มหาสงครามแห่งโชคชะตา(Fate Online)

บทที่36 ไฮดราแห่งบึงมรณะ

            พื้นที่ดอนตรงลานกว้างที่พวกราดิชเห็นนั้นตอนนี้มีกลุ่มหมอกควันแผ่ออกมาจำนวนมาก เมื่อมันแผ่ออกมาได้สักพักก็หยุดและเริ่มหมุนวนไปรวมกันตรงกลางอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งกลายเป็นพายุหมอกไปในที่สุด หลังจากพายุหมอกนั้นหมุนวนด้วยความเร็วสูงสุดก็หยุดหมุนและสลายหายไปจนหมด แต่สิ่งที่ปรากฏหลังจากหมอกหายไปก็คือสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่สิ่งหนึ่ง มันมีหัวเป็นงูหลายหัวมีลำตัวที่มีสี่ขาและมีเกล็ดแข็งสีดำปกคลุม มีหางเรียวยาวเหมือนมังกรมันคือไฮดราแห่งบึงมรณะนั่นเอง พร้อมเสียงประกาศจากทางระบบที่ดังขึ้นมา

            -สัตว์อสูรระดับราชา ไฮดราแห่งบึงมรณะระดับ 60 ถือกำเนิด ผู้ที่ถูกสังหารระดับลดลง 3 ระยะเวลารอเกิดเพิ่มเป็น 3 ชั่วโมง

            ก๊าซ!!

            ไฮดราส่งเสียงร้องออกมาดังลั่นตอนนี้พวกราดิชยืนอยู่ไม่ไกลจากที่มันเกิดนักและด้วยผลของทักษะผู้เป็นที่รักของราชา ไฮดราก็พุ่งทะยานเข้าใส่ราดิชทันทีที่สิ้นเสียงร้อง

            “นายเป็นนักดาบนี่เข้าไปปะทะมันไว้ก่อนนะ” มิคังสั่งเขาเขาตัดสินใจพุ่งเข้าไปดักหน้าไฮดราทันทีเมื่อไปถึงระยะหวังผลเขาก็ฟาดดาบกับพื้นดักหน้ามัน และใช้ทักษะเอ็กซ์โพลชั่นเบรกทันทีเปลวไฟระเบิดออกไปอย่างรุนแรง ทำให้ไฮดราที่กำลังวิ่งเข้ามาถึงกับผงะไปเล็กน้อย

            ราดิชพุ่งตามและกระโดดขึ้นบนอากาศด้วยทักษะเหยียบเวหาไปอยู่ข้างบนของมันเขาดิ่งลงเข้าหาเจ้าไฮดราและตวัดดาบออกฟาดฟันใส่หัวของมันอย่างรวดเร็วแต่ว่าเขากะพลาดไปหน่อย ไฮดรามีพลังป้องกันที่สูงมากต่อให้เป็นหัวของมันก็ตามทำให้ต้องฟันเต็มแรงและตัดหัวของมันไปได้แค่สามหัวเท่านั้น

            ก๊าซ!!!

            หัวอื่นส่งเสียงร้องออกมาและพยายามไล่งับราดิชเขาต้องดีดตัวหลบไปมา และเข้าไปฟันใส่หัวของมันที่เริ่มตามความเร็วของราดิชที่ใช้ตอนนี้ได้แล้วและสิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็เกิดขึ้น เมื่อหัวที่ขาดไปทั้งสามหัวนั้น เริ่มงอกออกมาอีกครั้งแต่คราวนี้งอกมาหัวละสองหัว ทำให้ตอนนี้มีหัวเพิ่มขึ้นมาอีกหกหัว

            ทางมิคังก็ยิงเวทใส่มันอย่างต่อเนื่องเพื่อลดพลังชีวิตส่วนซากุระก็เริ่มใช้ทักษะของอาชีพนักเล่นแร่แปรธาตุสนับสนุน และเป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นการต่อสู้ของซากุระเพราะสิ่งที่ซากุระเรียกออกนั้นมีลักษณะเป็นมนุษย์ที่มีไฟลุกท่วมตัว ที่ตอนหลังเขามารู้ว่ามันคือโฮมุนครูสที่พวกนักเล่นแร่แปรธาตุสร้างขึ้น

