(นิยายลงทุกวัน)Ghost CEO:ผีสร้างฉันให้เป็นเศรษฐี ฮาเร็ม

ตอนที่ 110 เกม Farmday สานสัมพันธ์

ดวงตาของหญิงเล็กเบิกโพลงเป็นประกาย อันสะท้อนมาจากหน้าจอโทรศัพท์ของเธอที่ส่องสว่างวาบ ทองระเรื่อที่ระยิบระยับ ประกอบกับตัวเลข ‘45’ ที่บ่งบอกถึงเลเวลของฟาร์มในเกมนี้มันก็ทำให้หญิงเล็กถึงกับตาลุกวาว “พี่รดา ฟาร์มของพี่สวยเกินไปแล้ว…พี่เก็บเลเวลยังไงถึงได้เร็วขนาดนี้” หญิงเล็กพูดโดยไม่เงยหน้าขึ้นมาเลย เธอยังคงก้มหน้าก้มตาเลื่อนดูฟาร์มของรดาแทบจะทุกตารางนิ้ว

“พี่เป็นถึงรองประธานบริษัทสยามโนวากรุป วันๆ พี่เอาแต่เล่นเกมเหรอ? หนูจะไปฟ้องคุณอาว่าพี่รดา เล่นแต่เกม ไม่ยอมทำงาน” หญิงเล็กเริ่มอิจฉาตาร้อน เมื่อเห็นถ้วยรางวัลสีทองที่มากกว่าของเธอเกือบสองเท่า ที่ส่องสว่างแวววาว “ไม่สิ! พี่ต้องเติมเงินไปเยอะแน่ๆ บอกมานะ เติมไปกี่บาท หนูจะเติมบ้าง?”

หญิงเล็กเริ่มหงุดหงิดและอิจฉาฟาร์มของรดาแล้ว ด้วยความไม่สบอารมณ์เธอเลยไม่ช่วยเก็บฟาร์มให้กับรดาเลยสักนิด ก่อนจะปัดผ่านไปยังเพื่อนใหม่อย่างฟาร์มของฝ้าย

’ 49!’

ตัวเลขเลเวลของฝ้ายเหนือกว่าของรดาถึง 4 เลเวล แถมยังมีถ้วยรางวัลที่หญิงเล็กไม่เคยเห็นตั้งอยู่ในฟาร์มอีกด้วย มันเป็นถ้วยรางวัลสีทองประกายเงิน ที่ตั้งอยู่บนหลังคาบ้านตัวละครของผู้เล่น ซึ่งหญิงเล็กไม่เคยเห็นมันมาก่อน จึงได้กดเข้าไปอ่านรายละเอียดของรางวัลนี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ‘รางวัลพิเศษสำหรับผู้เล่น CBT’

CBT ย่อมาจาก Close Beta หรือก็คือ การเข้าร่วมการทดสอบเกม ก่อนเปิดให้บริการ ซึ่งการเข้าเล่นในช่วงนี้มันจะเป็นผู้เล่นที่น้อยคนนักจะได้รับเกียรติให้เข้าร่วมการทดสอบ โดยส่วนใหญ่แล้วจะเป็นพวกอินฟลูเอนเซอร์ชื่อดัง หรือสตรีมเมอร์ชื่อดังๆ ที่จะถ่ายทอดสดเวลาเล่นเกมให้ผู้ชมได้ดูเป็นต้น

หญิงเล็กก็พอจะรู้ว่าเกม Farmday นั้นมีการเปิดทดสอบ CBT และในประเทศไทยก็มีการเปิดทดสอบด้วยเช่นกันดั่งเช่นช่อง WeAreOne ที่เคยโฆษณาเกมนี้ในช่องของพวกเขา

แต่กระนั้นการทดสอบระบบปิดที่มีแต่อินฟลูเอนเซอร์ชื่อดังและช่องดังๆ เท่านั้นที่จะได้รับเกียรตินี้ เหตุใดฝ้ายที่ดูเหมือนเป็นแค่นักศึกษาธรรมดา ถึงได้รับเกียรติเข้าร่วมการทดสอบของเกมนี้ได้?!

