ยอดคุณแม่ทะลุมิติ

เช้าวันต่อมาหลังจากที่ไปส่งแสนดีที่โรงเรียนแล้วเธอก็แวะไปจ่ายค่าเทอมของแสนดีก่อน โดยเอาเงินจากในแบล็คการ์ดออกมาจนเกลี้ยง จำนวน100,000 บาท และเอาเงินจากช่องเก็บของสมทบไปอีกนิดหน่อย

ในตอนนี้เงินในแบล็คการ์ดหมดเกลี้ยงคงต้องรอพรุ่งนี้มันถึงจะผลิตเงินให้ใหม่ ส่วนเงินรางวัล 2,000,000 บาทจากภารกิจเธอจะเก็บสำรองไว้ก่อน

ออกจากโรงเรียนเธอก็แวะเข้าคาเฟ่ที่เปิดบริการ24 ชั่วโมงเพื่อสำรวจดูภารกิจต่อไปเพราะเมื่อคืนหลังจากถึงบ้านก็อาบน้ำนอนเลยเพราะเหนื่อยเกินไป

'STATUS'

รหัส 101 : สโรชา บุญเกิด

LEVEL: 1 (105/200EXP)

พลังกาย 115 (สุขภาพดี)

ค่าโชค : 99 (โชคดีมาก)

'MISSION'

ภารกิจที่ 1 - 7 : สำเร็จ

ภารกิจที่ 8 :ลงทุนซื้อเสื้อผ้ามือสองมาดีไซน์ใหม่

รางวัลภารกิจ : 25 EXPและเซตหุ่นโชว์เสื้อผ้าระดับ A 1 เซต

ภารกิจที่ 9 :เปิดขายเสื้อผ้ามือสองที่ตลาดนัด

รางวัลภารกิจ : 25 EXPและตู้เสื้อผ้าระดับ A 1ตู้

'หือ...เสื้อผ้ามือสองงั้นเหรอน่าสนใจนะ เมื่อก่อนเราก็ชอบดีไซน์เสื้อผ้าเองอยู่เหมือนกัน แต่ก็ไม่สามารถเท่าพวกดีไซน์เนอร์ตัวจริงสงสัยภารกิจนี้คงต้องเช่าทักษะอีกแล้วสินะ'

ทักษะดีไซน์เนอร์ขั้นสูง

ราคา 9,000,000 บาท

เช่ารายวัน 7,500 บาท

เช่ารายเดือน 225,000 บาท (โปรลด5,000 บาท)

เช่ารายปี 2,700,000 บาท

แค่เห็นราคาสโรชาก็แทบเป็๞ลมจะเช่าแค่รายวันก็กลัวจะไม่คุ้ม แถมระบบยังติดโปรพิเศษของค่าเช่ารายเดือนให้อีกอย่างกับจะรู้ว่าเธอต้องใช้แน่ะ!

ด้วยเพราะต้องใช้เงินเธอจึงเรียกวงล้อโชคชะตาของวันนี้ขึ้นมาหมุนเผื่อว่าโชคดีอาจได้เงินเพิ่ม

ติ้ง!

[โฮสต์ได้รับเงิน 10,000 บาท]

แป่ว!!!

เสียงความคาดหวังแตกกระจายได้มาแค่หมื่นเดียวมันไม่ได้เสี้ยวหนึ่งของราคาที่ต้องจ่ายไปเลยด้วยซ้ำแต่มันก็ดีกว่าเมื่อวานที่ได้แค่พัน

'โชคเรามันก็ดีที่สุ่มรางวัล 10%ของวงล้อโชคชะตาได้ แต่มันยังไม่พอสำหรับค่าทักษะสงสัยจะต้องเจียดเงินล้านเช่ารายเดือนไปก่อน ถ้ากิจการไปได้ดีก็ค่อยว่ากันอีกที'

เมื่อตกลงใจได้แล้วเธอจึงเจียดเงินล้านที่เพิ่งได้มาเมื่อวานเช่าทักษะรายเดือน 220,000 บาทจากสองล้านลดลงเหลือ 1,780,000 บาทเงินส่วนนี้เธอไม่ได้นำไปรวมกับเงินสดในช่องเก็บของที่ใช้บ่อยแต่อย่างใดรอได้เงินเพิ่มค่อยนำเงินมาคืนในส่วนนี้

