ผู้ร่วงหล่น

หลังจากสิ้นสุดเสียงหู่เสวียด้านบนท้องฟ้าได้เกิดมีใบหน้าขนาดใหญ่ปรากฏตัว ใบหน้านั้นไม่สามารถระบุได้ว่าเป็นชายหรือหญิง แต่หู่เสวียไม่ได้แปลกใจอะไร

ใบหน้านั้นเห็นหู่เสวียและแสดงอาการโกรธขึ้น ท้องฟ้าจากสดใสทันใดนั้นที่เจตนารมณ์แห่งสวรรค์ได้แสดงอาการโกรธได้มีสายฟ้าฟาดลงมาที่ดินแดนน้ำแข็งแห่งความตาย

แต่ไม่มีสายฟ้าอันไหนพุ่งตรงมาที่หู่เสวียเลย แม้ว่าเจตนารมณ์แห่งสวรรค์จะแสดงอาการโกรธแต่ก็มีอาการกลัวแฝงอยู่ด้วย

หลังจากเจตนารมณ์แห่งสวรรค์สงบสติอารมณ์ได้ เจตนารมณ์แห่งสวรรค์มองหู่เสวียด้วยสีหน้าเยาะเย้ยก่อนจะพูดว่า

“ผู้นำพาแห่งความมืดคนนั้นไม่มีทางรอดแน่”

หู่เสวียมีสีหน้าสงบนิ่งก่อนตอบกลับไป

“เจ้ารู้ได้ยังไง บางทีเขาอาจจะรอดและชิงเอาเปลวไฟแก่นโลกมาออกมา”

เจตนารมณ์แห่งสวรรค์เห็นหู่เสวียไม่ได้มีสีหน้าอะไรจึงมีสีหน้าเย็นชา

“เป็นไปไม่ได้เปลวไฟแก่นโลกมีอุณหภูมิที่ร้อนจนสามารถหลอมละลายเทพได้ ต่อให้คนอย่างเธอเข้าไปก็อาจจะกลายเป็นจุณได้ภายในพริบตา”

หู่เสวียได้ฟังดังนั้นจึงหัวเราะขึ้น

“ทุกสิ่งอย่างมันไม่ใช่สิ่งที่เจ้ากำหนดแต่เป็นโชคชะตาและโชคลาภต่างหาก”

“แม้ฉันจะกำหนดอะไรไม่ได้ แต่คนที่อยู่ในดวงดาวแห่งนี้ฉันเป็นคนกำหนดทุกอย่างไม่ว่าเธอหรือผู้นำพาแห่งความมืด”

เสียงของเจตนารมณ์แห่งสวรรค์โกรธเกรี้ยวมาก มันสร้างพายุหิมะขนาดใหญ่ 3 ลูกพุ่งมาหาหู่เสวีย พายุหิมะแต่ละอันมีพลังทำลายที่สูงมากถ้าเดนหรือเยติร่างบ้าคลั่งมาเจอพายุหิมะนี้ มีแต่ตายกับตาย

สีหน้าหู่เสวียสงบนิ่งมากราวกับว่าไม่มีสิ่งใดทำให้อารมณ์ของเธอสะทกสะท้านได้

ขณะที่พายุกำลังจะบีบเข้าหาเพื่อโจมตีหู่เสวีย หู่เสวียได้ยกมือขึ้นและชี้นิ้วไปที่พายุหิมะทั้ง 3 ลูก พายุหิมะทั้ง 3 ลูกที่กำลังหมุนวนอย่างบ้าคลั่งและดูดทุกสิ่งอย่างรอบตัวไปนั้น

หลังจากที่หู่เสวียชี้นิ้วไปที่พายุหิมะทั้ง 3 ลูก อยู่พายุหิมะทั้ง 3 ลูกได้หยุดลงราวกับสุนัขที่เจอเจ้าของ เจตนารมณ์แห่งสวรรค์ตกตะลึงกับสิ่งที่เจอของ

“เป็นไปไม่ได้”

เจตนารมณ์แห่งสวรรค์พยายามจะเรียกการควบคุมพายุหิมะกลับมาแต่หู่เสวียมองหน้ามันและหัวเราะอย่างเย็นชา

“เจ้าไม่รู้อะไร ฉันเป็นนักเวทน้ำแข็ง ตราบใดที่พื้นที่ไหนมีน้ำหรือน้ำแข็งบริเวณรอบ ๆ ฉันคือพระเจ้าของที่นั้น แม้เจ้าจะเป็นเจตนารมณ์แห่งสวรรค์ที่สามารถควบคุมทุกสิ่งอย่างภายในดวงดาวแห่งนี้ก็ตาม”

เจตนารมณ์แห่งสวรรค์ไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่พบเห็น มันแสดงสีหน้าหวาดกลัวขึ้น

