[จบ]Death System จอมเวทย์ท้าความตาย

“โอ้ว พี่ชายของเธอตอบกลับอีเมลฉันแล้วล่ะ เขาบอกว่าตั๋ว 1 เดือนใช้ได้ แต่ว่านะ เธอดูนี่สิ”

แอนเดอร์สันเข้าไปในโลกออนไลน์ก่อนจะพบว่ามีการกล่าวถึงตั๋ว 1 เดือนที่ทำให้ปลอดภัยเต็มไปหมด เมื่อเขารู้ว่าพี่ 1 ต้องการทำให้เขาตกเป็นเป้าของพี่ชายคนอื่นๆที่ต้องการตั๋วปลอดภัย 1 เดือนเขาจึงหัวเราะออกมาเบาๆ

“นายน้อย 1 ของเธอนี่สุดยอดมากเลยนะ บีบบังคับให้ฉันทำลายมันทิ้งด้วยการประกาศว่า ใคร ” แอนเดอร์สันเน้นย้ำไปที่คำว่า ใคร เพราะสิ่งนี้มันหมายความว่าไม่ใช่แค่เขาที่ใช้งานได้

“ ใคร ที่ใช้งานจะได้รับความปลอดภัยจากนายน้อย 1 เป็นเวลา 1 เดือน แต่ไม่เป็นไรฉันจะเก็บเอาไว้เหมือนเดิมนี่ล่ะ พี่ชายของฉันจะมาหากี่คนก็แล้วแต่เลย”

แอนเดอร์สันพอใจหลังจากที่หาความอันตรายให้กับตัวเองได้สำเร็จ ซึ่งการที่พี่ของเขาแต่ละคนสนใจการ์ด 1 ใบจะทำให้เขาเข้าหาพี่เหล่านั้นได้ง่ายขึ้นเช่นกัน 

“เธอจะทำอะไรก็ได้นะ ฉันไม่ห้าม อู้ว อันนี้อร่อยลองชิมดู โอกาสที่ฉันจะได้นั่งร้านอาหารดีๆแบบนี้มีน้อยมาก กินสิ”

ฮันน่าทำหน้าไม่พอใจถึงอย่างนั้นเธอก็พยายามเคี้ยวอาหารที่แอนเดอร์สันป้อนให้ต่อไปเรื่อยๆจนแก้มทั้งสองพองโต

“กินอาหารเสร็จแล้วมันก็ต้องต่อด้วยการไปตู้เกม”

แอนเดอร์สันยังคงยิ้มเช่นเดิม ส่วนฮันน่าเธอรู้สึกตกใจเมื่อรู้ว่าแอนเดอร์สันยังคงมีสถานที่ที่อยากไปต่อ ตอนนี้พี่ชายของเขาแต่ละคนแทบจะใช้ความเงียบในการฆ่ากัน แอนเดอร์สันกลับเที่ยวเล่นสนุกสนานท่ามกลางการจับตามองมากมาย เหมือนกับว่าเขาไม่ได้ระวังตัวเลยสักนิดและที่แปลกไปกว่านั้นคือ เขาซื้อเสื้อผ้าทั้งหมดที่เธอได้ลองสวมใส่ แล้วยังกำชับอีกว่าครั้งหน้าถ้าจะมายื่นข้อเสนอให้ใส่มันมาพบกับเขา ไม่อย่างนั้นการยื่นข้อเสนอจะทำได้ยากมากยิ่งขึ้นไปอีก ซึ่งเธอตกใจกับนิสัยแปลกๆของแอนเดอร์สัน ไม่คิดว่าเขาจะโรคจิตแบบนี้มาก่อน

—----------------------------------

“ไว้พบกันใหม่ค่ะ”

เอซมองจ้องไปยังแม่ที่นั่งคุยกับหญิงสวมชุดคลุมสีขาวและมีพ่อบ้านสวมหน้ากาก 2 คนยืนประกบข้าง กระทั่งแม่ของเขาเดินออกมาจากห้องรับแขกเอซจึงได้ถามถึงตัวตนผู้ที่เดินทางมาเยี่ยมแม่ในตอนที่ตระกูลถูกปิดล้อมเอาไว้แบบนี้