        “ราดิชคะ ช่วยหลอกล่อหัวของมันให้หน่อยเดี๋ยวฉันให้มนุษย์ไฟเข้าไปโจมตีเองค่ะ”ซากุระรีบตะโกนบอกราดิชเมื่อได้ยินแบบนั้นเขาก็เข้าไปพัวพันเพื่อดึงความสนใจของมันไว้ส่วนมิคังก็ยิงเวทสายฟ้าก่อนกวนตลอดเวลา ทำให้ไฮดราไม่สนใจซากุระเลยแม้แต่น้อยส่วนอาธูเรียนั้นราดิชให้อยู่คุ้มกันซากุระไว้

            เจ้ามนุษย์ไฟนั้นอาศัยที่ไฮดราเผลอพุ่งเข้าโจมตีใส่อย่างรวดเร็วและด้วยความร้อนของมันก็ทำให้ไฮดราถึงกับผงะถอยหนีทันที

            ก๊าซ!!!!

            ไฮดราร้องลั่นเพราะโดนเผาไปนิดหน่อยแสดงถึงความกลัวไฟเป็นอย่างดี แต่ดูเหมือนมันจะผงะไปชั่วอึดใจก็หันกลับไปโจมตีใส่มนุษย์ไฟได้เสียแล้วมนุษย์ไฟกระโดดหลบการโจมตีนั้นได้อย่างหวุดหวิดราดิชเห็นแบบนั้นก็ตวัดดาบปล่อยคลื่นดาบใส่หัวของมันอย่างรวดเร็ว พร้อมกับที่มิคังก็ยิงเวทใส่เหมือนกัน

        หัวของไฮดราหลายหัวถูกทำลายไปและดูเหมือนว่ามันจะโมโหมากกว่าเดิมเสียอีก หัวของมันที่ถูกทำลายไปก็งอกออกมาใหม่แถมมีจำนวนมากกว่าเดิมอีกด้วย แต่คราวนี้มันไม่พุ่งเข้าโจมตีแล้ว ไฮดราอ้าปากและยิงบอลลมออกมาใส่พวกเขาทั้งหมดราดิชนั้นหลบได้ไม่ยากเย็นนัก มิคังเรียกม่านพลังมาป้องกันส่วนซากุระก็ได้อาธูเรียพาหนีออกมาได้ทัน เขาเห็นว่าขืนปล่อยไว้นานจะแย่กว่านี้เขาชี้ดาบไปที่ไฮดรา บังเกิดคลื่นแสงมารวมตัวกันอย่างรวดเร็ว

            ทักษะหมื่นกระบี่รวมหนึ่ง แสงรวมศูนย์!!

            ลำแสงสีขาวถูกยิงออกไปและเข้าปะทะไฮดราอย่างรุนแรง หลังลำแสงหายไปเจ้าไฮดรายังไม่ตาย แต่ว่าลำตัวกว่าครึ่งก็ไหม้เกรียมอย่างรุนแรงตอนนี้มันกระเด็นไปกองกับพื้น และกำลังพยายามลุกขึ้นยืนอีกครั้ง มิคังเองเห็นแบบนั้นก็เริ่มร่ายเวทอีกครั้งมีกระแสไฟฟ้าจำนวนมากออกมาจากตัวเธอและจากบรรยากาศมารวมกันที่มือของเธอจนกลายเป็นกระแสไฟไหลเวียนอย่างรวดเร็วจนเห็นชัดเจนทันใดนั้นเองเธอก็ยิงลำแสงนั้นออกไป

            ทักษะมหาเวทเทพอัสนีลำแสงอัสนีสาดส่อง!!!

