ผู้สืบทอดสายเลือดพระเจ้าแท้จริง

       ชิงเฟิงทะยานตัวอยู่บนท้องฟ้าประมาณครึ่งชั่วยามหลัวจากนั้นไม่นานเขาก็ได้มาถึงเมืองแสงจันทร์ หลังจากที่มาถึงเมืองชิงเฟิงก็ได้ปลอมตัวเป็นชายวัยกลางคนเหมือนกับกับครั้งก่อนจากนั้นก็เดินเข้าไปในเมือง 

        หลังจากเข้ามาในเมืองชิงเฟิงก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่ดูเปลี่ยนไปของเมืองแสงจันทร์ ในเวลานี้มีผู้คนอยู่บนถนนกันอย่างเนืองแน่นแตกต่างจากคราวก่อนที่เขามาเป็นอย่างมาก 

       "เร็วเข้าทุกคนคฤหาสน์สมบัติจะเริ่มจัดการประมูลแล้วพวกเราอย่าได้พลาดเป็นอันขาด"

       "ไปพวกเรารีบไปเร็ว! ข้าได้ยินมาว่าการประมูลครั้งนี้คฤหาสน์สมบัติได้นำเอาแกนอสูรระดับนภาออกมาประมูลด้วยข้าจะไม่พลาดการประมูลนี้เด็ดขาด"

       "เหอะ เจ้าพูดเหมือนกับว่าเจ้ามีหินปราณเพียงพอที่จะประมูลงั้นแหละ น้ำหน้าอย่างเจ้าแค่ของที่ถูกที่สุดก็คงไม่มีน้ำยาประมูลแล้วมั้ง"

       "ใช่แล้ว งานประมูครั้งตระกูลที่แข็งแกร่งของเมืองแสงจันทร์คงต้องเข้าร่วมอย่างแน่นอนดังนั้นพวกเจ้าหยุดฝันไปเถอะ"

       "ข้าก็แค่อยากจะดูแกนอสูรระดับนภาเท่านั้นไม่ได้อยากประมูลสักหน่อย"

       "..."

       ชิงเฟิงฟังเสียงพูดคุยของผู้คนที่กำลังเดินกันอยู่บนถนนและเผยสีหน้าที่เข้าใจออกมา ดูเหมือนว่าแกนสัตว์อสูรที่เขาให้กับเฉาหย่งไปคงจะแข็งแกร่งไม่น้อย ไม่คิดว่าจะสามารถดึงดูดผู้คนได้มากขนาดนี้

       "ก็น่ะ คนที่มีระดับพลังสูงที่สุดในเมืองแห่งนี้มีระดับเพียงแค่ระดับปฐพีขั้นที่9เท่านั้นเอง ดังนั้นการที่คนพวกนี้จะตื่นเต้นก็ไม่แปลก"ชิงเฟิงกล่าวกับตัวเองเบาๆ 

       จากนั้นก็เตรียมที่จะไปที่คฤหาสน์สมบัติเพื่อเข้าร่วมการประมูล แต่ทว่าในขณะนั้นเองจู่ๆด้านหลังของชิงเฟิงก็ได้เกิดเสียงที่เอะอะวุ่นวายดังขึ้น 

       "หลบไปๆนายน้อยเหลียงกำลังจะเดินทางพวกสวะอย่าขวางทาง!"

       ในเวลานี้ได้มีเกวียนคันหนึ่งกำลังทะยานบนถนนภายในเมืองอย่างรวดเร็วโดยไม่สนใจคนที่เดินอยู่บนถนนเลยแม้แต่น้อย มีบางคนที่ไม่สามารถหลบได้ทันก็ถูกคนบังคับเกวียนสะบัดแส้ใส่อย่างแรงจนตัวลอยกระเด็นไปไกล 

       คนอื่นๆที่เห็นเช่นนั้นตอนแรกพวกเขาก็เกิดความโมโหแต่เมื่อสังเกตุเกวียนคันนั้นอย่างละเอียดพวกเขาต่างก็พากันหลีกทางให้กับเกวียนคันนี้อย่างตื่นตระหนก 

       "นั่นมันเกวียนจองนายน้อยเหลียงฉางพวกเรารีบหลบเร็วไม่อย่างงั้นเจ็บตัวแน่!"

       "อะไรน่ะนั่นมันเกวียนของนายน้อยเหลียงฉาง1ใน4คุณชายจ้าวสำราญอย่างงั้นหรอ" 

       "บัดซบ!อาศัยตัวเองเป็นนายน้อยตระกูลใหญ่คิดจะรังแกใครก็ได้อย่างงั้นหรอ"

       "เฮ้ยเจ้าพูดจาเบาๆหน่อยเดี๋ยวถ้าเกิดว่านายน้อยเหลียงฉางได้ยินเจ้าเดือดร้อนแน่" 

       "เอ๊ะ ทำไมชายคนนั้นยังไม่หลบอีกหรือว่าเขาอยากเจ็บตัวอย่างงั้นหรอ"ในขณะที่ผู้คนกำลังพูดคุยกันอยู่นั้นจู่ๆใครคนหนึ่งก็ได้สังเกตชิงเฟิงขึ้นมา ซึ่งชิงเฟิงในขณะนี้กำลังยืนอยู่บนถนนและไม่มีทีท่าว่าจะหลบให้กับเกวียนของนายน้อยเหลียงคนนี้เลยสักนิด 