“ฉันไม่เชื่อ เจอพลังของทั้งดินแดนแห่งนี้หน่อยเป็นไง”

ทันใดนั้นทั่วทั้งดินแดนน้ำแข็งแห่งความตายได้เกิดแผ่นดินไหวขึ้น ทำให้พื้นดินแตกกระจายออกเป็นชิ้นและน้ำแข็งรวมตัวกันจนกลายเป็นภูเขาที่สูงประมาณ 100 เมตรจำนวนมากพุ่งตรงมาหน้าหู่เสวียอย่างรวดเร็ว

หู่เสวียเห็นภูเขาน้ำแข็งจำนวนมากกำลังจะพุ่งตรงมาหน้าตน หู่เสวียถอนหายใจและกางแขนทั้ง 2 ข้างออกราวกับมีพลังที่มองไม่เห็นจำนวนมหาศาลออกจากร่างกายหู่เสวีย

พลังนั้นสัมผัสทุกอย่างไม่ว่าจะหิมะ น้ำแข็ง สัตว์อสูรหรือก้อน ใบหญ้า ภูเขาจำนวนมากที่กำลังจะพุ่งตรงมาหาหู่เสวียได้หยุดกลางอากาศ

หู่เสวียทำสัญญาณมือเป็นรูปกรงขัง ทันใดนั้นภูเขาจำนวนมากได้เป็นเปลี่ยนเป็นเศษน้ำแข็งจำนวนมากราวกับใบมีดจำนวนนับไม่ถ้วนหมุนวนกลายเป็นพายุขนาดใหญ่กว่าที่เจตนารมณ์แห่งสวรรค์สร้างถึง 1000 เท่า

พายุนั้นได้เคลื่อนย้ายไปอยู่รอบ ๆ เขตแดนดินแดนน้ำแข็งแห่งความตายทำให้คนนอกเข้าไม่ได้คนในออกไม่ได้เช่นกัน ดินแดนน้ำแข็งแห่งความตายถูกปิดตายจากด้านใน

หู่เสวียไม่หยุดเท่านี้ หู่เสวียยกมือขึ้นและฉีกอากาศเกิดรอยแยกในอากาศข้างในมีสีดำสนิทมีออร่าปั่นป่วนราวกับออร่าทำลาย ออร่าชีวิต ออร่าธาตุทั้ง 5และอื่น ๆ อีกมากมาย ไม่ใช่แค่ออร่าเท่านั้นในรอยแยกสีดำยังส่งกลิ่นอายที่สามารถกำจัดเทพได้ง่ายดายในระหว่างที่หู่เสวียฉีกอากาศเกิดเสียงดังขึ้น ราวกับลมจำนวนมากด้านในพยายามจะออกมาด้านนอก หู่เสวียแค่นเสียง

“กลับไปเข้าในที่เดิมของเจ้า”

ตูม ตูม

สายลมจำนวนมากที่พยายามจะออกมาได้หยุดลงและกลับเข้าไปภายในเหมือนเดิมและในเวลาต่อมารอยแยกสีดำได้หายไป หู่เสวียมีสีหน้าซีดเผือดเล็กน้อย

ยังไม่จบเท่านั้น หู่เสวียได้สะบัดมือหิมะภายในดินแดนแห่งความตายได้แปรเปลี่ยนเป็นน้ำแข็งทั้งหมด ก่อนจะพุ่งตรงลงสู่พื้นด้วยความเร็วสูงสุดทำให้สัตว์อสูรในรังและนอกรังล้มตายเป็นจำนวนมาก ภายในดินแดนน้ำแข็งแห่งความตายจะเป็นความตายแท้จริงเพราะไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอาศัยอยู่ได้ และน้ำแข็งจะตกมาจากฟาดฟ้าอยู่อย่างนี้ไปตลอดกาล

เจตนารมณ์แห่งสวรรค์เห็นสิ่งที่หู่เสวียทำ ทำให้มันส่งเสียงร้องด้วยความโกรธเกรี้ยวเสียงของมันดังไปทั่วดวงดาวทำให้ผู้คน สัตว์อสูรและอื่นได้รับความหวาดกลัวอย่างมาก

แม้แต่ราชาทั้ง 5 อาณาจักรยังสัมผัสได้ถึงพลังของเสียง ถ้าเสียงนั้นตั้งใจฆ่าพวกมัน พวกราชาทั้ง 5 อาณาจักรก็จะตายอย่างไม่มีทางสู้ได้

“เธอทำให้มิติปั่นป่วนและทำให้ดินแดนนี้เป็นดินแดนแห่งความตาย ฉันจะฆ่าแก”