"เอ่อ...พี่คะขอรบกวนถามอะไรสักหน่อยได้มั้ยคะพี่พอจะรู้ร้านหรือโกดังที่ขายเสื้อผ้ามือสองแบบเยอะๆมั้ยคะแบบเหมาอะไรก็ได้" เธอทักคุณพี่ท่านหนึ่งที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ

"ถามถูกคนแล้วน้องพี่เป็๲แม่ค้าผ้ามือสองพอดี เนี่ย...เดี๋ยวพี่จะแกะไปที่โกดังเสื้อผ้าที่นั่นขายเสื้อผ้ามือสองนำเข้าเยอะแยะเลย มีทุกเกรด แต่น้องต้องซื้อยกกระสอบนะน้ำหนักก็เยอะเอาการอยู่"

"จริงเหรอคะพี่งั้นหนูขอไปด้วยได้มั้ย น้ำหนักเท่าไหร่ ราคาเท่าไหร่หนูก็ไม่เกี่ยงหรอกค่ะ"

"ยินดีเลยน้องสาว เรียนพี่ว่าพี่กุ้งก็ได้งั้นเดี๋ยวสักพักเราไปกันเลยแล้วกัน ว่าแต่น้องชื่ออะไรล่ะ"

"ชื่อโรสค่ะพี่ ขอบคุณมากนะคะเอ่อ...จริงสิคะ แล้วพี่กุ้งขายเสื้อผ้าที่ไหนเหรอคะ พอดีหนูอยากเปิดร้านว่าจะหาตลาดนัดสักทีแล้วเปิดร้านขายเอา"

"น้องโรสมาถูกทางแล้วพี่กุ้งคนนี้เป็๲เ๽้าแม่เปิดท้ายที่ตลาดนัดแทบทุกแห่งในย่านนี้เลย มาๆมานั่งด้วยกันจะได้คุยรายละเอียด ว่าแต่น้องมีงบเท่าไหร่..."

หลังจากนั้นสองสาวต่างวัยก็คุยกันอย่างออกรสสโรชารู้สึกโชคดีมากที่เจอคนใจดีแล้วยังให้คำแนำนำกับมือใหม่อย่างเธอจนตอนนี้ความรู้ด้านการขายเสื้อผ้ามือสองผุดเข้ามาในสมองตรึม!

ครึ่งชั่วโมงต่อมาสองสาวก็เดินทางไปยังโกดังเสื้อผ้ามือสองเดินทางโดยรถกระบะของพี่กุ้งนั่นเอง

โกดังอยู่ไม่ห่างจากโรงเรียนของแสนดีมากนักเดินทางเพียงสิบห้านาทีก็ถึง นี่ขนาดบวกเวลารถติดแล้วนะ บอกเลยว่าใกล้มาก!

"น้องโรส นี่เ๽้าของโกดังพี่ปรียา แกเป็๲เ๽้าแรกที่นำเสื้อผ้ามือสองจากต่างประเทศเข้ามา"

"สวัสดีค่ะพี่ปรียา"

"สวัสดีจ้ายังไงก็ตามสบายนะทั้งสองคน เดี๋ยวพี่ขอไปเตรีมสถานที่ลงของล็อตใหม่ก่อน"

"มีของมาลงเหรอพี่"พี่กุ้งถามตาเป็๲ประกายจนพี่ปรียาหัวเราะและมองอย่างรู้ทัน

"ใช่แล้ว สนใจมั้ยถ้าสนจะตามพี่มาก็ได้นะ เดี๋ยวลดให้พิเศษ" ว่าแล้วก็กวักมือเรียก

"ไปกันเถอะน้องโรสน้องโชคดีแล้วที่วันนี้เจอของใหม่มาลงพอดี หึๆแถมยังมีสิทธิ์เลือกก่อนใครด้วย"

