คุณนายสาวโดนวินมอเตอร์ไซค์ ขข. (ต่อ)
วันต่อมา
สายลมยามเช้าพัดเอาไอความเย็นจางๆลอดผ่านรอยแยกของบานหน้าต่างกระจกใสภายในห้องนอนใหญ่ของคฤหาสน์หรู ทันทีที่เสียงเครื่องยนต์รถเก๋งคันงามของหมออานนท์แล่นพ้นเขตประตูรั้วบ้านมุ่งหน้าไปทำงาน พลอยริน ในวัยยี่สิบเก้าปีที่อุตส่าห์ฝืนยืนฉีกยิ้มพิมพ์ใจโบกมือลาสามีเมื่อครู่ พลันทรุดฮวบลงนั่งกอดเข่ากับพื้นห้องโถงกว้างอย่างหมดแรง ร่างระหงสั่นเทาปล่อยโฮสะอื้น
ฮือ! ๆ ๆ เธอร้องไห้กระซิกกระซิกๆออกมาอย่างอัดอั้น ั์ตาคู่สวยแดงช้ำบวมเป่งจากการร้องไห้ข้ามคืน น้ำตาเม็ดโตไหลรินอาบสองแก้มเนียนจนเปียกชุ่ม
เธอรู้สึกผิดหวัง รู้สึกเกลียดตัวเองจนอยากจะเอามือจิกทึ้งผิวเนื้อขาวโพลนของตนเองให้แหลกคามือ และโกรธแค้นไอ้เก่งวินมอเตอร์ไซค์สารเลวที่ใช้กำลังบังคับขู่ฆ่าและพร่าผลาญความสาวของเธอใต้เงาตึกร้างอย่างป่าเถื่อน
ทว่าสิ่งที่น่ากลัวและทำให้เธอเ็ปที่สุดกลับไม่ใช่รอยช้ำสีเขียวช้ำตามข้อมือและพับขาอ่อน แต่เป็สัญชาตญาณดิบในร่างกายท่อนล่างของเธอที่กำลังประท้วงอย่างบ้าคลั่ง
ในวันต่อมา พลอยรินเริ่มมีอาการซึมเศร้า เอาแต่นั่งเหม่อลอยและกักขังตัวเองอยู่ในความเงียบ ทว่าภายใต้ความหดหู่นั้น ร่างกายสะพรั่งของคุณแม่ลูกอ่อนกลับมีความผิดปกติที่น่าละอายใจเหลือเกิน ทุกครั้งที่หลับตา ภาพเหตุการณ์อันป่าเถื่อน แรงกระแทกกระทั้นเน้นย้ำ และความรุนแรงถึงใจที่ไอ้เก่งวินหื่นมอบให้กลับเด่นชัดขึ้นมา ร่างกายอันตื่นกลัวในคืนนั้นจดจำรสชาติความดิบกระสันจนเนื้อตัวสั่นเทา ฮอร์โมนเพศหญิงหลังคลอดบุตรที่พลุ่งพล่านสั่งให้เธอโหยหารสชาติอันสุดยอดในจังหวะที่โดนกระทำจนสมองขาวโพลน
ความอยากอันผิดบาปกระตุ้นให้ทรวงอกอวบอิ่มสองเต้าที่ขยายตึงเกิดอาการคัดแน่น น้ำนมคัดสรรตามธรรมชาติที่ล้นปรี่ไหลซึมเยิ้มออกมาเปรอะเปื้อนชุดเดรสยาวผ้าไหมซาตินสายเดี่ยวสีชมพูพาสเทลเนื้อนุ่มจนเป็ดวงกว้าง เธอทรมานเจียนคลั่งจนทนต่อตัณหาใต้ร่มผ้าไม่ไหว
ในค่ำคืนวันต่อมา
