หลังจากที่ได้หลับเท่าที่ตนเอง้าแล้ว เซนก็ได้ตื่นขึ้นพร้อมกับบิดร่างกายซ้ายขวาไปมาอย่างไม่มีปัญหาใดๆ เซนนั้นตลอดระยะเวลาที่อาศัยอยู่ที่ก้นทะเลนั้นชายหนุ่มต้องประสบพบเจอกับสภาพของความเงียบเหงา และความมืดมิดที่ปกคลุมไปทั่วทุกหนแห่ง
ด้วยสภาพที่เป็อยู่ตอนนี้ทำให้สายตาของเซนสามารถปรับสภาพเข้ากับความมืดมิดที่อยู่ใต้ท้องทะเลได้ ดังนั้นชายหนุ่มจึงได้ออกเดินทางสำรวจพื้นที่บริเวณโดยรอบ แต่หลายสิ่งหลายอย่างมันไม่ได้ง่ายกว่าที่เขาคิดเอาไว้เนื่องจากเขาได้พบกับสัตว์ประหลาดั์ขนาดใหญ่มาขวางเข้า
เขาได้ปะทะกับพวกมันมานับครั้งไม่ถ้วนและมันลำบากทุกครั้งกว่าชายหนุ่มจะสามารถสังหารมันได้ เขามีสภาพเป็มนุษย์การที่มนุษย์จะต้องมาต่อสู้กับสัตว์ทะเลที่อยู่ใต้น้ำมาทั้งชีวิตแน่นอนมันไม่ใช่เื่ง่าย มีอยู่หลายครั้งที่เซนนั้นถูกกลืนลงไปในท้องของสัตว์ทะเลั์พวกนั้นและถูกกรดในกระเพาะของพวกมันย่อยสลายร่างกายของเขา มันเลวร้ายเป็อย่างมากเขาคงจะตายไปแล้วนับครั้งไม่ถ้วน หากไม่มีมุก์อนันตกาลที่ฝังอยู่ภายในหน้าอกของเขา
【มุก์อนันตกาล สมบัติระดับ์ : สามารถรักษาาแและกำจัดพิษได้ทุกชนิดบนโลกใบนี้โดยแลกเปลี่ยนกับค่าประสบการณ์จำนวนหนึ่ง ค่าประสบการณ์สะสมเหลือ : 2,136,332】
ทุกครั้งที่เซนต้องพึ่งพลังรักษาของมุก์อนันตกาล ค่าประสบการณ์สะสมภายในของมุก์นั้นจะลดลงเรื่อยๆ ั้แ่ที่เขาจำความได้เมื่อนานมาแล้วที่ชายหนุ่มได้เข้าไปอยู่ภายในกระเพาะของสัตว์ั์และถูกน้ำย่อยของพวกมันย่อยสลายร่างกายของตนไปนับครั้งไม่ถ้วน ในตอนแรกที่ยังไม่ได้ผ่านประสบการณ์เช่นนั้นค่าประสบการณ์ในมุก์อนันตกาลมีมากกว่าสิบล้านเสียอีก แต่มันกลับสูญเสียอย่างรวดเร็วเพราะอาการาเ็ของเขา
หลังจากนั้นก็คือเซนที่ได้เรียนรู้ระบบของโลกนี้ ซึ่งเป็ระบบเลเวลหรือเพิ่มระดับด้วยการสังหารสัตว์ร้ายหรือพวกมอนสเตอร์อะไรทำนองนั้นก็รู้สึกเหมือนตัวเองซวยเข้าไปใหญ่เนื่องจากเพราะว่า
【ท่านได้อาศัยอยู่ในดินแดนที่ถูกทอดทิ้ง การสังหารหรือสยบสัตว์ร้ายในพื้นที่นี้จะไม่สามารถได้รับค่าประสบการณ์ใดๆ 】
เสียงในหัวจะแจ้งให้เขาทราบตลอดเป็ระยะๆ ว่าตัวเขานั้นอยู่ในพื้นที่ไหน และในตลอดเวลาที่ผ่านมาแม้ว่าเขาจะท่องเที่ยวไปไกลขนาดไหนก็ตามชายหนุ่มก็ยังไม่พ้นจากดินแดนที่ว่านี้เสียที ดังนั้นตอนนี้ระดับของเซนจึงยังเป็ระดับศูนย์อยู่
