ราชาไร้บัลลังก์

มิคาเอลในร่างชุดเกราะมังกรได้เรียกดาบออกมาเตรียมพร้อมขณะรอคอยให้รังไหมหายไปกว่า1ชั่วโมงถึงมิคาเอลจะเห็นสิ่งที่อยู่ด้านในอย่างชัดเจน
''บัดซบ มันเป็นเจ้าไปได้ยังไงกัน''สิ่งที่มิคาเอลเห็นคือเอดิสที่กำลังยิ้มให้มิคาเอลอยู่มันเองก็ออกมาจากรังไหมในตอนนี้ไม่ได้เหมือนกันเพราะต้องรอให้รังไหมทั้งหมดแตกออกเองหรือไม่ก็รอให้บอลพลังงานกัดกินรังไหมจนหมด แต่จะเป็นแบบไหนมันก็ไม่สำคัญแล้วเพราะเมื่อรังไหมถูกทำลายแม้เพียงน้อยนิดกระบวนการย่อยพลังงานของจิตวิญญาญก็จะหยุดลง
''ทำไมจะเป็นข้าไปไม่ได้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าเคยบอกเจ้าไปแล้วว่าบางทีสิ่งที่เห็นอาจจะไม่ใช่อย่างที่เจ้าคิดเจ้ารู้มั้ยข้าต้องปกปิดอะไรหลายๆอย่างและทำตัวเป็นข้ารับใช้ให้คนอื่นมานานแค่ไหนหึ! ข้าที่เป็นพระเจ้ากลับต้องทำแบบนั้นเจ้ารู้มั้ยว่าข้ารู้สึกยังไง''
''ข้าไม่สนใจหรอกเจ้าจะรู้สึกยังไงแต่ข้ามีสิ่งที่อยากจะรู้ตอนที่ข้าเข้าไปที่สถาบันสัตว์อสูรเจ้าน่าจะรู้ว่าข้าครอบครองจิตวิญญาณของเจ้าถึง2ส่วนแต่ทำไมเจ้าไม่ลงมือฆ่าข้าตั้งแต่ตอนที่ข้ายังอ่อนแอ''
''เจ้าคิดว่ามันง่าย? ตั้งแต่บรรพบุรุษของเจ้าฆ่าข้าเจ้ารู้มั้ยว่าร่างกายของข้าถูกแยกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยข้าต้องใช้พลังที่เหลืออยู่น้อยนิดค่อยๆรวบรวมชิ้นส่วนเหล่านั้นที่กระจายอยู่ทั่วโลกซึ่งมันใช้เวลานานมากเจ้าคงไม่รู้ว่าข้าทำแบบนั้นทำไมเพราะข้าจำเป็นต้องใช้ร่างเดิมในการแบกรับจิตวิญญาณของตัวข้าเองจนกระทั่งข้าเพิ่งรวบรวมมันครบเมื่อไม่กี่วันก่อน ฮี่ ฮี่ หลังจากรังไหมหายไปเจ้าได้ตายแน่''มิคาเอลนิ่งเงียบมันรู้สึกว่าเรื่องราวของพระเจ้านี่มันชักจะมากและสับสนเพิ่มขึ้นทุกทีแต่ฟังจากที่อีกฝ่ายพูดมาจิตวิญญาณของพระเจ้ามันไม่น่าจะธรรมดาแต่ทำไมมิคาเอลถึงดูดกลืนมันได้โดยไม่เป็นอะไรหรือว่ามันมีความลับหรือกฎที่เกี่ยวกับการเป็นพระเจ้าอยู่เมื่อคิดไม่ออกมิคาเอลจึงเลิกคิดแล้วปล่อยมันไปเพราะยังไงมันก็คือเรื่องของอนาคต
''ข้าไม่กลัวเจ้าหรอก เจ้าคิดว่าข้าไม่สามารถจัดการเจ้าได้? ฮ่า ฮ่า ฮ่า รอดูผลตอนสู้กันก่อนแล้วค่อยพูดบางทีครั้งนี้เจ้าอาจจะหายไปจริงๆก็ได้''ถึงมิคาเอลพูดออกมาแบบนั้นแต่จริงๆกลับไม่มั่นใจมากนักแต่ยังไงก็ต้องทุ่มสุดตัวหากไม่แล้วคนอื่นๆที่มิคาเอลรู้จักจะเป็นยังไง
''ก็ดี ข้าเองก็กำลังรอให้เวลานั้นมาถึงแล้วก็นะไอ้พลังของเจ้านั่นน่ะมันน้อยกว่ากว่าอยู่เยอะเลยถึงข้าจะย่อยพลังงานได้ไม่มากก็เถอะ เอาเป็นว่าข้าให้เวลาเจ้าไปเตรียมตัวเป็นไง อ่อ...ไม่ต้องกลัวข้าสัญญาว่าจะไม่แตะต้องคนอื่นๆแต่หลังจากเจ้าตายเจ้าคงรู้ผลที่ตามมานะ''กรอด! มิคาเอลกัดฟันเพราะที่อีกฝ่ายพูดมามันคือความจริง พลังทั้งหมดของมิคาเอลน้อยเกินไปที่จะสู้กับอีกฝ่าย
''ได้เจ้ารอข้าอยู่ที่นี่ ไม่นานข้าจะกลับมา''มิคาเอลลอยขึ้นไปเหนือสถาบันเผ่าเทพแล้วมองไปที่ด้านล่างมิคาเอลกำลังคิดอย่างหนักว่าจะทำยังไงดีในที่สุดมิคาเอลก็พ่นลมหายใจออกมา
''ตระกูลมังกรผู้สังหารพระเจ้าจงฟัง ต่อจากนี้พวกเจ้าทุกคนจะไม่มีสายเลือดพระเจ้าอีกต่อไปเพราะข้าจำเป็นต้องเรียกสายเลือดของพระเจ้าที่อยู่ในตัวของทุกคนกลับมาที่ข้าหากไม่ทำโลกอาจจะล่มสลาย''วูบ! โดยไม่รอคำตอบของใครมิคาเอลเรียกเก็บสายเลือดของทุกคนทันทีนี่รวมไปถึงสายเลือดที่อยู่ในตัวของเจนน่าด้วย
