ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

ค่ำคืนนั้น นาฟ เดินกลับที่พักด้วยความเหนื่อยล้า เห็นแม็คได้มารออยู่บริเวณหน้าที่พักของตน  “ท่านแม็ค มานานรึยัง ทำไมไม่ไปหาข้าที่หน้างานก่อสร้างล่ะ    “ข้ามีเรื่องอยู่จะคุยกับน้องชายเป็นการส่วนตัว

นาฟขมวดคิ้ว แล้วเชิญ แม็คเข้ามาในห้องพักของตน   ขณะแม็คเดินเข้ามาสังเกตเหตุภายในห้องเต็มไปด้วยกระดาษแบบขนาดใหญ่ติดอยู่เต็มผนังไปหมด  เต็มไปด้วยเส้นขีดเขียนรายะละเอียดของกำแพงกันลม

“หยุดพักผ่อนบ้างก็ได้นะน้องชายเดี๋ยวร่างการจะไม่ไหวเอา     

 “นาฟพยักหน้า     อยู่ ๆ แม็ค เหลือบไปเห็น  กริชไม้ กับโล่ไม้วางอยู่พิงกำแพงห้องถึงกับตกตะลึงในความประณีตสวยงาม เดินเข้าไปดูใกล้ๆ  “นี่มันไม้เก่าแก่แท่งนั้นนี่!” เจ้าทำได้ยังไง ข้าเห็นคนของท่านอังเก้ พยายามแปรรูปมันอยู่หลายครั้งแต่จะทำอะไรก็ไม่ระคายผิวมันเลย “ข้าปรับแต่งด้วยการหลอม     “ถึงว่า ไม่มีร่องรอยเหลี่ยมมุมที่เกิดจากการแกะสลักเลย

  “ท่าน แม็ค มีเรื่องอะไรหรือ?      แม็ค ปรับท่าทีเคร่งขรึมขึ้น  “สายจากหน่วยเรารายงานว่า  มีใครบางคนไม่อยากให้เจ้าทำสิ่งนี้สำเร็จ   และนายคือหนึ่งในเป้าหมายของ สมาคมใต้ดิน     หัวหน้าหน่วยหลายท่านเป็นห่วงเจ้าอาจโดนโจมตีได้     “อืมข้าก็พอรู้ว่า มีคนจับตาดูข้าอยู่ตลอดที่อยากได้ตำแหน่งของหินสีเหล่านั้นก็พอเข้าใจได้ 

    “แต่ที่ไม่อยากให้ข้าสร้างสิ่งนี้สำเร็จ พวกมันเหล่าจะได้อะไรจากการกระทำนี้       “เรื่องนี้ข้าก็ไม่สามารถเฉพาะเจาะจงได้  แต่มีเรื่องหนึ่งที่เจ้าต้องรับรู้ไว้  เป็นธรรมเนียมของการปฏิบัติหน้าของเจ้าหน้าแคมป์กลาง ในวันที่เกิดภัยพิบัติเจ้าหน้าที่ทุกคนมีหน้าที่อยู่เฝ้าประจำที่หน่วยของตนเองห้ามออกนอกพื้นที่เพื่อดูแลและป้องกันทรัพย์สินในหน่วยของตัวเอง บริเวณแคมป์กลางจะเปิดการป้องกันอย่างเต็มรูปแบบจะมีระบบกางม่านพลังขนาดใหญ่ คลอบทั้งบริเวณ

   นั้นหมายความว่าวันที่ลูกไฟจะตก จะไม่มีเจ้าหน้าที่อยู่ภายนอกเลยซึ่งเป็นวันที่เหมาะมาก  ที่จะสร้างสถานการณ์บางอย่างให้เกิดขึ้น    “นาฟเข้าใจในสิ่งที่ แม็ค กำลังจะบอก

    “หัวหน้าหน่วยทุกคนต้องอยู่ประจำหน่วย มันเป็นกฎ”

หัวหน้าหน่วยทุกคนต่างลงความเห็นว่าต้องให้เจ้า ป้องกันตัวเองได้ระดับหนึ่งส่วนมากเลยให้ของสิ่งนี้เจ้ามา  แม็คหยิบขวดขาวขนาดเล็กจำนวน12 ขวด ออกมา 

ข้าไม่รู้ชัดเจนหรอกว่าขวดนี้มันมีไว้ทำอะไร   พวกกลุ่มผู้ใช้พลังจะรู้กัน

แต่ก็เห็นว่ากันว่า ซื้อขายกันขวดละ 50,000เหรียญ    “นาฟถึงกับตกใจหัวหน้าหน่วยให้มาคนละ 2 ขวด     “นาฟมองไปที่ขวดขาว รบกวนท่านแม็คขอบคุณท่านหัวหน้าหน่วยที่พยายามช่วยเหลือข้า   “แต่?

