เช้าฉันตื่นตั้งหกโมงเช้า จะเรียกว่าตื่นก็ไม่ใช่ ที่จริงคือยังไม่ได้นอนด้วยซ้ำ คนเ้าเล่ห์เล่นซะฉันไม่ได้หลับได้นอนเลยทีเดียว กว่าจะยอมออกจากห้องไปก็ฟ้าเกือบสว่าง ฉันรีบอาบน้ำแต่งตัวรีบลงไปรอข้างล่าง เพราะฉันรีบกลับบ้านปานนี้คุณพ่อคุแม่เป็ห่วงแย่แล้ว
ไม่นานนักคุณแม่กับพี่ดินทร์ก็เดินลงมาข้างล่างทั้งคู่แต่งตัวเต็มยศสุดๆดูเป็ทางการ คุณแม่พี่ดินทร์ใส่ชุดผ้าไหมที่ตัดและออกแบบให้ทันสมัย ส่วนพี่ดินทร์ใส่ชุดสูทสีดำ ยิ่งทำให้เค้าดูคมเข้มเหมือนนายแบบไม่มีผิด
อ้อมกอด : สวัสดีตอนเช้าคุณแม่พี่ดินทร์ วันนี้ไปทำไหมแต่งตัวกันเต็มจังเลยคะ ( ฉันตัดสินใจถามออกไปตามที่คิด)
หญิงแก้ว : ฮ่าๆๆไม่มีอะไรหรอกจ๊ะ แม่แค่จะไปงาน มั้นนะ ( มิน่าล่ะบอกจะไปส่งฉันที่แท้ ก็จะไปหาต่อนี้เอง แถมแต่งตัวสวยอีก ส่วนพี่ดินทร์ก็คงจะไปกับคุณแม่สินะ)
ดินทร์ : ป่ะไปกันเถอะครับเดี๋ยวสาย รถติด ( เค้ายิ้มให้ฉันและเดินโอบไหล่ฉันไปยังยังรถตู้ที่คุณแม่ให้เตรียมไว้แต่เช้าสิ )
เราใช้เวลาเดินทางไม่นานรถก็เลี้ยวมาจอดยังหน้าบ้านฉันฉันบอกคุรแม่กับพี่ดินทร์ว่าให้จอดที่หน้าบ้านก็ได้เพราะเห็นว่าท่านจะไปงานต่อเกรงว่าท่านจะไปช้า แต่ท่านก็ไม่ยอมบอกจะเข้าไปให้ได้ ฉันเลยขัดไม่ได้ แต่เอะวันนี้ที่บ้านทำไมมีรถจอดอยู่เยอะจัง มีงานอะไรนะ ฉันเริ่มนั่งอยู่ไม่สุขเพราะอยากจะรู้เหลือเกินว่าวันนี้ที่บ้านฉันมีอะไร และเมื่อรถจอดสนิท แม่บ้านก็รีบบอกให้ฉันรีบขึ้นไปแต่งตัว
แม่บ้าน : คุณหนูกลับมาแล้วแล้วคะรีบไปอาบน้ำแต่งตัวเดี๋ยวไม่ทัน ( ฉันยังงงๆว่าทำไมแม่บ้านต้องรีบขนาดนั้นทั้งที่ฉันก็มีไฟท์บ่าย)
อ้อมกอด : ไม่เห็นต้องรีบขนาดนั้นก็ได้จ๊ะ เดี๋ยวจะหกล้มเอา คุณแม่พี่ดินทร์ เข้าบ้านก่อนสิคะทานข้าวกันก่อนถ้าคุณแม่ไม่รีบ ( ถึงจะโดนแม่บ้านดึงตึงอยู่ฉันก็ไม่เสียมารยาทที่จะเอ่ยชวนตามมารยาท แต่ก้ไม่นึกว่าคุณแม่และพี่ดินทร์จะเดินตามมาจริงๆ)
อ้อมกอด : หวานไม่ต้องไปช่วยฉันแต่งตัวหรอก ไปดูแลแขกเถอะจะ เดี๋ยวฉันจัดการของฉันเอง
คุณอุ่นเรือน : อ้าวยัยลูกกลับมาแล้วเหรอ ป่ะรีบไปแต่งตัว ( นี่ยิ่งงงไปใหญ่ทำไมคุณแม่ต้องแต่งตัวอลังการขนาดนั้น )
อ้อมกอด : อ่าา...คะ คะ คุณแม่
คุณอุ่นเรือน : นี่คุณรับแขกแทนฉันก่อนนะ เดี๋ยวฉันพายัยลูกไปแต่งตัวก่อน ตามสบายนะคุณหญิงตาดินทร์ (แม่ฉันหันไปพูดกับคุณพ่อและทักทายแขกผู้มาเยือนไปพร้อมๆกัน สรุปนี้มันเื่อะไรกันทำไมทุกคนดูรนๆกันแถมยังมีญาติๆเต็มบ้านไปหมด มาทำอะไรกัน ฉันสงสัยแต่ยังไม่มีจังหวะจะถามคุณแม่ )
