"นำอาหารแห้งติดตัวไปด้วย เผื่อหิวระหว่างทางจะได้หยิบขึ้นมากิน" หลี่ฟางเหนียงจัดการห่อข้าวให้นางพร้อมกับเตรียมเมล็ดธัญพืชกับเครื่องปรุงพร้อมสรรพ ลุงหลี่ยังเตรียมน้ำมันจุดไฟให้กับนางอีกด้วย
สิ่งนี้ทำให้หนิงเฟิ่งรู้สึกอึดอัดใจเพราะรู้ดีว่าสำหรับครอบครัวในหมู่บ้านแห่งนี้มันมีค่าใช้จ่ายพอสมควร
"อย่าปฏิเสธเลย พวกเราหาเงินได้มากขึ้นเพราะเ้าช่วยแนะนำสมุนไพร หากมีสิ่งใดขาดเหลือก็มาหาพวกเราได้"
หนิงเฟิ่งรู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาวูบหนึ่ง แม้นางจะไม่ได้หวาดกลัวที่เข้ามาอยู่ร่างนี้ แต่ก็ยอมรับโดยดีว่านางยังแสวงหาความอบอุ่นของบิดามารดาดังเช่นในอดีต หลี่ฟางเหนียงทำนางคิดถึงบิดาเข้าเสียแล้ว......
"ข้าขอบคุณท่านป้าท่านลุงแล้วก็พี่หลี่มากเ้าค่ะ หากกลับมาจะมาเยี่ยมนะเ้าคะ" หลังจากยืนส่งเด็กสาวกับลาที่แบกทั้งสัตว์และของพะรุงพะรังจากไป พวกเขาก็กลับเข้าบ้าน
หลี่จิ้นทงรู้สึกเป็ห่วงเด็กสาวตัวน้อยจึงสั่งให้บุตรชายตามไปส่งอยู่ห่างๆ ที่เป็เช่นนี้เพราะกลัวว่าซือน้อยของพวกเขาจะถูกมองเสียๆ หายๆ หากว่าเดินทางไปสวนสมุนไพรพร้อมกับเด็กหนุ่มผู้หนึ่ง แต่หากจะปล่อยให้เดินทางไปผู้เดียวก็เกรงอันตรายจากผู้ไม่หวังดี
สวนสมุนไพรของครอบครัวจิ่นเหิงอยู่ค่อนข้างไกลกว่าผู้อื่น กระนั้นก็มีพื้นที่มากกว่าชาวบ้านอยู่มาก บริเวณโดยรอบสวนสมุนไพรเป็เนินเขาน้อยใหญ่ที่เต็มไปด้วยสมุนไพรของชาวบ้าน แต่ไม่มีบ้านพักมากนัก
หนิงเฟิ่งมาถึงสวนสมุนไพรในเวลาพลบค่ำ มีท่านป้าถิงหลิวกับลุงซวนเจ๋อคู่สามีภรรยาผู้มีจิตใจดีงามอยู่คอยท่า หลิงซือเคยพบเจอพวกเขามาก่อนนางย่อมยินดีที่พวกเขาอยู่ที่ไร่ แม้เหมือนว่าสามคนทำงานทั้งไร่จะเป็งานที่หนักหนา แต่หนิงเฟิ่งกลับชอบมาก
ย่ำรุ่งหนิงเฟิ่งได้ยินเสียงคนตื่นมาทำครัว นางจึงออกจากการดูดซับพลังปราณ ดูเหมือนที่นี่จะมีความหนาแน่นของพลังปราณมากกว่าในชุมชนอยู่มาก นางพอใจยิ่งนัก หลังจัดการที่นอนให้เรียบร้อยนางจึงออกไปช่วยทำอาหาร