หญิงเล็กรู้สึกสงสัยและอยากที่จะถามออกไปในทันที แต่แล้วด้วยความที่ฟาร์มของฝ้ายนั้นสวยงามจับใจ ประกอบกับหญิงเล็กมองเห็นผลผลิตที่วางขายอยู่ในหน้าร้านค้าของฝ้าย ที่มีเต็มไปหมด หญิงเล็กจึงอดไม่ได้ที่จะขอสำรวจมันก่อน หวังจะรีบซื้อผลผลิตที่เธอยังขาดเพื่อที่จะอัปเลเวลให้สูงขึ้นนั่นเอง

‘ฟาร์มสวยมาก จัดแต่งอย่างเป็นระเบียบ ผลผลิตจากฟาร์มก็มีวางขายอยู่เต็มหน้าตลาด…โอ้! มีแตงโมขายด้วยเหรอ ต้องรีบเหมาซะแล้ว ฟาร์มของฉันยังขาดแตงโมพอดี’

‘นมวัว 3 ดาวเลยเหรอ พอดีกับเควสของฉันเลย ต้องซื้อ~!!’

‘บ้าน่า ชีสกับขนแกะก็มีด้วย ของพวกนี้กว่าจะผลิตได้ต้องใช้เวลาหลายวัน หากถูกคนอื่นมาแย่งซื้อไป ฉันต้องเสียใจแน่ๆ’

หญิงเล็กลอบบ่นออกมาเบาๆ เหมือนกำลังพูดอยู่กับตัวเอง เธอรีบกดซื้อของในหน้าร้านค้าของฝ้ายอย่างบ้าคลั่ง ยิ่งซื้อได้เยอะก็ยิ่งยิ้มออกมามากยิ่งขึ้น

จวบจนกระทั่งเงินที่ใช้ในการซื้อผลผลิตของเธอ ที่เก็บสะสมไว้ได้หมดคลัง ‘แย่แล้ว! เงินของฉันหมดแล้ว’ หญิงเล็กอุทานออกมาเบาๆ เหมือนเช่นเคย ซึ่งระหว่างนั้นผลผลิตที่วางขายอยู่ในหน้าร้านค้าของฝ้ายก็เริ่มมีผู้เล่นคนอื่นๆ มาซื้อสินค้าบางอย่างไป

ระบบของเกม Farmday เป็นแบบ Real Time หรือก็คือ หากเกิดอะไรขึ้นจะปรากฏในเกมทันที อย่างเช่นหากมีผู้เล่น A ซื้อสินค้าจาก B ระบบของเกมก็แสดงผลการซื้อในเกมเลย ทำให้หญิงเล็กนั่นเห็นว่า ตอนนี้กำลังมีคนซื้อสินค้าจากร้านค้าของฝ้ายอยู่

โดยคนนั้นก็คือเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักในชุดมัธยม (พลอย น้องสาวของพีท) กำลังซื้อลูกวัวพันธุ์ดีอยู่นั่นเอง อีกทั้งตอนนี้ในหน้าร้านค้าของฝ้ายก็มีผู้เล่นเข้ามาดูสินค้าอยู่ไม่ต่ำกว่า 10 คน หญิงเล็กเลยเริ่มรู้สึกร้อนใจมากยิ่งขึ้น

หญิงเล็กนั้นอยากจะได้ลูกวัวตัวนี้มาก เพราะหากเอามาไว้ในฟาร์มมันจะให้นมวัวคุณภาพดีแก่ฟาร์มของเธอ ดังนั้นพอเห็นมันถูกแย่งซื้อไปต่อหน้าต่อตา หญิงเล็กจึงทนไม่ได้ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เพราะเงินในคลังของเธอหมดแล้ว

วิธีที่จะซื้อลูกวัวได้ในตอนนี้คือต้องเติมเงินเท่านั้น หญิงเล็กไม่มีปัญหาเรื่องเงินอยู่แล้วเธอรีบกดเข้าหน้าเติมเงินของเกมทันทีเพื่อที่จะซื้อเงินมาใช้ในเกม

แต่ทว่าในขณะที่หญิงเล็กกำลังร้อนรน กำลังร้อนใจกลัวว่าลูกวัวตัวสุดท้ายกำลังจะถูกแย่งไป จู่ๆ หน้าต่างของเกมก็มีจดหมายส่งเข้ามา มันเด้งขึ้นมาบดบังหน้าเติมเงินของเธอ จนเธอรู้สึกหงุดหงิดเหมือนกำลังถูกแกล้งอยู่