ฉันกกับคุณแม่เดินขึ้นมาถึงห้องนอนของฉันคุณก็เดินไปยังเตียงนอนของฉันแล้วหยิบชุดลูกไม้สีขาวขึ้นมาส่งให้ฉัน ต้องยอมรับคะว่าชุดที่คุณแม่หยิบมานั้นถูกใจฉันมาก ฉันรับชุดจากมือขึ้นแม่มาดู มาทาบกับตัวมันชุดเดรทแขนกุดยาวเลยเข่าขึ้นมานิดหนึ่ง ระบายไปด้วยลูกไม้บนผ้าซีฟองดูเรียบสง่า
อ้อมกอด : สวยจังเลยคะคุณแม่
คุณคุณเรือน : จ๊ะ งั้นไปใส่ให้แม่ดูสิ ( ฉันยิ้มรับและเดินไปเปลี่ยนชุดทันที ฉันตื่นเต้นที่จะใส่มัน ก็เนอะเมื่อผู้เจอชุดที่ถูกใจก็อยากจะรองใส่เร็วๆ)
อ้อมกอด : ใส่พอดีเลยคะคุณแม่ ( ฉันเดินออกมาแล้วหมุนตัวให้คุณแม่ดู)
คุณอุ่นเรือน : สวยมากจ๊ะยัยลูก ( คุณแม่เอ่ยชม แต่สีหน้าคุณแม่กับเปลี่ยนเป็สีหน้าเรียบๆ)
คุณอุ่นเรือน : ยัยลูกมานี่มา แม่ขอถามอะไรหน่อย
อ้อมกอด : มีอะไรคะคุณแม่ทำไมดูเครียดๆ
คุณอุ่นเรือน : เอ่อ มีจะถามตรงๆและลุกต้องตอบตรงๆ( ฉันพยักหน้า) ลูกรักพี่ดินทร์เค้าไหม พี่ดินทร์ เค้าดีกับลูกไหม
อ้อมกอด : คุณแม่ถามอะไรก็ไม่รู้ ( คุณแม่หน้าจริงจังจองมาที่ฉัน มันทำให้ฉันรู้ว่าที่คุณแม่้าคำตอบจริงๆ) เอ่อ คะกอดรักเค้าคะ และ ณ ตอนนี้เค้าก็ดีกับกอดมาก แต่อนาคตกอดยังไม่รู้หรอกคะว่าเค้าจะเป็อย่างนี้ต่อไปรึป่าว
คุณอุ่นเรือน : แม่อยากให้รู้มีความสุข อยู่กับคนที่ลูกรัก ( คุณพูดพร้อมเข้ามากอดฉันฉันสังเกตุใบหน้าของคุณแม่เหมือนจะร้องไห้)
อ้อมกอด : คุณแม่เป็อะไรคะ ร้องไห้ทำไม(ฉันใเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น)
คุณอุ่นเรือน : เอ่อ วันนี้ตาดินทร์ ให้คุณหญิงมาสู่ขอลูกกับแม่ แม่จึงอยากถามลูกว่ารักพี่เค้ารึเปล่า แม่รู้ว่าลูกกับพี่เค้ามีอะไรลึกซึ้งกันแล้วเพราะพี่เค้ามาสารภาพกับพ่อและแม่แล้ว ตอนแรกๆพ่อก็โกรธ แต่ก็นับว่าเค้ายังมีความรับผิดชอบ และจริงใจกับลูกมาก แม่กับพ่อนับถือความกล้าของเค้าที่กล้าจะยอมรับสิ่งที่ทำลงไป และรู้ไหมว่าเค้าพูดอะไรกับพ่อและแม่ เค้าบอกว่า ผมรักน้องจริงๆครับ และผมตั้งใจจะมาขออนุญาติพ่อกับแม่ได้ดูแลกอดทั้งชีวิต ลูกก็รู้ว่าพ่อของลูกดุแค่ไหน หวงลูกแค่ไหน แต่พ่อเค้าบอกกับตาดินทร์ ว่า ถ้าแกทำลุกสาวฉันเจ็บช้ำน้ำใจ ฉันไม่เอาไว้แน่ ตาดินทร์ก็ไม่มีความกลัวแม้แต่นิด แถมยังตอบผมลูกไปว่า มันจะไม่มีวันที่กอดเสียใจครับ แค่นั้นพ่อลูกก็หัวเราะออกมา มันแปลว่าพ่อกับแม่ก็เห็นด้วยกับลูกถ้าลูกกับพี่เค้าจะรักกัน และแต่งงานกัน ( คุณแม่ร่ายยาว )
ขอโทษที่คะที่หายไปหลายวันนะคะ แต่กลับมาแล้วคะติดตามกันต่อด้วยนะคะ อย่าพึ่งเทกัน นิยายเื่นี้อาจจะเป็นิยายรักหวานๆตามสไตล์คนเขียน อาจไม่ถูกใจหลายคนแต่เปิดใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รอติดตามตอนต่อไปได้เลยคะ
906