“แม่ครับ เธอเป็นใครอย่างนั้นเหรอ”

“มันเป็นความลับจ้ะ แม่ไม่สามารถบอกได้” เอซมองไปยังแม่ที่ชี้ไปบริเวณแกนพลังเวทย์ ทำให้เขารู้ว่าเธอได้ทำการสาบานที่จะไม่บอกเรื่องราวเกี่ยวกับหญิงสวมชุดสีขาว อย่างไรก็ตามเขาอยากรู้ว่าคำสาบานมันครอบคลุมถึงไหนจึงค่อยๆถามแม่ไปทีละคำถาม กระทั่งเธอยิ้มเขาจึงถามซ้ำอีกครั้งหลังจากเจอช่องโหว่

“แล้วแม่คุยอะไรกับเธออย่างนั้นเหรอครับ”

“คุยเรื่องสูตรยาพิษน่ะ เธออยากให้แม่ทำลายสูตรทิ้งทั้งหมด”

“ทำไมถึงต้องทำลายทิ้ง”

“เธอกลัวว่ามันจะเกี่ยวข้องกับเธอ ถ้าหากเราไม่ทำลายสูตรทิ้งก็ให้ผสมสิ่งอื่นเข้าไปด้วยเพื่อให้มันมีผลที่แตกต่าง”

“แม่ครับ สรุปแล้วสูตรยาพิษที่เราใช้ มันไม่ใช่สูตรของแม่ใช่ไหม”

“ใช่จ้ะ สูตรนี้แม่ได้รับมาเมื่อหลายปีก่อน”

“แล้วจุดประสงค์ที่เธอให้พิษคืออะไร”

“ไม่มีจุดประสงค์อะไรทั้งนั้น ในช่วงที่แม่อายุ 20 ต้นๆแม่ชอบทำยาและสร้างสิ่งที่เรียกว่าพิษเอาไว้ให้คนในตระกูลใช้เป็นไพ่ลับในตอนล่ามอนสเตอร์ เธอที่เห็นว่าแม่เคยสร้างยาได้จึงมาขอคำปรึกษาด้วยการนำสูตรยานี้มาให้แม่ลองวิจัยดู ปรากฎว่าแม่ได้ปรับนิดหน่อยแล้วก็ส่งสูตรสมบูรณ์ให้กับเธอ”

“อ๋อ ผมพอจะเข้าใจแล้ว”

เอซพยักหน้าเมื่อรู้ว่าแม่และหญิงสวมชุดสีขาวรู้จักกันเพราะพิษที่ใช้สังหารตระกูลเฟียร์ อย่างไรก็ตามเขาก็ยังไม่เข้าใจว่าแอนเดอร์สันทำอย่างไรถึงใช้พิษที่ออกฤทธิ์ไม่ต่างจากของพวกเขาในการสังหารตระกูลเวลเลสและตระกูลโจชัว

—-----------------------------

“วันที่ 2 แล้ว”

ฮันน่าพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเตือนให้แอนเดอร์สันรู้ว่าพวกเขาอยู่ด้วยกันเป็นเวลา 2 วันแล้ว แม้ช่วงกลางคืนจะแยกห้องนอนแต่ช่วงกลางวันพวกเขาทั้งสองกลับต้องมาเดินจับมือกันเที่ยวเล่นไปตามสถานที่ต่างๆในสหพันธ์โคเวีย จนทำให้มีข่าวมากมายกระจายไปทั่ว

อย่างไรก็ตามแอนเดอร์สันกลับพบว่าสหพันธ์โคเวีย ปลอดภัยกว่าเมื่อ 1 เดือนก่อน เขาจึงรู้ได้ว่าสหพันธ์เริ่มใช้ไม้แข็งกับตระกูลสกอร์เปี้ยนส์แล้ว เพื่อให้พวกเขาได้ออกไปต่อสู้กันในสถานที่อื่น ที่ไม่ใช่ภายในเมือง ดังนั้นเขาจึงสามารถเดินเที่ยวเล่นได้โดยไม่ถูกใครสังหาร