ในระหว่างนั้นนางถิงหลิว ผู้าุโกว่าก็อธิบายสิ่งที่นางต้องทำและกำชับนางให้ระมัดระวังในบางเื่ ที่คนงานในไร่ปวดหัวที่สุดในเวลานี้คงเป็เื่หมูป่าชอบบุกมาท้ายไร่ ปีก่อนกว่าจะไล่พวกมันไปได้แต่ละครั้ง สมุนไพรก็เสียหายไปมากแล้ว ยามนี้มันเริ่มกลับมาเพ่นพ่านแถวท้ายไร่อีกครั้ง
"ไม่เข้าใจจริงๆ เหตุใดพวกเขาจึงส่งเด็กสาวตัวเล็กๆ มาเพียงผู้เดียว" หนิงเฟิ่งยิ้มให้กับป้าถิงหลิว แต่นางไม่ได้กล่าวสิ่งใด เพราะนางไม่ใช่หลี่จางจึงไม่มั่นใจถึงสาเหตุที่แท้จริง
หลังจากที่ทานอาหารกับคู่สามีภรรยาสุดแสนใจดีเรียบร้อย หนิงเฟิ่งก็พาลาตัวน้อยไปกินหญ้าพร้อมๆ กับเดินชมรอบๆ พื้นที่ หมอกในยามเช้ายังไม่จางหายไป หนิงเฟิ่งสูดเอาอากาศสดชื่นเข้าเต็มปอด ก่อนจะผูกลาไว้ในพื้นที่ใกล้แหล่งน้ำ นางไม่กล้าปล่อยปละ เพราะเกรงว่าเ้าตัวน้อยจะแอบไปกินสมุนไพรเข้า
"คุณหนูหลิงซือเพียงเฝ้ามองก็พอเถิด เดี๋ยวลุงกับป้าจัดการเอง"
หนิงเฟิ่งมองดูใบหน้าใจดีของลุงซวนเจ๋อ นางเร่งปฏิเสธโดยพลัน จะให้ผู้สูงวัยทั้งสองทำงานหนักไปได้อย่างไร ในเมื่อแม่เลี้ยง อะแฮ่ม แม่ใหญ่ของหลิงซือคนก่อน้าให้นางเรียนรู้ที่จะลำบาก วันข้างหน้าจะได้พากเพียร นางย่อมไม่ปฏิเสธความหวังดี
"อีกอย่างท่านลุงท่านป้าอย่าเรียกข้าว่าคุณหนูเลย เรียกหลิงซือหรือซือซือจะดีกว่าเ้าค่ะ" นางกล่าวก่อนจะมองไปทางสวนสมุนไพร
"ข้าขอบคุณที่ท่านทั้งสองเป็ห่วง เพียงแต่ว่าข้าเองก็อยากจะรู้จักสมุนไพรเ่าั้เช่นกันว่ามันเติบโตมาได้อย่างไร หากคลุกคลีกับพวกมันมากๆ วันข้างหน้าก็ไม่ใช่เื่ลำบากในการดูแลพวกมันแล้ว"
นางรู้สึกซาบซึ้งใจในความหวังดีของผู้าุโทั้งสองท่าน และยิ่งเป็ไปไม่ได้ที่นางจะยืนมองเฉยๆ หนิงเฟิ่งพับแขนเสื้อ ทั้งยังหาเชือกมามัดชุดให้ทะมัดทะแมงขึ้น กล่าวอีกประโยคด้วยรอยยิ้ม
"ท่านลุงท่านป้าอย่าได้ดูแคลนข้านา เรามาแข่งกันดีหรือไม่เ้าคะ หากผู้ใดพ่ายแพ้ คนผู้นั้นจะต้องลงมือปรุงอาหารในทุกๆ มื้อ" สองลุงป้ามองหน้ากันก่อนจะมองดูท่าทางที่เต็มไปด้วยพลังของเด็กสาว
"ชวนคนแก่เล่นพิเรนทร์แบบนี้จะสนุกหรือ"
"แล้วท่านลุงท่านป้าคิดว่ายังไงเ้าคะ" ไม่มีคำตอบกลับมามีเพียงเสียงหัวเราะกับรอยยิ้ม ก่อนที่คนแก่กว่าจะวางท่าจริงจัง