            ลำแสงคลื่นพลังไฟฟ้าพลังงานสูงถูกยิงออกไปด้วยความเร็วสูงไม่แพ้ลำแสงของราดิชเลยแม้แต่น้อย มันพุ่งเข้าปะทะไฮดราที่กำลังตั้งตัว จนเกิดการระเบิดอย่างรุนแรงขึ้นพร้อมกับกลุ่มควันจำนวนมากจากการปะทะ ราดิชก็ลุ้นอย่างใจจดใจจ่อพอควันเริ่มจางลงก็พบว่าตอนนี้ไฮดราก็ถูกกระแสไฟฟ้าทำลายจนเกือบไม่เหลือซากแล้วมันพยายามพาร่างที่เสียหายเกินฟื้นฟูเข้ามาใกล้พวกเขาเขาที่เห็นแบบนั้นก็เงื้อดาบขึ้นเหนือหัว พร้อมสร้างกระบี่ไร้สภาพขึ้นมาโจมตีมันเพราะเขาไม่แน่ใจว่ามันจะฟื้นตัวได้ไวแค่ไหน

            ทักษะหมื่นกระบี่รวมหนึ่ง พยุหะศาสตรา!!!

        กระบี่ไร้สภาพนับหมื่นของราดิชพุ่งเข้าใส่ไฮดราที่อยู่ในสภาพปางตายอย่างรวดเร็วการระเบิดนี้กินเวลานานพอสมควร กว่ากระบี่ไร้สภาพทั้งหมื่นเล่มจะทำหน้าที่เสร็จหลังเสร็จสิ้นการปะทะก็ไม่เหลือไฮดราอีกต่อไปเหลือเพียงแต่กองไอเทมที่เหลืออยู่เท่านั้นเอง ราดิชกับมิคังพุ่งเข้าไปยังกองไอเทมที่เหลืออยู่เพื่อดูว่ามีอะไรบ้างส่วนซากุระก็เก็บมนุษย์ไฟ และตามเข้าไปดูด้วยเหมือนกันพร้อมกับอาธูเรียและปิกามอน ของที่ตกออกมานั้นมีอีลิกเซอร์ถึง  10 ขวดผลึกธาตุหลายธาตุจำนวนหลายสิบก้อน แร่เหล็ก แร่เงิน แร่ทองแดง หัวใจของไฮดรากล่องปริศนาสีขาว 1 กล่อง และยังมีเสื้อคลุมไนท์แมร์ระดับ A อีกตัวหนึ่งด้วย

            “เดี๋ยวเรามาแบ่งของกันก่อนเท่าๆกันนะคะแต่ว่าหัวใจของไฮดรานี่ฉันขอนะคะราดิช พอดีเป็นสิ่งที่ต้องการน่ะค่ะ” ซากุระบอก เขาก็ไม่ว่าอะไรจากนั้นเธอก็เริ่มแบ่งของต่างๆออกเป็นสามกองเท่าๆกันส่วนเสื้อคลุมนั้นมิคังตัดสินใจซื้อไว้เองในราคากลางของมันคือ 15 ล้านโกลด์เมื่อหารสามราดิชก็ได้เงินเพิ่มมาอีก 5 ล้าน ส่วนกล่องปริศนาสีขาวนั้นทั้งสองสาวตัดสินใจยกให้ราดิชตอนแรกเขาทำท่าจะปฏิเสธ แต่เมื่อมองหน้ามิคังแล้ว ถ้าปฏิเสธอาจตายศพไม่สวยได้จึงได้แต่รับเอาไว้

        “แล้วนี่ราดิชรู้หรือยังคะว่าไปทำภารกิจที่ไหนต่อ” ซากุระถามราดิชขึ้นมา หลังจากแบ่งของเสร็จเรียบร้อยแล้วราดิชจึงลองเปิดดูหน้าต่างข้อมูลและภารกิจว่าให้ไปทำอะไรต่อ

            -ท่านสังหารสัตว์อสูรระดับราชาไฮดราแห่งบึงมรณะระดับ 60 ได้ค่าประสบการณ์จากปาร์ตี้ 130,000

            -ภารกิจขั้นที่สองเรียบร้อย

            -ท่านได้รับภารกิจขั้นที่สามสามารถดูรายละเอียดได้ที่หน้าต่างภารกิจ

            -ท่านได้รับเงิน 60,000 G

-ภารกิจ  เปลี่ยนอาชีพจอมดาบเวทมนตร์

สถานที่รับภารกิจอาคารภารกิจ

รายละเอียดหลังจากสังหารไฮดราเรียบร้อยแล้วให้ไปที่หุบเขาแฟรี่และจัดการสัตว์อสูรนางไม้ลมกรดจำนวน 100 ตัว จะมีสัตว์อสูรพิเศษออกมา ให้จัดการสัตว์อสูรพิเศษเพื่อเอาใบไม้เมื่อได้มาแล้วจะทำภารกิจต่อไปได้

