จอมยุทธ์ซุปตาร์

        ไป่ฉีคีบทงคัตสึเข้าปากอย่างรวดเร็ว ตามด้วยกวาดข้าวกับซุปมิโสะเข้าปากอย่างรวดเร็ว  การแข่งคราวนี้เขารู้แล้วว่าจะเล่นเกมอะไรกับผู้เข้าแข่งขันคนอื่น

        “มุมบนซ้ายครับ  ขอเป็นโทริคัตสึครับ” หลังกินจานแรกหมด  เขาชิงเลือกแผ่นป้ายก่อนเป็นคนแรก

        “ได้เลข 2 ครับ  โชคดีจริง ๆ” พิธีกรกล่าว  จากนั้นโทริคัตสึคาเรระดับความเผ็ด 2 ก็มาอยู่ตรงหน้าไป่ฉี

        ขณะเดียวกันคนอื่นก็เริ่มทานจานแรกใกล้จะหมดกันแล้ว  แต่มีรึที่ไป่ฉีจะยอม  เขาใช้วิธีกวาดข้าวกับแกงเข้าปากอย่างรวดเร็วสำหรับจานที่ 2 ตามด้วยการขอเพิ่ม  ครั้งนี้เขาเปิดได้หมายเลข 4  นั่นก็หมายความว่าหมายเลข 1-4, 7, 9 ถูกเปิดไปแล้ว  หากใครกินหมดก็จะต้องโดนให้กินที่ความเผ็ดระดับ 5, 6, 8

        ไป่ฉีตอนนี้กำลังคีบโทริคัตสึเข้าปากอย่างต่อเนื่อง

        “มุมล่างขวา” จูเหลียนพูดขึ้น  เธอเปิดได้เลข 5 นับว่าเธอมีเซนต์ที่ดีเลยทีเดียว

        “บนกลาง” ผู้เข้าแข่งขันอีกคนกล่าวขึ้น  หลังเลขปรากฎเขาก็ต้องพบกับหายนะ เพราะเลขที่เขาได้คือเลข 8 เป็นระดับความเผ็ดเกือบสูงสุด

        “แผ่นสุดท้ายผมไม่ต้องเปิดสินะ ยังไงก็ได้เลข 6” ต่านต้านกล่าว  หลังจากที่แผ่นป้ายถูกเปิดครบ  จอแผ่นป้ายได้ทำการรีเซ็ตและสุ่มใหม่  ไป่ฉีที่กินจานที่ 3 เสร็จแล้วเลือกแผ่นป้ายต่อ  ซึ่งเขาได้หมายเลข 2

        เมื่ออาหารมาวางตรงหน้า ไป่ฉีกินมันอย่างรวดเร็ว  เพียงแค่พริบตาเขาก็เลือกอีกแผ่นป้ายนึง ซึ่งก็ได้เลข 1 ทำให้ทุกคนหันมามองไป่ฉี

        “เฮ้ย ๆ นี่จะโชคดีไปแล้วมั้ง” ต่านต้านกล่าว

        “นี่ได้ความเผ็ดระดับต่ำไปหมดเลยเหรอ” จูเหลียนเองก็ทึ่งในความโชคดีของไป่ฉี

        ไป่ฉียังคงตั้งหน้าตั้งตากินแบบไม่สนใจใคร  เป้าหมายหลักของเขายังคงเป็นการเก็บแผ่นป้ายที่มีความเผ็ดน้อยมาให้หมด  แล้วเหลือแต่ความเผ็ดระดับ 5 ขึ้นไปให้กับคนที่เหลือ  การแข่งวนไปแบบนี้เรื่อย ๆ  ไป่ฉีไม่เคยเปิดได้เลข 5-9 เลยแม้แต่ครั้งเดียว  แม้จะมีต่านต้านกับผู้เข้าแข่งขันอีกคนกล่าวถึงความไม่เป็นธรรม  พวกเขาสงสัยว่าไป่ฉีจะรู้ลำดับจากทีมงานมาก่อน  จึงทำให้เปิดไม่เจอระดับความเผ็ดสูง ๆ เลย