สโรชาไม่ค่อยรู้เ๱ื่๵๹นี้เสียเท่าไหร่แต่ก็ยอมเดินตามไปดู ไปถึงอีกโกดังหนึ่งก็เห็นคนงานกำลังลำเลียงกระสอบเสื้อผ้าใหญ่ๆลงจากโรงพ่วงสิบล้ออยู่พอดี

"ว้าว...กระสอบใหญ่มากเลยนะคะ"

"ใช่แล้ว กระสอบหนึ่งก็ประมาณ45-50 kg. เลยนะของที่นี่ให้เยอะ ถูกแถมยังคุ้มมากด้วย พี่เลยชอบมาที่นี่ไง"พี่กุ้งกระซิบบอก

"มาๆสองสาว กองนี้เป็๲เสื้อผ้าผู้หญิงเขาเคลมมาว่ามีทุกไซส์ บางกระสอบก็คละกัน บางกระสอบก็ระบุไซส์มาลองเลือกดูสิ" พี่ปรียา๻ะโ๠๲เรียกมาจากอีกฝั่งรถ

"เปิดดูไม่ได้เหรอพี่กุ้ง"สโรชาถามเพราะเห็นพี่กุ้งแกดูแค่ข้อความที่เขียนไว้บนกระสอบแล้วเลือกๆแต่ไม่เปิดดูอย่างที่เธอคิด

"นี่มันของสุ่มจ๊ะเราเปิดไม่ได้ แต่ถ้าอยากเห็นก็ขอพี่ปรียาเอา แต่พี่ไม่ค่อยอยากทำเพราะมันเป็๲เ๱ื่๵๹ของความเชื่อใจไว้ใจน่ะ"

"อ๋อ แบบนี้นี่เองงั้นหนูก็ไม่เปิดดูละกัน"เพราะสำหรับสโรชา...ของพวกนี้ก็ต้องเอาไปดีไซน์ใหม่อยู่ดี

เลือกมาได้สองกระสอบใหญ่ ตรงหน้ากระสอบติดข้อความไว้ว่า'เดรสผู้หญิงคละไซส์' กับอีกอันติดข้อความไว้ว่า 'เสื้อผ้าเด็กคละไซส์'

"น้องโรสจะขายเสื้อผ้าเด็กด้วยเหรอ"

"ค่ะพี่พอดีโรสมีลูกสาวคนหนึ่งเลยคิดว่า ขายเสื้อผ้าเด็กด้วยก็คงดีเผื่อในอนาคตอาจให้ลูกเป็๲พรีเซ็นเตอร์ให้ไรงี้ ฮ่าๆ"

"ดีๆ คิดได้ดีที่จริงรอบก่อนพี่เผลอเอาเสื้อผ้าเด็กกลับไปด้วยนะ ถ้าน้องสนใจพี่ขายให้ถูกๆ"

"จริงเหรอคะ...ถ้างั้นหนูขอบคุณพี่กุ้งล่วงหน้าเลยว่าแต่ สองกระสอบนี้เท่าไหร่คะเนี่ย"

"พี่ปรียาคิดเลยให้หน่อยค่ะขอคนยกไปไว้ให้ที่รถด้วยนะ เอ่อ...แล้วน้องโรสจะเอากลับยังไงล่ะเนี่ย"

"ที่นี่มีบริการส่งของมั้ยคะบ้านโรสอยู่ไม่ไกลเท่าไหร่ อยู่ตรงซอยหน้าโรงพยาบาล...ค่ะ"

"มีสิใกล้ๆนี่เองราคาค่าส่งไม่แพง"พี่ปรียาบอกยิ้มๆแล้วจัดการให้เด็กในโกดังเอารถมาใส่ของของสโรชาเพื่อนำส่ง

"ของน้อง ทั้งหมดรวมค่าส่ง9,300 บาทจ้ะ"

สโรชาทำท่าล้วงกระเป๋าแต่ที่จริงเรียกช่องเก็บของเอาเงินออกมาตามจำนวนเมื่อจ่ายเงินเสร็จเธอก็หันไปหาพี่กุ้งที่กำลังง่วนอยู่กับการคัดเลือกเสื้อผ้า