ที่น่าตกใจคือสิ่งที่หู่เสวียฉีกนั้นคือมิติ มิติที่แจ๊คเข้าออกเป็นประจำ ถ้าแจ๊คได้อยู่ในตอนที่หู่เสวียฉีกมิตินั้น แจ๊คอาจจะคิดใหม่ว่ายังคงเดินเส้นทางมิติและพละกำลังต่ออีกหรือไม่

ท้องฟ้าทั่วทั้งดวงดาวเกิดเป็นเมฆสายฟ้าทั้งหมดและสายฟ้าจำนวนมากได้เป็นรวมตัวกันอยู่เหนือดินแดนน้ำแข็งแห่งความตาย หู่เสวียเห็นดังนั้นจึงหัวเราะก่อนพูดขึ้น

“เจ้าสู้กับฉันอีกกี่ครั้งผลมันก็ยังเหมือนเดิมและตอนนี้เจ้าอ่อนแอเพราะฝืนตื่นขึ้นจะสู้กับฉันต้องเตรียมใจดี ๆ นะ”

เจตนารมณ์แห่งสวรรค์หยุดสายฟ้าทั้งหมด หู่เสวียพูดถูกมันอยู่ในสภาพที่อ่อนแอขนาดตอนแข็งแกร่งยังไม่สามารถสู้กับหู่เสวียได้แล้วตอนนี้จะไปทำอะไรได้

เจตนารมณ์แห่งสวรรค์รู้ตัวตอนนี้อะไรสำคัญที่สุด มันคือผู้นำพาแห่งความมืดถ้าผู้นำพาแห่งความมืดตายหู่เสวียก็จะออกไปจากดวงดาวแห่งนี้เอง

สิ่งที่เจตนารมณ์แห่งสวรรค์ทำได้ตอนนี้คือรอให้ผู้นำพาแห่งความมืดถูกเผาเป็นจุณ แต่อีกใจหนึ่งเจตนารมณ์แห่งสวรรค์กลัวมาก ๆ นั้นคือผู้นำพาแห่งความมืดจะสามารถกลืนกินเปลวไฟแก่นโลกได้ ถึงแม้จะเป็นเปลวไฟแต่ยังมันสร้างความเสียหายในกับแก่นโลกได้

หู่เสวียเห็นว่าเจตนารมณ์แห่งสวรรค์สงบลงจึงนั่งสมาธิรวบรวมพลังที่เสียไป หู่เสวียตั้งใจจะให้เจตนารมณ์แห่งสวรรค์ส่งคนไปฆ่าแจ๊คหลังจากที่ได้เปลวไฟแก่นโลก เพราะหลัง ๆ ไอบ้านี้ไม่ค่อยออกไปต่อสู้ใช้แค่สมอง

ถ้าแจ๊คได้ยินความในใจของหู่เสวียคงร้องไห้ แต่แจ๊คทำอะไรไม่ได้เพราะตอนนี้ทุกสิ่งอย่างมันเข้าแผนของหู่เสวียทั้งหมด

............

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

พื้นที่หินหนืดทั่วทิศทาง มองไปทางไหนก็มีแต่หินหนืดสีแดงเข็มกระจายอยู่ทั่วบริเวณ ไม่ว่าเดินไปทางไหนก็ไม่สามารถหลบความร้อนได้ แจ๊คในตอนนี้เหลือแต่กล้ามเนื้อ ส่วนผิวหนังถูกความร้อนอันมหาศาลได้เผาไหม้ แจ๊คคิดว่าอาจจะเป็นเวรกรรมที่เขาถลกหนังชิโมก็เป็นไปได้เพราะสภาพเขาในตอนนี้เหมือนกับชิโมมากและแจ๊คในตอนนี้คือล่อนจ้อนแจ๊คก็ลืมไปเหมือนกันว่าเขาใส่แค่ชุดแห่งความว่างเปล่าอย่างเดียว

ถ้าถอดชุดออกเขาก็ไม่มีอะไรจะใส่ แจ๊คในตอนนั้นคิดอะไรไม่ออกจึงทำตามคำสั่งของหู่เสวียไปเพราะเหมือนกับร่างกายจะระเบิดออก ความเจ็บปวดทรมานทำให้เขาเกือบเป็นบ้า

แม้ว่าจะเข้ามาในนี้แล้วก็ยังเจ็บปวดทรมานอยู่ แต่ร่างกายของเขาฟื้นตัวรวดเร็วมากแม้ว่าจะฟื้นตัวได้รวดเร็วร่างกายเขาก็ยังได้รับบาดเจ็บรวดเร็วเช่นกัน

ในตอนนี้แจ๊คฟื้นฟูผิวหนังได้ไม่ถึง 1 วินาทีเพราะสารอาหารสัตว์อสูรนับแสนและเลือดมีชีวิต แต่อุณหภูมิที่นี้ยังสูงมาก แจ๊คไม่รู้เท่าไรแต่น่าจะถึง 1000องศาได้