ทันทีที่หมออานนท์กลับมาถึงบ้านในเวลาดึกดื่น พลอยรินที่อาบน้ำแต่งตัวด้วยชุดนอนสายเดี่ยวซาตินสีแดงแหวกอกลึก ร่างกายขาวโพลนอวบอัดตึงแน่นโชยกลิ่นน้ำหอมหวานหรูหราปนกลิ่นคายนมสาวอ่อนๆ หญิงสาวขยับกายเข้าไปกอดรัดฟัดเหวี่ยงสามีบนเตียงนอนคิงไซส์ พยายามยั่วยวนปลุกอารมณ์และร้องขอให้สามีขยับกายเข้าหาเธอเพื่อช่วยดับไฟราคะที่กำลังสุมทรวง
“พี่อานนท์คะ คืนนี้ทำกับพลอยหน่อยนะคะ เอาพลอยแรงๆได้เลยนะคะ พลอยคิดถึงแท่งรักของพี่จัง”
พลอยรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระเส่าพร่าพราย ใบหน้าหวานร้อนผ่าวพลางจับมือสามีให้ลูบไล้ไปตามสะโพกงอนงามอวบอัด ทว่าหมออานนท์ที่พึ่งเสร็จจากเคสศัลยกรรมสมองอันยาวนานกลับปัดมือเธอออกอย่างอ่อนแรง ชายหนุ่มขยับแว่นสายตาแล้วพลิกตัวหันหลังให้ภรรยาสาวทันที
“พี่เหนื่อยมากเลยครับพลอย วันนี้ผ่าตัดมาทั้งวัน ขอนอนเถอะนะคนดี ไว้ วันหลังนะคร้บ”
คำปฏิเสธแสนจืดชืดของสามีดั่งลิ่มแหลมที่ปักสลักลงกลางใจ อาการของพลอยรินดิ่งแย่ลงกว่าเดิมในวันต่อมา ความโหยหารสสวาทอันดิบเถื่อนทวีคูณจนเธอควบคุมตัวเองไม่ได้
ในบ่ายวันหยุดที่เงียบสงัดหลังจากจัดการกล่อมน้องมินตราลูกสาวตัวน้อยหลับสนิท ความ้าที่อัดอั้นสั่งให้คุณแม่ลูกอ่อนก้าวเท้าฉับๆ เข้าไปในห้องครัว เธอเอื้อมมืออันสั่นระริกไปหยิบผลไม้ชิ้นยาวอย่างกล้วยน้ำว้าดิบและแตงกวาลูกใหญ่ผิวสากขรุขระติดมือกลับขึ้นมาบนห้องนอนใหญ่
พลอยรินล็อกสลักกลอนประตูห้องมิดชิด แสงแดดยามบ่ายส่องผ่านผ้าม่านโปร่งกระทบเรือนร่างระหงที่สลัดชุดนอนทิ้งลงพื้นจนเปลือยเปล่าเนียนใสสะอาดขาวโพลนไปทั่วเรือนร่าง หญิงสาวนอนราบพาดขาเรียวสวยแยกออกกว้างบนเตียงนุ่ม มือเรียวคว้าแตงกวาลูกใหญ่ผิวสากขรุขระชโลมด้วยโลชั่นบำรุงผิวจนลื่นเยิ้ม ก่อนจะขยับกดแทรกสอดใส่ผลไม้ชิ้นยาวเข้าสู่ร่องสาวสีแดงสดของเธอช้าๆ จนสุดความยาว ความสากและเยือกเย็นของแตงกวาบดเบียดเข้ากับจุดอ่อนไหวที่ฉ่ำแฉะ เลียนแบบรสชาติความรุนแรงป่าเถื่อนที่เธอโหยหา
“อ๊าาา! ไอ้เก่ง อ๊ะ อ๊าย แรงอีก”
คุณแม่ลูกอ่อนเผลอร้องครางเสียงกระเส่าหลุดปากเรียกชื่อชู้รักวินมอเตอร์ไซค์อย่างสมยอมเต็มใจ มือเรียวอีกข้างบีบเค้นทรวงอกอวบอัดตึงแน่นสองเต้าอย่างแรงเพื่อระบายความสยิวเจียนคลั่ง จนน้ำนมทะลักพุ่งพรูผสมหยาดเหงื่อไหลชโลมทั่วร่างระหง