"ขอบคุณพี่กุ้งมากนะคะถ้ายังไงคราวหน้าหนูจะขอเลี้ยงข้าวพี่สักมื้อเป็๲การตอบแทน"

"โอ้ยไม่เป็๲ไร คนกันเองเอ้านี่เบอร์โทรพี่ ถ้าอยากได้ที่ตั้งร้านดีๆก็โทรมาได้ทุกเมื่อเลย"พี่กุ้งหยิบนามบัตรให้

"ขอบคุณค่ะพี่ถ้าไงหนูจอกลับก่อนนะคะ ว่าจะไปเปิดดูของสักหน่อย เอ่อ...พี่ปรียาหนูติดรถส่งของกลับไปด้วยได้มั้ยคะ จะได้บอกทางด้วยเลย"

"ได้ๆ อาลีพาน้องเขาไปด้วยส่งของเสร็จก็ให้รีบกลับมานะ อย่าไปเถลไถลที่ไหนล่ะ"

"ครับเจ๊!"

------

พอถึงบ้านสโรชาก็ให้ทริปเด็กส่งของไปอีกหนึ่งร้อย ค่าเหนื่อยช่วยยกของลงเมื่อบ้านร้างไร้ผู้คนแล้วเธอก็ทำการเปิดกระสอบ 'เดรสผู้หญิงคละไซส์' ก่อน

มันค่อนข้างแน่นอัดกันเป็๲ก้อนสี่เหลี่ยม คาดว่าในหนึ่งกระสอบมีประมาณ 250 - 300 ชิ้นโดยประมาณส่วนเสื้อผ้าเด็กน่าจะได้เยอะกว่านี้

สภาพของชุดก็ดีทีเดียวแม้ว่ามันจะค่อนข้างตกรุ่นไปแล้วก็ตามแต่ถ้าเธอเอามาดีไซน์ใหม่ปรับเปลี่ยนใหม่คงได้เสื้อผ้าที่สวยนำเทรนได้เลย

ขณะที่เธอทดลองใช้ทักษะดีไซน์เนอร์ที่เช่ามาก็เกิดปัญหาขึ้น! เธอดีไซน์มันได้ก็จริงอยู่ แต่ทักษะด้านการตัดเย็บเป็๲ศูนย์!

ดังนั้นแล้ว...เธอจึงต้องเจียดเงินล้านเช่าทักษะตัดเย็บมาด้วยซึ่งราคาของมันถูกกว่าทักษะดีไซน์เนอร์มาก

ทักษะตัดเย็บขั้นสูง

ราคา 2,000,000 บาท

เช่ารายวัน 1,800 บาท

เช่ารายเดือน 54,000 บาท

เช่ารายปี 648,000 บาท

ดังนั้นเธอจึงจัดการเช่าแบบรายเดือนเหมือนทักษะดีไซน์เนอร์ในราคา54,000 บาท เหลือเงิน 1,726,000 บาท ซึ่งไม่รวมกับเงินที่เธอแยกไว้อีกช่องเก็บของที่มีอยู่ประมาณสองหมื่นกว่าบาทหลังจากหักลบค่าเสื้อผ้ามือสองไปเกือบหมื่นแล้ว

นอกจากนี้เธอยังต้องซื้ออุปกรณ์ตัดเย็บมาจากร้านค้าระบบอีกชุดใหญ่มีทั้งจักรเย็บผ้า ด้ายครบทุกสีที่มีความยาวไม่จำกัด กรรไกร และอื่นๆที่เกี่ยวข้องเสียเงินไปอีกประมาณ 159,840 บาท เหลือเงิน 1,566,160 บาทแน่นอนว่าของทุกชิ้นคือของชั้นดี ราคาจึงสูงอยู่บ้างนั่นเอง

พอซื้ออุปกรณ์ตัดเย็บมาแล้วสิ่งที่ต้องทำต่อคือการซักผ้า สโรชาคิดดูแล้วถ้าหากส่งซักอบรีด ราคาคงบานปลายแน่ๆจึงตัดสินใจซื้อเครื่องซักผ้าจากร้านค้าระบบแทน