สถานที่ส่งภารกิจอาคารภารกิจ

            ราดิชเงยหน้าขึ้นและกล่าวว่า“ต้องไปตีนางไม้ลมกรดที่หุบเขาแฟรี่น่ะครับ”

            “นายก็ไปพร้อมเราเลยก็ได้พอดีเราต้องไปที่หุบเขาแฟรี่เพื่อหาของที่ซากุระต้องใช้พอดี” มิคังบอก

        “จริงด้วยค่ะ ไปพร้อมกันเลยก็ได้เพราะตัวที่ฉันต้องไปหาของมันอยู่เลยพวกนางไม้ไปไม่ไกลเท่าไรน่ะค่ะ” ซากุระรีบพูดสนับสนุน

            “จริงหรือครับยังไงก็ขอบคุณพวกคุณมากนะครับ” ราดิชรู้สึกดีใจที่พวกเธอยอมช่วยเขา

            “นี่ก็เริ่มเย็นแล้วเรากลับเมืองและไปคุยกันต่อที่ภัตตาคารดีกว่านะคะ” ซากุระเสนอพวกเขาก็เห็นด้วย และใช้ม้วนคาถากลับเมืองไปพร้อมกัน ทั้งกลุ่มกลับมาปรากฏตัวที่ลานกลางเมืองอัลเคียพร้อมกันซากุระก็ออกเดินนำไปภัตตาคาร โดยมีคนที่เหลือตามไปติดๆ

            พวกเขาเดินทางไปภัตตาคารด้วยเวลาไม่นานนักพอมาถึงนั้นซากุระก็จัดแจงเปิดห้องส่วนตัวและนำพวกเขาเข้าไปพอเข้ามาในห้องเรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็เริ่มสั่งอาหารกันราดิชก็ขอไว้ว่าอย่าสั่งเมนูหนูไฟฟ้า ทั้งสองสาวก็พอจะเข้าใจอยู่บ้างจึงสั่งของอย่างอื่นแทน และแน่นอนว่าอาธูเรียก็สั่งอาหารด้วยเหมือนกันแถมสั่งมามากเป็นพิเศษเลยด้วย พออาหารมาพวกเขาก็ลงมือกินด้วยความหิวทันทีให้สมกับที่ต้องผจญภัยมาตลอดทั้งวัน

            “ที่ซากุระเรียกมามันคือตัวอะไรหรือครับ”ราดิชคุยเปิดประเด็นขึ้น

            “เขาเรียกว่าโฮมุนครูสน่ะค่ะเป็นสิ่งมีชีวิตเทียมที่ถูกสร้างขึ้นมาพวกมันมีความสามารถในการต่อสู้และฟังคำสั่งพื้นฐานง่ายๆได้น่ะค่ะ” ซากุระบอกราดิช

            “อาชีพของซากุระปกติถ้าเก็บคนเดียวจะเรียกเจ้าตัวแบบนั้นมาช่วยสู้ได้ เพียงแต่ว่ามันไอเทมในการสร้างค่อนข้างมากเลยไม่ค่อยคุ้มซักเท่าไรน่ะ” มิคังพูดขึ้นมาบ้าง

            “แล้วปกติพวกสายค้าขายเขาเก็บระดับกันยังไงหรือครับ” ราดิชถามเรื่องที่สงสัย

            “ถ้าเราไม่แชร์ค่าประสบการณ์ก็ใช้พวกอุปกรณ์ที่ประดิษฐ์ขึ้นมานั่นแหละค่ะ แต่มันค่อนข้างสิ้นเปลืองมาก ส่วนใหญ่เราจะนิยมรวมกลุ่มกันและลากสัตว์อสูรมาหลายตัวแล้วระดมใช้ระเบิดจัดการน่ะค่ะ”ซากุระบอกถึงวิธีการ ทำให้เขาถึงกับหนาวไปเหมือนกัน กับการเก็บระดับของพวกสายอาชีพค้าขาย