       "เฮ้ย เจ้าคนนั้นน่ะรีบหลบเร็วเข้าไม่อย่างนั้นเจ้าจะเจ็บตัวได้น่ะ"ใครบางคนที่หวังดีได้เอ่ยปากเตือนออกมา แต่ชิงเฟิงเพียงแค่หันไปมองชายคนนั้นเล็กน้อยจากนั้นก็ได้เดินต่ออย่างสงบโดยไม่มีทีที่ท่าที่จะหลบแต่อย่างใด 

       ชิงเฟิงคิดว่าทางมันก็กว้างใหญ่เขาเดิมมาดีๆจะให้เขาหลบคนอื่นไปเพื่ออะไร ดังนั้นชิงเฟิงจึงได้เดินต่อไปอย่างสงบเพื่อที่จะไปที่คฤหาสน์สมบัติ 

       แต่ทว่าดูเหมือนการเดินที่สงบของชิงเฟิงคงจะจบลงเพราะในตอนนี้เกวียนได้เข้ามาใกล้เขาแล้ว 

       ผู้คุมเกวียนเห็นว่าชิงเฟิงยังเดินต่อโดยไม่มีทีท่าที่จะหลยเขาก็เผยใบหน้าที่โกรธเกรี้ยวออกมาจากนั้นเขาก็ได้กำแส้ของตัวเองและสะบัดโจมตีไปที่ชิงเฟิงทันที!

       "เศษสวะหลบไปซะ!" 

       ชายคนที่บังคับเกวียนนั้นเป็นถึงผู้บ่มเพาะในระดับรวบรวมลมปราณขั้นที่1ดังนั้นพลังโจมตีของแส้นี้จึงมหาศาลมากถ้าเกิดคนธรรมดาโดนเข้าไปมีหวังร่างกายแหลกสลายแน่นอน

       ชิงเฟิงสัมผัสได้ถึงการโจมตีของชายบังคับเกวียนคนนั้นดังนั้นเขาจึงเผยแววตาที่คมกริบออกมาจากนั้นก็หันมารับแส้ด้วยมือเพียงแค่ข้างเดียว 

       "นี่เจ้าคิดที่จะสังหารคนเชียวรึ?"ชิงเฟิงรับรู้ได้ว่าแส้ที่ชายคนนั้นเหวี่ยงมานั้นถ้าเป็นคนธรรมดาทั่วไปควจะต้องตายแน่นอน เขาไม่คิดเลยว่าจิตใจของคนบังคับเกวียนคนนี้จะอมหิตได้ถึงขนาดนี้ 

       คนบังคับเกวียนเมื่อเห็นว่าชิงเฟิงสามารถรับแส้ของตัวเองได้ตอนแรกเขาตกตะลึงเล็กน้อยจากนั้นเขาก็ได้ระเบิดอารมณ์ของตัวเองออกมาทันที "เจ้าเศษสวะเจ้ารู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่ นี่เจ้ากล้าบังอาจขวางทางนายน้อยของข้า อีกทั้งยังมารับแส้ของข้าอีกเจ้าคิดที่จะตายอย่างงั้นหรอ?"คนบังคับเกวียนกล่าวคำพูดออกมาด้วยใบหน้าที่หยิ่งผยอง 

       "ความหมายของเจ้าคือข้าไม่สมควรที่จะป้องกันตัวเอง?"

       "ใช่! เจ้าสมควรถูกแส้ของข้าโจมตีโทษฐานที่เจ้าบังอาจมาขวางทางนายน้อยของข้า"คนบังคับเกวียนกล่าวอย่างหยิ่งผยอง 

       ซึ่งเมื่อชิงเฟิงได้ยินเช่นนั้นนัยตาของเขาก็เผยจิตสังหารออกมาทันทีหลังจากนั้นเขาก็ได้กระชากแส้ในมือของตัวเอง

       ตึก! อ๊าก!!

       ชิงเฟิงกระชากแส้ในมือส่งผลทำให้คนบังคับเกวียนคนนั้นลอยกระเด็นตกจากเกวียนทันทีใบหน้าของเขาตกกระทบลงกับพื้นจากนั้นเขาก็ได้ร้องออกมาอย่างเจ็บปวด!

       การกระทำของชิงเฟิงนั้นทำให้ผู้คนที่อยู่โดยรอบต่างก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึง พวกเขาคาดไม่ถึงว่าชิงเฟิงจะกล้าลงมือกับคนบังคับเกวียนของตระกูลเหลียง! 

       ตลอดเวลาที่ผ่านมาชิงเฟิงคงจะเป็นคนเเรกที่กล้าลงมือเช่นนี้ 

       ด้วยเสียงร้องที่เกิดขึ้นทำให้คนที่อยู่ภายในเกวียนคันนั้นส่งเสียงออกมาทันที"ข้างนอกเกิดอะไรขึ้น?" 

       เนื่องจากมีผ้ามาบังเอาไว้ทำให้คนภายในเกวียนไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นข้างนอกแต่ว่าฟังจากน้ำเสียงของคนที่อยู่รอบข้างดูเหมือนจะมีใครบางคนที่กล้ามาหาเรื่องกับตระกูลเหลียง 

       คนบังคับเกวียนที่ร้องอย่างเต็บปวดอยู่บนพื้นเมื่อได้ยินเสียง

นั้นเขาก็ได้ร้องออกมาทันที"นายน้อยเหลียงมีคนมาหาเรื่องตระกูลเหลียงขอรับ!"