ตอนที่หนึ่งร้อยเก้าสิบสี่ฝนตกยอดมะพร้าวหักเทียนดับ
ด้วยเหตุผลบางประการนิยายโรมานซ์ของเพศหญิงต้องการให้ท่านชาย/นายหัว/ท่านชี๊ค/มาเฟียรวบหัวรวมหางพวกคุณเธอและยื่นเงินให้พร้อมกับว่า
เอาเงินไปสำหรับชั้นเงินไม่ใช่ปัญหาเธอมาเพื่อสิ่งนี้อยู่แล้วนี่
สร้างความเข้าใจผิดให้พระเอกแนวท่านชี๊ค/นายหัว/มาเฟียพวกนั้นเข้าใจผิดว่านางเอกคือผู้หญิงหากินที่จะทำให้พระเอกรู้สึกว่าผู้หญิงหากินคุณโสคนนี้สวยกว่าปรกติและทำให้เขาที่ผ่านผู้หญิงมาเป็นกองร้อยนั้นรู้สึกหวั่นไหวกับเธอคนนี้อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เธอเป็นใครกันแน่?
ทำไมทำให้เขารู้สึกอย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับผู้หญิงคนไหนมาก่อนได้อย่างนี้?
ก็สร้างดราม่ากันไป
นอกจากการลากผู้หญิงขึ้นเตียงโดยไม่ถามความสมัครใจ/เข้าใจผิดนั้นจะเป็นเรื่องราว
Problematic
เป็นปัญหา
ตามสายตาของแฟมินิสม์เพราะตามหลักการของแฟมินิสม์แม้จะเข้าใจผิดหรือฝ่ายหญิงไม่สามารถตอบสนองได้เพราะเมาสุราหรือโดนยามอมก็ถือว่าไม่ใช่
Consent
ความสมัครใจ
เพราะความสมัครใจนั้นต้องมีการยินยอมตลอดกระบวนการไม่มีการขาดตอนและ
Silence is not consent
การเงียบไม่ได้ถือว่าเป็นการยินยอม
ซึ่งคนทั่วไปที่ไม่ได้ผ่านหลักสูตร สตรีศึกษาGender Study และ วรรณกรรมแฟมินิสม์ FeminismLiterature
อาจจะไม่เข้าใจเพราะกฎของแฟมินิสม์ว่าอะไรฮารามผิดผีหรือไม่นั้นซับซ้อนปานกฎหมายไบเซนไทน์โรมันโบราณที่หากไม่ได้เข้าคอร์สสตรีศึกษา Gender Study และ วรรณกรรมแฟมินิสม์ FeminismLiterature หลักสูตรอบรมประมาณยี่สิบกว่าชั่วโมงก็คงมิอาจจะเข้าใจถ่องแท้
คนที่ผ่านคอร์สเช่นนั้นมาได้หากไม่กลายเป็นแฟมินิสม์ก็คงจะกลายเป็นคนที่เกลียดแฟมินิสม์แบบหัวรุนแรงอย่างใดอย่างหนึ่ง
ซึ่งหากพิจารณาตามหลักการของแฟมินิสม์ที่พยายามไม่ให้Problematic เป็นปัญหา นำมาซึ่งความสงสัยที่ว่า
แล้วเราจะทำให้มีฉากฝนตกยอดมะพร้าวหักเทียนดับกันได้อย่างไร?