        “เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้หรอกครับ  ระบบนั้นเมื่อเปิดแล้วมันจะตั้งค่าและสุ่มด้วยตัวของมันเอง  แม้แต่ทีมงานก็ไม่รู้ว่ามันสุ่มเลขอะไรไว้ที่ไหน  ซึ่งเป็นไปไม่ได้เลยที่ไป่ฉีจะรู้ว่าเลขอะไรอยู่ตรงไหน” พิธีกรกล่าวขึ้น  เขาทำงานนี้มาหลายปี  บางครั้งโจทย์การแข่งขันที่ดูเอื้อประโยชน์ให้ผู้เข้าแข่งขันคนใดคนหนึ่ง  แต่ความจริงทางรายการไม่ได้ทำอย่างนั้นเลย  รายการแข่งขันพวกนี้นั้นความโปร่งใสเป็นสิ่งสำคัญอย่างมาก

        “ที่ผมไม่เคยเปิดได้เลข 5-9 เลยก็เพราะว่า  ผมโชคดีเปิดได้เลข 1-4 เพียงแต่พอเหลือแต่เลข 5-9 ผมก็แค่หยุดกิน  รอให้พวกคุณเปิดป้ายกันไปแค่นั้นเอง” ไป่ฉีกล่าวขึ้น  ทำให้ต่านต้านกับผู้เข้าแข่งขันอีกคนนึกถึงการเลือกแผ่นป้ายของไป่ฉี

        “ใช่จริงด้วย ช่วงที่เหลือแต่เลขสูง ๆ เขาไม่ได้ขอเพิ่มเลย” ต่านต้านเพิ่งรู้ตัว

        “ใช่จริง ๆ ด้วย  หมอนั่นจงใจให้พวกเรากินแต่ของเผ็ด ๆ แล้วรอกระดานหน้าที่มีโอกาสเจอป้าย 5-9 น้อยกว่าสินะ” ผู้เข้าแข่งขันอีกคนกล่าว

        “เล่นกันแบบนี้เลยเหรอไป่ฉี” จูเหลียนหันมาถามไป่ฉี  ส่วนไป่ฉีได้แต่ยักไหล่

        “ก็มันเป็นเกมนี่ครับ” ไป่ฉียิ้มร่า

        “ยมทูตชัด ๆ” ทีมงานคนหนึ่งกล่าว  เขาไม่เคยเจอผู้เข้าแข่งขันคนไหนที่แทบจะคุมเกมได้หมดตั้งแต่ต้นจนจบแบบนี้มาก่อน  ในช่วงการแข่งขันตั้งแต่วันอาทิตย์จนถึงวันจันทร์ทั้งหมด 4 รอบ  ไป่ฉีนั้นดูสบาย ๆ ในขณะที่คนอื่นกระเสือกกระสนจนแทบจะคลานเข้ารอบ  ส่วนไป่ฉีนั้นเหมือนเดินไปนั่งจิบน้ำชารอที่เส้นชัยแล้ว

        หลังจากนั้นต่านต้าน  จูเหลียน กับอีกผู้เข้าแข่งขันอีกคนต่างช่วยกันเพื่อบีบให้ไป่ฉีต้องเจอกับแผ่นป้ายที่มีระดับความเผ็ดเยอะ ๆ หากแต่พวกเขาตัดสินใจช้าเกินไป  จำนวนจานที่ไป่ฉีกินได้ตอนนี้มากกว่าพวกเขา 2 เท่า  ไป่ฉีจึงเช็ดปาก  นั่งนิ่ง ๆ และมองพวกเขา