''ท่านพ่อ ท่านแม่ ข้าฝากน้องหญิงและเรื่องต่อจากนี้ด้วยเพราะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ข้าถึงจะกลับมาอีกครั้ง''มิคาเอลตัดสินใจจะทำบางอย่างและเพราะไม่รู้ว่าการต่อสู้นี้จะยาวนานแค่ไหนและจบยังไงมิคาเอลจึงฝากเจนน่าไว้กับพ่อแม่หากทำแบบนี้มันจะสามารถต่อสู้ได้อย่างสบายใจตูม! กลับมาที่เดิมเมื่อมิคาเอลมองไปรังไหมเกือบจะหายไปหมดแล้วฮ่า! ตะโกนออกมามิติโดยรอบฉีกขาด วูบ! มิคาเอลและห้องลับหายไปจากสถาบันเผ่าเทพโดยสมบูรณ์
''เจ้าทำอะไรลงไป!''เอดิสหรือจิตวิญญาณของพระเจ้าส่วนที่3ตะโกนออกมาเพราะตอนนี้มันมาโผล่ที่ไหนก็ไม่รู้ที่นี่มีแต่ความมืดเป็นส่วนใหญ่จะมีแสงสว่างก็แค่สลัวๆเท่านั้น
''ไม่ต้องกังวลเราจะสู้กันที่นี่และข้าจะบอกอะไรเจ้าบางอย่างถึงเจ้าจะเอาชนะข้าได้แต่เจ้าจะกลับออกไปไม่ได้เจ้าต้องลอยอยู่ในมิตินี้ไปตลอดกาล''มิคาเอลไม่ได้เป็นห่วงคนอื่นๆอีกต่อไปเพราะยังไงทุกคนก็ปลอดภัยแล้วเพราะมิตินี้คือมิติที่มิคาเอลเลือกเข้ามาแบบสุ่มนั่นทำให้เอดิสไม่มีทางกลับไปได้แน่นอนหรือแม้แต่ตัวของมิคาเอลเองก็หาทางกลับไปได้ยากมาก
''บัดซบ! บัดซบ! บัดซบ! เจ้าทำแบบนี้ไม่ได้รีบส่งข้ากลับไปเดี๋ยวนี้แล้วข้าจะไม่วุ่นวายกับโลกอีก''เอดิสหายใจเข้าออกอย่างรุนแรงเพราะความโกรธในตัวกำลังจะปะทุออกมาการที่มิคาเอลทำแบบนี้มันไม่ต่างไปจากการตัดขาดตัวมันออกจากแหล่งพลังงานที่มันตั้งใจสร้างขึ้นมาโดยพระเจ้าทุกคนจะสร้างโลกขึ้นมาเองแล้วให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตขึ้นมาตามมาด้วยการสอนให้ใช้พลังจากนั้นเมื่อคนบนโลกตายลงพลังที่ส่วนหนึ่งจะถูกเก็บเอาไว้เพื่อรอวันที่พระเจ้ามาเก็บเกี่ยวส่วนพลังอีกส่วนหนึ่งจะถูกดึงกลับไปที่โลกเพื่อซ่อมแซมและทำให้โลกคงอยู่ต่อไปได้หากให้พูดมนุษย์และสิ่งมีชีวิตในโลกก็เปรียบได้กับทรัพยากรของพระเจ้าเท่านั้นเอง
''ไม่มีทางซะหรอก ถึงเจ้าจะฆ่าข้าได้ในตอนนี้มันก็ไม่มีความหมายอะไรอีกแล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่ายังไงซะข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้ากลับไปทำอะไรคนที่ข้ารักแน่ๆ''ในระหว่างที่ทั้งคู่พูดคุยกันอยู่นั้นซึ่! รังไหมส่วนสุดท้ายได้หายไปแล้ว ตูม! เอดิสระเบิดพลังออกมาทำให้มิคาเอลเกือบยืนไม่อยู่พลังของอีกฝ่ายมันมากกว่ามิคาเอลอยู่หลายส่วนจริงๆ
''ฆ่า!''นัยน์ตาของเอดิสกลายเป็นสีแดงเลือดจากความโกรธ มันหายไปโดยที่มิคาเอลจับทางไม่ได้ตูม! เอดิสเข้ามาทางด้านหลังของมิคาเอล มันนำดาบออกมาจากไหนไม่รู้แต่ดาบนั้นใหญ่เท่าตัวคนเอดิสฟันลงมาที่มิคาเอลด้วยความรุนแรง ตูม! มิคาเอลไม่มีเวลาให้หลบจึงยกแขนทั้ง2ข้างมากันไว้ฟิ้ว! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ฟุ่บ! ตัวของมิคาเอลปลิวออกไปราวกับลูกกระสุนที่ยิงออกจากปืนบูม! ตึง! มิคาเอลไม่มีทางเลือกนอกจากใช้พลังสร้างกำแพงขึ้นมาแล้วใช้กำแพงนั้นหยุดตัวเองหากไม่ทำแบบนี้มิคาเอลไม่สามารถรู้ได้เลยว่ามันจะลอยออกไปไกลแค่ไหนแล้วจะหยุดลงเมื่อไหร่

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่177:เจ้าจะกลับออกไปไม่ได้

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่177:เจ้าจะกลับออกไปไม่ได้

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้