นี้แค่ทางเข้าเท่านั้น แจ๊ครู้สึกว่ายิ่งเข้าไปใกล้แก่นโลกเท่าไรอุณหภูมิก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น เท้าแจ๊คได้สัมผัสกับหินหนืดตลอดเวลา เท้าทั้ง 2 ข้างเขาเกิดแผลจนเห็นกระดูก

แต่ไม่สามารถวิ่งได้เพราะตรงหน้าเขามันมีจิตไฟที่เกิดจากไฟที่มีอุณหภูมิสูง ๆ กว่าปกติหลายเท่าตัวกำลังจะหัวเราะเยาะแจ๊คอยู่ พวกจิตไฟเหมือนกับเด็กเล็กและมันดูแจ๊คราวกับเป็นตัวตลกที่ไม่มีความสามารถในการต้านความร้อนเหมือนกับพวกตน

แจ๊คโมโหมากแต่ตอนนี้ต้องมีสมาธิในการรักษาตัวเอง ถ้าไปยุ่งเรื่องอาจจะทำให้ตายได้

เหมือนกับจิตไฟจะรู้ว่าแจ๊คไม่ได้สนใจพวกมัน มีจิตไฟดวงหนึ่งพุ่งกระโจนมาหาแจ๊คอย่างรวดเร็ว แจ๊คไม่สามารถหลบได้ทันเพราะอาการบาดเจ็บ

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

จิตไฟมันไม่ได้โจมตีแจ๊ค แต่วิ่งทะลุร่างแจ๊คการทะลุของมันทำให้อุณหภูมิภายในร่างกายของแจ๊คสูงขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าตัวมาก แจ๊ครู้สึกแสบร้อนภายในร่างกายราวกับร่างกายตอนนี้เป็นปลาที่ถูกเผา

จิตไฟที่พุ่งทะลุแจ๊คเห็นท่าทางของแจ๊คก็หัวเราะชอบใจ แจ๊คพยายามจะทำเป็นไม่สนใจไม่รีบเอาเปลวไฟแก่นโลกให้เร็วที่สุด

ระหว่างที่แจ๊คกำลังเดินอยู่นั้นได้มีเปลวไฟจำนวนมากปะทะขึ้น แจ๊คเห็นดังนั้นจึงมีสีหน้าซีดเผือด เพราะทุกครั้งที่เปลวไฟปะทุจะมีจิตไฟโผล่ออกมา

“ไอเวรเอ๋ย อยากจะตายกันใช่ไหม”

แจ๊คเดินข้ามมิติไปหาจิตไฟที่ทะลุร่างกายเขาและต่อยมันอย่างรวดเร็ว จิตไฟกำลังหัวเราะจึงไม่สามารถตอบสนองแจ๊คได้ทันจึงโดนแจ๊คโจมตี

ปัง ปัง

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เสียงร้องแจ๊คกับจิตไฟ จิตไฟได้สลายไปเพราะแจ๊คได้อัดร่างกายตรงมือและใช้พลังจิตเคลือบหมัดในการโจมตี ส่วนที่แจ๊คบาดเจ็บนั้นก็เพราะว่ามือของเขาละลาย

ในตัวของจิตไฟมีอุณหภูมิถึง 3000องศา เหมือนกับแจ๊คทำลายตนเองไปด้วยถ้ายิ่งโจมตีจิตไฟ จิตไฟเห็นแจ๊คฆ่าพวกมันจิตไฟทั้งหมดได้กรีดร้องอย่างโกรธเกรี้ยวและพุ่งมาหาแจ๊คทั้งหมด

พวกจิตไฟรวมตัวกันจึงกลายเป็นทะเลไฟขนาดใหญ่พุ่งตรงมาที่แจ๊ค แจ๊ครู้ว่าถ้าตนโดนทะเลไฟขนาดใหญ่นี้ร่างกายอาจจะกลายเป็นไอโดยไม่สามารถฟื้นตัวได้

“พวกเวร”

แจ๊คเดินข้ามมิติหนีไป พื้นที่แจ๊คอยู่ก่อนหน้านี้กลายเป็นลาวาทั้งหมดจากการโดนทะเลไฟนั้น ทุกสิ่งอย่างที่ทะเลไฟกวาดล้างไปจะเหลือแต่ลาวาทั้งนั้น

แจ๊คโผล่ขึ้นอีกทีด้านบนกำลังเอามือที่เหลืออยู่จับหินหนืดเอาไว้และจ้องมองทะเลไฟที่กำลังกวาดล้างทุกอย่างด้วยความโกรธเกรี้ยวที่แจ๊คไปฆ่าพวกพ้องของมัน

“ฉันจะฆ่าพวกแกให้หมด”