิบยี่สิบเลเวล” ซาช่าถาม

“เอ่อ..คงสักวันสองวันมั้ง” สตีฟเองก็ไม่แน่ใจ

“จากการคำนวณนั้นอย่างต่ำๆก็ห้าวันค่ะถึงจะขึ้นสักสิบเลเวลถ้าเก็บกับสัตว์กลายพันธ์เลเวลประมาณนี้ การที่พวกเราจะฆ่ามันได้สักตัวน่ะไม่ง่ายหรอกนะคะ ไม่สิแทบเป็นไปไม่ได้เลยมากกว่า การที่ไอรี่และไอวี่ฆ่ามันได้นั้นเป็นเพราะเจ้าทีเร็กซ์นี่มากกว่าค่ะ” ซาช่าพูดก่อนจะหันไปถามสองแฝด

“พวกเธอสองคนน่ะใช้เวลาฆ่าเจ้าสัตว์กลายพันธ์ตัวเมื่อวานไปเท่าไหร่” ซาช่าถาม

“อืม...ก็ราวๆสี่หรือห้าชั่วโมงล่ะมั้งหนังมันหนามากเลยหอกของไอรี่แทงไม่เข้าเลยอ่ะ” ไอรี่พูด

“ไม่ใช่เจ็ดหรือแปดชั่วโมงเหรอ เพราะเมื่อวานตั้งแต่เครื่องตก พวกเราตกลงบนหัวมันพอดี กว่าเราจะจัดการเสร็จก็ฟ้ามืดแล้วนะ โล่ของไอวี่ก็เกือบพังเหมือนกัน ดูสิเขี้ยวมันปักเข้าไปในโล่เลยอ่ะ” ไอวี่ดึงโล่ของเธอออกมาให้ดู โล่เอกิสของเธอตอนนี้มีรูโหว่รูใหญ่อยู่

“เห็นมั้ยคะคุณลุงการที่พวกเราจะจัดการสัตว์กลายพันธ์ระดับนี้ไม่ใช่ง่ายๆ จากที่เดาเจ้าทีเร็กซ์มันน่าจะสร้างบาดแผลให้สัตว์กลายพันธ์ตัวนั้นแล้วไอรี่แทงหอกเข้าไปในแผลมันมากกว่าเพราะลำพังแค่หอกของเธอไม่น่าจะแทงหนังมันเข้าค่ะ” ซาช่าอธิบาย

“ให้ลุงซัดมันให้ปางตายแล้วให้พวกเธอจัดการก็ไม่ได้สินะ” สตีฟพูด

“ใช่ค่ะถ้าคุณลุงทำแบบนั้นพวกเราก็จะไม่ได้ค่าประสบการณ์อยู่ดี หนูน่ะไม่รู้วิธีการประเมินของระบบหรอกนะคะ แต่วิธีการโกงๆแบบนั้นคุณลุงคิดว่าไม่เคยมีคนลองทำเหรอคะ” ซาช่าพูด

นั่นสินะระบบนั้นมีมากว่าสิบปีแล้วหลังจากสิบผู้ก่อตั้งสร้างมันขึ้นมาวิธีแบบนั้นก่อนหน้านี้น่าจะมีคนคิดได้ก่อนเราอยู่แล้วล่ะ ถ้ามันทำได้คงไม่มีใครอยากเป็นคนธรรมดาเลเวลหนึ่งหรอก สตีฟคิดในใจ

“เอาล่ะถ้าเข้าใจแล้วคุณลุงก็รีบไปเก็บเลเวลเถอะค่ะหนูจะทำหน้าที่หาสัตว์กลายพันธ์พวกนั้นให้เอง เอาล่ะทีเร็กซ์มานี่หน่อย” ซาช่าหันหน้าไปสั่งเจ้าทีเร็กซ์ซึ่งมันก็ดันฟังคำสั่งของเธอเสียด้วย

ตึง !! ตึง !! ตึง !! เสียงเท้าหนักๆของเจ้าทีเร็กซ์เดินมาหาซาซ่าก่อนเธอจะสั่งให้มันก้มลงมา และเมื่อคอมันก้มลงมาอยู่ในระดับที่ซาช่าสามารถปีนขึ้นไปได้เธอก็ปีนขึ้นไปนั่งบนคอมันทันที

“ซาช่าขี้โกงอ่ะนั่นที่นั่งเรานะ” ไอรี่ร้องโวยวายออกมาหลังจากเห็นซาช่าขึ้นไปนั่งที่ของเธอ

“ไม่ได้การล่ะซาช่านั่งหน้าไปแล้วถ้าอย่างนั้นเราขอนั่งต่อนะ” ไอวี่รีบพูดก่อนจะกระโดดขึ้นไปนั่งต่อจากซาช่าทันที

“อ๊ะได้ไงกัน” ไอรี่อุทานออกมาหลังจากเห็นแฝดของเธอทำแบบนั้นเธอรีบขึ้นไปแย่งที่กับแฝดของเธอทันที

“เอาล่ะค่ะคุณลุงระยะแปดร้อยเมตรทางใต้มีสัตว์กลายพันธ์เลเวลหนึ่งร้อยแปดสิบแปดอยู่สามตัวค่ะ คิดว่าจัดการได้มั้ยคะ” ซาช่าตะโกนถามสตีฟ

“ได้มั้ง” สตีฟพยักหน้า

“ถ้าอย่างนั้นก็มุ่งหน้ากันไปเลยค่ะ ไป !!!” ซาช่าพูดก่อนจะชี้นิ้วสั่งเจ้าทีเร็กซ์ทันที

ก๊าซ !!!!!!!!!!!!!! มันโก่งคอคำรามเสียงดังก่อนจะวิ่งไปตามทิศทางที่ซาช่าสั่งทันที

“หน้าแบบนั้นสนุกอยู่ใช่มั้ยนั่น !!!” สตีฟพูดกับตัวเองเบาๆหลังจากเห็นหน้าของซาช่าที่ดูสนุกสนามถึงแม้จะยังทำหน้านิ่งๆอยู่ก็เถอะ สตีฟไม่รอช้ารีบวิ่งตามเจ้าทีเร็กซ์ไปทันที

ฟุ่บ !! ร่างของสตีฟหายไปจากจุดที่ยืนอยู่และตามทีเร็กซ์ไปอย่างรวดเร็ว

จบ...

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 69 ได้เวลาฟาร์ม

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

สุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 69 ได้เวลาฟาร์ม

คล้ายกับเรื่องสุดยอดพ่อบ้าน HERO กู้โลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้