เทียนฉินพริ้วตัวหายไปต่อหน้าพวกเขาทั้งสาม ก่อนกระโดดไปข้างบนพวกมัน และภายใต้การควบแน่นของพลังปราณอย่างเต็มที่ คลื่นพลังที่ผสานไปด้วยเปลวเพลิงทั้งสามสีก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ก่อนจะกลายเป็นมังกรตัวใหญ่พุ่งลงมาโจมตีทั้งสามคน
"อัคคีกัมปนาท!"
"หนีเร็ว!"
ชายร่างผอมที่อยู่ใกล้สุดรู้สึกถึงรัศมีดาบที่อยู่ด้านบน ร้องตะโกนบอกคนสองคนที่อยู่ข้างๆจากนั้นรีบพริ้วตัวถอยหลังออกไปอย่างรวดเร็ว แต่ทั้งสองคนนั้นยังคงสับสนกับพลังที่พุ่งลงมา และเมื่อมารู้ตัวอีกทีก็รู้สึกว่ารอบกายของพวกเขาสว่างขึ้น จนกระทั่งเปลวเพลิงได้ลุกโหมไหม้พวกมันทั้งสองอย่างไร้ความปราณีแล้วเท่านั้น
"ม่ายยย!"
มีเพียงเสียงคำรามอย่างไม่เต็มใจของทั้งสองคนที่เล็ดลอดออกมาให้ได้ยินอย่างแผ่วเบา
"เจ้าวิ่งหนีไวใช่ได้เลยนี่!"เทียนฉินเห็นมันหนีเอาตัวรอดไปเพียงคนเดียว โดยไม่คิดจะช่วยสหายร่วมนิกายของมันเลย ก็เอ่ยเหน็บแนมออกมาอย่างดูถูก
"หึ! ตราบใดที่อาวุโสของนิกายตามมาทัน พวกเขาก็จะให้รางวัลแก่ข้าอย่างแน่นอน ส่วนพวกมันสองคนนั้นก็จะเป็นผู้ที่สละชีวิตอย่างมีเกียรติ!" ชายร่างผอมกล่าวออกมาอย่างภูมิใจในความคิดของตนเอง
"ถ้าอย่างนั้นข้าจะเป็นคนมอบรางวัลให้แก่เจ้าก่อนคนแรก!" เทียนฉินพุ่งทะยานเข้าหามันหลังจากที่เอ่ยออกไปทันที
"ฮ่าๆ! ถ้าคิดว่าเจ้าทำได้ก็ลองดู!" ชายร่างผอมคนนั้นหัวเราะออกมาอย่างเย่อหยิ่งโดยไม่เกรงกลัวเลยสักนิด
เทียนฉินไม่กล่าวตอบแต่กระชับดาบในมือจนแน่นก่อนวาดออกไปด้วยกระบวนท่าเฉือนนภา คลื่นดาบที่ผสมผสานระหว่างแก่นแท้ธาตุต่างๆ พุ่งเข้าใส่มันอย่างรุนแรง ชายร่างผอมยิ้มเย้ยหยันก่อนจะเขวี้ยงลูกเหล็กกลมๆสีดำออกมาสองลูก เข้าปะทะคลื่นดาบที่ฟาดมาทันที
ตู้ม!
พลังของลูกเหล็กสีดำที่ผสานไปด้วยพลังงานบางอย่างระเบิดทำลายคลื่นดาบจนสลายสิ้น แต่พลังงานที่เหลือของมันกลับพุ่งเข้าหาเทียนฉินอย่างไม่มีทีท่าว่าจะสิ้นสุดลง มังกรเพลิงทั้งสี่ตัวถูกเรียกออกมาต้านรับคลื่นพลังนั้นอย่างเร่งด่วน ก่อนที่เทียนฉินจะพริ้วตัวไปอีกทาง
"ผนึกสังหาร!"
เทียนฉินหลี่ตามองลูกเหล็กสีดำที่ระเบิดออกมาอย่างงุนงน มันยังมีอาวุธที่น่ารังเกียจเช่นนี้ใช้ด้วยหรือ? เพราะมันเปรียบเสมือนค่ายกลสังหารที่ถูกจารึกอักษรลงไปในสิ่งของ เพียงแค่ว่าสิ่งของที่ถูกจารึกอาคมลงไปนั้น จะสามารถใช้ได้เพียงแค่ครั้งเดียว
"ข้าแปลกใจจริงๆที่เจ้ารู้จักผนึกสังหารนี้ได้ แต่อย่างไรก็แล้วแต่ถึงแม้ว่าจะมีโอกาสเพียงครั้งเดียวที่จะใช้มัน แต่ก็เพียงพอแล้วที่จะจัดการกับเจ้าได้!"ชายร่างผอมตะโกนออกมาพร้อมกับหยิบลูกเหล็กกลมสีดำนั้นออมาอีกสามลูก
"ตายยย!"