‘คงเป็นผู้ติดตามในช่องที่ส่งของมาให้ล่ะมั้ง ฉันขอบคุณพวกเธอนะ แต่ทำไมต้องส่งมาเวลานี้ด้วย’ หญิงเล็กรีบเปิดจดหมายที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ และเตรียมที่จะตอบกลับไปตามมารยาท

หากแต่เมื่อมองถึงจดหมายที่ได้ส่งเข้ามา เธอก็พบว่ามันคือจดหมายของพีทนั่นเอง หน้าตาของพีทปรากฏอยู่ในจดหมาย เพราะพีทตั้งเป็นหน้าโปรไฟล์ของเกม

‘ไอ้หมอนี้ คิดจะแกล้งกันใช่ไหม?!’ ถึงจะพึ่งรู้จักกัน แต่ภาพโปรไฟล์ขึ้นรูปของพีทอย่างชัดเจน มีหรือที่หญิงเล็กจะจำไม่ได้ เธอเตรียมที่จะเงยหน้าขึ้นมาบ่นชายหนุ่ม แต่แล้วเมื่อกดเปิดจดหมายที่พีทส่งเข้ามา เธอก็พบว่า พีทได้ส่งเหรียญทองในเกมจำนวน 5000 เหรียญทองที่มีมูลค่าการเติมเงินมากกว่า 10,000 บาท ให้กับเธอเสียอย่างนั้น

“รีบเอาเงินไปซื้อลูกวัวสิ เดี๋ยวก็หมดหรอก เหลืออยู่ตัวสุดท้ายแล้วนะ” พีทย้ำเตือนหญิงเล็ก

แน่นอนหญิงเล็กทั้งอึ้ง ทั้งพูดอะไรไม่ออก คำด่าที่เกือบจะด่าออกไป ที่คิดว่าพีทกำลังแกล้งเธอ รีบกลืนกลับเข้าไป ไม่ได้พูดออกมา แต่กระนั้นก็ไม่มีเวลาให้เธอมาพูดขอบคุณเอาตอนนี้ เธอต้องรีบกลับไปซื้อลูกวัวก่อน

‘เด็กนี้ นิสัยไม่เลวเลย ใจป้ำไม่เบา’

ระหว่างที่หญิงเล็กกำลังซื้อลูกวัวและระบบกำลังประมวลผลเพื่อทำรายการ หญิงเล็กก็พลันแอบชมพีทไม่ได้อยู่ในใจไม่ได้ เด็กคนนี้มีน้ำใจมาก พอเห็นว่าเธอกำลังเดือดร้อนก็รีบเข้ามาช่วยเหลือเธอทันที คนแบบนี้เหมาะสมแล้วที่จะคบค้าด้วย

‘ฮ่าฮ่า ฉันซื้อลูกวัวได้แล้ว!’ ระบบทำรายการอย่างรวดเร็วเพียงเสี้ยววินาที ทุกอย่างก็เป็นอันเสร็จสิ้น ลูกวัวถูกส่งเข้าไปในฟาร์มของหญิงเล็กและพอได้เห็น ลูกวัวตัวน้อยๆ ที่อ้วนกลม ขนสีน้ำตาลประกายทองกำลังเดินอยู่ในฟาร์มของเธอ หญิงเล็กก็พลันยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจ

“ขอบคุณมากน้องชาย ถ้าไม่ได้เหรียญของเธอ พี่คงซื้อมันไม่ทันแน่…ว่าแต่เลขที่บัญชีของเธอ เลขอะไรพี่จะได้โอนเงินคืนให้” หญิงเล็กพูดกับพีท ท่ามกลางรอยยิ้มของรดาและฝ้าย ที่ดูเหมือนทั้งสองจะตั้งใจวางแผนบางอย่างกันอยู่ลับๆ