"ถ้าแพ้แล้วคัดค้านไม่ได้นะขอรับ"
หนิงเฟิ่งยิ้มกริ่มหยิบอาวุธพร้อมมือ มองดูท่าทีมีชีวิตชีวาของท่านลุงท่านป้าแล้วไฟของนางก็เริ่มติด ตามไปดูวิธีการรดน้ำสมุนไพร สอบถามจนเข้าใจแล้วจึงปลีกตัวมาอีกฝั่งหนึ่ง
แท้จริงแล้วนางไม่ได้มีเจตนาชวนทั้งสองคนแข่งขัน จะว่าพื้นที่เพาะปลูกแห่งนี้เล็กก็ไม่เชิง เพราะมันมีถึงสองเนินเขา เดิมมีคนงานดูแลเจ็ดคน สองคนเป็คนงานที่ฮุ่ยจิ่นเหิงจ้าง ในขณะที่อีกห้าคนเป็คนของตระกูลที่ส่งมาคอยกำกับดูแล
ป้าถิงหลิวกับลุงซวนเจ๋อก็เป็คนที่ตระกูลส่งมาเช่นกัน ฮุ่ยจิ่นเหิงมีหน้าที่เพียงคอยอำนวยความสะดวกกับคอยช่วยเหลือใน่เวลาเก็บเกี่ยวสมุนไพรในแต่ละรอบเท่านั้น นอกจากนั้นก็แค่รอนับเงิน ซึ่งเงินทั้งหมดก็เข้าไปอยู่ในการดูแลของหลี่จางอย่างที่ทราบกันดี
ก่อนหน้านี้คนงานตั้งหกเจ็ดคนช่วยกันทำงานกว่าจะเสร็จยังต้องใช้เวลา ยามนี้เหลือเพียงสามคนหากนางปล่อยให้ทั้งสองท่านทำกันเอง นอกจากจะเหนื่อยมากแล้วงานก็คงไม่แล้วเสร็จ ร่างบางยืดเส้นยืดสายมองสองร่างที่อยู่ไกลลิบๆ ขยับเคลื่อนไปข้างหน้าด้วยความชำนาญ หันมองฝั่งของตนแม้ว่าจะเล็กกว่าฝั่งนั้นไปหนึ่งส่วนสี่ แต่ก็นับว่าสาหัสสำหรับคนคนเดียว
ลิ้นเล็กเลียริมฝีปากอย่างตื่นเต้น ในมือของนางถือกระบวยรดน้ำสมุนไพร แม้ว่ามันจะเป็ไปไม่ได้ที่คนธรรมดาจะดูแลแปลงสมุนไพรที่กว้างขวางเช่นนี้ด้วยตัวเพียงคนเดียว แต่นางไม่ใช่คนธรรมดาเสียหน่อย....
ร่างบอบบางสวมอาภรณ์เนื้อหยาบขยับร่างกายด้วยท่าทางปลอดโปร่ง ดูผ่านๆ เพียงก้าวเดินปกติ แต่ในความสามัญกลับพิเศษยิ่งกว่า หนิงเฟิ่งพึงพอใจที่ร่างกายนี้ตอบสนองได้ดีไม่มีติดขัด
เมื่อถึงที่หมายนิ้วเรียวงามดังเเท่งเทียนไขกระชับอาวุธในมือ ร่างกายแ่พลิ้วรดน้ำสมุนไพรไปทีละต้น แรกเริ่มยังติดขัดแต่พอทำไปเรื่อยๆ ก็ลื่นไหล แขนตวัดว่องไวรวดเร็ว หยาดน้ำที่หยดลงไม่พลาดสมุนไพรไปแม้แต่ต้น
ปักษางามตาขยับปีก แ่พลิ้ว
โบยบิน ประพรมหยาดน้ำ สาดสาย
ยามเวลาล่วงเลย แสงสุริยาเจิดจ้า
เหล่าสมุนไพรลานตา ชุ่มชื้นฉ่ำนาน.