เมื่อสิ้นเสียงชายร่างผอมก็โยนลูกเหล็กในมือในมือออกไปทันที ก่อนที่มันจะขยายตัวอย่างรวดเร็วและเปล่งแสงสีดำสว่างวาบ คลื่นพลังสีดำที่ราวกับสัตว์ร้ายกระจายตัวอยู่รอบๆบริเวณ ก่อนก่อตัวเป็นคมเขี้ยวหลายร้อยอันพุ่งเข้ามารอบด้าน
เทียนฉินแหงนมองคนเขี้ยวพวกนั้นพุ่งลงมาก็ไม่ได้รู้สึกตื่นกลัวเลยสักนิด กลับขับเคลื่อนพลังปราณวาดกระบวนท่าตาข่ายฟ้าออกมาทันที เปลวเพลิงทั้งสามสีถักทอกันเป็นตาข่ายปกคลุมคมเขี้ยวพวกนั้นทันที แต่เทียนฉินยังไม่คิดว่าเพียงพอจึงใช้กระบวนท่าพิรุณโปรยปรายผสานเข้าไปอีกครั้ง
ทันทีที่กระบวนท่าที่สองถูกใช้ออกมา ก็เกิดเสียงฉีกอากาศดังลั่น ฝนดาบเล่มเล็กที่ผสานไปด้วยแก่นแท้ธาตุน้ำกับธาตุสายฟ้า พุ่งทะลวงลอดตาข่ายเพลิงเข้าใส่คมเขี้ยวอย่างไม่ปราณี
ตู้ม! ตู้ม!
เสียงระเบิดดังอย่างต่อเนื่อง จนสะเก็ดไฟจากการปะทะกันส่องระยิบระยับไปทั่ว ชายร่างผอมเห็นดังนั้นก็ยืนตาค้างอ้าปากกว้างอย่างตกตะลึง เพราะผนึกสังหารทั้งห้าลูกนี้มันใช้คะแนนแลกมาอย่างยากลำบากนัก อีกทั้งอนุภาพของมันล้วนกำราบระดับก่อกำเนิดได้สบายอยู่แล้ว แต่พอเมื่อมาเจอกับเทียนฉินที่มีกระบวนท่าหลากหลาย กลับไม่อาจที่จะสร้างรอยบาดแผลให้กับเขาได้เลย
"ไม่! ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ไปได้?"
เทียนฉินไม่ได้ตอบคำถามมัน แต่ใช้ออกด้วยท่าร่างมังกรเคลื่อนจันทรา โผล่มาที่ด้านหน้าก่อนจ้างแทงออกไปสุดแรง แต่ชายร่างผอมก็ไวใช่เล่นรีบหยิบโล่สีเงินออกมากันได้ทันเวลา
เปรี้ยง!
แต่ทว่าโล่ของมันเป็นเพียงอาวุธระดับสามเท่านั้น มีหรือจะต้านทานความแข็งแกร่งของดาบเขี้ยวพยัคฆ์ไหว ปลายดาบเข้ากระแทกใส่ได้ไม่นาน โล่สีเงินนั้นก็ปรากฏรอยร้าว ก่อนจะแตกกระจายออกจนปลายดาบเสียบเข้าทะลุท้องเข้าไปอย่างง่ายดาย
อั้ก!
ชายร่างผอมอ้าปากกระอักเลือดพุ่งกระฉูดออกมา ก่อนจะถลนตาเบิกกว้าง อย่างที่มันไม่คาดคิดเลยว่าจะโดนชายตรงหน้านี้สังหารได้แบบนี้ ชั่วพริบตาร่างของมันก็ระเบิดกระจายเป็นละอองเลือดฟุ้งไปทั่ว ไม่หลงเหลือแม้แต่ชิ้นส่วนร่างกายให้ดูต่างหน้า
เมื่อหันไปมองดูทางตาเฒ่าหม่าก็เห็นว่าใกล้จะจัดการเสร็จแล้ว เขาจึงเหินลงไปเก็บแหวนมิติของพวกที่เขาสังหารนั้นก่อน แต่ทันใดนั้นเองก็ปรากฏกลุ่มคนอีกกลุ่มหนึ่ง เหาะเหินกันมาทางที่พวกเขาอยู่อย่างเร่งรีบ
"เยี่ยอ่าว!"เสียงแหบของชายชราดังขึ้นอย่างโศกเศร้าเมื่อมาเห็นตอนที่ศิษย์ของตนเองถูกสังหาร และร่างของหลายคนที่มาถึงก็พากันยืนตัวสั่น เมื่อมองเห็นศพนอนอยู่เกลื่อนกลาด ซึ่งแต่ศพล้วนแล้วแต่มีร่างกายที่ขาดแหว่งกันจนทนดูไม่ได้
"ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นใครมาจากไหน แต่ข้าต้องการให้เจ้าตาย เจ้าก็ต้องตาย!" ชายชราที่มาถึงคนแรกหันมามองที่เทียนฉิน ก่อนตะโกนด้วยน้ำเสียงโกรธแค้นราวกับพระเจ้าผู้กำหนดชะตากรรมให้กับเขาแล้ว
มันจ้องมองเทียนฉินด้วยดวงตาแดงก่ำ ก่อนจะพุ่งทะยานเข้าหาพร้อมกับจิตสังหารที่แผ่ออกมาอย่างไม่ปิดบัง จากนั้นจึงวาดดาบเข้าใส่เต็มแรง
ตู้ม!