จินตนาการถึงััดิบเถื่อนบดขยี้สะโพกงอนงามจนเธอตัวสั่นระริกเสร็จสมอารมณ์หมายคาเตียงนอนของสามีอย่างน่าละอายใจ
ทว่า อาการซึมเศร้าของพลอยรินยิ่งดิ่งลึกและแย่ลงกว่าเดิมในทุกๆ วัน
ท่ามกลางความเงียบงันภายในคฤหาสน์หรูหราที่โอ่อ่ากว้างขวางทว่ากลับให้ความรู้สึกไม่ต่างจากกรงทองอันเยือกเย็น หญิงสาวกักขังตัวเองอยู่แต่ในห้องนอนใหญ่ตัดขาดจากโลกภายนอก ความรู้สึกผิดศีลธรรม ตราบาปคาวโลกีย์ และความโกรธแค้นเกลียดชังไอ้เก่งวินมอเตอร์ไซค์สารเลวที่ใช้กำลังประทุษร้ายเธอยังคงหลอกหลอนอยู่ทุกท่วงทำนองทว่าร่างกายท่อนล่างอันบิดเบี้ยวกลับทรยศความรู้สึกนึกคิดอย่างรุนแรง เธอต้องแอบล็อกกลอนประตูห้องน้ำและห้องนอนเพื่อช่วยตัวเองบ่อยขึ้นเรื่อยๆ วันละหลายครั้งอย่างควบคุมไม่อยู่
ในนาทีนั้น
ทุกครั้งที่นิ้วเรียวสวยลูบไล้เข้าหาจุดอ่อนไหวที่ฉ่ำแฉะ พลอยรินต้องหลับตาพริ้มแล้วจินตนาการนึกถึงตอนที่ตัวเองโดนไอ้เก่งใช้กำลังกดเบียดกระแทกกระทั้นซอยโยกเข้าใส่เรือนร่างอย่างดิบเถื่อนป่าเถื่อนคาผนังตึกร้าง
ภาพความรุนแรงและััอันดุดันถึงใจในคืนเปลี่ยวถูกยกขึ้นมาเป็เครื่องมือเพิ่มอารมณ์ใคร่เพื่อให้ตัวเองได้เสร็จสมอารมณ์หมายอย่างรุนแรงเจียนคลั่ง สมองขาวโพลนทะยานขึ้นสู่สรวง์ชั้นฟ้าทว่าทันทีที่ลืมตาตื่นขึ้นมาพบความจริง หยาดน้ำตาแห่งความสมเพชและเกลียดชังตัวเองกลับไหลรินอาบสองแก้มเนียน เธอโหยหาความดิบเถื่อนเร่าร้อนที่ไม่มีใครในชีวิตจริงมาเติมเต็มให้ได้ โดยเฉพาะสามีหมอหนุ่มที่ยังคงจืดชืดและหันหลังให้เธอในทุกค่ำคืน
ในบ่ายวันรุ่งขึ้น
ความอัดอั้นตันใจและไฟราคะที่สุมทรวงผลักดันให้คุณแม่ยังสาวก้าวข้ามขีดจำกัดความกลัว พลอยรินจัดแจงทิ้ง น้องมินตรา ลูกสาวตัวน้อยไว้กับพี่เลี้ยงและแม่บ้าน ก่อนจะก้าวเท้าฉับๆ ไปเปิดตู้เสื้อผ้าเลือกสรรชุดเดรสสายเดี่ยวสีแดงเพลิงแหวกอกลึก เน้นส่วนโค้งเว้าสะโพกผายอวบอัดของคุณแม่ลูกอ่อนวัยยี่สิบเก้าปีให้ลอยเด่น ผิวพรรณของเธอผุดผ่องกระจ่างใสมีน้ำมีนวลอมชมพูสะดุดตา ทรวงอกอวบอิ่มสองเต้าที่ขยายเต่งตึงมีน้ำนมคัดสรรตามธรรมชาติขยับกระเพื่อมไหวรุนแรงสู้แสงแดด