        “ผมนำอยู่ตอนนี้ ขอดูพวกคุณกินก็แล้วกันนะครับ” ไป่ฉีกล่าว

        “นะ...นั่นมัน” จูเหลียนถึงกับพูดอะไรไม่ออก  แม้จะสู้กับไป่ฉีมาแล้วหลายรอบ  แต่เธอก็ยังเดาทางไป่ฉีไม่ออกอยู่ดี

        พวกเขาถูกบีบให้ต้องกินต่อ  ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีทางชนะ  เมื่อเปิดแผ่นป้ายก็ต้องเจอกับระดับความเผ็ดมากกว่า 5  แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็สู้  จนกระดานรีใหม่อีกครั้ง

        “ตรงกลางซ้าย” ไป่ฉีก็พูดขึ้น ก่อนที่ตัวเลขที่ปรากฎจะเป็นเลข 4  ทุกคนได้แต่ถอนหายใจในความโชคดีของไป่ฉี

        การแข่งขันดำเนินไปอย่างดุเดือด  แต่เป็นการแข่งขันเพื่อชิงอันดับ 3  ซึ่งต่านต้านตอนนี้อยู่อันดับ 3  สาเหตุมาจากเขาเปิดเจอเลข 9 บ่อยเอามาก ๆ  น้ำที่เขาดื่มเพื่อดับความเผ็ดก็หมดไป 2-3 ขวดแล้ว

        “ผมจะเริ่มนับถอยหลังแล้วนะครับ  10  9  8  7  6  5  4  3  2  1  หมดเวลา” พิธีกรเป่านกหวีดสิ้นสุดการแข่งขัน  สภาพของแต่ละคนตอนนี้คือเหงื่อแตก  เพราะความเผ็ด  ส่วนไป่ฉีนั้นนั่งตัวแห้งไม่มีเหงื่อให้เห็นแม้แต่เม็ดเดียว

        สุดท้ายต่านต้านก็สามารถรอดจากการตกรอบมาได้อย่างฉิวเฉียด

        พอกลับถึงที่พักแล้ว  เขาถึงกับระเบิดความไม่พอใจออกมา  สำหรับแชมป์หลายสมัยอย่างเขากลับเกือบเสียท่าตกรอบ  มันน่าอับอายอย่างมาก  เขาต้องทำอะไรสักอย่าง  ในทันทีเขานึกอะไรบางอย่างออก  ก่อนจะออกจากห้องและเดินออกไปนอกโรงแรม  เขาเดินไปยังตรอกที่น่าจะมีพวกอันธพาลอยู่

        “ไอ้อ้วน  มองหน้าพวกเรามีธุระอะไร” คนที่ดูเหมือนเป็นลูกพี่ของกลุ่มถามต่านต้าน

        “พวกนายอยากได้เงินไหม  ถ้าอยากได้  ฉันมีงานให้พวกนายทำ” ต่านต้านกล่าวพร้อมกับหยิบเงินออกมาปึกหนึ่ง

        “คุณอยากให้พวกเราทำอะไรครับ” หัวหน้ากลุ่มอันธพาลมีท่าทีสุภาพทันที

        “พรุ่งนี้ตอนตี 5 ครึ่งอยากให้พวกนาย…...” ต่านต้านนัดแนะแผนการกับพวกอันธพาลเอาไว้  ก่อนที่เขาจะเดินกลับไปยังโรงแรม  โดยหารู้ไม่ว่าเหตุการณ์ทั้งหมดนี้อยู่ในขอบเขตการรับรู้ของไป่ฉีทั้งหมด

        การสัมภาษณ์ผู้เข้าแข่งขันยังคงมีตามปกติ  ตอนที่พิธีกรเข้ามาสัมภาษณ์ไป่ฉี  ไป่ฉีได้จ้างช่างกล้องให้ช่วยถ่ายวิดีโอสั้น ๆ ให้เขาในตอนเช้าหน่อย  เขาอยากเอาวิดีโอนี้อัพลงในเว็บไซต์ของ LSA ในส่วนข้อมูลของเขา