“พี่สาวไม่ต้องโอนคืนหรอกครับ มันเป็นเรื่องเล็กน้อย…แต่ถ้าหากพี่หญิงเล็กยังช้อปยังไม่หนำใจ พี่ก็ไปดูที่ฟาร์มของผมก็ได้ ผมตั้งฟาร์มเป็นส่วนตัวไว้และเพื่อนในเกมก็ไม่ค่อยเยอะมากเท่าไร พี่หญิงเล็กเชิญเลือกซื้อได้ตามสบาย” พีทลุกออกจากที่นั่ง หวังไปเข้าห้องน้ำ ก่อนที่มันจะใกล้ถึงเวลาขึ้นเครื่องแล้วนั่นเอง ปล่อยให้หญิงเล็ก รดา ฝ้าย นั่งคุยกันตามประสาผู้หญิงๆ

“ฝ้ายแฟนเธอสุดยอดมาก พี่ยกนิ้วให้เลย คนแบบนี้อย่าปล่อยให้หลุดมือนะ” หญิงเล็กถูกใจนิสัยพีทมาก หากแต่มันไม่ใช่เป็นการถูกใจระหว่างชายหญิงที่ชอบพอกัน…แต่มันเป็นความถูกใจระหว่างพี่น้องเสียมากกว่า

ฝ้ายไม่ได้ตอบอะไร เพียงแค่ยิ้มก่อนจะลุกเดินตามพีทออกไปเพื่อไปเข้าห้องน้ำบ้าง โดยมีรดาติดตามไปด้วย

หญิงเล็กไม่ได้ติดตามไป เธอยังคงสนุกและเพลิดเพลินอยู่กับลูกวัวที่ซื้อมา เพื่อจัดที่จัดทางให้มันอยู่ในคอกที่ดีที่สุด ก่อนที่หลังจากจัดทุกอย่างเสร็จแล้ว จึงได้เข้าไปที่ฟาร์มของพีท เพื่อเข้าไปซื้อของตามคำแนะนำ โดยในใจก็ไม่มุ่งหวังอะไร เพราะหน้าจอโปรไฟล์ของพีท ไม่ได้มีกรอบน่ารักๆ ของเกมที่ต้องปลดล็อกหรือทำภารกิจเหมือนกับของคนอื่นๆ

เธอจึงคิดว่าฟาร์มของพีทคงจะไม่ได้มีอะไร แต่เมื่อกดเข้าไปที่ฟาร์มของพีท หญิงเล็กก็นิ่งค้างไปเลย นิ่งชนิดที่ว่าช็อกไปเลยก็ว่าได้

“พี่รดาคิดว่าพี่หญิงเล็กจะช็อกไหมคะ? เมื่อได้เห็นฟาร์มของพีท” ฝ้ายที่ได้ไปเข้าห้องน้ำกับรดา ได้หัวเราะคิกคัก พลางพูดถึงฟาร์มของพีทในเกม Farmday ซึ่งมันคือไอดีของ GM (Game Master) ที่มีน้อยคนเท่านั้นที่จะรู้หรือเข้ามาเห็นฟาร์มนี้ อีกทั้งพีทยังได้ตั้วค่าไว้เป็นฟาร์มแบบส่วนตัวที่ไม่เปิดรับแอดเพื่อนใดๆ อีกด้วย

“พี่ว่าหญิงเล็กคงช็อกไปแล้วแหละ แค่ตอนได้เห็นฟาร์มของพี่กับของฝ้ายเข้าไป ก็ทำหน้าตะลึงไปแล้ว ได้เห็นฟาร์มของพีทคงจะไม่หนักกว่าเหรอ…พีทก็จริงๆ เชียว แกล้งหญิงเล็กแบบนี้ เดี๋ยวหญิงเล็กพาลโกรธขึ้นมา พวกเธอจะอดผู้บริหารดีๆ ไปทำงานที่ร้านไก่ทอดของพวกเธอนะ” รดาส่ายหัวให้กับการกลั่นแกล้งในครั้งนี้ของพีท ถึงอย่างนั้นก็อดไม่ได้ที่จะแอบมองหญิงเล็กที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ จากหน้าห้องน้ำร่วมกันกับฝ้ายและพีท

ตลอดทางที่เดินขึ้นเครื่อง หญิงเล็กยังคงนิ่งเงียบไม่ยอดพูดกับใคร ประหนึ่งสติสตังยังไม่กลับมา เธอเดินขึ้นเครื่องแบบไร้ซึ่งจิตวิญญาณ ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งตรงที่นั่งอันสะดวกสบายสมกับเป็น ที่นั่ง Business Class