หญิงสาวแต่งหน้าจัดเต็มริมฝีปากอวบอิ่มเคลือบลิปสติกสีแดงสด ขับรถสปอร์ตคันหรูออกไปตระเวนตามคาเฟ่และร้านอาหารชื่อดังย่านใจกลางเมืองเพื่อหวังจะไปแอบทอดสะพานและยั่วยวนผู้ชายแปลกหน้าให้เข้ามารุกรานเนื้อตัวเธอ
ทว่าความเป็จริงกลับไม่ได้เป็อย่างที่เธอคาดคิดไว้เลยสักนิด
พลอยรินเลือกนั่งโต๊ะมุมกระจกที่เปิดเผย เดินเยื้องย่างอวดเรียวขาขาวโพลนลากผ่านโต๊ะหนุ่มๆ สลับกับการส่งสายตาเชิญชวนอย่างมีชั้นเชิง ทว่าตลอดทั้งบ่ายกลับไม่มีผู้ชายคนไหนกล้าขยับกายข้ามเส้นเข้ามาจีบหรือทักทายเธอเลยแม้แต่รายเดียว
ทุกสายตาทำได้เพียงลอบมองมาด้วยความลุ่มหลงระคนเกรงใจ คงเป็เพราะภาพลักษณ์ภายนอกของเธอนั้นดูสวยงาม สง่า และดูรวยจนเกินไป ข้าวของแบรนด์เนมแพงระยับบวกกับรถสปอร์ตคันโตที่จอดอยู่หน้าร้าน กลายเป็กำแพงสูงใหญ่ที่ทำให้ชายเ่าั้คิดว่าเธอเป็ผู้หญิงระดับไฮโซที่มีเ้าของแล้วและพวกเขาก็เอื้อมไม่ถึง
ความล้มเหลวในการบริหารเสน่ห์ยิ่งส่งผลให้ความอยากและฮอร์โมนเพศหญิงในกายพลุ่งพล่านจนเนื้อตัวสั่นเทา ทรวงอกอวบอิ่มสองเต้าเกิดอาการคัดแน่นอย่างรุนแรง น้ำนมคัดสรรปนเรี่ยวแรงสวาทไหลซึมเยิ้มออกมาเปรอะเปื้อนเนื้อผ้าซาตินสีแดงเพลิงเป็ดวงกว้างใต้แสงไฟในคาเฟ่ หญิงสาวกำหมัดแน่นในฝ่ามือด้วยความหดหู่และทรมานเจียนคลั่ง ร่างกายสวยสะพรั่งขาวโพลนไม่มีคนเหลียวแลช่วยดับไฟสวาทให้เธอได้เลยสักคน
ความผิดหวังระคนอับอายที่ไม่มีชายใดกล้าเฉียดกรายเข้ามาจีบ ผลักดันให้พลอยรินต้องก้าวเท้าฉับๆ เดินแกมวิ่งกลับออกมายังลานจอดรถส่วนบุคคลด้านหลังคาเฟ่หรู
ท่ามกลางไอร้อนระอุของแดดบ่ายที่สะท้อนผิวรถสปอร์ตคันงามจนเกิดแสงระยิบระยับ หญิงสาวก้าวไปยืนข้างประตูรถพลางลอบถอนหายใจยาว ทรวงอกอวบอิ่มสองเต้าที่ขยายตึงแน่นเกิดอาการคัดสุมจนหยาดน้ำนมคัดสรรตามธรรมชาติซึมเยิ้มเปรอะผ้าซาตินสีแดงเพลิงเป็ดวงกว้าง ผิวพรรณเนียนละเอียดสั่นระริกด้วยความกระสันอยากที่ควบคุมไม่ได้
ทว่าในจังหวะที่เธอกำลังจะเปิดประตูรถ มือหนาหยาบกร้านคู่หนึ่งก็เอื้อมมากระชากข้อมือเรียวของเธอไว้แน่น!
