ดอกบัวในสายลม

หลังจากข่าวดีเรื่องการตั้งครรภ์ของ หลิวเสี่ยวเหมย ภรรยาเอก และ เฉินเหมยลี่ ภรรยารอง ได้แพร่สะพัดไปทั่วจวนแม่ทัพใหญ่ หลี่เหวิน ก็เต็มไปด้วยความสุขและความภาคภูมิใจ ทว่าความสุขนี้ก็มาพร้อมกับข้อจำกัดทางกายภาพที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ด้วยครรภ์ที่เริ่มโตขึ้นเรื่อยๆ ทำให้กิจกรรมรักที่เคยเร่าร้อนและบ้าคลั่งต้องลดลงตามคำแนะนำของหมอหลวง แม้ว่าหลี่เหวินจะพยายามอดทนและเอาใจใส่ภรรยาทั้งสองเป็นอย่างดี แต่สัญชาตญาณความเป็นชายที่แข็งแกร่งและพลังทางเพศที่ล้นเหลือของเขาก็ยังคงต้องการการปลดปล่อยอย่างสม่ำเสมอ

หลิวเสี่ยวเหมยและเฉินเหมยลี่เองก็ตระหนักถึงปัญหานี้เป็นอย่างดี พวกนางรักสามีและเข้าใจความต้องการของเขา แม้ว่าพวกนางจะพยายามปรนนิบัติเขาด้วยมือและปากอย่างเต็มที่ แต่ก็ยังไม่สามารถทำให้สามีผู้ยิ่งใหญ่ของพวกนางรู้สึก เต็มอิ่ม ได้อย่างแท้จริง

"ท่านพี่... ข้าเกรงว่าท่านแม่ทัพจะอัดอั้นมากเกินไป" เฉินเหมยลี่กระซิบกับหลิวเสี่ยวเหมยในคืนหนึ่งขณะที่พวกนางกำลังนวดคลึงให้สามีที่หลับไปแล้ว
"ข้าก็คิดเช่นนั้น" หลิวเสี่ยวเหมยตอบด้วยสีหน้ากังวล "ท่านแม่ทัพเป็นบุรุษที่แข็งแกร่งเกินกว่าที่พวกเราสองคนจะรับมือได้ แม้ในยามปกติ"
"เราควรทำอย่างไรดีคะ? ข้าไม่อยากให้ท่านแม่ทัพต้องไปหาความสุขจากที่อื่น"
หลิวเสี่ยวเหมยเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจ "เราต้องหาอนุ ให้ท่านแม่ทัพเพิ่ม"

การตัดสินใจหาอนุเพิ่มไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับภรรยาทั้งสอง พวกนางไม่ได้ต้องการเพียงแค่หญิงสาวที่สวยงามเท่านั้น แต่หญิงสาวคนนั้นจะต้อง เข้ากับพวกนางได้ในทุกๆ ด้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ด้านบนเตียง

"อนุคนใหม่จะต้องเข้าใจและยอมรับรสนิยมของท่านแม่ทัพ" หลิวเสี่ยวเหมยกล่าวอย่างหนักแน่น "นางจะต้องไม่ขัดขืนต่อความรุนแรงและความบ้าคลั่งของท่านแม่ทัพ และที่สำคัญที่สุด... นางจะต้องไม่เป็นภัยต่อพวกเรา"
"ถูกต้องค่ะ" เฉินเหมยลี่เห็นด้วย "เราจะต้องเป็นคนเลือกเอง และเราจะต้องทดสอบ นางด้วยตัวเอง"

พวกนางวางแผนอย่างรอบคอบ โดยเริ่มจากการสังเกตเด็กสาวที่น่าสนใจตามงานเลี้ยงหรือตลาด พวกนางจะเลือกเฉพาะหญิงสาวที่ดูมีแววตาซุกซน หรือมีความกล้าที่จะมองตอบสายตาของพวกนางอย่างไม่เกรงกลัว