“ฮ่า ๆๆ   เจ้าคงสงสัย  แน่นอนไม่มีของหัวหน่วยแลกสิทธิ์แน่  เป็นของท่านผู้เฒ่า ท่านกราฟ ท่านอังเก้ท่านหลิงและที่เหลือเป็นของผู้อำนวยการ

       “ผู้อำนวยการ รึ! นาฟ นึกสงสัยเพราะเขาไม่เคยเจอผู้อำนวยการสักครั้งเดียว     แม็คเดินเข้ามาตบไหล่ นาฟ   “ก็อย่างที่ข้าเคยบอกนั้นแหละ ก่อนจะช่วยเหลือคนอื่นได้  เจ้าก็ต้องช่วยเหลือตัวเองให้ได้มากที่สุดก่อน สิ่งที่เจ้าทำให้ชาวแดนนอกไปทั้งหมดนี้ ก็ดีมากแล้วที่เหลือก็แล้วแต่ดวงแล้วกัน

  คืนนั้น นาฟ เกิดมีความรู้สึกกังวลใจเป็นอย่างมากจำลองเหตุการณ์ต่างๆนานา  นึกถึงสิ่งที่แม็คบอกไว้ เวลาโจมตีที่ดีที่สุด ก็คือเวลาที่เกิดภัยพิบัติ แล้วใครล่ะจะโจมตี  ไม่กลัวความรุนแรงของภัยพิบัติหรอกเหรอ  หรืออาจเป็นพวกสายพลังที่มีพลังมิติชั้นสูงสามารถป้องกันตัวเองได้

นาฟ นึกอยู่ต่างๆ นานา แต่ก่อนจะคิดไปไกล ตัวข้าเองนั้นต้องเพิ่มศักยภาพให้กับตัวเองก่อนจับขวดสีขาวขึ้นมาสูดดมขวดที่ 1 ขวดที่ 2 ขวดที่ 3 ร่างกายเริ่มสั่น พลังในร่างกายเริ่มก่อเกิดจากทุกอณูของร่างกายแต่ยังรู้ตัวว่ายังรับได้อยู่ขวดที่ 4 ขวดที่ 5 ขวดที่ 6 ขวดที่7  ขวดที่8ร่างกายเหมือนอัดแน่นไปด้วยมวลพลังมากมาย ที่แทบจะทะลักทะล้นออก

“ฟู่! “ เกิดควันสีขาวลอยปกคลุมตัว นาฟ สักก็จางลงไป  เหงื่อไหลออกทั้งร่างการเสื้อผ้าเปียกทั้งตัว  “ขั้นที่ 2 อย่างนั้นรึ !”  ความรู้สึกเปลี่ยนไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง ทุกๆอย่างที่มองกระจ่างใสกว่าเดิมเป็นเท่าตัว มวลพลังมหาศาลในร่างกาย เก็บประจุได้มากอย่างเหลือล้นพลังในตัวเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล

  นาฟ ถึงกับทรุดลงนั่ง ค่อยๆ สูดลมหายใจปรับสภาพร่างกาย อยู่สักพักหันไปมองขวดสีขาว ที่เหลืออีก 4 ขวด ทำท่าจะหยิบขึ้นมาดมต่อ จู่ ๆ รู้สึกหน้ามืดสติพร่าเลือนแล้วก็สลบไป  ไม่นานกลุ่มควันสีขาวแทรกซึมออกมากจากร่างกาย ลอยปกคลุมเป็นชั้นบางๆ ตลอดคืน

  วันต่อมา เป็นช่วงเก็บรายละเอียดความเรียบร้อยในขั้นสุดท้ายของการสร้างกำแพงกันลม นาฟแทบจะไม่ออกห่างไปจากหน้างานก่อสร้างแม้แต่นาทีเดียวยืนคุมรายละเอียดทุกอย่าง ตลอดเวลา จนถึงช่วงค่ำ

หน่วยความมั่นคงที่ นาฟจ้างมาเฝ้าเวรยามค่ำคืนก็มารับช่วงต่อ หัวหน้ากุ้มหลง ส่งชายฉกรรจ์ มาช่วยงานเวรยาม มากกว่า 20 คนตามที่นาฟร้องขอไป

      นาฟกลับมาที่พัก นั่งพิจารณาขวดสีขาวที่เหลืออีก 4 ขวด ไม่นาน“เป็นไงเป็นกัน!  นาฟเริ่มหยิบขึ้นมาสูดดม1 ขวด     2 ขวด   ผ่านไปแค่ 2 ขวดกลับ ตรึงไปทั้งร่างกาย เสมือนร่างกายยังรับมากไม่ได้ นาฟกัดฟันเร่งเร้าประสาทสัมผัสทั่วร่างกาย สูดขวดที่ 3   “ฟู่! “ กลุ่มควันสีขาวเริ่มแทรกซึมออกมาจากร่างกายอีกครั้ง แต่เป็นชั้นบางๆ  ร่างการแข็งตรึง เซลล์กล้ามเนื้อหลายส่วนกระตุกไปมา  “อ๊ากกกก!” เสียงร้องทรมานเริ่มดังขึ้น 

นาฟ ยื่นมือ ไปจับขวดที่ 4 ขึ้นมาสูดดมทันที  “ฟู่! “  กลุ่มควันสีขาวเริ่มก่อตัวหนาขึ้นจนแทบมองไม่เห็น นาฟได้ยินเสียงร้องขึ้นอีกครั้ง “อ๊ากกกก!”

เสียงร้องดังไปถึงข้างนอกคนที่อยู่บริเวณใกล้เคียงเริ่มตกใจ

   รีบพากันวิ่งเข้ามาที่ บริเวณที่พักของ นาฟ  เร่งเปิดประตูเข้ามา “ท่านนาฟเป็นอะไรรึเปล่า!   เห็น นาฟร่างกายเปียกทั้งร่าง หน้าซีดเผือด มีเลือดซึมที่มุมปากนั่งทรุดเข่าอยู่ที่พื้น ทุกคนพากันจะเข้ามาช่วย นาฟยกมือห้ามไว้     “ไม่เป็นไรข้าแค่ทดลองอะไรบางอย่าง”      “ท่าน นาฟ ไม่เป็นอะไรแน่นะครับ      นาฟพยักหน้า“ข้าไม่เป็นไรพวกท่านไปพักผ่อนกันเถอะ

“ครับท่านนาฟ     หลังจากชาวชุมชนเดินออกไป  “แค๊กๆ!” นาฟไอออกมาเป็นเลือดสีดำหลังจากนั้นรู้สึกสบายตัวอย่างบอกไม่ถูกรู้สึกมวลกล้ามเนื้อในร่างกายมีการผลัดเปลี่ยนเกิดขึ้นพลังร่างกายแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมมาก

น่าจะมาถึงระดับกลางขั้น 2  แล้วสินะ

   เช้าวันต่อมา นาฟ เรียกรวมชาวชุมชนแดนนอกออกมารับฟังข้อปฏิบัติในการเอาตัวรอดจากภัยพิบัติที่จะเกิดในวันพรุ่งนี้   ชาวชุมชนแดนนอกมีทั้งเด็ก คนแก่ ผู้ชายผู้หญิงมากมายทยอยกันออกมา บางคนยังไม่เคยออกมาพอเห็นสิ่งปลูกสร้างที่อยู่ตรงข้างหน้าอดทึ่งในความใหญ่โตไม่ได้ บางคนถึงกับจ้องมองไปรอบๆ กำแพงอย่างไม่ลดสายตาสิ่งที่เค้าเห็นคือสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่กว้างขวางมาก ปีกกำแพงทั้งสองข้าง โค้งย้อนกลับความสูงของกำแพงโค้งย้อนกลับมาสอดรับกับปีกกำแพงด้านข้าง

มองไกลๆ เหมือนโดม ลักษณะครึ่งวงกลมผนังฝั่งที่รอรับแรงกระแทกของลมมีผิวสัมผัสที่เรียบเนียน  สวยงาม ดั่งประติมากรรมชั้นสูง