【เซน : ระดับ 0 เผ่าพันธุ์ : มนุษย์】
【ค่าสถานะ : พลังชีวิต = 15,000,000 พลังป้องกัน = 25,000】
【พละกำลัง = 12,000 ความเร็ว = 10,000 พลังิญญา = 10】
ค่าสถานะของเซนนั้นเรียกได้ว่าเป็ตัวเลขที่สูงมากๆ หากไม่ติดว่าระดับของเขายังคงเป็ 0 เขาคงคิดว่าตนเองนั้นเป็เทพไปแล้ว และวันนี้เองก็เป็วันที่เซนตัดสินใจที่จะกลับขึ้นไปบนบกเพื่อใช้ชีวิตอย่างปกติสุขเสียสักที ที่สำคัญที่สุดก็คือเขาจะต้องหาทางกลับโลกเดิมของเขาให้ได้
สภาพของเซนในตอนนี้นั้นเรียกได้ว่าแตกต่างไปจากตอนที่เขามาโลกนี้ในวันแรกอย่างมาก ไม่เพียงแต่รูปร่างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามไร้ไขมันเท่านั้น แต่บุคลิกจากที่เมื่อก่อนดูเหมือนกับเด็ก ตอนนี้กลับดูสงบเหมือนกับผู้ใหญ่ที่ผ่านโลกมามากแล้ว แต่แท้จริงแล้วไม่ใช่แบบนั้น
ด้วยสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบมีเพียงแค่สัตว์ั์ที่แหวกว่ายอยู่เป็เพื่อน ทำให้จากการที่เป็คนพูดน้อยอยู่แล้วกลับกลายเป็พูดน้อยยิ่งเข้าไปอีก
เซนรู้สึกตื่นเต้นเป็อย่างมากที่ตนเองนั้นจะได้ขึ้นไปเหนือผิวน้ำ เขานึกถึงเพื่อนในชั้นเรียนของเขาที่มาที่โลกใบนี้พร้อมกัน แววตาก็ไม่ได้ปรากฏความอาลัยแต่อย่างใดแต่ปรากฏให้เห็นความเ็าไร้ความรู้สึก ตัวชายหนุ่มนั้นไม่ได้คิดจะโทษพวกนักเรียนในห้องเรียนของเขาอีกแล้ว เนื่องจากทุกอย่างที่เกิดขึ้นนั้นเป็เพราะตัวเขานี่เองที่อ่อนแอไม่สามารถช่วยเหลือตนเองได้
ดังนั้นในหัวของชายหนุ่มตอนนี้จึงไม่ได้คิดที่จะพึ่งใครอีกแล้ว เขาขอพึ่งตนเองเสียดีกว่าหากต้องมาโดนทรยศหักหลังในตอนท้าย
สัตว์ทะเลั์ตัวหนึ่งปรากฏขึ้นเหนือศีรษะของเซน อย่างไรก็ตามสัตว์ทะเลั์ลึกลับตัวนั้นไม่ได้มีท่าทีจะทำร้ายอะไรเซนเลยแม้แต่นิดเดียว
【เทพพิทักษ์ดินแดน อาร์ เจน โต้ : ระดับ??? เผ่าพันธุ์ : เทพโบราณ】
อาร์เจนโต้นั้นตอนเซนได้เผชิญหน้ากับมันครั้งแรก ชายหนุ่มไม่มีพลังแม้แต่จะสามารถต่อต้านมันได้ พลังของสัตว์ลึกลับตัวใหญ่ตัวนี้นับว่าห่างไกลจากเซนมากนัก อย่างไรก็ตามด้วยความพยายามต่อสู้กับมันโดยการใช้เวลากว่าสามสิบวันเต็มๆ โดยไม่มีการพักในที่สุดเซนก็สามารถสร้างาแและต่อต้านมันกลับไปได้
