ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

โลกมิติกำลังจะพังทลายมันไม่ใช่แค่การบิดเบี้ยวของมิติ แต่เป็นการฉีกขาดอย่างแท้จริงราวกับว่าพลังที่ใช้สร้างและคงสภาพโลกใบนี้กำลังสูญสลายไปทีละน้อยเศษเสี้ยวของความเป็นจริงที่แตกออกมาจากกันกำลังทำให้ทุกสิ่งทุกอย่างถูกกลืนหายไปในความว่างเปล่า

นาฟรู้สึกถึงความกดดันมหาศาลที่ถาโถมเข้ามาเขาต้องทำอะไรบางอย่างก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

เพราะสถานการณ์ในตอนนี้ไม่อาจคาดเดาได้โลกมิติกำลังพังทลายลงทุกวินาที รอยร้าวและเศษเสี้ยวของมิติกระจัดกระจายไปทั่วท่ามกลางความปั่นป่วนนี้

นาฟเร่งพลังสุดตัวพุ่งตรงไปยังตำแหน่งที่องค์ชายถูกพันธนาการไว้

แต่ขณะที่เขากำลังเคลื่อนตัวด้วยความเร็วสูง

“ฟ้าววว!”

ในชั่วเสี้ยววินาที มฤตยูดำก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังพร้อมกับหมัดยักษ์ที่เต็มไปด้วยพลังความมืดกำลังจะพุ่งกระแทกเข้าใส่นาฟ

“ระวัง!” องค์ชายตะโกนเพราะมองเห็นความเคลื่อนไหวนี้

แต่ด้วยสัมผัสอันเฉียบคม นาฟก็รับรู้ได้ถึงบางสิ่งที่ไม่ปกติอยู่ก่อนแล้วสัมผัสพิเศษของนาฟแจ้งเตือนถึงการโจมตีที่กำลังจะมาถึงจากด้านหลัง

ชั่ววินาทีเดียวกัน นาฟหลับตาลงจิตใจที่สงบนิ่งเหมือนผิวน้ำไร้คลื่น หันมองไปทางหลังและลืมตาขึ้น

 "ตึง!"

เสียงพลังพิเศษของ “เวทย์ตึงจิต” แผ่กระจายไปทั่วอากาศมฤตยูดำที่กำลังจะปล่อยหมัดอันทรงพลังโจมตีก็หยุดนิ่งกลางอากาศร่างกายของเขาแข็งค้างไปทันที ราวกับเวลาหยุดเดิน

สายตาของมฤตยูดำเต็มไปด้วยความตกตะลึงและหวาดกลัวความเร็วและพลังทั้งหมดของเขาถูกตัดขาดไปโดยสิ้นเชิงในชั่วพริบตา

นาฟไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไปหมุนดาบใหญ่ในมือ ตวัดพุ่งกลับไปหามฤตยูดำทันที

“ซวบบบ!”

ดาบใหญ่ย้ำไปที่แผลเดิมบาดแผลที่เคยสร้างความเจ็บปวดให้กับมฤตยูดำก่อนหน้านี้ถูกเปิดกว้างอีกครั้ง และยิ่งลึกและรุนแรงกว่าเดิมจนแทบจะขาดออกจากกัน

เลือดพุ่งกระเซ็นออกมาเต็มอากาศ ร่างกระเด็นลอยออกไป

“อ๊ากกก!”

มฤตยูดำร้องครางด้วยความเจ็บปวดรุนแรง ร่างของเขาสั่นสะท้านและอ่อนแรงลงอย่างรวดเร็วแขนขาของเขาไร้เรี่ยวแรงที่จะต้านทานได้อีกต่อไป

นาฟชี้ดาบไปทางมฤตยูดำที่นอนสิ้นสภาพอยู่ สายตาของเขามองตรงไปยังศัตรูสุดอันตรายคนนี้แต่บัดนี้กลับไร้ซึ่งพลังจะลุกขึ้นต่อกรอีกต่อไป

“หนทางของเจ้ามีเพียงความมืดและความตายเท่านั้น"

นาฟกล่าวด้วยเสียงเย็นชาแต่ท่ามกลางความเย็นชานั้นยังแฝงด้วยความสงบและความแน่วแน่ที่ไม่อาจสั่นคลอนได้นาฟหันหลังให้กับมฤตยูดำ โดยไม่เหลียวมองกลับมาอีกแม้แต่น้อยเขาก้าวเดินไปทางองค์ชาย

ตาข่ายทองคำจากราชวงศ์แม้จะเป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องแต่ตอนนี้มันกลับกลายเป็นกับดักที่ทำให้องค์ชายไม่อาจหลุดพ้นได้

