สาธิมา สาวสวยเ้าของร้านเสื้อชื่อดังที่มีเสื้อผ้าทุกแบบทุดชนิด ไม่ว่าจะยุคไหน นางมีหมดทุกแนว กองถ่ายละครทั้งหลายก็สั่งตัดและเช่ากับทางร้านของเธอ จนเธอต้องหาเสื้อผ้าแต่ละยุคมาให้ จึงมีงานไม่เคยขาด สาธิมามีคนงานเย็บชุดที่เธอออกแบบเองทุกอย่าง ร้านจึงมีทั้งขายหน้าร้านและรับสั่งทำเป็จำนวนมาก ทั้งชุดชายหญิง มีครบทั้งเด็กและผู้ใหญ่ทุกยุคทุกสมัยเลยทีเดียว
ตึกชั้นสามห้องเสื้อหกคูหา ที่พ่อกับแม่ทิ้งไว้ให้ สาธิมา ทุบกำแพงออกกันออกทำเป็ที่พักอาศัย ห้องทำงาน ห้องครัว สวนผัก บนดาดฟ้ามีครบทุกอย่าง หลังจากเรียนจบออกแบบเสื้อผ้ามาสองปี เธอทุ่มเทให้กับงานที่เป็มรดกตกทอดของพ่อกับแม่จนโด่งดังในวัย 24 ปี
วันนี้เธอนั่งวาดแบบทั้งวันโดยไม่รู้สึกเหนื่อยอะไร จึงทำไปเรื่อยๆจนดึก จึงวูบหลับคาโต๊ะทำงาน เพราะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลันตายจากโลกปัญจุบันไปไม่มีวันหวนกลับ
แต่ใครจะคาดคิด เื่เคยอ่านเจอแต่ในนิยายที่เขาบอกตายแล้วข้ามภพข้ามมิติ เหมือนละครทีวีที่นั่งดู ที่มีแม่การะเกดข้ามภพชาติที่แสนโด่งดัง ทุกคนติดกันงอมแงม จนพูดออเ้ากันทั่วบ้านทั่วเมือง
ส่วนตัวนางนั้นตื่นขึ้นมาในร่างของสาวน้อยนามว่า เซื่ยเสี่ยวหลาน
ที่โดนแม่เลี้ยงวางยา จัดฉากให้นอนกับท่านแม่ทัพใหญ่โจวหลี่เฉิง ที่มีใจรักใคร่ชอบพอกับพี่สาวต่างมารดาของนาง ทำให้ทุกคนเข้าใจผิด คิดว่าเป็ตัวของนางเป็คนวางยาท่านแม่ทัพโจว ทำให้ท่านแม่ทัพใหญ่โจวเกลียดชังน้ำหน้าของเซี่ยเสี่ยวหลานเป็อย่างมาก
เ็า ปากร้าย พูดจาทำร้ายนางทุกครั้งที่เจอหน้า จนถึงวันแต่งงานกัน เพราะได้เสียเป็เมียั้แ่ที่โดนวางยาแล้ว จึงจัดงานแต่งงานแบบฟ้าแลบทันที ส่วนแม่ลูกวางแผนก็ยังไม่มีใครจับได้
และอ้างกับบิดาของนางว่า เซื่ยเสี่ยวหลานอยากให้พาไปงานเลี้ยงที่จวนแม่ทัพ ที่ได้รับความดีความชอบที่ได้รับชัยชนะจากากลับมา หลังจากที่ฮ้องเต้ฉลองที่วังให้แล้ว แต่แม่ทัพใหญ่โจวยังอยากจัดที่จวนของตัวเอง อยากประกาศให้ทุกคนรับรู้ว่าจะแต่งงานกับซื่อเหลียนเม่ย สาวงามที่ท่านแม่ทัพโจวหมายปองจะตบแต่งเข้าจวนแม่ทัพใหญ่
โดยที่ตัวเขาก็ไม่ได้รับรู้มารยาของสองแม่ลูกที่อยากได้องค์รัชทายาทแทนตัวเอง จึงวางแผนหลอกเซี่ยเสี่ยวหลานมาที่งานเลี้ยงในจวนของแม่ทัพและวางยาใส่ร้ายนางว่านางหลงรักแม่ทัพมานานแล้ว เมื่อเห็นท่านแม่ทัพไปที่จวนของบิดา นางจึงวางแผนขอมางานเลี้ยงด้วย
สองแม่ลูกพูดเข้าขากันจนทุกคนคิดว่า เป็ความผิดของเซี่ยเสี่ยวหลาน โดยที่ตัวนางนั้นแก้ตัวอย่างไรก็ไม่มีใครเชื่อนางเลย เพราะบิดาที่ไปค้าขายที่ต่างเมืองยังไม่กลับมา จึงเข้าทางสองแม่ลูกมหาภัยที่กระทำการทุกอย่างราบรื่น ไม่ต้องคอยระวังบิดาของนาง