โดยที่นั่งด้านข้างก็พลันมีรดาแทรกตัวเข้ามานั่งด้วย พร้อมกับพีทและฝ้ายนั่งอยู่ทางด้านหลัง

“พี่รดา…พีทคนนี้เป็นใครกันแน่?” หลังจากผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง ในที่สุดสติของหญิงเล็กก็กลับมาได้เสียที เธอล้มตัวลงนอนบนเก้าอี้อันแสนสะดวกสบาย ราวกับคนที่ไร้เรี่ยวแรง หลังจากผ่านเหตุการณ์ช็อกมาหมาดๆ พลางกระซิบพูดคุยกับรดา เพื่อไม่ให้พีทที่นั่งอยู่ทางด้านหลังได้ยิน แม้ระยะห่างระหว่างที่นั่งของพวกเขาจะอยู่ห่างกันมากก็ตาม ถึงจะอยู่ด้านหลังก็เถอะ

“เขาคือเด็กหนุ่มอัจฉริยะที่น่าสนใจมากยังไงล่ะ…ใช่แล้วเกม Farmday เป็นเกมที่เขาสร้างขึ้นมาเอง รวมไปถึงแอปแต่งรูปที่ชื่อว่า Becute ก็เป็นของเขาด้วยเช่นกัน ทั้งหมดนี้คืออีกหนึ่งตัวตนที่เขาปิดบังไม่ให้ใครรู้ จะมีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ว่าเขาคือนักพัฒนา Rayzen” รดากระซิบเบาๆ ให้หญิงเล็กที่นั่งอยู่ข้างๆ ได้ยินเพียงคนเดียว

หญิงเล็กไม่ได้ตกใจหรือช็อกอีกแล้ว จิตใจเธอเข้มแข็งขึ้นมากหลังจากได้เผชิญกับเรื่องที่น่าตกใจมาแล้ว

“แล้วเขาทำแบบนี้ ไม่กลัวว่าหนูจะปากสว่างบอกความลับของเขาให้กับคนอื่นๆ รู้เหรอ?” หญิงเล็กยังไม่เข้าใจ ว่าทำไมพีทถึงยอมเปิดเผยตัวตนให้กับตัวเองได้รับรู้ เพราะพวกเขาทั้งสองพึ่งจะรู้จักกันวันนี้เป็นวันแรก

“พี่จะบอกความจริงให้ก็แล้วกัน จริงๆ แล้วพีทเขากำลังมองหาคนที่จะมาช่วยเขาบริหารร้านไก่ทอด Chicky CPF ในตำแหน่งผู้บริหารการตลาด เธอเองก็เรียนจบมาด้านนี้โดยตรง พี่จึงได้แนะนำเธอให้กับเขาไปและจากที่พี่ได้ลองพิจารณาดูการกระทำของเขาในเลานจ์ ก็ดูเหมือนว่าพีทคงอยากให้เธอมาทำงานให้กับเขาจริงๆ เหมือนกัน เขาจึงได้ยอมบอกความลับที่สำคัญนี้ให้กับเธอ” รดาบอกเล่าเรื่องทั้งหมดให้หญิงเล็กได้รับรู้

ได้ยินดังนั้นหญิงเล็กก็ดูเหมือนจะเข้าใจและพยักหน้า เพียงแต่ยังไม่ตอบรับใดๆ ว่าจะไปทำงานให้กับพีทหรือไม่

แต่กระนั้น มันยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่ยังคาใจของเธออยู่และเธอก็ไม่คิดที่จะเก็บมันเอาไว้ในใจให้ตัวเองต้องลำบาก ในการระงับความรู้สึกอยากรู้อยากเห็น เธอจึงเลือกที่จะถามมันออกไปตรงๆ กับรดา ที่เธอนับถือเป็นเหมือนพี่สาวแท้ๆ

“พี่รดา พี่ชอบพีทใช่ไหม?” นี้คือเรื่องที่หญิงเล็กอยากจะรู้ พี่สาวคนนี้ของเธอ เธอย่อมรู้นิสัยของอีกฝ่ายดี