“จะรีบกลับไปไหนล่ะครับคุณนาย อุตส่าห์แต่งตัวแหวกอกแดงแป๊ดมาถึงที่นี่ ไม่คิดจะทักทายผัวคนนี้หน่อยเหรอ”
เสียงทุ้มต่ำหยาบช้าที่ดังขึ้นข้างใบหู ทำเอาพลอยรินสะดุ้งสุดตัว ดวงตาเบิกกว้างด้วยความใกลัวจนหน้าซีดเผือด เมื่อหันไปพบกับ ไอ้เก่ง ชายหนุ่มวินมอเตอร์ไซค์เถื่อนร่างั์สูงหนึ่งร้อยแปดสิบเิเ เ้าของสรีระหนาแน่นไปด้วยมัดกล้ามและรอยสักดิบเถื่อนลากยาวใต้สาบเสื้อวินสีส้มซีด
มันแอบสะกดรอยตามเธอมาจากหน้าปากซอยบ้านจนถึงคาเฟ่แห่งนี้โดยที่เธอไม่รู้ตัว หึ! ไอ้เก่งกระตุกยิ้มวิปริตพลางชูสมาร์ตโฟนเครื่องเก่าขึ้นมาตรงหน้าเธอ บนหน้าจอแผดสว่างวาบแสดงภาพแอบถ่ายเรือนร่างขาวโพลนสะพรั่งของพลอยรินตอนที่โดนมันบังคับกระแทกกระทั้นคาผนังตึกร้างในคืนก่อนชัดเจนทุกสัดส่วน
“ฮึก แกแอบถ่ายไว้เหรอ ลบมันเดี๋ยวนี้ไม่งั้นฉันจะแจ้งความ!” พลอยรินรัวคำพูดเสียงสั่นเครือ น้ำตาคลอเบ้าด้วยความโกรธแค้น
“แจ้งเลยครับ! แจ้งปุ๊บรูปพวกนี้หลุดเข้าไลน์กลุ่มออฟฟิศผัวหมอของมึงแน่ ถ้าไม่อยากให้ชีวิตหรูๆ พังพินาศ รีบขึ้นรถแล้วขับตามมอเตอร์ไซค์กูไปเงียบๆ ที่บ้านร้างท้ายซอยนู้น ห้ามตุกติก ไม่งั้นมึงเดือดร้อนแน่!”
คำขู่แบล็กเมล์อันน่าเกลียดน่ากลัวทำเอาคุณแม่ลูกอ่อนวัยยี่สิบเก้าปีขวัญหนีดีฝ่อ สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดและกลัวความลับแตกสลายสั่งให้เธอต้องจำยอมพยักหน้ารับคำอย่างว่าง่าย
เธอสตาร์ตรถสปอร์ตขับตามมอเตอร์ไซค์ดัดแปลงท่อของไอ้เก่งลึกเข้าไปในซอยเปลี่ยวชานเมือง จนกระทั่งมาจอดสนิทหน้าบ้านไม้ร้างสองชั้นที่เก่าคร่ำคร่า ล้อมรอบด้วยป่าหญ้าคาขนาบข้างและไร้ผู้คน
ในนาทีนั้น
ทันทีที่ก้าวพ้นธรณีประตูบ้านร้างและล็อกสลักอย่างมิดชิด ไอ้เก่งไม่ปล่อยให้เวลาล้ำค่าผ่านพ้น มันฉุดกระชากลากร่างระหงในชุดเดรสซาตินสีแดงเพลิงเหวี่ยงลงบนเตียงไม้เก่าๆ ที่เต็มไปด้วยฝุ่น
พลอยรินเนื้อตัวสั่นเทาคล้ายจะเป็ลม ทว่าสัญชาตญาณดิบใต้ร่มผ้าที่โหยหารสชาติความรุนแรงกลับตื่นตัวเต็มพิกัดจนจุดอ่อนไหวฉ่ำแฉะ ไอ้เก่งจัดการสลัดเสื้อผ้าทิ้งจนเปลือยเปล่า เผยแผงอกหนาแน่นปึ้กและแก่นกายใหญ่โตดำคล้ำแข็งชันดันตระหง่าน ชายหนุ่มตรงเข้าจับพลอยรินคว่ำหน้าลงกับเตียงไม้ ยกสะโพกงอนงามอวบอัดที่ขยายกว้างขึ้นมาลอยเด่นในท่าหมา
มันไม่รอช้า กดแทรกสอดใส่แก่นกายใหญ่เข้าสู่รูรักที่แฉะเยิ้มรวดเดียวจนสุดความยาว
ส่วบบบบบ! อร๊าาาาาา!