“ฉันรู้แล้ว เอาล่ะไปกันเถอะ ฉันพอใจมากที่มีสาวสวยเดินเที่ยวด้วยหลายวันแบบนี้”

แอนเดอร์สันเดินจูงมือฮันน่าไปเรื่อยๆจนมาถึงจุดที่รถโดยสารรับส่ง เขาจึงพาเธอก้าวขึ้นรถโดยไม่ได้บอกว่าจะพาไปที่ไหน ฮันน่าที่สังเกตรอบๆเธอก็พยายามนึกถึงตำแหน่งมากมายที่แอนเดอร์สันกำลังจะพาไป กระทั่งเธอมองเห็นเขาลุกขึ้นยืนจึงตกใจเมื่อรู้ว่าเธอถูกพามาในสถานที่อันตรายอย่างคาสิโน หนึ่งในธุรกิจของตระกูลแลนเซอร์ผู้หนุนหลังนายน้อย 6

“นายกำลังจะทำอะไร”

“เล่นพนันไง วันก่อนนู้นดูหนังซื้อเสื้อผ้า เมื่อวานเที่ยวเล่นกินอาหาร วันนี้ก็เลยอยากลองเป็นผู้ใหญ่บ้าง เธอพอจะเล่นพนันเป็นหรือเปล่า”

“พอรู้มาบ้าง”

“ดีเลย  เราสองคนช่วยกันเล่นพนัน ไม่แน่นะมันอาจจะโชคดีก็ได้ ถ้าเราชนะบ่อยๆฉันจะแบ่งให้เธอสัก 50 โอเคหรือเปล่า”

ฮันน่าไม่แสดงความคิดใดๆ เธอทำเพียงเดินตามแอนเดอร์สันเข้าไปในคาสิโนขนาดใหญ่ หนึ่งในสถานที่ที่ทุกคนภายในสหพันธ์โคเวียรู้จักมันเป็นอย่างดี

—-------------------------

“แม่ครับ แม่ วันนี้มีข่าวว่าแอนเดอร์สันเดินทางมายังคาสิโนที่เราดูแล แม่ครับ”

เอซเดินตามหาแม่ทั่วบ้านเพื่อที่จะชวนแม่เดินทางไปหาแอนเดอร์สัน ตอนนี้สหพันธ์โคเวียปลอดภัยมาก ทำให้มันเดินทางออกนอกตระกูลได้โดยไม่ต้องกลัวว่าจะถูกสังหาร อย่างไรก็ตามการตามหาแม่ของเขาก็ได้มาถึงห้องนอนก่อนจะพบว่าแม่ยังคงอยู่ในห้องไม่ได้เดินทางออกไปไหน

“แม่ครับ”

ประตูห้องนอนเปิดเข้าไปเบาๆกลัวว่าแม่จะตกใจ แต่เมื่อเดินเข้ามาข้างในเอซถึงกลับตกใจเมื่อเห็นแม่ฟุบอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง

“แม่!”

เสียงร้องดังลั่นก่อนจะวิ่งเข้าไปเพื่อปลุก แต่แล้วร่างของแม่กลับแข็งทำให้มันรู้ว่าแม่ตายไปนานแล้ว น่าจะเป็นการตายในช่วงกลางคืนที่ผ่านมา

“เรียกหมอเร็วเข้า ใครก็ได้ เรียกหมอ!”

