ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 162

        ราชาแห่งป่า

        [ พลังเวทย์จำนวนมหาศาล ]

        [ ตรวจพบศัตรู]

        ข้อความจากระบบมันปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าแบบนั้นแสดงให้มองเห็นอย่างชัดเจนว่าตอนนี้ร่างของเจ้าสิ่งมีชีวิตปริศนาที่เป็นราชาของผืนป่าแห่งนี้กำลังจะปรากฏกายขึ้น

        เสียงดังกังวานมันคือเสียงของฝีเท้าของเจ้าสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ที่ปรากฏกายขึ้นบริเวณด้านหน้า

        เดย์ที่กำลังยืนอยู่ดวงตาหันมองไปด้วยแววตาที่เบิกกว้างอย่างตกตะลึงในตอนนี้ตัวของเขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณจำนวนมหาศาลที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากมัน

        “ ตึก!!! ตึก!!! ”เสียงฝีเท้าดังกังวานขึ้นมาร่างของสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์มันปรากฏกายออกมาบริเวณตรงหน้า

        ในตอนนี้พวกเขาทำการก้าวเข้ามาภายในขอบเขตหรือเรียกได้ว่าก้าวเข้ามาภายในต้นไม้แห่งเทพธิดาแล้ว

        เดย์เองก็คิดเอาไว้อยู่แล้วอย่างไรเสียการเดินทางในครั้งนี้มันก็ง่ายดายเกินไปเข้ามาภายในสถานที่แห่งนี้ได้โดยที่ไม่พบเจออะไรเลย

        ในตอนนี้ก็มั่นใจได้แล้วว่าตัวของเขานั้นคิดถูกต้องอย่างไรเสียการที่จะได้ต้นไม้แห่งเทพธิดาไปมันคงจะไม่ง่ายดายขนาดนั้น

        หลังจากที่มองเห็นร่างของเจ้าสิ่งมีชีวิตที่ปรากฏไกลอยู่บริเวณด้านหน้าก็รู้ได้ในทันทีมันคือผู้พิทักษ์ของสถานที่แห่งนี้

        ร่างของอสูรกายขนาดยักษ์มีรูปลักษณ์เป็นหมาป่าที่ทั่วทั้งกายมันมีผิวเป็นเหล็กมันมีความสูงจากบริเวณพื้นขึ้นไปประมาณสักสิบเมตรเห็นจะได้ร่างกายของมันมีขนาดใหญ่โตทั่วทั้งร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้ามกำยำ

        มันมีดวงตาสีแดงสิ่งที่แปลกประหลาดก็คือบริเวณศีรษะของมันมีถึงสามหัวห้าอันยาวสลวยบริเวณด้านหลังของมันเปรียบประหนึ่งแส้เหล็กที่เกรียวกราด

        รูปลักษณ์ที่ปรากฏกายอยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้ร่างของเจ้าอสูรกายขนาดยักษ์ตัวนี้เต็มไปด้วยความน่าเกรงขาม

        หลังจากที่มองเห็นมันก็รู้ได้ในทันทีว่าความแข็งแกร่งของมันนั้นอยู่ในระดับเอสอย่างแน่นอน 

        มันคือราชาของผืนป่าแห่งนี้ที่ท่านยายพรุ่งนี้ทำการกล่าวและก็บอกเอาไว้ตั้งแต่ในตอนต้นที่เดินทางเข้ามาว่ามันมีราชาแห่งสถานที่แห่งนี้อยู่

        แน่นอนว่าราชาของผืนป่าแห่งนี้มันเองก็คือเจ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้พลังเวทย์จำนวนมหาศาลที่ถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างกายของมันอยู่ในระดับมอนสเตอร์ระดับเอซ

        เดย์สัมผัสได้จากบริเวณผิวหนังทั่วทั้งร่างกายของเขาที่ตอบสนองจากพลังเวทย์ของมันพลังเวทย์ของเจ้าสิ่งมีชีวิตที่อยู่ด้านหน้ามันพุ่งทะยานเข้ามากระทบกับผิวหนัง

        ผิวหนังทั่วร่างกายของเขารู้สึกแสบเดย์คิดภายในใจของตนเองอย่างรวดเร็ว “ มอนสเตอร์ระดับเอส ” 

        “ วิเคราะห์!!! ”

        [ ชื่อ ราชันย์หมาป่าสามหัว] 

        [ ระดับวัดจากพลังเวทย์ระดับS ]
 

        สิ่งที่ปรากฏบริเวณด้านหน้าเป็นสิ่งที่สามารถยืนยันได้อย่างชัดเจนว่าความคิดของเขาไม่ผิดสัญชาตญาณของเขาเองก็ไม่ผิดเช่นเดียวกัน