รดาเป็นคนยังไง มีนิสัยเย็นชาแค่ไหน เธอรู้ดีกว่าใครทั้งหมด…แต่ทำไมตอนที่อยู่กับเด็กหนุ่มที่ชื่อว่าพีทคนนี้ พี่สาวของเธอที่มักจะเย็นชากลับกลายเป็นอ่อนละมุน เหมือนกับหญิงสาวคนหนึ่งไปเสียอย่างนั้น

จะบอกว่าเป็นมารยาททางธุรกิจก็คงไม่ใช่ พาร์ตเนอร์ที่คบค้ากับบริษัทสยามโนวากรุป ที่ร่วมทุนมากกว่าหลายร้อยล้านบาท รดายังไม่แยแสหรือยิ้มให้มากขนาดนี้เลย แต่ในทางกลับกันรดา กลับยิ้มให้พีทเพียงคนเดียว

“. . .” รดานิ่งไป ไม่ได้ตอบคำถามนี้ เธอนั่งพิงเบาะที่นั่งราวกับกำลังค้นหาคำตอบอยู่ในใจ เธอเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างเครื่องบิน ที่เต็มไปด้วยท้องฟ้าอันงดงาม

ใช่เธอรู้สึกดีกับพีทจริงๆ เธอไม่รู้ว่าจะเรียกความรู้สึกในใจที่มีต่อพีทยังไง ชอบ? หลงใหล? ปลื้ม? เธอไม่รู้ว่าจะนิยามความรู้สึกที่มีนี้ยังไงดี เพราะท่ามกลางความแอบชอบพีทนั้น มันมีบางอย่างที่เป็นเหมือนเมฆหมอกอันดำทะมึน ปกคลุมในใจของเธออยู่นั่นเอง

‘เธออายุเยอะเกินไปหรือเปล่าสำหรับพีท’

‘พีทเองก็มีฝ้ายอยู่แล้วและฝ้ายเองก็เป็นเหมือนน้องสาวของเธอ’

‘เธอไม่อยากทำลายความสัมพันธ์นี้ ไม่ว่าจะกับใครทั้งนั้น’

ดังนั้นรดาจึงไม่กล้าที่จะยอมรับหรือเปิดใจว่าเธอกำลังเริ่มชอบพีทนั่นเอง

“พี่ชอบเขาสินะ” หญิงเล็กมองตารดาที่สั่งเครือก็รู้คำตอบแล้ว “ถ้าพี่ชอบเขาก็ไปบอกเขาตรงๆ เลยสิ จะเก็บไว้ให้ตัวเองเจ็บปวดทำไม…หรือเพราะรู้ว่าพีทมีแฟนอยู่แล้ว เฮ้อๆ พี่รดารู้หรือเปล่า ว่าตอนนี้กฎหมายมีคู่ครองได้หลายคนของประเทศเรามันใกล้จะลุล่วงแล้วนะ ฉะนั้นในวัยของพี่หากจะมีคู่ครองสองสามคน มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ผิดศีลธรรมอีกแล้ว” หญิงเล็กได้พูดเรื่องกฎหมายที่กำลังจะลุล่วงให้กับรดาได้ฟัง โดยที่เธอรู้มันแน่ชัดก็เพราะพี่ชายใหญ่ของเธอนั้นในตอนนี้เป็นนักการเมืองอยู่นั่นเอง

“พี่รู้ว่า รักในวัยเรียนกับรักในวัยทำงาน มันจะไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว…แต่ฝ้ายก็เป็นน้องสาวคนหนึ่งที่พี่รักเหมือนกัน พี่กลัวว่าเธอจะรับเรื่องนี้ไม่ได้ พี่ไม่อยากทำลายความรู้สึกดีๆ ที่ฝ้ายมีต่อพี่” รดามองออกไปนอกหน้าต่างอีกครั้ง ด้วยดวงตาที่เหม่อลอย หญิงเล็กที่เห็นรดากำลังสับสนในความคิดจึงไม่ซักไซ้ต่อ ปล่อยให้รดาได้มีเวลาตรึกตรองกับเสียงของหัวใจตนเองตามลำพัง

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

นิยายลงทุกวันเวลา 18.00 นะครับ

สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ

www.facebook.com/WritelazyV2

นามปากกา.Writelazy