จนสุดท้ายแล้วชายหนุ่มก็ได้รับการยอมรับจากมันและกลายเป็เพื่อนกัน อาร์เจนโต้มีรูปร่างเหมือนกับงูขนาดใหญ่ ที่มีลำตัวปกคลุมไว้ด้วยเกล็ดสีขาวสะท้อนแสงระยิบระยับสวยงาม ส่วนหัวของมันประกอบด้วยเกล็ดแหลมที่ยื่นออกมาเหมือนกับพังผืด ฟันที่แหลมคมสามารถบดขยี้ทุกสิ่งได้อย่างง่ายดาย ดวงตาที่มีสีฟ้าส่องแสงตลอดเวลา เมื่อมาอยู่ใต้น้ำที่ไร้ซึ่งแสงสว่างใดๆ ทำให้ดวงตาทั้งสองข้างของมันงดงามยิ่งกว่าอัญมณีใดๆ ที่เคยปรากฏออกมาบนโลก
วันนี้เป็อาร์เจนโต้ที่จะอาสาไปส่งเซนขึ้นไปบนบก เพราะเนื่องด้วยความสามารถทั้งหมดของเซนตอนนี้แล้วต่อให้เขาจะว่ายน้ำเป็แต่มันก็ยังต้องใช้เวลานานมากกว่าจะขึ้นไปถึงผิวน้ำได้ ความเร็วของอาร์เจนโต้ตอนอยู่ในน้ำนั้นรวดเร็วกว่าเซนหลายร้อยเท่าเลยก็ว่าได้
เซนหันไปพยักหน้าให้กับเพื่อนต่างเผ่าพันธุ์หนึ่งรอบก่อนที่จะะโขึ้นไปเกาะบนหลังหัวของมัน และทันทีทันใดนั้นอาร์เจนโต้ก็ได้เคลื่อนไหวขึ้นไปข้างบนทันที โดยที่ความเร็วของมันนั้นแทบจะไม่ต่างอะไรกับเครื่องบินเจ็ทที่บินอยู่บนท้องฟ้า เพียงแต่นี่เป็ในน้ำเท่านั้น
แรงกระชากที่มหาศาลนั้นไม่ได้มีผลอะไรกับเซนที่เกาะอยู่บนหัวของอาร์เจนโต้ด้วยมือข้างเดียวเลยแม้แต่น้อย ด้วยแรงกดดันจากน้ำทะเลอันมหาศาลนั้นได้บ่มเพาะให้เซนกลายเป็สัตว์ประหลาดในร่างมนุษย์ไปแล้ว ไม่มีใครคาดคิดเลยว่ามนุษย์นั้นจะสามารถรอดชีวิตเมื่ออาศัยอยู่ใต้ทะเลลึกเป็เวลาแรมปีโดยที่ไม่้าอากาศหายใจเลยแม้แต่น้อย ยิ่งไปกว่านั้นคืออาหารเองเซนก็ไม่้าเช่นกัน
ชายหนุ่มเคยลองที่จะกินเนื้อของพวกสัตว์ทะเลสดๆ อย่างไรก็ตามมันไม่มีความอร่อยเลยแม้แต่น้อย ดังนั้นจึงเลือกที่จะไม่กินดีกว่า และมันก็ไม่ทำให้เขาอดตายอีกด้วย ปาฏิหาริย์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นนั้นจะเกิดขึ้นไม่ได้หากไม่มีมุก์อนันตกาล ซึ่งบังเอิญอยู่ใต้ทะเลลึกในตำแหน่งที่เซนจมลงมาพอดี
เซนนั้นรู้ขอบเขตพลังของมุกก์อนันตกาลนี้อย่างดีหลังจากได้หลอมรวมกับมันมาเป็เวลานาน เขาสามารถบอกได้ว่าต่อให้ร่างกายของมนุษย์จะสลายหายไปกลายเป็ฝุ่นผง แต่หากมีมุก์นี้อยู่และมีค่าประสบการณ์สะสมที่ใช้เป็พลังงานให้มันเพียงพอยังไงก็สามารถคืนชีพมาได้
“ปัง!”
เสียงของการพุ่งตัวของอาร์เจนโต้นั้นดังอย่างมาก เนื่องจากความเร็วของมัน เซนที่อยู่บนหลังของมันรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่ายิ่งเวลาผ่านไปมากเท่าไหร่แรงกดดันที่กดตัวของเซนก็ยิ่งน้อยลงไปเรื่อยๆ เนื่องจากเขากำลังเข้าใก้ลกับผิวน้ำแล้ว
‘แสงสว่าง!’