        เดย์ควบคุมสติได้ดีกว่าที่คิดเอาไว้ความแข็งแกร่งของเจ้าสิ่งที่อยู่ด้านหน้ามันไม่ได้ทำให้สติของเขานั้นเตลิดออกไป

        แต่ในทางกลับกันเมื่อมองเห็นสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันกลับทำให้ตัวของเขานั้นต้องควบคุมสติของตนเองให้มากขึ้นอีกด้วย

        ในตอนนี้เดใช้มือของตนเองยื่นออกไปสร้างกระเป๋ามิติที่เป็นช่องว่างของมิติขึ้นมาก่อนที่จะนำไอ้เทพออกมาจากภายในนั้น

        ในตอนนี้ทั่วทั้งร่างกายของเขาสวมใส่เกราะแร่อัคคีไอเทมที่สามารถป้องกันเปลวเพลิงได้ทั่วทั้งร่างกาย

        ภายในมือของเขาเองก็ถือดาบจันทราเอาไว้เพื่อปะทะกับเจ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้ทำการสวมใส่ไอเทมสวมใส่เอาไว้ทั้งหมดของร่างกาย

        มันแตกต่างจากก่อนหน้านี้ก่อนหน้านี้ของเขาต้องปะทะกับมอนสเตอร์ระดับสูงๆโดยที่ตนเองนั้นไม่ได้มีอะไรสวมใส่เลย

        แต่ในตอนนี้หลังจากที่ใช้แต้มพลอยจำนวนมากภายในระบบทำการซื้อจากร้านค้ามามันก็ทำให้ตัวของเขามีไอเท็มจำนวนมากที่ใช้งานได้ในการรับมือกับพวกมอนสเตอร์

        ข้อมูลที่เขาได้มาบอกว่าเจ้ามอนสเตอร์ที่อยู่บริเวณด้านหน้าสามารถพ่นไฟได้แน่นอนว่าชุเกราะที่เขาสวมใส่สามารถป้องกันการโจมตีธาตุไฟได้

        และดาบที่ถืออยู่ภายในมือก็เพิ่มพลังให้แข็งแกร่งขึ้นในช่วงยามกลางคืนได้ช่วงเดียวกัน

        เดย์เลือกของสองสิ่งนี้มาเพื่อปะทะกับมันโดยตรงเดย์เตรียมพร้อมที่จะเข้าปะทะกับเจ้าสิ่งมีชีวิตที่อยู่บริเวณด้านหน้า

        เขาหันไปมองท่านยายผู้นั้นที่กำลังยืนอยู่ตัวของเธอแสดงใบหน้าสงบนิ่งยืนอยู่ด้วยท่าทางไม่เกรงกลัว

        เดย์ที่เตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้วจึงรู้สึกสงสัยเอ่ยถามขึ้นมาอย่างรวดเร็ว“ ทำไมยืนนิ่งๆแบบนั้นล่ะครับ? ”

        “ ถ้าพวกเราไม่เข้าไปภายในอาณาเขตของมันมันไม่โจมตี” ท่านยายพวกนั้นทำการพูดขึ้นมา 

        “ เจ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันเป็นเพียงแค่สุนัขที่เฝ้าของศักดิ์สิทธิ์ภายในสถานที่แห่งนี้เพราะแบบนั้นถ้าพวกเราไม่เข้าไปใกล้ๆมันเองก็ไม่โจมตีอย่างแน่นอน”

        “ ถ้ามันคิดจะโจมตีพวกเราจริงๆมันคงพุ่งทะยานเข้ามาตั้งแต่ในตอนแรกที่มันปรากฏกายออกมาแล้ว” ท่านยายทำการพูดออกมาเกี่ยวกับบุคลิกนิสัยของเจ้าสิ่งที่อยู่ด้านหน้า

        หลังจากที่ได้ฟังแบบนั้นมันเองก็เป็นจริงเจ้าหมาป่าสามหัวที่อยู่ด้านหน้ายืนนิ่งๆโดยที่ไม่พุ่งทะยานเข้ามา

        ทั้งที่มองถึงพละกำลังของมันมันน่าจะสามารถพุ่งทะยานเข้ามาโจมตีได้ในทันทีแต่ตอนนี้มันยืนนิ่งแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าถ้าไม่ก้าวเข้าไปภายในอาณาเขตของมันมันไม่มีทางโจมตีอย่างแน่นอน