หลังจากทดสอบหญิงสาวที่ดูมีแววไปสองสามคน ซึ่งต่างก็แสดงความไม่เข้าใจหรือขัดขืนต่อการกระตุ้นที่เกินเลยของพวกนาง ความหวังของหลิวเสี่ยวเหมยและเฉินเหมยลี่ก็เริ่มริบหรี่ลง จนกระทั่งพวกนางได้พบกับ หลินซู เด็กสาววัยสิบหกปีที่ทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟในโรงเตี๊ยมแห่งนั้นเอง

หลินซูมีใบหน้าอ่อนเยาว์และดวงตาที่ใสซื่อบริสุทธิ์ตามประสาเด็ก แต่เมื่อหลิวเสี่ยวเหมยและเฉินเหมยลี่เริ่มการทดสอบ นางกลับแสดงปฏิกิริยาที่แตกต่างออกไป

พวกนางนัดหลินซูมาที่ห้องส่วนตัวที่ถูกจัดเตรียมไว้เป็นอย่างดี โดยอ้างว่าจะให้รางวัลสำหรับการบริการที่ดี เมื่อประตูถูกปิดลง หลิวเสี่ยวเหมยก็ไม่รอช้า นางดึงหลินซูเข้ามาในอ้อมกอด แล้วเริ่มด้วยการ จูบ ที่ริมฝีปากของหลินซูอย่างอ่อนโยน แต่ลึกซึ้ง

หลินซูตัวแข็งทื่อด้วยความตกใจ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความ ขัดขืน และ เขินอาย นางพยายามจะผละออก แต่หลิวเสี่ยวเหมยก็กอดนางไว้แน่น

"อย่ากลัวเลย... เด็กดี" หลิวเสี่ยวเหมยกระซิบเสียงหวาน "นี่คือการทดสอบ... เพื่อดูว่าเจ้าเหมาะสมที่จะเป็นคนสนิทของพวกเราหรือไม่"

เฉินเหมยลี่ไม่รอช้า นางเดินเข้ามาจากด้านหลัง แล้วใช้มือที่อ่อนนุ่มของนาง ลูบคลำ ไปตามเรือนร่างของหลินซูอย่างช้าๆ ตั้งแต่เอวลงไปถึงสะโพก และค่อยๆ สอดมือเข้าไปใต้เสื้อผ้าของนางเพื่อสัมผัสกับผิวที่เนียนนุ่ม

"ผิวนางช่างเนียนนุ่มเหลือเกิน... ท่านพี่" เฉินเหมยลี่กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตัณหา

หลินซูตัวสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ความรู้สึก แปลกใหม่ และ ต่อต้าน ปนเปกันไปในใจของนาง นางไม่เคยถูกผู้หญิงด้วยกันสัมผัสเช่นนี้มาก่อน แต่ในขณะเดียวกัน ความรู้สึกเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วร่างก็ทำให้นางไม่สามารถขัดขืนได้อย่างเต็มที่

หลิวเสี่ยวเหมยผละริมฝีปากออก แล้วมองเข้าไปในดวงตาที่สับสนของหลินซู "บอกข้าสิ... เจ้าไม่ชอบหรือ?"

หลินซูส่ายหน้าอย่างช้าๆ "ข้า... ข้าไม่รู้... แต่... มันรู้สึก... ดี" คำว่า 'ดี' ที่หลุดออกมาจากปากของนางนั้นแผ่วเบา แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้ภรรยาทั้งสองยิ้มอย่างพึงพอใจ

เฉินเหมยลี่เริ่ม เล้าโลม อย่างจริงจังมากขึ้น นางใช้ปลายนิ้วสัมผัสกับจุดอ่อนไหวของหลินซูอย่างแผ่วเบา เด็กสาวตัวสั่นสะท้านด้วยความรู้สึกที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน ใบหน้าของนางแดงก่ำด้วยความอับอายและความเสียวซ่าน

"นี่คือความรู้สึกที่ท่านแม่ทัพของเราชอบ" หลิวเสี่ยวเหมยกระซิบข้างหูของหลินซู "เจ้าจะต้องเรียนรู้ที่จะตอบสนองต่อความรู้สึกนี้"