            “จะว่าไปซากุระพอจะรู้ราคาของพวกนี้หรือเปล่าครับ”ราดิชได้โอกาสก็เริ่มเอาสิ่งของที่ได้มาระหว่างทางจากการผจญภัยให้ซากุระดูมิคังเองก็สนใจมาดูด้วยเช่นกัน ของเหล่านั้นส่วนใหญ่เป็นของที่ได้จากตอนไปทุ่งมรณะและของที่ตกจากพวกกิลด์สองม้าโดยส่วนใหญ่เป็นไอเทมระดับ Bทั้งนั้น พอซากุระดูเสร็จก็เริ่มประเมินราคา

            “ถ้าขายหมดนี่จริงฉันว่าคงได้ไม่ต่ำกว่า 50 ล้านน่ะค่ะ ว่าแต่ราดิชจะขายหรอคะ” ซากุระถามขึ้นเพราะเห็นว่าของมันมีจำนวนมากเลยทีเดียว

            “ครับว่าแต่ซากุระสนใจรับซื้อไหมครับ” ราดิชถามอย่างมีความหวัง

            “คงไม่ไหวหรอกค่ะแต่เดี๋ยวฉันติดต่อคนในสมาคมให้มารับไปขายก็แล้วกัน เดี๋ยวทำหนังสือสัญญากันไว้ก่อนนะคะ”ซากุระบอก ในเกม Fate Onlineนั้นนอกจากระบบประมูลแล้ว ยังมีอีกวิธีการหนึ่งคือฝากขายโดยจะสามารถทำหนังสือสัญญาของระบบเพื่อยืนยันการฝากขายได้สามารถตกลงเรื่องค่านายหน้ากันเองได้ วิธีนี้มักจะใช้กับไอเทมระดับไม่สูงนักเพราะถ้าเป็นของระดับ S จะใช้วิธีประมูลกันมากกว่า

            หลังจากทำหนังสือสัญญาเสร็จเรียบร้อยราดิชก็ขนบรรดาไอเทมทั้งหลายส่งให้ซากุระ ที่รับมาและส่งเข้าไปยังโกดังของสมาคม เพื่อให้คนในสมาคมมารับไปขายต่อนั่นเองหลังจากราดิชและซากุระจัดการกับไอเทมพวกนี้เสร็จ ก็เหนื่อยกันไปพอสมควรเลย เพราะมันมีจำนวนเยอะมากแต่ก็ยังคงเหลือพวกแร่อยู่อีกหลายชิ้น ราดิชก็เอ่ยปากถามทันทีหลังจากส่งของเสร็จ

            “แล้วพวกแร่ล่ะครับผมก็มีอยู่เยอะเหมือนกันนะ” ราดิชถามซากุระ

        “พวกแร่หรือวัตถุดิบฉันว่าเก็บไว้ก่อนจะดีกว่านะคะ รอให้ราคามันคงตัวก่อนแล้วค่อยปล่อยขายก็ได้ค่ะแต่ฉันว่าเก็บไว้ทำไอเทมระดับสูงน่าจะดีกว่าเพราะมันใช้เยอะมากๆเลยจากที่ดูข้อมูลมาน่ะค่ะ” ซากุระบอกด้วยความหวังดี

            “ฉันก็คิดเหมือนซากุระนะพวกแร่น่ะเก็บไว้ทำไอเทมใช้เองจะดีกว่าถึงมันจะตกง่ายแต่ก็ใช้จำนวนมากในการทำแต่ละอย่างเลยนะ” มิคังพูดขึ้นมาบ้าง

            “ได้ครับผม ว่าแต่ซากุระอยู่สมาคมอะไรหรือครับ”ราดิชรับคำ และถามซากุระเรื่องสมาคม

            ซากุระยิ้มและบอกราดิชด้วยความภูมิใจว่า“สมาคมการค้าแห่งเกการ์เดี้ยนน่ะค่ะ ฉันเป็นหัวหน้าสมาคมด้วยนะคะสมาคมของเรามีแต่พวกสายประดิษฐ์ สายค้าขายน่ะค่ะเรียกว่าเป็นสมาคมที่ทำแต่การค้าเท่านั้น”