พลอยรินแหงนหน้าอ้าปากร้องด้วยความจุกและเสียวสะท้านรุนแรง เสียงเนื้อกระทบเนื้อดัง ตับ ๆ ๆ สนั่นบ้านร้าง
หญิงสาวหัวสั่นหัวคลอนจิกเล็บลงบนหมอนเก่า ครางกระเส่าเสียงหลงพ่ายแพ้ต่อราคะ ยอมจำนนร่อนสะโพกรับจังหวะโหมซอยอย่างเต็มใจ ไอ้เก่งอัดกระแทกกระทั้นซอยยิกเน้นย้ำอยู่เนิ่นนานจนกระสันสุดขีด มันกระตุกเกร็งกดแก่นกายลึกแล้วปล่อยน้ำแตกเข้าท้องทะลักล้นแน่นท้องของเธออย่างไร้ความปราณี
เมื่อเสร็จสมรอบแรก ไอ้เก่งยังไม่หนำใจ มันพลิกร่างเพรียวระหงขาวสะพรั่งของคุณแม่ลูกอ่อนให้นอนหงายราบบนเตียงใน ท่านอนหงายราบ
มันโถมกายหนาั์เข้าทับบนตัวเธอจนผิวเนื้อขาวโพลนเนียนละเอียดเบียดเสียดกับแผงอกล่ำรอยสัก แขนเรียวของมันจับขาเพรียวสวยของพลอยรินฉีกแยกออกกว้างพาดบ่าหนา ดันจุดอ่อนไหวให้เปิดรับแก่นกายอวบหนาที่ยังแข็งชันขยายใหญ่กลับเข้าไปรุกรานในทันที จังหวะโหมกระหน่ำรอบใหม่ดุดันและเร่าร้อนทวีคูณ ลิ้นร้อนของไอ้เก่งซุกไซร้ดูดดื่มน้ำนมคัดที่ไหลพุ่งพรูออกจากทรวงอกอวบอิ่มสองเต้าสลับกับบทสนทนากระเส่าคาเตียง
“ซี้ดดด อ่าส์! รูมึงตอดแน่นดีชะมัด ชอบไหมอีร่าน!”
“อ๊าาา! ไอ้เก่ง แรงอีก อ๊ะ อ๊ะ แตกเข้าท้องฉันอีก อ๊ายยย!”
พลอยรินแอ่นอกบิดเร้าหยัดสะโพกงอนลอยเด่นสู้แรงอัดกระแทกอย่างบ้าคลั่ง สลัดความผิดชอบชั่วดีต่อลูกและสามีหมอหนุ่มทิ้งไปจนสิ้น สมองขาวโพลนทะยานขึ้นสู่สรวง์ชั้นฟ้าด้วยความเสียวซ่านดิบเถื่อนที่โหยหามานาน
ป๊าบ! ๆ ๆ ๆ หนุ่มวินหื่นซอยสะโพกถี่กระชั้นะเิส่งท้าย กดแช่แก่นกายสุดลำ น้ำแตกเข้าท้องคุณนายรอบสอง มันลุกขึ้นยืนยิ้ม ถ่ายภาพร่างกายขาวโพลนแล้วจุดบุหรี่สูบต่อ ปล่อยให้คุณแม่ลูกอ่อนนอนหอบสั่นสะท้านจมดิ่งสู่ตราบาปอย่างไร้ทางถอนตัว