ซวนเจ๋อค่อนข้างเป็ที่นับถือของคนรุ่นลูกรุ่นหลานเพราะมีประสบการณ์และความรู้ในการดูแลสมุนไพรเป็อย่างดี จึงได้ตำแหน่งเป็ผู้ควบคุมดูแลแปลงสมุนไพรของตระกูลสาขาร่วมกับผู้อื่นอีกสามคน
เพียงแต่ด้วยไม่ชอบการแก่งแย่งแข่งขันชิงดีชิงเด่น ประกอบกับความขี้เกรงใจจนกลายเป็ขี้ขลาดในสายตาผู้อื่น แม้จะถูกดูแคลนอยู่บ่อยครั้งเขาก็ไม่ได้สนใจ ยังคงทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด
ครั้งหนึ่งตระกูลสาขาประสบปัญหาสมุนไพรติดโรค เกือบสูญเสียรายได้ทั้งปีไปไม่มีผู้ใดออกหน้ารับผิดชอบ ไม่มีผู้ใดกล้าเสี่ยงแม้ว่าหากแก้ปัญหาได้ก็จะได้หน้าไปเต็มๆ แต่หากแก้ปัญหาไม่ได้เล่า...ตระกูลจะต้องโยนความผิดมาที่คนผู้นั้นอย่างแน่นอน
ซวนเจ๋อไม่ได้สนใจเื่นั้น เขาเสนอตัวออกหน้าแก้ไขจนเื่ราวคลี่คลาย แม้รายได้จะไม่ได้มากเท่าปีก่อน แต่ก็ไม่ได้เสียหายหรือขาดทุนมากมายดังที่คาดการณ์กันไว้ เขาได้รับคำชื่นชมจากเหล่าผู้าุโมากมาย ทั้งยังคำกล่าวขานถึงวีรกรรมที่กล้าหาญ พาลให้คนขี้อิจฉาตาร้อนขึ้นมา หากซวนเจ๋อยังอยู่สร้างผลงานเช่นนี้เกรงว่าอีกไม่กี่ปีตำแหน่งผู้าุโของตระกูลคงถูกแย่งชิงไป
ด้วยความเห็นแก่ตัวของคนเ่าั้ จึงเกิดคลื่นใต้น้ำ คนพวกนั้นจับมือกันอย่างลับๆ อาศัยเส้นสายในตระกูลเล่นเล่ห์ขับไล่เขาออกจากตระกูลทางอ้อม สุดท้ายทั้งเขาและภรรยาจึงต้องมาอยู่ดูแลแปลงสมุนไพรให้กับตระกูลในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งนี้ แม้จะรับรู้เื่ราวทุกอย่างมาโดยตลอด แต่สองสามีภรรยาก็ไม่ได้เดือดเนื้อร้อนใจ กลับรู้สึกเป็สุขเสียอีกที่ได้ออกมาจากวังวนความวุ่นวาย
เขาและภรรยารับผิดชอบดูแลแปลงสมุนไพรที่ใหญ่ที่สุดในหมู่บ้านแห่งนี้ แต่ม้าแก่ก็คือม้าแก่ ย่อมรู้จักทางเป็อย่างดี ดังนั้นแล้วนอกจากดูแลสวนสมุนไพรของฮุ่ยจิ่นเหิง ซวนเจ๋อยังคอยช่วยเหลือให้คำแนะนำและแก้ปัญหาให้กับคนอื่นๆ ในหมู่บ้านด้วย และด้วยความที่เป็หมู่บ้านเล็กๆ เพียงไม่นานเขาก็กลายเป็ที่นับหน้าถือตาในหมู่บ้าน