นาฟหยุดอยู่เบื้องหน้าตาข่ายทองคำมองดูสายใยที่เปล่งประกายสีทองนั้นด้วยความสงบนิ่ง เขายื่นมือออกมาสัมผัสกับตาข่ายที่แข็งแกร่งและทรงพลังรู้สึกถึงพลังที่ล้อมรอบองค์ชายไว้ราวกับกำแพงที่ไม่อาจทะลุผ่านได้ง่ายๆ

องค์ชายสามก็จ้องมองเด็กหนุ่มเบื้องหน้าด้วยความสงสัยและประหลาดใจ

“ท่านปราชญ์หวางสื่อสารทางจิตกับข้าบอกว่าเจ้าสามารถสร้างช่องว่างจากตาข่ายนี้ได้!”

นาฟพยักหน้า แล้วค่อยๆ หลับตาลงลมหายใจของเขาสงบและมั่นคงแล้วยื่นมือออกมาสัมผัสตาข่ายอีกครั้ง

“ฟู่!”

ละอองแสงจางๆ สีขาวเปล่งประกายออกมาเบาๆ

เป็นมวลพลังที่อ่อนโยนแต่ทรงพลังมากละอองพลังนั้นแทรกซึมเข้าไปในเส้นใยของตาข่ายทองคำทีละน้อย

ตาข่ายที่เคยแข็งแกร่งบัดนี้เริ่มสั่นไหวเส้นใยทองคำที่เคยแน่นหนาเริ่มหลวมลงทีละนิด ราวกับถูกคลายปมที่ซ่อนลึกอยู่ภายใน

เมื่อเส้นใยของตาข่าย เกิดเป็นช่องว่างเล็กๆองค์ชายสาม เริ่มรู้สึกได้ถึงพลังที่ไหลเวียนกลับเข้ามาในร่างกายอีกครั้งความแข็งแกร่งที่เคยถูกปิดกั้นเริ่มกลับคืนมา

องค์ชายสามค่อยๆรวบรวมพลังจากส่วนลึกในจิตใจของเขา เสียงของพลังนั้นดังก้องอยู่ภายในคลื่นพลังสีทองเริ่มแผ่ซ่านออกมาจากร่างของเขา เปล่งประกายแสงทองเจิดจ้า “เส้นทางสีทอง!”

 ทันใดนั้นแสงสีทองที่เข้มข้นราวกับสายฟ้าแล่นผ่านช่องว่างของตาข่ายทองคำกลายเป็นเส้นทางแสงทองที่พุ่งขึ้นสู่ฟ้า พลังนั้นแรงกล้าจนทำให้พื้นดินสั่นสะเทือนแผ่ขยายออกเป็นวงกว้าง

พลังแห่งราชวงศ์ที่สืบทอดมาหลายชั่วอายุคนกลับคืนสู่องค์ชายอีกครั้งนาฟที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็สัมผัสได้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่ที่ไม่อาจทัดทานได้

ขณะที่การต่อสู้ภายในโลกมิติเหมือนจะสิ้นสุด เหตุการณ์เหมือนจะยาวนานแต่จริงแล้วผ่านไปเพียงชั่วอึดใจ

เวลาเพียงวินาทีมีค่าดั่งทองคำทุกการเคลื่อนไหวมีผลต่อชะตากรรมของทุกชีวิต

ภายนอกโลกมิติ สถานการณ์กลับตึงเครียดถึงขีดสุดยิ่งเวลาผ่านไป

โลกมิติซึ่งครั้งหนึ่งเคยกว้างใหญ่ได้ถูกบีบอัดย่อส่วนลงอย่างรวดเร็วราวกับมีพลังที่เหนือกว่าบังคับให้หดเล็กลง

ซึ่งตอนนี้ โลกมิติที่เคยมีขนาดใหญ่โตกลับกลายเป็นลูกทรงกลมที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเพียง1 เมตรเท่านั้น

โลกมิติที่เคยดูเปล่งปลั่งมีชีวิตชีวากลับหม่นแสงลง ปรากฏเพียงสีแดงดั่งโลหิตหลั่งไหล

“เร็วเข้า!”  “เร็วเข้า!”

เป็นเสียงที่ส่งผ่านกันระหว่างกลุ่มผู้ก่อการร้าย

คนเหล่านั้นต่างผลัดกันใช้พลังขับดันลูกโลกทรงกลมอย่างไม่หยุดยั้งดวงตาของพวกมันเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและความเย้ยหยัน

"ดันเข้าไป!” เหลืออีกนิดเดียวเท่านั้น!"