9 : 30 น.
ั้แ่ที่มีแอลกอฮอล์ผสมอยู่ในกระแสเื หนุ่มบาร์โฮสก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีขึ้น ลีโอกล้าจะเงยหน้าขึ้นไปสบสายตาดุดันของเสี่ยใหญ่ คำพูดหวานละมุนหว่านล้อมและมีท่าทางขี้อ้อนเอาแต่ใจพองาม ชายหนุ่มตักของหวานเข้าปากให้ชายรุ่นปู่เสมอ ระบบเด็กเสี่ยที่เคยคิดว่ายากตอนนี้ง่ายยิ่งกว่าปลอกกล้วยเข้าปากด้วยซ้ำ และชายแก่ที่นั่งข้างๆก็ดูเหมือนจะถูกใจการบริการของเด็กหนุ่มไม่น้อย
ไวน์แดงราคาแพงหมดขวด แต่แก้มขาวใสของหนุ่มบาร์โฮสเริ่มแดงมากขึ้นตามลำดับ
“ชอบมอเตอร์ไซค์ขนาดนั้นเลยหรอ เห็นพูดไม่หยุดเลย” เสี่ยวิทย์ถาม เนื่องจากทุกบทสนทนาลีโอมักจะมียี่ห้อรถบิ๊กไบค์พ่วงติดมาเสมอ
“ครับ ลีโอชอบยี่ห้อนี้ที่สุดเลย”
เมื่อปลางับเหยื่อ ลีโอก็รีบขยับเก้าอี้เข้าไปใกล้ ในมือถือโทรศัพม์ที่แสดงรูปมอเตอร์ไซค์ในฝันเอาไว้ พอเลื่อนรูปต่อไปก็มีราคาแปะไว้อย่างเห็นได้ชัด เสี่ยวิทย์ยิ้มมุมปาก ชายแก่เจนจัดชื่นชมความสามารถของเด็กรุ่นลูกคนนี้ไม่น้อย
“กล้ามากนะ เจอหน้ากันครั้งแรกก็โชว์ราคารถมอเตอร์ไซค์คันเป็ล้านให้ฉันเห็นเลย”
“ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ” ลีโออึ้งไปครู่หนึ่ง “ผ…ผมแค่โชว์มอเตอร์ไซค์ในฝันให้เสี่ยดูเฉยๆ”
“ฉันอายุขนาดนี้ ผ่านอะไรมาเยอะ คิดว่าตัวเองเป็เด็กคนแรกที่มานั่งในห้องนี้หรือไง”
ลีโอกลืนน้ำลายลงคอ ความมั่นใจที่มีเมื่อสักครู่ถูกสายตาเย็นะเืของชายรุ่นปู่ฉีกทึ้งป่นปี้
“ข…ขอโทษที่ทำให้เสี่ยเข้าใจแบบนั้นครับ”
“ไม่ต้องขอโทษหรอกน่า ฉันไม่ได้โกรธซักหน่อย”
“ผม…ไม่ได้ทำให้เสี่ยเบื่อใช่มั้ยครับ”
“ไม่” ชายเฒ่าตอบห้วนๆ “อันที่จริง นายทำให้ฉันตื่นเต้นมากกว่าใครๆเลยล่ะ เื่รถมอเตอร์ไซค์คันนั้นสบายมาก”
ลีโอยิ้มกว้างด้วยความดีใจจนไม่เก็บอาการ เขาขยับเข้าไปใกล้ชายชราและเริ่มปะทะเนื้อหนังกันมากขึ้น ผิวเนียนนุ่มของผู้หญิงกลายเป็ผิวหยาบๆของชายรุ่นปู่ ฝ่ามือหนาสากกร้านของเสี่ยวิทย์เอื้อมเข้าไปโอบหัวไหล่เด็กหนุ่มแน่น ลีโอเผลอตัวสะดุ้งโหยงแต่ก็ต้องรีบเก็บอาการ ฝ่ามือนั้นลูบลงมาตามแผ่นหลังบางๆ จากนั้นมันก็เริ่มเคลื่อนไหวไปตามต้นขาด้วยท่าทางหิวโหย
“แต่” เสี่ยวิทย์หันมาจ้องหน้า “ราคาขนาดนั้น ฉันควรได้อะไรล่ะ”
“ท…ทุกอย่างเลยครับ ผมทำให้เสี่ยได้ทุกอย่าง”
“ทุกอย่างที่นายว่านั้นฉันอาจจะทำมาหมดแล้วก็ได้ มีอะไรที่ทำให้ฉันอยากจะควักเงินจ่ายให้นายตอนนี้มั้ย”
ดวงตากลมโตวกวนด้วยความคิด ดูจากประสบการณ์ของเสี่ยหื่นกามคนนี้ ท่าทางคงจะผ่านร้อนผ่านหนาวในเื่ลามกจกเปรตมามากโข ลีโอไม่มีทักษะอะไรเลยนอกจากการออดอ้อนและการเต้น จะให้ตอบออกไปว่าตัวเองเต้นเก่งคงได้คอตกกลับห้องแน่ๆ
“ผมไม่เคยมีอะไรกับผู้ชายครับ” เด็กหนุ่มหันไปสบสายตา
“…?”