            “แล้วอย่างนี้ไม่เก็บระดับลำบากแย่หรือครับอีกอย่างถ้าไม่มีสายต่อสู้เลย ไม่โดนผู้เล่นนิสัยไม่ดีหาเรื่องเอาหรือครับ เพราะรู้ว่าพวกคุณสู้ไม่ได้น่ะ”ราดิชถามด้วยความเป็นห่วง

            “เรื่องนั้นหายห่วงค่ะพวกเราปกติก็ร่วมกลุ่มกัน และใช้สิ่งประดิษฐ์นั่นแหละเก็บระดับบางทีก็ได้มิคังนี่แหละค่ะพาไปเก็บระดับกัน ส่วนเรื่องโดนรังแกหายห่วงค่ะมีมิคังอยู่ทั้งคน แค่ได้ยินชื่อเธอพวกอันธพาลก็กลัวหัวหดแล้ว” ซากุระว่าและตบไหล่มิคังไปด้วย

            มิคังที่ตอนนี้หน้าแดงขึ้นมาเถียงขึ้น“ฉ...ฉันไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้นเสียหน่อย”ราดิชก็เห็นด้วยกับซากุระ ถ้ารู้ว่ามียอดฝีมือขนาดนี้อยู่ใครกล้าหาเรื่องนี่ก็บ้าเต็มทนแล้ว

        “แล้วราดิชมีกิลด์อยู่หรือยังคะสนใจมาเข้าสมาคมของฉันไหม” ซากุระที่แกล้งมิคังอยู่เอ่ยถามขึ้น

            “แล้วถ้าอยู่สมาคมของซากุระต้องทำอะไรบ้างล่ะครับ”ราดิชถามกลับเพื่อดูเงื่อนไขก่อนเพราะซากุระถามเขาก่อนไม่ได้บังคับแต่อย่างใด

            “ปกติราดิชก็ไปไหนมาไหนได้ตามปกติไม่ต้องตัวติดกับเราหรอกค่ะ แต่แค่มาช่วยพวกเราเก็บระดับบ้างตามที่ร้องขอ หรือมาช่วยทำภารกิจยากๆที่เราทำกันเองไม่ไหวแค่นั้นเองค่ะมิคังก็ทำแบบนี้เหมือนกัน ถึงราดิชจะอยู่ในสมาคมแต่ก็ไม่ได้ผูกมัดอะไร ยังมีอิสระตามปกติน่ะค่ะ”ซากุระบอก ราดิชเห็นว่าเงื่อนไขของเธอไม่ได้เป็นการเอาเปรียบเกินไปแค่ช่วยพวกสายค้าขายตอนพวกเขาลำบากเท่านั้นเองและตัวเขาเองก็เป็นคนชอบช่วยเหลือคนอื่นอยู่แล้วจึงตัดสินใจเข้าสมาคมของซากุระโดยไม่ลังเล

            อีกอย่างหนึ่งสมาคมของเธอไม่ได้แก่งแย่งชิงดีชิงเด่นกับใครต่างจากพวกที่มาชวนเขาเข้ากิลด์อีกหลายพวกและพวกนั้นหวังจะให้เขาไปช่วยขยายอำนาจของตนเองแต่นั่นเป็นสิ่งที่เขาไม่ชอบจึงเกิดการปะทะขึ้นหลายครั้งอย่างที่ผ่านมานั่นเอง

            “นายเข้าสมาคมของเราจริงๆหรอ” มิคังถามขึ้นมาบ้าง

            “ครับผมเห็นว่าสมาคมแบบของซากุระ น่าจะเหมาะกับผมน่ะ”ราดิชตอบด้วยความมั่นใจ

            “ก็ดีต่อไปนี้นายก็ต้องเชื่อฟังฉันในฐานะรุ่นพี่ที่เข้าสมาคมก่อนนายด้วยนะ” มิคังบอก ทำให้ราดิชงงไปเล็กน้อยเหมือนกัน