ดาบของมันปะทะเข้ากับดาบเขี้ยวพยัคฆ์จนเกิดการระเบิดครั้งใหญ่ ทว่ากลับเป็นมือของเทียนฉินที่กุมดาบไว้ต้านทานได้ไม่ถึงอึดใจ ก็ถึงกับสั่นไหวพร้อมปลิวถอยมาไกลจากการโจมตีครั้งนี้
"นี่คือพลังก่อกำเนิดขั้นสูงอย่างนั้นหรือ?"เทียนฉินร้องอุทานออกมาอย่างตกตะลึง ก่อนรีบส่งกระแสจิตบอกให้ตาเฒ่าหม่ารีบหนีไปให้ไวที่สุดทันที
"ตาย!"
อย่างไรก็ตามเทียนฉินที่เพิ่งจะตั้งหลักได้ ก็พบว่ามีเมฆสีฟ้าเป็นลูกคลื่นปรากฏขึ้นที่ด้านหน้า พร้อมกับสายฟ้าสีม่วงล้อมรอบลงมาจากฟากฟ้า ก่อนซัดเข้าใส่เทียนฉินอย่างเกรี้ยวกราด
"ดาบพยัคฆ์คลั่ง!"
เทียนฉินเร่งขับเคลื่อนลมปราณวาดกระบวนท่าออกไปต้านรับอย่างเร่งรีบ กระแสปราณหลายสายหมุนวนก่อตัวเป็นพายุลูกใหญ่ พุ่งเข้าใส่กลุ่มสายฟ้าที่ฟาดลงมาทันที
เปรี้ยง!
พายุลูกใหญ่เข้าปะทะกับกลุ่มสายฟ้าจนก่อเกิดคลื่นลมกรรโชกอย่างรุนแรง แต่เทียนฉินไม่มีเวลาให้ดูถึงผลงาน รีบพรี้วตัวหลบออกมาอีกด้านหนึ่งก่อนจะซัดฝนดาบเข้าใส่คนกลุ่มนั้นอีกครั้ง
"วันนี้ดูเหมือนจะลำบากเสียแล้วที่จะหลบหนีไปได้!"
เทียนฉินเลิกคิ้วพลางครุ่นคิดหาวิธีรับมือกับคนกลุ่มนี้อย่างด่วนจี๋ เพราะเขารู้ว่ากำลังต่อสู้กับพวกชายชราตัวเก่าจากนิกายเมฆอนันต์ อีกทั้งพลังฝีมือก็ไม่ได้แตกต่างจากเขาเลย และถ้าเขาหลบหนีไปจากที่นี่ตอนนี้ เกรงว่าตาเฒ่าหม่าคงไม่อาจจะรอดตัวจากพวกมันไปได้
"มาทำให้มันจบกันในวันนี้เลยดีกว่า!" แสงเย็นเยือกวาบผ่านในดวงตาของเทียนฉิน ก่อนจะขับเคลื่อนพลังปราณออกมาเต็มที่ แล้วจึงหันกลับมาทันทีโดยไม่พูดอะไร
"เจ้าไม่คิดจะหนีอีกแล้วงั้นรึ?"
สายตาของชายชราจ้องมองมาทางเทียนฉินพลางเย้ยหยันออกมา ด้วยความมั่นใจในพลังของมันรวมถึงตราบใดที่อาวุโสในนิกายพากันมาถึง ชายหนุ่มตรงหน้าก็เหมือนกับลูกไก่ในกำมือที่ถูกลิขิตไว้แล้วว่าจะต้องตายอย่างแน่นอน
แต่ก่อนที่เสียงหัวเราะของคนเหล่านั้นจะจางหาย เทียนฉินได้สร้างฝนดาบขึ้นมาแล้ววาดใส่พวกมันทันที ลูกศิษย์บางคนไม่ทันระวังถูกคมดาบบางส่วนเฉือดเฉือนจนหัวขาดหลุดกระเด็นตายตกไปต่อหน้าต่อตา
"เจ้ากล้าอย่างนั้นรึ!" ชายชราตะโกนเสียงดังด้วยความโกรธ ก่อนจะพุ่งทะยานเข้าหาเทียนฉินอย่างเกรี้ยวกราด
"วันนี้ข้าจะทำให้ความมั่นใจของพวกเจ้าหายไปให้หมด!"
เทียนฉินพึมพำเสียงเบา การกดขี่ข่มเหงของนิกายเมฆอนันต์ ทำให้ในหัวใจของเขาเกิดจิตสังหารออกมาอย่างต่อเนื่อง นอกจากพวกลัทธิ
อีกาดำแล้ว นี่ถือเป็นอีกครั้งที่เขาต้องการกวาดล้างกองกำลังของพวกมันให้ตายจนหมดสิ้น
จบตอนที่ 131