เซนเริ่มที่จะพบกับแสงสว่างที่ส่องมาจากดวงอาทิตย์ข้างบนนั่นแล้ว สายตาที่อยู่ในความมืดตลอดเวลาของเซนทำให้มีความไวต่อแสงมากกว่าคนทั่วๆ ไปมากดังนั้นจึงสังเกตเห็นมันได้อย่างชัดเจน สิ่งที่เซนประทับใจมากๆ ก็คือท้องทะเลนั้นยิ่งขึ้นมาเท่าไหร่เขาก็ยิ่งพบกับสิ่งมีชีวิตและความสวยงามมากยิ่งขึ้น
เขาเริ่มจะพบกับแมงกะพรุนเรืองแสง และพืชชนิดที่ไม่เคยพบมาก่อนซึ่งก็เรืองแสงอยู่เช่นเดียวกัน ขนาดตัวของแมงกะพรุนนั้นเรียกได้ว่าใหญ่กว่าเซนอยู่หลายเท่า แต่หากนำมาเทียบกับขนาดตัวของอาร์เจนโต้แล้วมันไม่ได้ต่างอะไรกับมดเลย ทุกๆ ที่ที่อาร์เจนโตเคลื่อนผ่านไป เหล่าสัตว์ทะเลต่างก็หลบทางให้ เซนนั้นมองภาพเบื้องหน้าด้วยความตกตะลึงเพราะเขาเหมือนจะเห็นพวกสิ่งมีชีวิตใต้ทะเลพวกนั้นทำความเคารพโดยการโค้งหัวให้กับอาร์เจนโต้ด้วย
เซนพบกับปลาหมึกที่เหมือนกับคราเคนในตำนาน พบกับปลาฉลาดั์ที่มีขนาดพอๆ กับเมกาโลดอนที่สูญพันธุ์ไปแล้ว หากเป็โลกเก่าของเซนแล้วการค้นพบนี้ถือว่าเป็การค้นพบอันยิ่งใหญ่เลยทีเดียว อย่างไรก็ตามในโลกนี้นั้นเซนคิดว่ามันไม่ได้หายากอะไร เพราะชายหนุ่มได้พบกับสัตว์ทะเลแปลกประหลาดมาหลายอย่างแล้วในทะเลเบื้องล่าง
มีแม้กระทั่งปลาไหลที่สามารถะเิได้ หรือปูั์ที่ยิงะุน้ำแรงดันสูงมีความเร็วเทียบเท่ากับเสียงจากกล้ามของพวกมันได้ก็มี โลกใต้ทะเลนั้นลึกลับและน่าค้นหาอย่างมากซึ่งเซนเองก็ประทับใจกับมันมากเช่นเดียวกัน อย่างไรก็ตาม เขาก็เป็มนุษย์ เขาสมควรที่จะอยู่บนบกไม่ควรมาอยู่ในน้ำ นอกจากนี้แล้ว เขาจะต้องหาทางกลับไปโลกเดิมของเขา
“ตูม!”
หลังจากครุ่นคิดอะไรหลายๆ อย่างอยู่นาน ในที่สุดอาร์เจนโต้และเซนก็ได้มาถึงบนผืนผิวน้ำเสียที ด้วยความเร็วของอาร์เจนโต้ทำให้เมื่อมันมาถึงผิวน้ำมันก็เหมือนกับดีดตัวขึ้นมาสูงพุ่งทะยานไปบนท้องฟ้าทันที
“ฉันกลับมาแล้ว!”