โดยปกติแล้วแปลงสมุนไพรของจิ่นเหิงมักจะมีรายได้อยู่ราวๆ ห้าร้อยเฉียน ซึ่งมากที่สุดในหมู่บ้าน ในขณะที่แปลงขนาดกลางจะได้ราวๆ หนึ่งร้อยถึงสองร้อยเฉียน ส่วนแปลงขนาดเล็กจะมีรายได้อยู่ที่หกสิบอีแปะถึงร้อยห้าสิบอีแปะ
ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการดูแลของพวกเขา หากดูแลเป็อย่างดีสมุนไพรที่ได้จะมีคุณภาพสูงราคาก็จะสูงตามไปด้วย หากคุณภาพย่ำแย่ ราคาก็ย่ำแย่ตาม แต่อย่าได้ดูถูกสมุนไพรแปลงเล็ก แม้จะได้ไม่มากแต่เงินที่ได้ก็เพียงพอสำหรับใช้จ่ายครอบครัวได้ทั้งปี
ซวนเจ๋อรู้สึกเป็กังวลเมื่อรู้ว่าคนงานในไร่ถูกดึงไปช่วยเกี่ยวข้าว แม้จิ่นเหิงจะได้เป็ผู้นำของหมู่บ้าน แต่ในสายตาของเขาช่างเหมือนกับให้เด็กน้อยมาสวมหนังเสือ คนผู้นี้แม้ได้รับคำชมว่าดูแลลูกบ้านได้เป็อย่างดี จัดการปัญหาน้อยใหญ่ให้จบลงอย่างรวดเร็ว หากแต่ดูเบื้องลึกเื้ัแล้วปัญหาต่างๆ ที่คลี่คลายไปล้วนแล้วขึ้นอยู่กับเงิน ไม่รู้เป็ที่เขาโลภหรือเพียงถูกภรรยาของเขาเป่าหูกันแน่
"ไม่รู้ว่าพวกเขาจะใช้เวลากี่วันในการเกี่ยวข้าว" สตรีเลยวัยกลางคนเปรยขึ้นกับสามี นางคิดดูแล้วปีก่อนๆ พวกเขาใช้เวลาไปถึงสองสามวัน
"หากนานวันเกรงว่าทางนี้คงลำบาก" สมุนไพรไม่สามารถปล่อยปละละเลยได้ แม้งานหลักจะมีเพียงรดน้ำ พรวนดิน แต่หากถึงเวลาใส่ปุ๋ย กำจัดวัชพืชแล้วก็ต้องลงมือทันที การสำรวจตรวจตราสมุนไพรก็สำคัญเช่นกัน หากเกิดปัญหาที่ตรงไหนจะได้ทันดูแลรักษา ต้องหาวิธีป้องกันไม่ให้มันลุกลามใหญ่โตอีก
"ส่งคุณหนูหลิงซือมาเช่นนี้คงอีกหลายวัน" ซวนเจ๋อเอ่ยตอบภรรยา ไม่มีผู้ใดไม่รับรู้ถึงความลำเอียงในครอบครัวนี้ เพียงแต่ไม่มีใครอยากเข้าไปยุ่งวุ่นวายเื่ครอบครัวผู้อื่น นางน่าสงสารนัก เพราะน้อยคนที่จะเห็นใจเด็กสาวชะตามืดมนคนนี้
"เกรงว่านางคงหมดแรงทุกวัน...ตะ ตาเฒ่าดูนั่น"
่ talk talk
ผู้นำที่ดี ย่อมนำพาความเจริญก้าวหน้ามาสู่ชีวิต ช่างแ…งเื่ผู้นำไป มาดูกันว่าน้องจะได้เปลี่ยนอาชีพจากผู้สร้างศาสตราวุธมาเป็แม่ครัวหรือไม่!?!
*********************************
เป็กำลังใจให้น้องกดหัวใจเลยค่าาาา
1K