“ยัง…ไม่เคยมีใคร…ใช้ตรงนั้นกับผม…สักครั้งเดียว”
“แน่ใจ?”
“ผมเป็ผู้ชายครับ ไม่เคยรับงานกับผู้ชายด้วยกันมาก่อน งานนี้…เป็ครั้งแรกของผม”
รอยยิ้มมุมปากของเสี่ยวิทย์ค่อยๆฉีกกว้าง
“พูดแบบนี้ั้แ่แรกก็สิ้นเื่” เสี่ยวิทย์กล่าว “คืนนี้ฉันจะพิสูจน์เองว่านายบริสุทธิ์จริงหรือเปล่า ถ้าใช่อย่างที่พูด พรุ่งนี้ก็ไปเลือกมอเตอร์ไซค์ของนายได้เลย”
“ค…ครับเสี่ย ผมจะทำให้เสี่ยมีความสุขที่สุดครับ”
ลีโอใจพองเป็ลูกโป่ง เด็กหนุ่มกอดแขนเสี่ยเฒ่าและเคลื่อนใบหน้าไปจุ๊บแก้มชายแก่เบาๆ จากนั้นจึงเคลื่อนหน้าผากไปซุกหัวไหล่ของอีกคน เมื่อหน้าผากได้ัักับเนื้อหนังของชายชรา หนุ่มบาร์โฮสก็พบว่ามัดกล้ามใต้เสื้อมันแข็งปั๋งเอาเื่เลยทีเดียว
“เดินทางมาที่นี่ยังไง”
“นั่งรถมาครับ”
“ดี งั้นไปพร้อมกันเลย ฉันจองโรงแรมไว้แล้ว”
“ครับเสี่ย”
แค่นี้เองหรอวะ? (ลีโอคิดในหัว)
เด็กหนุ่มใช้เวลาสองปีเต็มทำงานเป็หนุ่มบาร์โฮสในร้านจนดึกดื่น กะอีแค่มานั่งทานอาหารเย็นในร้านหรูๆและไปโรงแรมต่อกับชายรุ่นปู่ก็ได้รถในฝันซะแล้ว เสี่ยวิทย์เรียกพนักงานมาเช็คบิล จากนั้นทั้งคู่จึงลุกขึ้นและเดินไปยังลานจอดรอดหน้าร้าน
เมื่อเสี่ยวิทย์กดรีโมทกุญแจ ดวงตาของเด็กหนุ่มก็ลุกวาวอีกครั้ง รถยุโรปสองที่นั่งเปิดประทุนกำลังรองรับบั้นท้ายหนุ่มบาร์โฮส เบาะของมันนุ่มจนอยากซุกตัวติดไปตลอดชีวิต ลีโอหันไปยิ้มให้เสี่ยเฒ่า ก่อนจะเบือนหน้าไปทางหน้าต่างและยิ้มมุมปากเ้าเล่ห์
ลีโอพึ่งเข้าใจคำว่าหนูตกถังข้าวสารก็วันนี้ ระหว่างทางก็คิดไปด้วยว่าตัวเองอยากได้อะไรบ้าง รถใหม่ คอนโดใหม่ เสื้อผ้าแบรนด์เนม สถานที่ท่องเที่ยว แค่คิดว่าจะได้สิ่งที่ฝันก่อนวัยอันควร หัวใจของเด็กหนุ่มก็สูบฉีดเืจนเก็บทรงไม่อยู่ คราวนี้เขาจะปลอกลอกไอ้เสี่ยเฒ่าหัวงูคนนี้ให้หมดตัว จากนั้นค่อยบินหนีพร้อมสมบัติของมันแบบไม่ไยดี กะอีแค่มีอวัยวะของเพศเดียวกันเคลื่อนไหวอยู่ในก้นมันจะยากเท่าไหร่กันเชียว อายุไอ้แก่หัวงูก็ปูนนี้ ทนๆไปไม่ถึงนาทีคงเหี่ยวแล้วมั้ง
ใบหน้าหล่อเหลาของลีโอยิ้มกรุ้มกริ่มไปตามทาง โดยที่ไม่สังเกตเลยว่าใบหน้าของเสี่ยเฒ่าก็มีท่าทางไม่ต่างจากของตัวเอง!
6K
![RINGER [ริงเกอร์: สงครามแหวนมนตรา]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1588630049_23434104.webp)