เพราะเซี่ยเสี่ยวหลานไม่สู้คน หัวอ่อน พูดอะไรก็ไม่มีใครเชื่อ มีเพียงบิดาที่เชื่อนางที่พึ่งกลับมาทันก่อนสองวันที่จะถึงวันแต่งงานเข้าจวนของท่านแม่ทัพโจวหลี่เฉิง เมื่อบิดารู้ว่าสายไปแล้ว จึงต้องจำใจยกลูกสาวแต่งงานเข้าจวนแม่ทัพโจวหลี่เฉิงในอาทิตย์เดียวกันกับที่เกิดเื่
เพราะมีแขกมางานเลี้ยงที่จวนของแม่ทัพโจวมากมายล้วน มีทั้งคนสนิทของท่านแม่ทัพโจวและคนที่ไม่สนิทที่มางานเลี้ยง และรู้เื่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในคืนนั้น
แม่เลี้ยงจึงได้โอกาสบังคับท่านแม่ทัพโจวแต่งออกภายในอาทิตย์นั้น ก่อนที่บิดาของนางจะกลับมาถึงเมืองหลวง จึงทำให้เซี่ยเสี่ยวหลานเสียใจมาก
พอบิดากลับมาก็เป็วันที่ส่งตัวลูกสาวขึ้นเกี้ยวเ้าสาวแล้ว จึงทำให้บิดาเสียใจมากที่รู้ว่าลูกสาวโดนวางยาในวันนั้น
บิดาบอกกับลูกสาวว่า
"ถ้าอยู่ที่จวนของแม่ทัพโจวหลี่เฉิงไม่ได้ ให้กลับมาที่จวนของเรานะลูก พ่อรู้นิสัยของลูกสาวของพ่อดี ไม่มีวันที่ลูกจะทำเื่เสื่อมเสียอย่างแน่นอน"
เซี่นเสี่ยวหลานกอดบิดาร่ำไห้และบอกว่านางจะไม่เอาอะไรไปที่จวนนั้นมาก ขอสินเดิมเพียงแค่สิบหีบ นอกนั้นให้ปิดเรือนของนางเอาไว้
"ลูกไม่รู้ว่าลูกจะเป็อย่างไรบ้างในจวนคนอื่น ที่ไม่แม้แต่เคยเห็นหน้า ลูกกลัว แต่จำใจต้องแต่งเพื่อรักษาชื่อเสียงของตระกูลของบิดาเอาไว้ เป็ลูกที่ผิดเพราะเชื่อในคำพูดของสองแม่ลูก จนต้องตกเป็เหยื่อของสองแม่ลูกเ้าค่ะ ท่านพ่อ"
เซี่ยเสี่ยวหลานร้องไห้บอกกับบิดา
ท่านเซี่ยต้าเหิงโกรธสองแม่ลูกที่ทำร้ายลูกสาวมากจึงเขียนใบหย่าให้นางซือให่ถงและลูกสาว ขับไล่ออกจานจวนไปั้แ่มาถึงจวนและรู้ว่าเกิดเื่กับลูกสาว
สองแม่ลูกกรี้ดร้องไม่ยอม แต่บิดาของเซี่ยเสี่ยวหลานไม่สนใจให้พ่อบ้านโยนนางออกจากจวน ต่อหน้าทำใสซื่อ ลับหลับทำร้ายดวงใจของท่าน
ตอนที่ท่านพ่อรับสองแม่ลูกเข้ามา ตอนแรกก็ทำตัวดีตลอด แต่พอท่านออกไปค้าขายนางก็จะรังแกลูกสาวเขาลับหลัง แต่เซี่ยเสี่ยวหลานไม่เคยบอกบิดาของนางเลย
เพราะเห็นว่าบิดาเหนื่อยมาจากการทำงานมามากแล้ว นางจึงไม่อยากให้ท่านพ่อต้องมาลำบากใจในเื่ของตัวเอง
แต่ก็คอยระวังตัวมาตลอด จนมาเสียรู้ในงานเลี้ยงของจวนแม่ทัพโจวหลี่เฉิง ที่สองแม่ลูกขอร้องให้ไปเป็ตัวแทนของบิดาเพราะท่านแม่ทัพจะขอลูกสาวนางแต่งเข้าจวนของแม่ทัพ จะได้ไม่มีใครดูถูกบุตรสาวของนาง จึงขอร้องให้นางมาเป็พยานในวันนั้นด้วย