        “ครับผม เจ้านาย” ราดิชยิ้มและผงกหัวให้เธอแต่แปลกคราวนี้เธอไม่ยิงสายฟ้าใส่เขาเหมือนที่ทำ แต่กับส่งคำขอเป็นเพื่อนมาให้เขาราดิชก็มองหน้าเธออย่างงงๆ เมื่อเห็นหน้าเธอดูเหมือนอยากให้เขารับราดิชก็กดรับการขอเป็นเพื่อนนั้นไป

            “เดี๋ยวเรื่องแนะนำตัวราดิชให้คนในสมาคมรู้จักค่อยว่ากันทีหลังหลังจากเสร็จงานที่หุบเขาแฟรี่ก็แล้วกันนะคะ” ซากุระพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนทำความรู้จักกันแล้วทั้งสองคนพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ

            “ว่าแต่เรามาคุยเรื่องอาธูเรียกันบ้างดีกว่า”ซากุระว่าขึ้นมา ทำให้พวกเขาเริ่มสังเกตว่าอาธูเรียกับปิกามอนนั้น ตอนนี้กำลังแย่งกันกินอาหารกันโดยไม่ได้สนใจพวกเขาเลยแม้แต่น้อย

            “อาธูเรียทำไมหรือครับ” ราดิชถามขึ้นอย่างงงๆ

            “เธอเป็นภูติหรือคะแล้วระดับชั้นของเธอล่ะเป็นอะไร” ซากุระที่ดูเหมือนจะสนใจเป็นพิเศษถามต่อ

            “ไม่ใช่ภูติหรอกครับเธอเป็นอสูรมายาน่ะ ส่วนระดับชั้นก็จักรพรรดิน่ะครับ” ราดิชตอบตามความจริง

            “หา! จักรพรรดิหรอ โอย!!” ซากุระที่ตอนนี้ทำท่าจะเป็นลมไปเดือดร้อนมิคังต้องเอายาดมมาให้ดมกันยกใหญ่ หลังจากหายหน้ามืดและตั้งสติสักพักซากุระก็จ้องมองอาธูเรียอย่างออกนอกหน้า

            “เป็นอสูรมายาด้วยหรอคะแต่ปกติมันเป็นทักษะของสายจอมเวทอัญเชิญนี่และอีกอย่างขนาดพวกจอมเวทอัญเชิญโดยตรงยังหาแบบนี้ไม่ได้เลยนะเนี่ย” ซากุระที่ตั้งสติได้เริ่มวิเคราะห์เจาะลึก

            “พอดีผมได้ตำราเรียนทักษะมาน่ะครับเลยลองเรียนดู” ราดิชตอบถึงที่มาของทักษะ

            “บอกหน่อยได้ไหมคะว่าไปขุดเอาเธอมาจากไหน” ซากุระถามต่อและมิคังเองก็จ้องหน้าราดิชอย่างต้องการคำตอบด้วยเหมือนกันซึ่งราดิชก็คิดไม่ออกว่าจะตอบยังไงแต่ด้วยไหวพริบชั่ววูบก็หาคำตอบมาตอบได้อย่างเนียนๆ

            “ผมได้มาตอนทดสอบเอาทักษะพิเศษน่ะครับ”ราดิชตอบพวกเธอ

            “ทักษะของนายชื่ออะไรล่ะ”เป็นมิคังที่ถามขึ้น

            “ทักษะหมื่นกระบี่รวมหนึ่งน่ะครับ”ราดิชตอบ

            “ไม่เคยได้ยินชื่อแฮะสงสัยนายน่าจะได้ทักษะนี้เป็นคนแรก แล้วบอกได้ไหมว่าใครเป็นคนให้ทักษะนี้มา”มิคังถามต่อซึ่งราดิชก็เห็นว่าไม่จำเป็นต้องปิดบังชื่อแซ่ของอาจารย์แต่อย่างใด

            “ผมได้มาจากผู้เฒ่าอู๋หมิงน่ะครับ”คำตอบนี้ของราดิชทำให้สองสาวสะดุ้งสุดตัวทันที

            หา!!! เรื่องจริงหรือ!!!