        “นายจะถ่ายเช้าขนาดนั้นเลยเหรอ” พิธีกรถาม

        “ก็ช่วงนั้นล็อบบี้ของโรงแรมมันเงียบดีนี่ครับ” ไป่ฉีกล่าว

        ค่ำคืนผ่านพ้นไป   เข้าสู่วันใหม่ ไป่ฉีเดินลงไปที่ล็อบบี้เหมือนทุกครั้ง  คราวนี้มีช่างกล้องทีมงานที่เขาจ้างเป็นการส่วนตัวเมื่อวานเดินลงมาถ่ายรูปกะวิดีโอให้เขา  สำหรับลงในโปรไฟล์บนเว็บไซต์ของ LSA

        แต่ขณะที่กำลังถ่ายอยู่นั้นก็มีกลุ่มอันธพาลเดินเข้ามาพร้อมกับอาวุธครบมือ  พนักงานรักษาความปลอดภัยพยายามจะขวาง  แต่ก็ถูกรุมทำร้าย  พนักงานประชาสัมพันธ์ที่ล็อบบี้รีบโทรแจ้งตำรวจทันที

        พวกอันธพาลเมื่อเห็นพนักงานกำลังโทรแจ้งตำรวจ  พวกมันรีบมองหาคนที่พวกมันต้องการ  ไม่นานมันก็เห็นไป่ฉี และวิ่งตรงเข้ามาหา

        ช่างกล้องตะโกนให้ไป่ฉีวิ่งหนี  แต่ไป่ฉีเดินออกมายืนตรงที่ทางเดินใหญ่

        “ดีมาก จะได้จบ ๆ เร็ว ๆ” หัวหน้าอันธพาลกล่าว  มันหวดไม้หน้าสามเข้าใส่ไป่ฉี  แต่สิ่งที่มันคาดไม่ถึงคือไป่ฉีใช้นิ้วชี้กับนิ้วกลางคีบมันเอาไว้  ก่อนจะกระชากแย่งออกไปจากมือของมัน

        ผวะ ผวะ ผวะ

        เพียงพริบตาเดียวหัวหน้านักเลงก็ทรุดลงกองอยู่แทบเท้าของไป่ฉี  ตามตัวมีรอยช้ำ 3 จุด  พวกลูกน้องที่วิ่งตามมาถึงกับชะงัก  พวกมันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกอย่างรวดเร็วมาก  แต่พวกมันคิดว่าจำนวนคนที่เยอะกว่ายังไงก็ได้เปรียบจึงได้พุ่งเข้าใส่ไป่ฉีต่อโดยไม่ได้คิดอะไร

        ไป่ฉีนำไม้มาไว้ข้างเอวเหมือนกับท่าเตรียมจะชักดาบออกจากฝัก  จากนั้นก็ตวัดอย่างรวดเร็ว

        กร็อบ

        เสียงของกระดูกที่โดนกระแทกจนหัก  พวกนักเลงล้มลงร้องโอดโอยจากการที่กระดูกซี่โครงหัก  ไป่ฉีไม่รอช้าใช้ไม้เคาะไปที่หัวของพวกมันอย่างรวดเร็ว  ทำให้พวกมันสลบ  จากนั้นขอผ้าหรืออะไรที่สามารถใช้มัดได้  มัดพวกมันเอาไว้

        รอไม่นานตำรวจก็มาและพานักเลงพวกนั้นไปโรงพัก  ส่วนไป่ฉีนั้นเนื่องจากเขาติดถ่ายรายการ  เขาจึงขอให้ปากคำที่ล็อบบี้โรงแรมเลย  ช่างกล้องที่เห็นเหตุการณ์ก็อยู่ให้ปากคำด้วยเช่นกัน

        ขณะนั้นทีมงานรวมถึงพิธีกรรีบลงมาด้วยท่าทางตื่นตระหนก  เพราะช่างกล้องโทรขึ้นไปหาพวกเขาว่าเกิดเรื่องกับไป่ฉี  ทำให้พวกเขารีบเดินลงมากัน