การทดสอบดำเนินต่อไปอย่างเร่าร้อน หลิวเสี่ยวเหมยและเฉินเหมยลี่ผลัดกัน กดจูบ เล้าโลม และ สัมผัส เรือนร่างของหลินซูอย่างเปิดเผย พวกนางถอดเสื้อผ้าของหลินซูออกจนหมด เผยให้เห็นเรือนร่างที่ยังคงบริสุทธิ์และงดงาม

ความรู้สึก อดอยาก ที่สะสมมานานจากการตั้งครรภ์ ทำให้ภรรยาทั้งสองไม่สามารถควบคุมความปรารถนาของตนเองได้อีกต่อไป พวกนางเริ่มปรนเปรอซึ่งกันและกัน โดยมีหลินซูเป็นจุดศูนย์กลาง

หลิวเสี่ยวเหมยใช้ปากของนางปรนเปรอเฉินเหมยลี่ ในขณะที่เฉินเหมยลี่ใช้มือของนางปรนเปรอหลิวเสี่ยวเหมย และในขณะเดียวกัน พวกนางก็สอนให้หลินซูได้เรียนรู้ถึงความสุขที่เกิดจากการสัมผัสและปรนเปรอ

หลินซูที่ตอนแรกมีแต่ความ ขัดขืน และ เขินอาย ก็เริ่มเปลี่ยนเป็นความ ยินยอม และ ตื่นเต้น นางเริ่มเรียนรู้ที่จะตอบสนองต่อการกระตุ้นของภรรยาทั้งสองอย่างซื่อสัตย์และรุนแรง

"อ๊า... ท่านพี่... ข้าอดอยากมานานเหลือเกิน" เฉินเหมยลี่ครางออกมาด้วยความสุขสม
"ข้าก็เช่นกัน... น้องลี่... เด็กคนนี้... นางช่างมีพรสวรรค์จริงๆ" หลิวเสี่ยวเหมยตอบ

การเริ่มต้นความสัมพันธ์แบบหญิงสามคนในห้องส่วนตัวที่โรงเตี๊ยมแห่งนั้น เป็นการยืนยันว่า หลินซู ไม่เพียงแต่จะเข้ากับรสนิยมของสามีได้เท่านั้น แต่ยังสามารถเติมเต็มความต้องการของภรรยาทั้งสองได้อีกด้วย

สิ่งที่ทำให้หลิวเสี่ยวเหมยและเฉินเหมยลี่ประทับใจที่สุดคือ ความบริสุทธิ์ ของหลินซูที่มาพร้อมกับ การตอบสนองทางอารมณ์ ที่รุนแรง นางอาจจะยังไร้เดียงสา แต่ร่างกายของนางตอบรับต่อการกระตุ้นของพวกนางอย่างซื่อสัตย์และรุนแรง

"นาง... นางเหมาะสมแล้ว" หลิวเสี่ยวเหมยสรุปด้วยรอยยิ้มที่พึงพอใจ
"ใช่ค่ะ... นางเหมือนผ้าขาวที่พวกเราสามารถวาดลวดลายลงไปได้" เฉินเหมยลี่กล่าว

หลังจากที่หลินซูถูกส่งตัวกลับไปทำงานตามปกติ ภรรยาทั้งสองก็กลับจวนด้วยความโล่งใจ พวกนางได้พบกับเด็กสาวที่สามารถตอบสนองความต้องการของสามีได้ และที่สำคัญที่สุดคือ นางสามารถเข้ากับพวกนางได้เป็นอย่างดี

พวกนางตัดสินใจทันทีที่จะนำ หลินซู เข้ามาเป็น อนุ คนใหม่ของ หลี่เหวิน เพื่อเป็นที่ระบายความต้องการของสามีในยามที่พวกนางไม่สามารถปรนนิบัติเขาได้อย่างเต็มที่

"ท่านแม่ทัพจะต้องพอใจอย่างแน่นอน" หลิวเสี่ยวเหมยกล่าว
"แน่นอนค่ะ... เพราะนางเป็นของขวัญที่พวกเราตั้งใจเลือกให้ท่าน" เฉินเหมยลี่ตอบ

เรื่องราวของหลินซูในฐานะอนุคนใหม่ของแม่ทัพใหญ่... กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว