ระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】

        "แผนที่?"

        ชายชราครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะชี้มือไปยังทิศทางที่ไม่ไกลนัก "หาซื้อได้ตามสมาคมการค้าทั่วไป"

        "แต่หากเจ้าต้องการแผนที่ที่ละเอียดที่สุดต้องไปซื้อที่สมาคมการค้าเก้านภา!"

        ชายชราผู้นี้มิได้มีพลังฝีมือสูงส่งเพียงแค่ระดับถ้ำสวรรค์เท่านั้นแต่กลับให้คำตอบแก่มู่อวี่เซิงด้วยความอดทนและเอื้อเฟื้ออย่างยิ่ง

        แผงลอยเล็กๆของเขากางอยู่ในมุมเปลี่ยวแห่งหนึ่งของเมืองภายในแผงลอยเต็มไปด้วยวัสดุจากอสูรทะเลและอาวุธเวทระดับต่ำดูเหมือนว่าจะจ่ายค่าคุ้มครองเพื่อมาตั้งรกรากอยู่ที่นี่ในระยะยาว

        "ขอบคุณผู้อาวุโสที่ชี้แนะ"

        มู่อวี่เซิงประสานมือคารวะแล้วจ่ายศิลาวิญญาณหนึ่งจินไว้ให้ชายชราจากนั้นจึงก้าวเท้าไปยังสมาคมการค้าเก้านภา

        "เอ้อ... หนุ่มน้อย"

        ชายชราร้องเรียกหลายครั้งแต่เห็นมู่ฮ่าวไม่หันกลับมา จึงเก็บมันไว้ด้วยความยินดี

        มินานมู่อวี่เซิงก็หยุดยืนอยู่หน้าหอที่โอ่อ่าตระการตาด้านบนสลักตัวอักษรขนาดใหญ่ไว้ว่า ‘สมาคมการค้าเก้านภา’!

        ตามชื่อแล้วย่อมเป็นคนจากถ้ำสวรรค์เก้านภาเป็นผู้ก่อตั้งเองแน่นอน

        ท้ายที่สุดแล้วกิจการที่ทำกำไรเช่นนี้พวกเขาคงไม่ปล่อยให้คนนอกเข้ามายุ่งเกี่ยว

        "คุณชายท่านนี้ไม่ทราบว่าต้องการซื้อสิ่งใด?" หญิงงามวัยกลางคนร่างอวบอั๋นเมื่อเห็นมู่อวี่เซิงเดินเข้ามา ดวงตาที่เป็นประกายก็รีบเอ่ยถาม

        "ข้าต้องการซื้อแผนที่ทะเลไร้สิ้นสุดที่ละเอียดที่สุด"มู่อวี่เซิงตอบกลับ

        "โอ้?"

        "แผนที่มีหลายประเภทแผนที่ที่ละเอียดที่สุดจะระบุอาณาเขตของเกาะต่างๆ ในรัศมีสิบลี้และแหล่งแร่ที่สำคัญ รวมถึงระดับพลังของอสูรในทะเลบางแห่ง ราคาอยู่ที่ห้าร้อยจิน!"

        "รองลงมา จะมีชื่อของกลุ่มอำนาจมีพิกัดโดยประมาณ มีคำเตือนอันตราย ราคาอยู่ที่สามร้อยจิน"

        "แย่ที่สุดคือร้อยจินจะมีเพียงแผนที่การกระจายอำนาจโดยประมาณ"

        "ท่านต้องการแบบใด?" หญิงงามวัยกลางคนแนะนำ

        มู่อวี่เซิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามว่า "แผนที่ที่ละเอียดที่สุดที่มีการระบุระดับพลังของจ้าวถ้ำแต่ละคนมีหรือไม่?"

        เมื่อได้ยินเช่นนั้นหญิงงามวัยกลางคนก็กวาดตาสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าเห็นว่าเด็กหนุ่มผู้นี้มีพลังฝีมือไม่สูงน่าจะมาจากที่อื่นและต้องการมาพึ่งพิงกลุ่มอำนาจบางแห่ง

        แต่ด้วยวัยและพลังเช่นนี้ในทะเลไร้สิ้นสุดย่อมไม่ได้มีชื่อเสียงอันใด

        ถึงแม้จะเข้าร่วมในดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งใดแห่งหนึ่งได้ก็คงได้เป็นเพียงคนงานที่ทำแต่งานหนักๆ เท่านั้น

        กระนั้นนางก็มิได้กล่าวออกไปยังคงยิ้มแย้มเอ่ยว่า "ถึงไม่มีในแผนที่แต่เรามีแผ่นหยกข้อมูลขายให้ท่าน หากซื้อพร้อมกันคิดท่านเพียงห้าร้อยห้าสิบจินศิลาวิญญาณก็พอ"

        กลุ่มอำนาจในทะเลไร้สิ้นสุดนั้นซับซ้อนแต่ละกลุ่มอำนาจก็จะมีสายข่าวของตนเอง การเปิดเผยสู่ภายนอกจึงไม่ใช่ความลับอันใดราคาก็ไม่ได้สูงตามเช่นกัน

        "ตกลง!"

        มู่อวี่เซิงตอบรับหนักแน่น เพียงสะบัดมือแร่บริสุทธิ์ร้อยห้าสิบจินก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า

        "โอ้ น้องชาย ช่างใจกว้างยิ่งนัก!"

        "รอสักครู่นะจ๊ะ พี่จะไปเอามาให้!"ดวงตาของหญิงงามวัยกลางคนเป็นประกาย รีบเก็บแร่บริสุทธิ์ไปแล้วโยกย้ายเอวได้รูปไปยังแท่นจ่ายเงิน

        ไม่กี่อึดใจต่อมาแผนที่และแผ่นหยกก็มาอยู่ในมือ

        มู่อวี่เซิงไม่ได้กล่าวสิ่งใดก้าวเท้าออกจากเมืองไป

        หญิงงามวัยกลางคนมองตามแผ่นหลังที่จากไปนั้นบนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มเย็นชา ก่อนจะลอบส่งกระแสจิตไปยังที่อื่น

        "มีเด็กใหม่มาคนหนึ่งดูเหมือนจะคุ้มให้ปล้นอยู่บ้าง!"

        "ตามไปห่างๆ อย่าสู้กันบนเกาะ!"

        "ขอรับ!"

        ในเวลาเดียวกันมู่อวี่เซิงเดินไปพลางดูแผนที่และแผ่นหยกไปพลางทำให้เขาพอจะเข้าใจทะเลที่กว้างใหญ่แห่งนี้ในเบื้องต้น

        กลุ่มอำนาจที่นี่มีการกระจายตัวดังนี้สามสิบหกถ้ำสวรรค์ เจ็ดสิบสองดินแดนสุขาวดี!

        ซึ่งเรียงตามลำดับความแข็งแกร่ง

        เก้าถ้ำสวรรค์ที่แข็งแกร่งที่สุดต่างครอบครองพื้นที่ใจกลางทะเลไร้สิ้นสุดและแผ่ขยายออกไปโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่จุดนั้นๆ

        ส่วนอีกยี่สิบเจ็ดถ้ำสวรรค์ที่เหลือก็จะอยู่ในวงแหวนที่สอง

        จากนั้นก็จะเป็นการกระจายตัวของเจ็ดสิบสองดินแดนสุขาวดี

        ส่วนถ้ำสวรรค์เก้านภานี้คือหนึ่งในเก้าถ้ำสวรรค์ที่แข็งแกร่งที่สุดจ้าวถ้ำคือผู้แข็งแกร่งระดับเอกะขั้นที่สองใต้การปกครองมีทั้งผู้ฝึกตนในตระกูลและผู้ที่ได้รับความอนุเคราะห์มากมาย

        ส่วนอีกแปดจ้าวถ้ำที่เหลือพลังไม่ได้แตกต่างจากจ้าวถ้ำเก้านภามากนักต่างก็อยู่ในระดับเอกะขั้นหนึ่งถึงขั้นสาม

        ส่วนจ้าวถ้ำที่เหลือก็คือผู้ที่อยู่ในระดับไฟศักดิ์สิทธิ์ขั้นเก้าหรือผู้ที่อยู่ในระดับธรรมกายเรียงตามลำดับ

        ส่วนดินแดนสุขาวดีที่ด้อยกว่าถ้ำสวรรค์อยู่หนึ่งขั้นนอกเหนือจากสิบกว่ากลุ่มอำนาจแถวหน้าที่มียอดฝีมือแล้วที่เหลือก็ล้วนแต่เป็นผู้ฝึกตนในระดับธรรมกาย

        "ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในทะเลไร้สิ้นสุดอยู่ในระดับเอกะขั้นสามเทียบเท่ากับผู้อาวุโสสูงสุดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์บางแห่งแล้ว"

        "ไม่รู้ว่าท่านผู้นำตระกูลจะรับมือไหวหรือไม่..."

        ในดวงตาของมู่อวี่เซิงฉายแววกังวลขึ้นมาเล็กน้อยเขาพึมพำออกมา ก่อนจะเก็บแผนที่เข้าไปในแหวนมิติแล้วขึ้นขี่สัตว์อสูรทะยานไปยังทะเล

        ไม่ว่าท่านผู้นำตระกูลจะตัดสินใจเช่นไรเขาต้องนำข่าวกลับไปให้ได้ก่อน

        หากไม่ไหว ก็ค่อยมองหาที่อื่นอีก

        ท้ายที่สุดแล้วผืนแผ่นดินทางใต้ก็กว้างใหญ่ไพศาล ไยต้องกังวลว่าจะหาที่ตั้งใหม่ให้ตระกูลไม่ได้

        หลังจากบินไปได้ครึ่งชั่วยาม

        พลันมีกระแสพลังอันแข็งแกร่งพุ่งมาจากด้านหลังมู่อวี่เซิงเป็นชายวัยกลางคนในระดับธรรมกายขั้นหนึ่ง

        มู่อวี่เซิงหยุดหันกลับไปมองแล้วขมวดคิ้วถามว่า "ท่านเป็นใคร?"

        "เหตุใดจึงสะกดรอยตามข้า?"

        "ฮ่าๆช่างเป็นเด็กที่ซื่อบื้อยิ่งนัก พลังแค่นี้ก็ยังกล้ามาผจญภัยในทะเลไร้สิ้นสุด"

        ชายวัยกลางคนหัวเราะเยาะออกมาก่อนจะกล่าวว่า "ก่อนตายข้าจะบอกความจริงให้เจ้ากระจ่าง ไอ้เด็กถือเงินล่อโจร!"

        "โอ้"

        "จากสมาคมการค้าเก้านภานี่เอง..."

        "ช่างตระหนี่เสียจริงแค่ห้าร้อยกว่าจินเท่านั้น"

        มู่อวี่เซิงยักไหล่และกล่าวออกมาอย่างใจเย็น

        ไม่กี่อึดใจถัดมา เขายื่นมือออกมาตราอักขระที่ส่องสว่างก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือพลันแปรเปลี่ยนเป็นค่ายกลขนาดเล็กที่สวยงามภายในมีกระบี่สีเลือดสามเล่มหมุนวนด้วยความเร็วสูงแผ่จิตสังหารเย็นเยียบน่ากลัวออกมา!

        "หืม?"

        "ค่ายกลสังหาร?"

        ชายวัยกลางคนมองไปยังค่ายกลสังหารขนาดเล็กจิ๋วนั้นบนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มเยาะเย้ยยิ่งกว่าเดิม "ค่ายกลสังหารเล็กแค่นี้จะทำอะไรได้? เอาไว้จับปลาหรือ?"

        เมื่อสิ้นเสียง

        ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ!

        เสียงแหวกอากาศสามเสียงดังขึ้นกระบี่สีเลือดหายวับไปกับตา

        เห็นเพียงร่างของชายวัยกลางคนที่ถูกเฉือนออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

        กระทั่งเสียงร้องยังไม่ได้ทันได้เปล่งออกมาร่างก็ร่วงหล่นลงสู่ทะเลเสียแล้ว

        "ฮึ จับปลาอย่างแกน่ะสิ"

        มู่อวี่เซิงแค่นเสียงเย็นชา ก่อนจะยกมือขึ้นตราอักขระนับสิบสลักลงบนความว่างเปล่า พลันก่อตัวเป็นค่ายกลมิติที่บิดเบี้ยว

        "ไปกันเถอะ!"

        สัตว์อสูรเข้าใจทันทีกระพือปีกขึ้นสู่ท้องฟ้า พุ่งเข้าไปในค่ายกลมิติ แล้วหายลับไป!