            “มันเรื่องอะไรกันหรอครับทำไมต้องร้องกันขนาดนั้นด้วย” ราดิชถามสองสาว

            “ก็ผู้เฒ่าอู๋หมิงคนนั้นน่ะพวกเรารู้แค่ว่าโหดมากถึงมากที่สุดในบรรดาNPCพิเศษด้วยกันว่ากันว่าทักษะของเขาคือสุดยอดเลยทีเดียวแหละ เท่าที่รู้เขายังไม่มีผู้สืบทอดวิชาจนกระทั่งรู้ว่าเป็นนายนี่แหละที่มีวิชานี้ เราถึงได้ตกใจไง” มิคังที่ระงับอารมณ์ตื่นเต้นได้ตอบคำถามราดิช

            ‘อาจารย์เรานี่สุดยอดจริงๆแค่ชื่อก็ทำให้คนกลัวได้’ ราดิชคิดในใจ

            “การทดสอบของนายก็ยากมากๆเลยละสิใช่ไหม” มิคังที่มีประสบการณ์แบบนี้ถามต่อ

            “ก็ยากน่ะครับผมต้องสู้กับอาธูเรียที่ใช้พลัง 1 % อยู่ค่อนวันเลยทีเดียวตอนนั้นผมระดับแค่ 25 เองด้วย” ราดิชรำลึกถึงความหลังขณะบอก

            “มิน่าล่ะนายถึงได้เก่งขนาดนี้ทั้งที่ระดับก็น้อยกว่าฉันตั้งสามสิบกว่าระดับ” มิคังที่เข้าใจราดิชเอ่ยกับเขา

            “อ..อ่าครับ” ราดิชรับคำแห้งๆ ส่วนทางซากุระนั้นได้แต่นั่งตาลอยเสียแล้วตอนนี้

            “ในเมื่อนายบอกของนายฉันก็จะบอกของฉันบ้างจะได้ไม่เอาเปรียบกัน คนที่ให้ทักษะกับฉันก็คือเทพอัสนีน่ะ”มิคังบอกราดิชบ้าง

            “โหเทพสายฟ้านะหรอครับ สุดยอดไปเลย มิน่ามิคังถึงได้เก่งแบบนี้แถมสวยด้วย” ราดิชชมมิคังตรงๆ เล่นเอาเธออายหน้าแดงไปเลยเหมือนกันหลังจากนั้นพวกเขาก็คุยกันต่ออีกหลายเรื่องซากุระที่หายตาลอยก็กับมาร่วมวงด้วยแล้วปล่อยให้ปิกามอนและอาธูเรียเขมือบอาหารที่สั่งมาจำนวนมากกันสองคน

            หลังจากกินไปคุยไปกันอีกสักพักใหญ่มิคังที่อยากได้หนูไฟฟ้ามาเลี้ยงบ้าง ก็ถามเรื่องเจ้าปิกามอนราดิชก็บอกว่าจับได้ตอนอยู่เกาะเริ่มต้น เธอคิดว่าจะไปหาจับมาเลี้ยงบ้างเพราะติดใจในความน่ารักของมันนั่นเอง หลังจากกินเสร็จก่อนจะแยกกันไปพวกเขาก็นัดมาเจอที่ภัตตาคารในตอนเช้า เพื่อที่จะเดินทางไปหุบเขาแฟรี่กันต่อไป

            เมื่อแยกย้ายกันไปราดิชและคณะก็เดินทางไปโรงแรมและเข้าพักกันเมื่อมาถึงห้องพักอาธูเรียก็ขอตัวกลับไปก่อน ส่วนราดิชก็เข้าไปอาบน้ำก่อนหลังจากที่ราดิชอาบน้ำเสร็จแล้ว ก็ออกมานั่งอ่านข่าวสารเกี่ยวกับการอัพเดทเพิ่มและดูราคาแร่ไปด้วยโดยมีปิกามอนนั่งเป็นเพื่อน เขานั่งอ่านข่าวสารไปอีกนานจนเริ่มดึกก็เข้านอนพร้อมกับเจ้าปิกามอนจนหลับไปในที่สุด