เซนะโก้องออกมาอย่างสุดเสียง ชายหนุ่มไม่มีทางลืมวิธีพูดไปแน่นอน แสงสว่างในยามเช้าทำให้ร่างกายของเซนนั้นได้รับความอบอุ่นอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน เขาแทบจะน้ำตาไหลเมื่อมองขึ้นไปบนฟ้าสีครามที่มีบางส่วนปกคลุมไปด้วยหมู่เมฆ มีบางครั้งที่หมู่เมฆเ่าั้จะเคลื่อนที่ปิดกั้นแสงอาทิตย์ไม่ให้สิ่งลงมา
อาร์เจนโต้ค่อยๆ เคลื่อนตัวลงไปที่ผิวน้ำก่อนที่มันจะโผล่ส่วนหัวขึ้นมาอย่างเดียวโดยที่มีเซนที่มีขนาดเท่ากับมดยืนอยู่บนนั้นทำท่าสูดอากาศเข้าไปจนสุดปลอด
“ฉันไม่เคยรู้สึกดีกับแสงแดดขนาดนี้มาก่อน”
เซนกล่าวขึ้นในขณะเดียวกับชายหนุ่มก็มองสำรวจไปรอบๆ มีฝูงนกที่บินข้ามหัวของเขาไปหลายตัว แต่เห็นได้ชัดว่าพวกมันนั้นพยายามหลีกเลี่ยงที่จะเข้าใกล้อาร์เจนโต้กับเขาอย่างชัดเจน
พื้นที่ทะเลสีฟ้าครามเหมือนกับสีของท้องฟ้ายืดออกไปไกลสุดลูกหูลูกตา ทำให้เซนปรารถนาที่จะขึ้นไปบนบกที่อยู่ของมนุษย์ของโลกใบนี้
“โลกนี้จะมีเผ่าพันธุ์อะไรบ้างนะ คงไม่ได้มีแต่มนุษย์ใช่ไหม? ฉันหวังว่าจะได้พบกับเผ่าพันธุ์ที่งดงามเหมือนกับเทพศักดิ์สิทธิ์อะไรแบบนี้"
“โอมมมมมมมม!”
อาร์เจนโต้เหมือนจะร้องออกมา เซนก้มมองไปที่มันและประหลาดใจเล็กน้อย ดูเหมือนอาร์เจนโต้นั้นจะสามารถฟังภาษาของเขารู้เื่ นั่นทำให้เซนคิดว่าบางทีบนโลกนี้สิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาอาจจะใช้ภาษาแบบเดียวกันก็ได้ อย่างไรก็ตามเสียงในหัวของเขาเป็คนที่วาร์ปเขามาบนโลกใบนี้ อุปสรรคทางด้านภาษาอาจจะไม่มีปัญหา
“จริงสิอาร์เจนโต้ แกเองก็เป็เทพเหมือนกัน แต่มันห่างไกลจากเทพที่ฉันจินตนาการไว้หน่อย…”
เซนทำสีหน้าผิดหวังออกมา ทำให้อาร์เจนโต้ทำเสียงต่ออย่างไม่พอใจเท่าไหร่นัก แต่มันก็เป็การหยอกล้อกันของเพื่อนสนิทเท่านั้น
“ร่างกายของฉันยังไม่ชินกับบนบกเท่าไหร่ยังไงก็ต้องปรับตัวก่อน เริ่มจากว่ายน้ำบนผิวน้ำนี่ละกัน!”
เมื่อคิดได้ดังนั้นเซนก็จะะโลงไปในน้ำทันที อย่างไรก็ตามเมื่อะโบนหลังของอาร์เจนโต้ ชายหนุ่มกับพุ่งทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยความเร็วที่สูงมากทั้งๆ ที่ออกแรงเพียงนิดเดียว แต่ความสูงที่เขาะโนั้นมากกว่าสองร้อยเมตรเสียอีก
“ตูม!”
ร่างกายของเซนร่วงลงไปในน้ำด้วยความรวดเร็วทำให้เกิดคลื่นกระเพื่อมขนาดใหญ่ อาร์เจนโต้รีบเคลื่อนไหวมาหาเซนเพื่อหวังว่าจะช่วยเหลือชายหน่อย
“ตูมมมมมม!”
เคลื่อนั์ที่เหมือนกับมหาภัยพิบัติได้ปรากฏขึ้นที่กลางทะเลเมื่อเซนเพียงขยับแขนเพื่อที่จะลองลอยตัวเพียงนิดเดียว คลื่นั์นี้นั้นหากเป็มนุษย์คนอื่นมาเห็นจะต้องหวาดกลัวเป็อย่างมากแน่ๆ เพราะความสูงของมันนั้นมากกว่าตึกสิบชั้นเสียอีก
“การปรับตัวเหมือนจะต้องใช้เวลานะ…”
เซนกล่าวขึ้นพร้อมกับส่ายหัวให้กับอาร์เจนโต้ ซึ่งเ้าสัตว์ทะเลั์ตนนี้ก็ได้เคลื่อนหัวของมันมาเป็ที่รองเท้าของชายหนุ่มทันที
![พี่เขยตัวร้ายกับนายหน่อมแน้ม(ปราบตะวัน) [20+]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1721723466_16521964.webp)
2K