จนเป็เหตุให้ตัวเองต้องแต่งออกในวันนี้ ที่กอดลาบิดาร้องไห้ นางเสียใจไม่อยากไป ไม่คิดว่าจะไม่ได้กอดบิดาอีกตลอดไปชีวิต นางต้องขึ้นเกี๊ยวเ้าสาวไปที่จวนของแม่ทัพโจวหลี่เฉิงในวันพรุ่งนี้
เช้าวันถัดมา หลังจากจบพีธีแต่งงานกราบไหว้ฟ้าดินเป็สามีภรรยา ก็ส่งตัวเ้าสาวในห้องหอ
สาวน้อยเซี่ยเสี่ยวหลานหวาดกลัวสายตาของท่านแม่ทัพจนตัวสั่น ั้แ่ที่นางโดนวางยาและเป็เมียของท่านแม่ทัพจนแต่งเข้าจวนเขาไม่เคยพูดดีๆกับนางเลย
จึงทำให้นางทั้งหวาดกลัวตื่นเต้นหวาดระแวงมากมากจนนางหัวใจวายตายคาห้องหอโดยที่ไม่รู้ตัว
และดวงิญญาล่องลอยจนไปเจอสาธิมาที่ดวงจิตออกจากร่าง เช่นเดียวกัน
"พี่สาว ช่วยใช้ชีวิตในร่างของข้าและช่วยดูแลบิดาของข้าด้วยนะเ้าคะ พี่สาว"
นางขอร้องสาธมาก่อนที่จะหลอมรวมดวงจิตเป็หนึ่งเดียวกันกับสาธิมา
เซี่ยเสี่ยวหลานที่พูดกับดวงิญญาของสาธิมาที่ยังไม่ทันพูดอะไร ชิงผลักร่างิญญาของสาธิมาอย่างแรงจนเกิดเป็ลมหนุมพัดเอาิญญาของสาธิมาลอยอย่างรวดเร็ว
"เดี๋ยวก่อนสิโว้ยยย" แล้วทุกอย่างก็มืดสนิท
แต่ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที เมื่อเริ่มรู้สึกตัวขึ้นมา เมื่อนางรู้สึกถึงแรงกระแทก
"มีโจรที่ไหนมันมาลักหลับ กูวะนี้"
สาธิมาคิดและดิ้นรนออกจากร่างสูงใหญ่ของโจรชั่วที่กำลังข่มเหงนางตอนนี้
"จะดิ้นรนไปทำไม ในเมื่อเ้าอยากเป็เมียข้ามาก จนลงทุนวางยาจนได้แต่งเข้าจวน สมใจเ้าแล้วนี้"
เสียงผู้ชายที่กำลังข่มขืนนางตอบและลงมือรังแกนางต่อทั้งคืน
แม่ทัพใหญ่โจวหลี่เฉิงพูดด้วยน้ำเสียงดุดันและลงมือตักตวงความสุขจากร่างสาวน้อยเซี่ยเสี่ยวหลาน
โดยไม่สนใจว่านางจะขัดขืนดิ้นรนแต่อย่างได จนยามเหมา จึงปล่อยร่างของเซี่ยเสี่ยวหลานแล้วออกจากห้องหอไป
ในขณะที่โดนสามีของเ้าของร่างเดิมข่มขืน ความทรงจำของสาวน้อยเซี่ยเสี่ยวหลานก็ไหลเข้าในหัวของสาธิมา จนได้รับรู้ว่าตัวเองทะลุมิติมาในโลกคืนหลังอีกเป็พันปี แถมมาตอนที่เขาแต่งงานเข้าหอกันอีกต่างหาก
และได้รู้สาเหตุของการตายของสาวน้อยผู้หน้าสงสารคนนี้ ที่บอกฝากดูแลบิดาก่อนที่จะผลักเธอมาในร่างของตัวเองและหลวมรวมดวงจิตเข้ากัน จนเธอจำเื่ลาวของสาวน้อยนามเซี่ยเสี่ยวหลาน
"ขอให้ดวงิญญาเธอไปสู่ภพภูมิที่ดีนะ สาวน้อย พี่สัญญาจะดูแลบิดาของเธอ และเอาคืนคนที่มันทำร้ายเธออย่างสาสม สองแม่ลูกมหาภัยอีเวรตะไลทั้งสองแม่จะจัดให้ รอก่อนเถอะ"
สาธิมาคิดในใจ
"อีตาท่านแม่ทัพใหญ่ก็หูเบา ไม่มีเหตุผล ฟังความข้างเดียว โทษแต่เ้าของร่างเดิม จนไม่คิดจะสืบหาสาเหตุที่เกิดขึ้นในจวนของตัวเองเลย โง่ เดี๋ยวพี่สาวจะทวงคืนให้เธอเอง"
สาธิมาคิดในใจก่อนจะหลับไป
"ไม่รักแต่แม่งรังแกทั้งคืน ไอ้แม่ทัพเลวทั้งหื่นอีกต่างหาก"