        “นี่มันเกิดอะไรขึ้นน่ะ” จูเหลียนถาม  ส่วนต่านต้านตอนนี้หน้าซีดเป็นไก่ต้มไปแล้ว

        “มีพวกอันธพาลบุกเข้ามาในโรงแรมครับ  ทำร้ายเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย  จากนั้นก็พุ่งเข้ามาทำร้ายผม  ที่จริงผมรู้อยู่แล้วล่ะครับว่าจะต้องมีคนมาทำร้ายผมน่ะ” ไป่ฉีกล่าว

        “หมายความว่ายังไง” จูเหลียนถาม  จากนั้นไป่ฉีก็หยิบสมาร์ทโฟนพร้อมทั้งเปิดคลิปวิดีโอที่ต่านต้านคุยกับนักเลงพวกนั้น  ทั้งการตกลงและการจ่ายสินจ้าง  ซึ่งไป่ฉีได้ให้คลิปนี้กับตำรวจไปแล้ว  นอกจากนี้ยังมีวิดีโอที่ถ่ายไว้ตอนไป่ฉีป้องกันตัวเองจากพวกนักเลงอีกด้วย

        “คุณต่านต้าน  คุณคงต้องไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจในฐานะผู้ต้องสงสัยจ้างวานทำร้ายคุณไป่ฉี” ตำรวจกล่าวพร้อมกับเชิญต่านต้าน

        “ผมไม่ผิด เป็นแผนของมันที่จะกำจัดผมให้พ้น ๆ ทาง  เพื่อที่มันจะได้เป็นแชมป์ในรายการ.....” เสียงของต่านต้านค่อย ๆ เลือนหายไป  ทีมงานทุกคนได้แต่ถอนหายใจ

        “เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น จะเอายังไงดีครับผู้กำกับ” พิธีกรถาม

        “แข่งต่อ  โดยแจ้งเหตุผลว่าต่านต้านถูกตัดสิทธิ์เนื่องจากเหตุจ้างวานทำร้ายร่างกายผู้เข้าแข่งขันคนอื่น” ผู้กำกับกล่าว

        มีการซักถามถึงที่มาของคลิปที่ต่านต้านจ้างพวกอันธพาล  ไป่ฉีชี้แจงว่าเขาบังเอิญเห็นเห็นต่านต้านเดินเข้สไปในตรอกที่มีพวกอันธพาล  เลยคิดจะเข้าไปช่วย  แต่กลับพบว่าอีกฝ่ายคิดทำร้ายเขา  จึงถ่ายคลิปไฝ้เป็นหลักฐาน

        ในการถ่ายทำรอบชิงชนะเลิศวันนี้จึงมีเพียงแค่ไป่ฉีกับจูเหลียนเท่านั้นที่ต้องมาแข่งกัน  อาหารที่แข่งกันในรอบชิงแชมป์นั้นเป็นอุด้งราเมน  ไป่ฉีสามารถเอาชนะจูเหลียนไปได้แบบทิ้งห่าง  ทำให้เขากลายเป็นแชมป์ใหม่ของรายการราชานักกินในที่สุด

        วันถัดมาข่าวของต่านต้านแชมป์กินแหลก ก็ถูกเผยแพร่ผ่านสื่อต่าง ๆ รวมถึงมีการขึ้นรูปของไป่ฉีในฐานะเจ้าทุกข์อีกด้วย  นั่นทำให้แฟนคลับของไป่ฉีออกมาประจานการกระทำของต่านต้าน  

        ส่วนซีหลัวนั้นได้ส่งทนายความของตนมาดูแลเรื่องคดีความให้กับไป่ฉีอีกด้วย

_____________________________

ตอนที่ 66 หมดสต็อกรีไรทืแล้ว =x=