        ท่านยายผู้นั้นที่กำลังยืนอยู่ทำการพูดต่ออย่างรวดเร็ว “แต่ว่าตัวของเจ้ารู้อยู่แล้วสินะว่าถ้าพวกเราอยากจะได้ชิ้นส่วนของต้นไม้ของเทพธิดามาเพื่อปรุงหรือว่าหลอมยาขึ้นมาเพื่อลบล้างคำสาปมันจำเป็นต้องผ่านจุดนั้น” 

        “ เพราะแบบนั้นถ้าอยากจะเอามันมาก็จำเป็นจะต้องต่อสู้กับเจ้าหมาป่าที่อยู่บริเวณด้านหน้า”

        “ สิ่งหนึ่งที่ตัวของเจ้านั้นควรจะรู้ไว้ก็คือมอนสเตอร์มีการพัฒนาไปตามความแข็งแกร่งแล้วกาลเวลา” 

        “ ใช่แล้วตัวของพวกมันเองก็เหมือนกับมนุษย์เมื่อเวลานั้นผ่านไปมีเวลาในการฝึกฝนความแข็งแกร่งของพวกมันเองก็จะเพิ่มมากขึ้น”

        “ สิ่งที่ควรจะรู้ก็คือมอเตอร์ธรรมดาทั่วไปมีการเจริญเติบโตและความแข็งแกร่งที่ไม่ได้มากมายอะไรนัก”

        “ มอนสเตอร์ระดับติดตามกว่าที่พวกมันนั้นจะเหลือเกินเติบโตได้หรือว่าพัฒนาระดับได้มันเองก็ใช้เวลาจำนวนมากบางทีอาจจะทั้งชีวิตของพวกมันเลยด้วยซ้ำ”

        “ แต่ว่าเจ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าแตกต่างออกไปหมาป่าช้างคั่วตัวนี้สิ่งที่แตกต่างจากพวกมอนสเตอร์ธรรมดาก็คือมันอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้” 

        “ ต้นไม้แห่งเทพธิดามีพลังเวทย์อันบริสุทธิ์ปกคลุมอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้สัตว์อสูรเองก็ใช้พลังเวทย์ในการหล่อเลี้ยงร่างกายเช่นเดียวกัน”

        “ เจ้าคงจะเข้าใจแล้วว่าตัวของข้านั้นหมายความว่าอย่างไรสิ่งที่ข้าหมายถึงก็คือในตอนนี้เจ้าหมาป่าที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันแข็งแกร่งกว่ามอนสเตอร์ธรรมดาทั่วไปก็เป็นเพราะว่าพลังจากต้นไม้แห่งเทพธิดา”ท่านยายผู้นั้นทำการกล่าวเตือนเกี่ยวกับเรื่องนี้ออกมา

        หลังจากที่ได้ยินแบบนั้นเดย์สงบนิ่งเขามองตรงไปบริเวณด้านหน้า“คิดเอาไว้อยู่แล้วพลังภายในร่างกายของหมาป่าตัวนี้ที่เป็นมอนสเตอร์แตกต่างจากมอนสเตอร์ธรรมดาทั่วไป”

        “ มันมีพลังเวทย์ที่ดูสุขุมกว่าแถมยังดูมีพลังมากกว่ามอนสเตอร์ธรรมดาทั่วไปหลายเท่า”

        เดย์ใจขึ้นมาในทันทีบางทีการปะทะกับเจ้าสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันเองก็อาจจะทำให้แต่เขาคนนั้นต้องจำใจใช้ความสามารถนั้นออกมาอีกครั้ง

        สกิลควบคุมกาลเวลามันสามารถต่อกรกับมอนสเตอร์ระดับเอสได้แต่การใช้งานมันแต่ละครั้งแรกมาซึ่งผลลัพธ์อันใหญ่หลวง

        ในครั้งนั้นใช้งานมันไปพลังเวททั่วทั้งร่างกายของเขาถูกดูดออกไปแทบจะหมดจำเป็นจะต้องพักฟื้นหลายวัน

        เดย์จึงคิดว่านั่นเป็นทางเลือกสุดท้ายที่ตัวของเขานั้นจะใช้

        แน่นอนว่าในตอนนี้สิ่งที่ตัวของเขาต้องทำก็คือการเข้าไปปะทะกับเจ้ามอนสเตอร์บริเวณด้านหน้า

        เข้าทำการก้าวเท้าเข้าไปอย่างไม่ลังเลเตรียมเข้าไปปะทะกับมันร่างของอสูรกายขนาดยักษ์ขยับเขยื้อนเท้าของมันออกมามันก้าวเท้าออกมาแล้วใช้ดวงตาสีแดงทั้งสามคู่จ้องมองมาที่เดย์ราวกับว่ารู้ดีว่าต้องเข้าปะทะกับมนุษย์ผู้นี้

        การปะทะกำลังจะเริ่มขึ้น 

        จบบท