หากไม่มีฉากบังคับนี้ฝ่ายหญิงที่ทิฐิสูงปานยอดเขาไท่ซานนั้นได้ขึ้นคานแน่แท้
คำตอบคือ
ขึ้นคานแน่แท้
ตามตำนานของเรื่องราวที่สตรีผู้สูงศักดิ์ได้เคยกล่าวกับคนที่ได้มาหลงชอบเธอว่า
คนอย่างชั้นไม่เคยก้มหัวง้อใครหากชาตินี้ชั้นไม่เจอผู้ชายที่ฐานะดีกว่าคุณชั้นจะไม่แต่งงาน
ซึ่งเธอก็ไม่ได้แต่งงานจริงๆ
แต่เท่ากับว่า
โลกความจริงนั้นเป็นปัญหา
Real world is problematic
มันทำให้นายหัว/ท่านชี๊ค/มาเฟียที่อุ้มนางเอกขึ้นเตียงทันทีโดยไม่สนความสมัครใจมีความได้เปรียบมหาศาลเหนือคนที่พยายามจีบอย่างถูกต้องตามหลักคุณธรรมและกฎเกณฑ์ของแฟมินิสม์
และจะลงเอยที่พระรองน้ำตานองหน้าเห็นพระเอกที่ไม่สนใจกฎเกณฑ์ของแฟมินิสม์พลอดรักกับนางเอกในตอนจบ
มันอาจจะสอนบทเรียนผิดๆให้กับประชาชนทั่วไปได้ว่านิยายเรื่องนั้นต้องการจะสื่ออะไรกันแน่
หากเรามองแบบชาวสวนแม่ลูกสามที่ต้องการผลประโยชน์ที่เป็นรูปธรรมและผลลัพธ์นิยม
เราจะค้นพบว่าการเป็นคนดีไม่ได้อะไรตอบแทนกลับมาเลยแม้แต่อย่างเดียวในขณะที่นายหัว/ท่านชี๊ค/มาเฟียได้ทุกอย่างที่ตนเองต้องการขอเพียงแค่ทำผิดศีลธรรมฮาราม ฝ่าฝืนข้อบัญญัติของแฟมินิสม์เท่านั้น
ทำให้เราสามารถมองได้ว่าคนดีคือคนโง่และท่านชี๊คคือคนที่ฉลาดกว่า
โชคดีที่ผมคืออ็อกฟอร์ดเจนเติ้ลแมน
การแสดงตนเป็นสุภาพบุรุษหรือคุณธรรมศักดิ์ศรีนั้นเราทำลงไปเพราะมันยากไม่ใช่เพราะมันง่ายหรือสร้างผลประโยชน์ให้แก่เรา
ส่วนครูวิจะโดนนายหัว/ท่านชี๊ค/มาเฟียดักฉุดไปเกาะร้างกลางทะเลที่ไหนซักแห่งก็ไม่เกี่ยวกับผม
เพราะนั่นถือเป็นอำนาจของเจ้าหน้าที่รัฐไม่ใช่หน้าที่ของผมที่เป็นประชาชนไร้อำนาจของรัฐแต่ประการใด
ด้วยเหตุผลบางประการแฟมินิสม์นั้นเน้นเสรีภาพและอำนาจของผู้หญิงแต่รักเจ้าหน้าที่รัฐมากอาจจะเพราะว่าการจะควบคุมผู้ชายที่ชั่วช้าสารเลวนั้นจำเป็นต้องมีอำนาจรัฐที่เข้มแข็งคอยตีหัวผู้ชายและลงโทษให้อยู่ในระเบียบของสังคมก็เป้ฯได้
นั่นคือสาเหตุที่นายหัว/ท่านชี๊ค/มาเฟียรอดไปจากการที่อุ้มผู้หญิงขึ้นเตียงเพราะกฎหมายไม่สามารถทำอะไรคนพวกนี้ได้นั่นเอง
แสดงถึงความล้มเหลวของแนวคิดการเคารพอำนาจรัฐได้อย่างหนึ่ง
แต่อย่างน้อยอ็อกฟอร์ดเจนเติ้ลแมนคนนี้ไม่ทำอย่างนั้นแน่นอน
ปู๊นน ปู๊นนน ปู๊น
น้ำตาลตีวนเป็นสายใยคอยวนรอบไม้ที่ยื่นลงไป
“นี่ครับครูวิสายไหม”
แบบเดียวกับลูกชายกำนันสิ่งที่คนอื่นต้องซื้อเมื่อมางานวัดยอ่างขนมสายไหม
ผมลุกชายกำนันมีเครื่องปั่นสายไหมเป็นของตนเอง
“ขอบคุณมากค่ะ คุณเจิด เกรงใจแย่เลยคุณเจิดเลี้ยงมากอย่างนี้ วิต้องอ้วนแน่ๆเลยค่ะ”
เจิดเลิกคิ้วท่าทางครูวิต้องการให้เขาชมว่าเธอไม่อ้วนเลยแต่ผมเงียบเสียดีกว่าเพราะไม่คิดจะทำให้เธอดีใจแต่อย่างใด