เอซรีบร้องตะโกนเรียกทุกคนภายในบ้าน ใครที่รักษาได้ให้รีบเข้ามาช่วยเหลือ ระหว่างนี้เองมันก็ได้กวาดตามองไปรอบๆเพื่อดูว่าคนที่ฆ่าแม่เป็นใคร มันทิ้งอะไรเอาไว้หรือเปล่า

“ยาพิษเหรอ”

เอซมองไปยังแม่หลังจากไม่เห็นรอยเท้าและพลังมานาที่ถูกทิ้งเอาไว้ภายในห้อง ก่อนที่มันจะพบว่าบริเวณคอของแม่มีเส้นเลือดสีดำปรากฎออกมาทำให้รู้ว่าแม่ถูกวางยาพิษ อย่างไรก็ตามภายในห้องแห่งนี้ไม่มีอาหารและเครื่องดื่ม แม่ของเขาเป็นคนที่รักความสะอาดเป็นอย่างมากจะไม่มีทางนำของกินหรือน้ำเข้ามาในห้องนอน ทันใดนั้นเอซก็ได้มองจ้องไปยังมือซ้ายของแม่ที่มีรอยเลือดเขียนเอาไว้เป็นเลข 1

“หมายความว่ายังไงกัน”

ปลายนิ้วชี้ข้างขวามีรอยกัด ส่วนฝ่ามือซ้ายมีเลข 1 เขียนเอาไว้ด้วยเลือด จากสิ่งที่ทิ้งเอาไว้ทำให้เอซรู้ว่าแม่ใช้กำลังสุดท้ายในการทิ้งคำบอกใบ้นี้

“เอซ เกิดอะไรขึ้นกับแม่ของหลาน”

ผู้นำตระกูลแลนเซอร์วิ่งเข้ามาในห้องลูกสาวด้วยใบหน้าตกใจ ก่อนจะพบว่าหลานกำลังกอดร่างของแม่เอาไว้พร้อมกับร้องไห้ ผู้นำตระกูลแลนเซอร์จึงค่อยๆเดินเข้าไปจับร่างของลูกสาวก่อนจะพบว่าเธอตายไปแล้ว ตายไปด้วยฤทธิ์ของยาพิษบางตัว

“ตรวจสอบพิษซะ ฉันอยากรู้ว่ามันเป็นใคร”

นักเวทย์ที่เข้ามาในห้องพยายามตรวจสอบร่องรอยการวางยาพิษ ก่อนที่เขาจะระบุชื่อของพิษที่ใช้งาน มันไร้สี ไร้กลิ่น และต้องใช้เวลาหลายวันเพื่อให้พิษทำงาน เอซที่ได้ฟังดังนั้นมันจึงหลับตาคิดไปถึงช่วงเวลาที่แม่รับพิษก่อนจะพบว่าคนน่าสงสัยที่เข้าใกล้แม่มีเพียงหญิงสวมชุดขาวเท่านั้น 

หากจะเป็นฝีมือพ่อบ้านที่ใกล้ชิดเป็นไปไม่ได้เพราะทุกคนได้ทำการสาบานเอาไว้แล้วว่าจะภักดี การวางยาพิษคนตระกูลแลนเซอร์เหล่าพ่อบ้านจะต้องตายในทันทีแน่นอน

“เอซ หลานพอจะรู้ไหมว่าเลข 1 เป็นอะไร มันเกี่ยวกับพี่ 1 ของลูกหรือเปล่า”

“ผมขอเวลาก่อน ปู่ช่วยจัดงานศพให้แม่ของผมหน่อยนะครับ ผมขอเวลาสักครู่”

เอซเช็ดน้ำตาจากนั้นก็เริ่มเรียบเรียงข้อมูลเท่าที่มี หญิงสาวปริศนาสวมชุดขาว ตัวเลข 1 ที่เขียนด้วยเลือดบนมือซ้าย และการตายด้วยยาพิษที่เหมือนกับระเบิดเวลา กระทั่งมันพอจะคาดการณ์บางอย่างได้ เอซจึงเดินทางไปหาปู่เพื่อจะเดินทาง

“ปู่ครับ ผมรู้แล้วว่าเป็นใคร”

“ใคร”

เอซโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูปู่ อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ในตอนนี้ สิ่งเดียวที่จะแก้แค้นได้คือเวลา ทว่ามันก็ต้องการคำยืนยันด้วยเช่นกัน ว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับแอนเดอร์สันหรือเปล่า เพราะแอนเดอร์สันสามารถเดินเข้าไปในบ้านตระกูลซิกฟรีทและวางยาน้องชายคนที่ 10 ได้ ถึงพิษที่ใช้กับแม่ของเขาจะเป็นคนละตัว เอซก็ต้องการยืนยันจากแอนเดอร์สันเช่นเดิม

“ปู่เข้าใจแล้ว ดูแลตัวเองด้วย”

“ครับ หวังว่าปูจะอดทนรอนะครับ หากอยากจะแก้แค้น”

รถลีมูซีนสีดำวิ่งออกไปจากบ้านตระกูลแลนเซอร์มุ่งหน้าสู่คาสิโนของตระกูลเพื่อเข้าหาแอนเดอร์สัน  ภายใต้การเดินทางนี้เองนั้น เอซได้บอกปู่ของเขาให้ปิดเรื่องการตายของแม่เอาไว้ก่อน เพราะเขายังไม่อยากให้คนนอกรับรู้

“คุณหนูทั้งสองต้องการสิ่งใด”

แอนเดอร์สันแสดงตราประจำตัวของเขา แม้อายุจะยังไม่ถึงเกณฑ์ที่สามารถเข้าคาสิโนได้ แต่ด้วยอำนาจทำให้เขาเข้ามาที่นี่ได้อย่างง่ายดาย

“เออ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเล่นพนัน มีอะไรที่เล่นง่ายๆไหม เช่น ใช้วิธีนับแต้มวัดแพ้ชนะ”

“มีครับ ถ้าเป็นการใช้แต้มสูงวัดผลแพ้ชนะจะอยู่ทางนั้นครับ แต่ถ้าอยากได้ความสนุกเหมือนตู้เกมจะเป็นฝั่งทางนั้นครับ ไม่ต้องนั่งมองใครเพียงมีแค่เรากับตู้เกมเท่านั้น”

“โอ้ว ถ้าอย่างนั้นไปตู้ก่อน แล้วฉันจะแลกเหรียญยังไงล่ะ”

“เชิญทางนี้ครับ”

พนักงานพาแอนเดอร์สันเดินไปแลกเหรียญแอนเดอร์สันจึงใช้เงินไป 10 ล้านเพื่อเปลี่ยนให้มันเป็นเหรียญจะได้ไปเล่นกับตู้เกม ไม่เพียงเท่านั้นเขายังแลกให้ฮันน่าไปเล่นอีกเผื่อว่าเธอจะเบื่อที่ต้องมองเขาเล่น

“ฉันเล่นเครื่องนี้ก็แล้วกัน ปั่นสล็อตน่าจะง่ายดี”

แอนเดอร์สันหยอดเหรียญจากนั้นก็มองไปยังคันโยก เพียงแค่เขาโยกและรอให้รูปบนหน้าจอเหมือนกันเขาก็จะเป็นผู้ถูกรางวัลตามระดับ  ฮันน่าที่อยู่ด้านข้างเธอจึงนั่งเล่นเครื่องที่อยู่ติดกับแอนเดอร์สันเพื่อลดความเครียดของเธอ

ปิ๊งปิ๊งปิ๊งปิ๊ง!

“โอ้ว แบบนี้หมายความว่ายังไงกัน ฉันได้รางวัลใหญ่เหรอ”

เครื่องสล็อตส่งเสียงดัง แอนเดอร์สันจึงหันไปถามฮันน่า เธอที่เห็นรูปเงินสีทองกองใหญ่ปรากฎบนหน้าจอทั้ง 7 ของแอนเดอร์สัน เธอก็รู้ว่าเขาแจ็คพอตแตก

“ใช่”

“มันจะง่ายไปไหมเนี่ย   เธอก็เล่นดูสิ ถ้าไม่พอก็หยิบจากฉันไปได้นะ”